The Fall (2006)

Wat een enorm aimabel meisje in deze film zeg. Zeer koddig. Verder een prima plot, beetje een baron von Munchhausen idee. Leuke wisselwerking tussen de realiteit en het verhaal. En enorm mooi geschoten, vanaf de aantiteling al. Visueel dik in orde dus. Puik werk van de man die aan de naam Tarsem genoeg blijkt te hebben (volgens de credits in de film). Laat me trouwend de muziek niet vergeten. Ludwig Von's Zevende Symphonie!

Niet het overweldigende visuele spektakel dat ik verwacht had maar niettemin een uiterst fraaie, kleurvolle film. Tarsem pant en tilt werkelijk alle kanten op, om van enkele magistrale fly-overs nog maar te zwijgen. Ook gebruikt hij veelvuldig slow-motion, voor sommigen misschien té veelvuldig maar ik vond het goed werken.

Verder hanteert Tarsem een Zhang-achtig kleurenpalet in de uitzinnige kostuums en imposante decors/locaties en geven enkele toffe montage-sequenties aangeven dat hij ook op dat gebied zijn vak verstaat. Het hadden er van mij zelfs nog iets meer mogen zijn, al had dat misschien de soepel glijdende camera wat in de weg gezeten.

Het plotje functioneert naar behoren en de verweving van feit en fictie levert tussendoor nog wat komische momenten op.

4*, maar hadden er meer kunnen zijn. De opening was nochtans veelbelovend. Ik hoop op een film van deze man waarin hij 90 minuten lang in de fictie blijft hangen en niet telkens switcht naar de realiteit zoals in The Cell en deze film.

Mooie fantasyfilm met serieuze thema's dat naast de goede acteerprestaties opvalt door de prachtige visualiteit. Origineel en onderhoudend. Zeer goed.

Dit soort film zijn toch wel een beetje mijn ding volgens mij.

Een mooie combinatie van het gevoel, geluid en beeld kan mij altijd wel bekoren.

Nu is natuurlijk de vraag of dit in deze film tot perfectie is uitgevoerd.

Nee, moet ik dan zeggen.

Het gevoel dat er is wordt alleen maar gebracht door de geweldige vertolking van Untaru. Lee Pace slaat in de film de plank geheel mis.

De beelden zijn soms wat te pretentieus maar in vlagen ook weer prachtig. De overweldigende soundtrack kan weer niet fout gaan.

Het idee van de film kan ik alleen maar toe juichen maar ben toch uiteindelijk licht teleurgesteld in de uitvoering ervan.

Toch laat de film een mooie indruk achter en als ik erover nadenk is dit misschien alleen maar toe te schrijven aan Catinca Untaru.

De uiteindelijke indruk en het gevoel die de film mij doet achterlaten toch 4*

4*

Vind die film helemaal niet saai. Het is een heel poëtische prent. De stuntman vertelt het verhaal en wat je ziet is wat het meisje zich daarbij voorstelt. Het is fantastisch om als kind naar de wereld te kijken met het idee dat alles kan. Knappe oefening en gefilmd zonder digitale effecten waarvoor ik mijn hoed afneem.

Wat een ontzettend wijs meisje speelt hier de hoofdrol. Heel naturel en daardoor ook zo knap. Het is niet de meest gemakkelijke film namelijk. Vooral de ziekenhuisscenes tussen de stuntman en het meisje konden me bekoren. Bij het door de stuntman vertelde verhaal lette ik meer op de beeldpracht dan op het verhaal zelf. Uiteindelijk nam de aandacht op het verhaal desondanks toe. Logisch ook, het is nogal hartverscheurend.

The Fall. Fantasievol saai gebrabbel dat zwaar op mijn zenuwen heeft gewerkt. Het script dat door o.a. door regisseur Tarsem Singh is geschreven is nog niet eens zo slecht. Het duurt bijvoorbeeld best een tijd voordat de kijker daadwerkelijk ziet dat Roy zichzelf in het verhaal heeft gesproken. Best een aardige verrassing. Helaas zijn de personages in het verhaal zelf alleen teenkrommend slecht en beschamend. Persoonlijk kan ik gewoon helemaal niks met dit soort personages.

Het acteren zelf binnen "het verhaal" is ook matig tot slecht. Acteurs als Kim Uylenbroek en Justine Waddell proberen het wel, maar daar is alles ook wel mee gezegd. Het lijkt nergens op. Ze kunnen nog heel erg veel leren van de kleine Catinca Untaru. Geweldig hoe zij hier improviseert en acteert. Prachtig.

Regisseur Tarsem Singh doet verder enkele pogingen tot mooie artistieke shots, maar echt indrukwekkend wordt het nooit. Hier en daar best kleurrijk, echter tegelijkertijd ook saai en kaal. Het einde is overigens, op de geweldige acteerprestaties van de kleine meid na, erg over dramatisch. Roy vertelt tenslotte slechts een verhaal. Onmogelijk dat Alexandria de achterliggende gedachte ook daadwerkelijk begrijpt.

Nee, The Fall doet een poging tot serieus cinema, maar faalt enorm in mijn ogen.

Behoorlijk lange zit geweest voor mij, deze The Fall. Op geen enkel moment voelde ik me bij het verhaal betrokken en ook de beelden vind ik steriel, eerder "postkaartmooi" dan visueel indrukwekkend.

Akkoord, hier en daar passeert wel eens een geslaagd shot de revue maar de gladde (bij gebrek aan een beter woord) stijl van Tarsem Singh ligt me niet echt.

Ook het feeërieke avontuur is niet aan mij besteed en dan blijft er maar weinig meer over, vrees ik. Wel een erg goede Catinca Untaru gezien, wat een natuurtalent!

Zeker geen barslechte film in mijn ogen, maar toch ook niet de poëtische trip waar ik op had gehoopt.

Na lang twijfelen toch voor de 3,25 gekozen kan nog naar de 3,30 gaan dan word het een 3,50

De film begint allesbehalve boeiend helaas bij vlagen zie je dan wel eens de echte kracht van deze film voorbij springen.

De acteerprestaties van het meisje en de stuntman zijn zeer goed naarmate de film verdergaat word het beter.
De plaatjes zijn mooi maar voelt soms wat kitch aan maar ze zijn zeker mooi o.a. De scene met de olifant in het water

Verder vind ik de sprookjes personage wat oppervlakkig.

Mischien klinkt het allemaal wat negatief maar de film boeid naarmate de film draait, het verhaal word spannender en boeiender het gaat zelfs zo ver dat de film me wist te raken.

Ik ga deze zeker nog eenkeer kijken om het '' echte '" oordeel te kunnen geven !

Enorm sterke stukken afgewisseld met een waardeloos script en je hebt The Fall wel ongeveer getypeerd. De film voelt namelijk bij vlagen aan als een gigantische chaos die zelf nauwelijks weet waar hij naartoe wil. Dat wordt echter bijna constant weer gered door het werkelijke verhaal en de band tussen Roy en Alexandrie.

Wat mij betreft kortom een film waar veel meer in had gezeten maar die toch zijn momenten heeft. Daarom een dikke 3 sterren.

Als ik de film wou zien stond er bij als genre: SF/horror. Compleet mis dus en net als hier op MM een avontuur/fantasy film. Het duurt even voor je weet waar de film naar toe wil. Het meisje straalt niet veel persoonlijkheid uit, maar gaandeweg de film komt het toch gelukkig wat beter uit en klikt het eindelijk tussen Roy en Alexandrie.

De film is te vergelijken met Baron von Munchausen waar de verteller slachtoffer wordt van z'n eigen verhalen en de grens stilaan dunner wordt. Visueel zijn de verhaalgedeeltes ook prachtig om te zien. Rustige fantasy die meer en meer de aandacht trekt.

Helaas missen de hoofdpersonages wat persoonlijkheid. Nochtans is daar ruimte voor en had de regisseur daar meer in mogen steken. Daardoor wordt je pas echt geboeid vanaf de fantasybeelden en niet vanaf het begin. Tegen het einde aan hebben de hoofdrollen meer uitstraling, zodat de film toch naar een climax loopt.

Ik had deze film gedowload omdat hij hier veel sterren had en iedereen zo enthousiast was..maar viel echt zwaar tegen. Het kon me totaal niet boeien, heb na drie kwartier de meod maar opgegeven. Ik dacht eerst misschien wordt het nog wat, maar nee.

echt warrig allemaal en geen clou of achterliggende gedacht te bekennen.

Deze heb'k half maart 2009 in de cinema gezien:

Tsja, waarom ben ik die toen in zeven haasten gaan zien in de cinema...?

De besprekingen die'k er tot nog toe van had gelezen prezen hem de hemel in.

Aangezien hij slechts in een beperkt aantal zalen speelde wou ik hem meteen zien, voor je't weet spelen ze'm niet meer.

Dat ik Tarsem's vorige film - The Cell (2000) - heel knap vond speelt uiteraard ook een belangrijke rol

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: hij voldeed niet aan mijn hooggespannen verwachtingen

De acteurs spelen goed, vooral het kleine meisje Alexandria is geweldig om bezig te zien.

De beeldenpracht spat van het scherm, de locaties zijn schitterend gekozen.

Wat mankeert er dan aan..?

Ik vond hem te traag met veel te lang gerokken scènes.

Bij momenten was het indrukwekkend om zien wat er zich op't scherm afspeelde, maar er kwam maar geen vaart in de film.

Nu hoor ik je tot hier denken: "Maar in een Drama hoeft toch helemaal geen vaart te zitten...?"

Meestal is dat waar, maar dan moet er wel een bangelijke sfeer aanwezig zijn, anders zit je naar een vervelende film te kijken.

En die zat er naar mijn gevoel niet - of toch te weinig - in...

6,5/10.

Een gemiste kans, misschien met zijn volgende film "War of the Gods (2010)"...?

Filmsite: http://www.thefallthemovie....

p.s. De meeste mensen in de zaal vonden het einde héél ontroerend, mij deed het niets

Misschien was ik niet in de juiste stemming voor zo'n film en brengt een 2e kijkbeurt daar verandering in ?

Ik zie mij die ooit nog een 8/10 geven,

de tijd zal het uitwijzen

Ja, heel mooi gefilmd. Ik durf de beelden best uniek te noemen. Schitterend gebruik van kleuren, sets, kostuums en locaties. Dat er schijnbaar totaal geen CGI gebruikt is maakt het alleen maar indrukwekkender. The Fall is een film die je alleen al moet zien om hem te zien.

Jammer alleen dat het verhaal niet altijd even meewerkt. Het begint allemaal best boeiend, maar het middenstuk weet nauwelijks te overtuigen. Het wordt dan wat rommelig en eigenlijk ook wat saai, zelfs al is de centrale relatie tussen het meisje en de verlamde man best heel aardig uitgewerkt. Wat mij ook stoorde aan het verhaal is dat het vaak de mooie beelden niet tot zijn recht liet komen. Op de meest onhandige momenten werd het sprookje verstoord om weer in de realiteit te komen. Nog vaker was het gewoon zo dat een locatie maar heel kort gebruikt wordt. Tarsem Singh wil teveel laten zien en laat zo net iets te veel niet goed tot zijn recht komen. Leuk hoor, zo'n Labyrinth of Despaire, maar als je me echt wilt irriteren moet je zoiets maar een halve minuut in beeld brengen.

Gelukkig herpakt The Fall zich in het laatste half uur. De laatste strijd is bijzonder mooi in beeld gebracht. Nergens ziet de film er zo schitterend uit als hier. En verdraait, ik was zelfs emotioneel betrokken bij de gebeurtenissen. Voor het eerst kon het me ook daadwerkelijk iets schelen wat er gebeurde. Waarschijnlijk omdat het dan verandert van een nietszeggend sprookje in iets duisterders.

Speciale vermelding voor een shot van het gezicht van een priester naar een shot van een landschap dat precies dezelfde vormen heeft. Geen idee hoe ze het zonder CGI gemaakt hebben, maar het is een hele prestatie.

3,5*

Leuke fantasie film die visueel inderdaad erg indrukwekend is. De decors zien er prachtig uit en er wordt zeer goed met kleuren omgegaan. De landschappen zijn ook prachtig om te zien. De acteurs (met name het jonge meisje Catinca Untaru) doen het erg goed en acteren zeer natuurlijk en soms zelfs een beetje aandoenlijk.

Wauw, zeer mooie plaatjes in een leuke film. Hier en daar wat komisch, dramatisch en op z'n tijd spannend.
Ergens miste ik toch wel een soort lijn en samenhang naar het heden in de verhaalvertelling. Leek wel een rommeltje te worden naarmate het allemaal vorderde. Ik vond het persoonlijk dan ook niet zo goed te volgen.

De hoofdpersonages vond ik wel wat hebben zo samen. Helaas bouwden ze geen emotionele band met elkaar op om als kijker te omarmen, waardoor het ietwat dramatische einde me nauwelijks raakte. Jammer, want met een druppel meer sentiment was het allemaal wat ontroerender geweest. Voor zover je daarop zit te wachten natuurlijk.

De beelden en kleuren waren van een uitzonderlijk niveau, dat dan weer wel. Mede daardoor mijn voldoende.

Surrealistisch is één ding, maar de figuren vallen niet goed op hun plaats in de verder prachtige landschappen; de binding tussen personage en locatie is totaal afwezig, totale afstandelijkheid straalt het uit.

Verhaal is verder ook niet bijster aangrijpend; je voelt de pijn en het verdriet van die Roy totaal niet (toegegeven, de acteerprestaties van Lee Pace valt ook wel wat te verwijten, die echt onderdoet voor de rest)

Ik dacht dat ik nog een onderliggende laag had gemist bij deze film, maar nee, dat was niet zo, vandaar een lichte onvoldoende.

Mooie settings, mooie vormgeving, en Spike Jonze en David Fincher hebben genoeg bewezen hier iets van te kunnen maken. Maar het verhaal is niet boeiend genoeg, wordt nooit intens, en de afwerking is vrij beroerd, waardoor het een rommeltje wordt.

Ik weet niet goed wat ik hiermee moet. Lief meisje, die Catinca Untaru, ze speelt goed - aandoenlijk.

3*

Visueel een overdonderende film, maar ook verhaaltechnisch erg sterk en meeslepend.

Het heeft maar liefst zes jaar geduurd voor de tweede film van Tarsem Singh uitkwam. Jammer dat er veel kritiek was op zijn vorige film die visueel ook oogstrelend was. Van mij mag hij nog veel van dit soort heerlijke films maken en is het zeker iemand die we in de toekomst in de gaten moeten houden. Ik denk dat hij wel in staat is om nog veel moois aan ons te laten zien.

The Fall heeft een lekker rustig tempo en er wordt niets overhaast gedaan. Het duurt dan ook even voor het verhaal binnen het verhaal begint. Als het dan begint is het smullen geblazen. Er komen zoveel visueel mooie dingen voorbij. Mooie kleuren combinaties, mooie locaties en prachtige shots. Opvallend veel gebruik van rood en geel/goud. Qua kleur gebruik lijk Singh wel een beetje op Yimou Zhang. Elk shot is bijzonder en iets wat we nog nooit eerder hebben gezien. De magistrale epische beelden laten je verwondert achter. Visueel is het dus erg imponerend.

Naast het visuele hebben we ook nog eens het verhaal, of beter gezegd twee verhalen. Het verhaal gaat over de relatie tussen een meisje, Alexandria, en een man, Roy. De relatie begint erg goed en de twee raken aan elkaar gehecht. Vooral omdat Roy het kleurrijke verhaal vertelt over een aantal bandieten waar Alexandria graag steeds weer voor terug komt om te weten hoe het afloopt. De twee verhalen zijn op een goede manier samengesmolten, en nemen je helemaal mee de film in. Het is een erg aandoenlijk verhaal, waarvan je eerst geen idee hebt waar het naar toe wil, totdat je achter de clue komt, en dat maakt de film, maar nog belangrijker de relatie tussen het meisje en de man gewoon erg bijzonder. Roy gebruikt haar voor zijn eigen doeleinden, en het erg aandoenlijke meisje krijgt een bepaalde liefde voor de gebroken Roy. Samen maken ze een verhaal wat een beetje gebaseerd is op hun met de meest kleurrijke personages mogelijk. De fantasie wereld die ze gebruiken begint steeds meer te leven en wordt steeds grote. De grote kracht van de film zit hem voornamelijk in het laatste deel van het verhaal die je zeker niet ongeroerd laat. Prachtig slot. Enige lichte minpuntje van de film is het soms even abrupt afbreken van het verhaal wat je soms een klein beetje uit de sfeer haalt. Dit is echter maar 1 of 2 keer dat het gebeurt is.

Acteerwerk is bijzonder ster. Vooral de in deze film negen jaar oude Catinca Untaru doet het verbluffend goed. Vooral de naturelle manier van doen is al erg schattig. Ze sleept je echt mee met haar doen en laten. Ook de manier waarop ze spreekt, en soms niet uit haar woorden komt of eigenwijs iets zegt doet je gewoon smelten. De rest van de cast is ook erg goed, waarin Pace vooral uitblinkt in de rol van de Black Bandit, maar in de laatste scène vooral de aandacht op zich richt als Roy. De anderen zijn ook ontzettend leuk en hebben er duidelijk allemaal veel plezier in.

Filmtechnisch bijzonder sterk. Vooral de art direction is mooi. Mooie kostuums, mooie aankleding van de sets. Schitterende locaties, magistraal camera werk en ga zo maar door. Eens kijken of The Fall bij herziening zo overeind blijft staan en er de volle 5 sterren inzit, maar voorlopig eerst een halfje lager.

4.5*

Best een ok film, de fantasiestukjes waren erg mooi geschoten en de film had mooie decors en kostuums maar verder weinig cameravoering. Het was allemaal heel fotografisch, ik zie toch liever wat meer beweging met de camera. Verder was het verhaaltje wel ok en liep het fantasiestuk niet heel mooi over in het verhaaltje in het ziekenhuis. Vond het einde van het verhaaltje ietsjes te sentimenteel gebracht. Overigens was de relatie van Roy met zijn vriendin waar het mee uit was (ofzo) niet helemaal duidelijk. Acteerwerk was wel ok, vond het kleine meisje het niet super goed doen en soms irritant. Muziek was verder mooi en er zaten een paar erg mooie stukjes in, bijvoorbeeld met het doolhof en het gedeelte dan alle handlangers van de zwarte bandiet werden vermoord. Soms vond ik de film een best saai en ik zat tijdens de stukjes in het ziekenhuis steeds te wachten tot het fantasieverhaal verder ging.

Ik geef 3*

Het moest er maar is van komen: The Fall kijken. Geproduceerd door Jonze en Fincher, dus het deed al vermoeden dat hier sprake was van een niet allerdaagse film. Zoals te lezen gaat de film over een klein meisje met een gebroken sleutelbeen die in het ziekenhuis in aanraking komt met een andere patient, die verhalen vertelt alsof zijn leven ervan af hangt.

De film blinkt uit in zijn design en montage. Het verhaal ansich lijkt dan ook meer op een excuus voor alle prachtige decors dan een spanningsverhogend element. Wat meteen het nadeel is aan de film: gebrek aan spanning (of emoties in het algemeen). De film kent een aantal behoorlijk emotionele wendingen maar deze worden redelijk teniet gedaan door de vertelling binnen het verhaal, die steeds op kinderlijke wijze van wending verandert. Het probleem daarin zit m in het feit dat de kinderlijke speelse vertelling totaal niet de emotionele impact heeft die het had kunnen hebben. De film lijkt eigenlijk sowieso wel op een kinderfilm, ware het niet dat er wat bloed in vloeit. Binnen een kinderfilm komen dit soort decors dan weer niet echt tot hun recht. En voor een arthouse film (bij gebrek aan betere term) is de film weer veel te oppervlakkig.

Goed, dat dillema dus. Al met al heb ik de film met veel plezier bekeken om zijn design en montage. Daarnaast acteert Catinca Untaru top. Alsof ze eigenlijk helemaal niet acteert maar daadwerkelijk wat dromerig loopt rond te banjeren. En een extra-stijl-bonus voor het lef om in een dergelijk project zoveel tijd en moeite te stoppen. Dus een 3.5 voor nu.

Ondanks alle felle kleuren vond ik van The Fall juist de scenes in het zwart-wit het mooist; de uber-gestyleerde a-dem-be-ne-men-de opening met Beethoven's 7e (gespiekt want ohohoh ik ken m'n klassieken niet ) en natuurlijk de prachtige beelden van het oude Hollywood, een ode aan de durfallen van de halsbrekende stunts van die tijd.

Daar tussendoor een lang, te lang uitgesponnen verhaal over enerzijds een ontluikende vriendschap tussen een klein meisje en een suïcidale man, en anderzijds het verhaal dat de 2e aan de 1e verteld. Langzaam vermengen de twee zich, maar tot een goede symbiose wil het maar niet komen en sommige cuts zijn gewoonweg ergerlijk; net als het fantasieverhaal op gang komt wordt er weer geswitcht naar het sanatorium.

Dit is een film die zo mooi had kunnen zijn (want de beelden zijn zo nu en dan om je vingers bij af te likken), maar die maar niet compleet van de grond komt. Laten we hopen dat Tarsem ooit nog eens de klassieker maakt die ergens diep verstopt in z'n vingers moet zitten.

3*.

Een goede film als je in slaap wilt vallen...
De film kon mij de eerste 20 minuten redelijk geboeid houden, maar daarna viel ik gewoon in slaap voor 15 à 20 minuten om vervolgens wakker te worden en nog steeds de kinderachtige personages te zien. Erg jammer, want dit had zo veel beter uitgewerkt kunnen worden.

De laatste 20 minuten vond ik dan wel weer erg sterk, dat het meisje valt als ze morfine probeert te stelen en de man zijn verhaal verder verteld waarin zo een beetje elke personage wordt vermoord.

2,0 Sterren.

Op momenten fantastisch en overall meestal erg mooi in beeld gebracht. Helaas is dat het wel. De echte wereld en fantasiewereld blijven allebei ver weg en je kijkt er toch behoorlijk emotieloos naar. Ook vond ik de samensmelting van de echte en fantasiewereld niet helemaal geslaagd. Denk dat deze film een stuk beter was geweest als Fincher of Jonze zelf hadden geregisseerd. Die Tarsem Singh is het gewoon niet helemaal. Mooi begin en eind, mooie locaties en beelden. Daardoor bovengemiddeld. 3,5 sterren.

The Fall is visueel erg sterk. Zeker in de fantasiewereld zijn er enkele mooie scenes. Na een sterk begin zakt het verhaal echter ontzettend in. Het werd erg rommelig en bij momenten ook ronduit saai. De manier waarop beide werelden uiteindelijk samenkomen is teleurstellend uitgewerkt. Het acteerwerk van Untaru als Alexandria was prima, de rest van de cast vond ik niet echt geweldig. Visueel erg mooi, maar qua verhaal uiteindelijk teleurstellend...

Tegenvallend.

Ik had gehoopt dat dit een betere Singh ging zijn, vind het jammer genoeg één van z'n zwakste films. Geen moment écht in de film gezeten, daarvoor waren er gewoon teveel stoorzenders.

Allereerst kon ik weinig met de opzet. Het hele ziekenhuisdeel had er voor mij (bijna) integraal uitgemogen. Vond het niet leuk, clashen met de rest van de film en had niks met de personages. Het kleine meisje deed het verder wel aardig (was schattig), maar na verloop van tijd had ik haar geworstel met het Engels ook wel weer gezien.

Verder vond ik de mix van realiteit met het verhaal teleurstellend. Het haalt een deel van de magie en fantasie weg, net omdat je telkens die links ziet naar het ziekenhuisdeel. Ze hadden in dit geval voor een Saw-recap mogen kiezen op het einde, niet de beste manier allicht maar het had volstaan en had makkelijk 25-30 minuten film gescheeld.

Visueel ook absoluut niet onder de indruk. Moet wel zeggen dat Singh zoals steeds een erg verzorgde film aflevert, qua camerawerk verder ook niks te klagen. Maar het kleurgebruik is oerlelijk. Veel kleuren, maar nooit fris of stralend. Er ligt een vuile bruine waas over de film, die in combinatie met de sterke kleuren voor een barlelijk effect zorgt. Dan liever het kleurloze begin, verreweg het mooiste deel van de film.

Het fantasy verhaaltje kon wel nog enigszins boeien. Vervelende 6 hoofdpersonages, dat wel, maar dit deel was gelukkig wat spannender, eigener en uitdagender. Niet helemaal mijn setting, maar Singh weet er toch een intrigerend geheel van te maken.

En zo blijft de film aardige scenes afwisselen met saaie tussenstukken. Teveel gemist potentieel, teveel foute keuzes en te weinig mooie momenten. En vooral, als geheel niet overtuigend. Mirror Mirror blijft dan ironisch genoeg mijn favoriete Singh.

2,0*

Filmisch een klein juweeltje en soms ook wel emotioneel, maar dan dit vooral - en dat zal ik van deze film vooral onthouden - dank zij de wondermooie en gevoelige act van de kleine "Alexandria".

Een visueel indrukwekkende film waar vooral de ziekenhuis scènes mijn aandacht trokken. De relatie tussen Roy en Alexandria was erg interessant, vooral in de laatste 20 minuten waarbij ik toch echt even een traantje heb moeten wegpikken. Acteerwerk ook goed, vooral van Lee Pace, die naar mijn mening toch echt een ondergewaardeerd acteur is.

Deze film had voor mij toch te weinig om het lijf.
Visueel mooi allemaal goed en wel, maar als het verhaal er niet staat, en het acteren ook niet bijzonder is, heeft dat visuele toch weinig te betekenen voor mij.

Bij de scene met Wallace ( en de americana exotica ) viel er plots ontroering uit de lucht, dat specifieke moment vond ik wel zeer bijzonder, maar het was een alleenstaand geval. Ik zat eigenlijk de hele tijd te wachten tot het verhaal echt op gang werd getrokken, of tot het echt uitsteeg tot een verhaal, maar toen dat na het eerste uur nog steeds niet het geval was, verwachtte ik er niet veel meer van.

Toch eerder een tegenvaller hier ...

Het eerste wat mij opvalt aan The Fall is het prachtige kleurengebruik. Erg felle opvallende kleuren, die nogal eens met elkaar gecombineerd worden. Daarnaast is het camerawerk ook best de moeite waard, want het is bij vlagen mooi gefilmd.

Het verhaal zelf vond ik overigens niet zo heel sterk. Het begin is best boeiend, maar daarna loopt het toch een stuk minder soepel. Vooral de afwisseling tussen het kleurrijke verhaal en de hedendaagse beelden in het ziekenhuis, vond ik soms wat storend worden. Telkens als het fantasy verhaal weer op gang lijkt te komen, wordt er weer geswitcht naar het ziekenhuis. Dat zorgt ervoor dat het verhaal niet altijd even lekker loopt. Het meisje zelf vond ik overigens wel schattig. Ze speelt best goed ook en doet het wat dat betreft overtuigend.

Het fantasy verhaal is qua locaties trouwens pure reclame voor India. We zien diverse mooie locaties voorbij komen, al wil Singh soms wel heel veel laten zien in korte tijd. Het ziekenhuisverhaal neemt op het einde een vrij dramatische wending, iets wat ik ook net wat teveel van het goede vond. Daarnaast pakte het mij ook niet echt. Toch moet ik na afloop concluderen dat dit best een bijzondere film is. Het fantasy verhaal is echt bijzonder knap gemaakt en ziet er bij vlagen echt heel mooi uit. Jammer alleen dat de mix met het heden niet altijd even goed werkt en er net iets teveel op het sentimentele wordt ingezet.

3,0*