Hidden Figures (2016)

Uitstekend biografie/drama/historie film...

Een waargebeurd verhaal...

Uitstekend verhaal en mooi ontroerend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteur Kevin Costner...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld en ouderwetse opname...

Perfect achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Prima camerabeweging...

Het is moeite waard...

De film eens bekeken en een aangename verrassing. Ondanks het serieuze thema werd het toch tof gebracht en verveelde de film niet. De cast deed het prima en verder zag hij er goed uit.

Toch wel een interessant om gezien te hebben een een stukje geschiedenis mee te pikken.

Toch wel een aanrader!

Geweldige film. Schurkt tegen 4,5* aan wat mij betreft. Fijne dynamiek, toffe karakters, mooi tijdsbeeld en uitstekend geacteerd. Met name onder de indruk van Taraji Henson. En een fascinerend verhaal natuurlijk, gebracht met de nodige humor zonder de thematiek niet serieus te nemen. Een film waarin vele thema's verweven zitten; racisme, seksisme, nationalisme, de magie van getallen, hoogbegaafdheid, (de impact van) technologie en tot slot nog een stukje ouderwetse romantiek. Het gevaar van zoveel thema's is natuurlijk dat het allemaal aan het oppervlakte blijft, maar dat valt alleszins mee. Het script is sterk, geholpen door het indrukwekkende verhaal waar het op stoelt. Wat beklijft is bewondering voor deze sterke vrouwen, verwondering over de bijzondere tijd die begin jaren zestig zijn geweest en een glimlach, gewoon omdat het een heerlijke film is.

Een waargebeurd verhaal en ik vond de film prachtig. Goed geacteerd en mooi verfilmd. Daarom van mij 4,5 sterren.

Een betere film dan ik had verwacht. Het verhaal interesseerde mij grotendeels. Met wiskunde en ruimtevaart heb ik niet veel, maar met gelijke rechten wel. De film bevat een fijne sfeer, niet heel zwaar, ondanks de zware kanten aan het verhaal, en het acteerwerk vind ik ook goed. De muziek van o.a. Pharrell Williams past erbij. Ik geef een 7. 3,5*

Mee eens. Ook het o zo brave gedrag stoort me. Geen enkel rafelrandje. Hier lijken alleen heiligen rond te lopen.

Een zoveelste verhaal dat verteld moest worden, juist. Ook juist is dat het sentiment er langs alle kanten vanaf druipt, het oer-Amerikaanse sfeertje, weetjewel? En toch, de snuifjes girl power en de onderstroom die vooruit verwijst naar wat met Black Lives Matter uiteindelijk aan de oppervlakte zou komen (of diezelfde beweging mee heeft voorbereid, wie weet?), het geeft de film wat krediet.

Niemand vertolkt buitengewoon, iedereen zet z’n typetje precies neer zoals ’t hoort, de soundtrack doet wat 'ie moet doen, ... Eigenlijk een film die je al gezien hebt nog voor ‘ie begint, maar dat neemt niet weg dat de plot het vertellen waard is, en dat Theodore Melfi vakwerk aflevert.

Dus? Aardig.

3*

Mooi gemaakte film over een min of meer verborgen verleden bij ruimtevaartorganisatie NASA. Zonder ergens heel diep op in te gaan zie je in de film de langzame veranderende houding ten op zichte van 'colored' mensen en vrouwen. Hoewel de afloop bekend is, vond ik de film onderhoudend genoeg. Leuke afwisseling met historische beelden en filmmateriaal. 4 sterren

Prima film. Het verhaal van drie zwarte vrouwen die het willen maken in een bij uitstek blanke mannenwereld in een tijd dat de USA nog volop een segregatiepolitiek hanteert. Een deel van het verhaal is verzonnen (de vrouwen werden bij de NASA wel degelijk gezien als gelijken door de blanke collega's) en een deel ervan is waar (de prestaties die ze leverden voor de NASA). Maar toch vind ik het een goede keuze om de raciale en seksistische breuklijn als uitgangspunt te nemen van de film. Daardoor blijft het boeiend. Stel je voor dat die breuklijn er niet was, dan krijg je een saai verhaal van mensen die goed overeenkomen op de werkvloer, rond een ruimteprogramma waarvan je de historische uitkomst al kent. Voor mij volstaat het op zich dat de segregatiepolitiek in de USA een heel reëel gegeven was, om dit in de film te integreren. Het stemt tot nadenken over een politiek systeem dat zichzelf toch als een democratisch systeem beschouwde, en staat dan los van het hele NASA gebeuren.

Wie graag feiten en fictie van mekaar wil onderscheiden, vindt hier de nodige info: Hidden Figures Movie vs the True Story of Katherine Johnson, NASA - historyvshollywood.com

Zoals met elke biografische film is het de verantwoordelijkheid van de kijker om voor zichzelf uit te maken of het de moeite waard is om de feiten ervan te checken. Sowieso mag je er nooit van uitgaan dat een film werkelijkheid representeert. Er is altijd gewilde of ongewilde bias, en al zeker in Hollywoods droomfabriek.

Mooie historische film over drie afro-Amerikaanse vrouwen en hun werk op de achtergrond van NASA in tijden van het leven zonder computers. Het gaat over een rekenkundige, een programmeur en een ingenieur-in-spe. Drie sterke dames elk met hun eigen karakter, problemen en levensdoelen. Je ziet hoe ze zowel als vrouw en als kleurling moeten opbotsen tegen de vooroordelen die er in die tijd heersten. En tevens hoe ze er in slagen om hun dromen waar te maken en geschiedenis te schrijven door hun vastberadenheid en zo een plaatsje te veroveren in de NASA-wereld. Daar dit gebaseerd is op waargebeurde feiten geeft het de film net dat extraatje. We maken tevens kennis met de opkomst van de eerste computer, de IBM die toen nog een ganse zaal innam en niet zo betrouwbaar bleek te zijn als de menselijke rekenkracht nodig om de ruimte veilig te kunnen veroveren. De astronaut met de uitspraak dat hij meer vertrouwde op de berekeningen van iemand die hij tenminste nog in de ogen kon kijken ipv. een machine zegt hierbij alles. We krijgen tevens nog een kort stukje ruimteavontuur en zoals we wel meer zien wordt het einde van de film nog visueel versterkt met enkele foto’s en feiten van de echte personen waar deze film rond draait.

Nog het vermelden waard is de rol van Kevin Costner. Niet mijn favoriete acteur, maar speelt hier een voortreffelijke rol als kordate maar rechtvaardige baas. Geen hoogvlieger deze film maar toch wel genoten. Heeft inhoud en brengt toch wel een stukje geschiedenis. 3,5*

Fijne feel-good-film waarbij ik persoonlijk de werkwijze en de wetenschappelijke benadering binnen NASA eigenlijk interessanter vond dan de emancipatoire insteek. Aan de goede uitkomst hoef ik nergens te twijfelen, maar de drie hoofdrolspeelsters krijgen alle ruimte om te schitteren, en dat doen ze dan ook. Het echte (fysieke) geweld van die jaren gaat een beetje langs ze heen, ondanks een militante echtgenoot in huis, demonstraties op straat en een brandbom op televisie, maar de focus ligt dan ook op de strijd die ze als begaafde maar gekleurde vrouwen moeten voeren binnen een bolwerk van witte mannen die over hun vooroordelen niet eens nadenken. De thuissituaties zijn steeds bijna te rooskleurig om waar te zijn, maar gelukkig geven de personages van Costner, Parsons en Dunst nergens expliciet uiting aan hun toegenomen waardering voor hun gekleurde medewerkers c.q. ondergeschikten, en al met al bleek ik toch wel vatbaar voor de aanwezige sentimentaliteit. Mooie details uit die tijd: een boek over Fortran, een vroege IBM…