The Fall (2006)

Prrrrecies! Dat is dus ook mijn dillema. Het is t allebei net niet.

Ik ben pas halverwege, maar ontzettende mooie dynamische visuele weergave van een tragedie.

Vol met metaforen, en verwijzingen.

Wel hoop ik nu al dat de metaforen verder ontwikkeld worden en dat bepaalde introducties uitgewerkt worden.

Vooralsnog een 4** vanwege een visuele uitwerking van de vertolking van de man's problematiek naar de fantasievolle beleving van een kind.

Visueel in orde, maar na een half uur bleef ik de klok van de speler maar in de gaten houden en wonnen de lokroepen van iPhone en laptop het van wat er zich op het tv-scherm afspeelde...

Deze film heeft me verrast. Wat een mooie beelden en geweldige locaties. De film moet het misschien vooral daarvan hebben, maar ikzelf vond het verhaal goed genoeg om hier 4 sterren voor te geven. Die geef ik dus niet alleen maar voor het visuele spektakel. En met spektakel bedoel ik geen knap CGI werk, maar juist gebruik maken van wat mensenhanden en natuur samen hebben gemaakt, heerlijk! (terwijl ik best wel een liefhebber ben van sci-fi met een flinke dosis CGI)

mooie film, maar wel echte een film waar je zin in moet hebben. ik hou van (iig beetje) spanning in een film en dat heeft deze niet echt. dat bij elkaar zorgt er ook voor dat het op een toch mooie 3,5* blijft. films onder de 4* gun ik zelden een tweede (of meerdere) kijkbeurt.

Ondanks alle felle kleuren vond ik van The Fall juist de scenes in het zwart-wit het mooist; de uber-gestyleerde a-dem-be-ne-men-de opening met Beethoven's 7e (gespiekt want ohohoh ik ken m'n klassieken niet ) en natuurlijk de prachtige beelden van het oude Hollywood, een ode aan de durfallen van de halsbrekende stunts van die tijd.

Daar tussendoor een lang, te lang uitgesponnen verhaal over enerzijds een ontluikende vriendschap tussen een klein meisje en een suïcidale man, en anderzijds het verhaal dat de 2e aan de 1e verteld. Langzaam vermengen de twee zich, maar tot een goede symbiose wil het maar niet komen en sommige cuts zijn gewoonweg ergerlijk; net als het fantasieverhaal op gang komt wordt er weer geswitcht naar het sanatorium.

Dit is een film die zo mooi had kunnen zijn (want de beelden zijn zo nu en dan om je vingers bij af te likken), maar die maar niet compleet van de grond komt. Laten we hopen dat Tarsem ooit nog eens de klassieker maakt die ergens diep verstopt in z'n vingers moet zitten.

3*.

Wat een verschrikkelijk schattig meisje, echt om op te eten

Hele hap....

Ik kan dat stemmetje van het meisje niet meer AANHOREN!

Ze is haast een statement tegen de Dakota Fannings en Shirley Temples uit Hollywood.

Tamelijk vervelend lange film.

Mooie en vooral zeldzame beelden, maar wat is het nut?

Had het idee dat de film niet helemaal zo op het witte doek terecht kwam zoals bedoeld door de regisseur. Zijn creatie ging een eigen leven leiden en was niet meer in bedwang te houden.

Vanwege de originele ideeen toch net drie sterren.

Een goede film als je in slaap wilt vallen...
De film kon mij de eerste 20 minuten redelijk geboeid houden, maar daarna viel ik gewoon in slaap voor 15 à 20 minuten om vervolgens wakker te worden en nog steeds de kinderachtige personages te zien. Erg jammer, want dit had zo veel beter uitgewerkt kunnen worden.

De laatste 20 minuten vond ik dan wel weer erg sterk, dat het meisje valt als ze morfine probeert te stelen en de man zijn verhaal verder verteld waarin zo een beetje elke personage wordt vermoord.

2,0 Sterren.

Een juweeltje van een film

Als je van dit soort fantasy films houdt, is het een erg mooie film, zeker de moeite waard.

Bijzondere opnames op mooie locaties.

(Alleen het intro is een beetje vaag, dat past niet echt bij de rest van de film)

Mooie film, maar vooral visueel. Bijna elk shot lijkt kunst. Mooie kleuren, prachtige settings. Maar de emotie ontbreekt een beetje. Ik vind de manier van vertellen wel mooi en sfeervol. Maar dat je je nou zo betrokken voelt bij de hoofdpersonen? Nèèèh.

Een prachtig kunstwerk van werkelijk ongekende schoonheid. Het verhaal is op zich niet heel bijzonder en is door de visuele kracht nauwelijks van belang. Zelden zo'n film gezien. Hier komt bluray echt tot z'n recht.

Wat een prachtige beelden zitten er in deze film zeg! Het is allemaal erg kleurrijk en de sets zijn erg mooi. Vooral in het 'sprookjes'-gedeelte vond ik de beelden echt prachtig. Ook de kostuums waren erg mooi. Over het verhaal, vooral in het middenstuk, ben ik jammer genoeg ietsje minder positief. De stukken tussen Roy en Alexandria waren leuk en erg aandoenlijk, maar in het 'sprookjes'-gedeelte vond ik het verhaal helaas wat minder. Het was af en toe erg chaotisch en als je er net even in begon te komen, werd het onderbroken. Op de meest onlogische momenten ook.

Gelukkig blijft de film op de meeste momenten wel boeien. Dit komt vooral door de mooie band die er ontstaat tussen Roy en Alexandria, die trouwens prima neergezet worden door de acteur en de jonge actrice. Ook door de prachtige beelden blijft de film boeien en kan je er naar blijven kijken zonder jezelf ook maar één minuut te vervelen.

Het laatste half uur was werkelijk prachtig! De beelden waren geweldig en het was allemaal verschrikkelijk meeslepend en ontroerend. Ik heb tranen met tuiten gehuild en enorm zitten meeleven. Achteraf begrijp ik ook niet zo goed waarom ze het middenstuk zo ontzettend warrig en chaotisch gemaakt hebben. Als dit niet het geval geweest was, had deze film nog een veel hoger cijfer gescoord en misschien zelfs wel de volle 5* gekregen.

4*

Op momenten fantastisch en overall meestal erg mooi in beeld gebracht. Helaas is dat het wel. De echte wereld en fantasiewereld blijven allebei ver weg en je kijkt er toch behoorlijk emotieloos naar. Ook vond ik de samensmelting van de echte en fantasiewereld niet helemaal geslaagd. Denk dat deze film een stuk beter was geweest als Fincher of Jonze zelf hadden geregisseerd. Die Tarsem Singh is het gewoon niet helemaal. Mooi begin en eind, mooie locaties en beelden. Daardoor bovengemiddeld. 3,5 sterren.

Tarsem Singh heeft het naar mijn idee helemaal; hij voert met het medium film uit, wat ik met het medium foto en schilderen in mijn eigen kunstwerken probeer tot uiting te brengen (ben kunstenares). Hij geeft me dan ook zo ontzettend veel inspiratie met zijn landschappen en personages die zo lieflijk en kleurrijk zijn dat ze wel wat te verbergen moeten hebben. Niet alles is wat het lijkt; de landschappen en andere beelden in de film zouden vredig moeten overkomen maar komen dat door het extreem aandikken van al die elementen. Dat geeft de film een luguber sfeertje mee, helemaal in combinatie met het bizarre verhaal natuurlijk.

Ik kan me voorstellen dat mensen het verhaal - vooral in het midden - wat onsamenhangend en chaotisch vonden, want dat vond ik de eerste keer kijken ook. De tweede keer was dat al een stuk minder moet ik zeggen, en kon ik de dingen wat meer met elkaar rijmen. We kijken natuurlijk ook deels door de wereld van een volwassen man met psychologische problemen, geblend met de fantasie van een kind. Het kind valt de man iedere keer midden in het verhaal bij met een compleet andere wending, waardoor de beelden en verhaallijnen elkaar snel opvolgen en het verhaal van de hak op de tak springt. Ik kon dat na de 2e keer kijken eigenlijk juist wel waarderen:)

The Fall is visueel erg sterk. Zeker in de fantasiewereld zijn er enkele mooie scenes. Na een sterk begin zakt het verhaal echter ontzettend in. Het werd erg rommelig en bij momenten ook ronduit saai. De manier waarop beide werelden uiteindelijk samenkomen is teleurstellend uitgewerkt. Het acteerwerk van Untaru als Alexandria was prima, de rest van de cast vond ik niet echt geweldig. Visueel erg mooi, maar qua verhaal uiteindelijk teleurstellend...

Geniale kleurenpracht..

Het verhaal ben je misschien snel vergeten, en heeft an sich niet veel om het lijf...maar wat een plaatje van een film. Tarsem is daar toch wel een meester in. Zijn cv staat er vol van.

De grap is dus ook een beetje dat dit, wat mij betreft 1 van de weinige films is waar style over substance wint en dit met gemak naar de aftiteling draagt. En dan te bedenken dat ik heb gekeken van een DVD5 in plaats van blue ray.

Verhaallijn is dus simpel, maar evengoed alleraardigst. De cast, voor mij onbekenden, doen hun werk naar vermogen en is zeker niet van houtenklazen niveau.

Dus, zin in een 'regenboogsprookje'...komt dit zien!

4 sterren

Zeer bijzondere film met meerdere lagen die je op een gepast moment tot je moet nemen. Gewoon voor gaan zitten en het verhaal en vooral de beelden over je heen laten komen. Heb de film op bluray gezien en vooral de scenes in India zijn van grote schoonheid.

Zag deze bluray bij de FRS liggen voor 3 euro (waar ook nog eens 30% vanaf ging) en heb 'm op de bonnefooi meegenomen maar heb daar zeker geen spijt van!

Erg veel kleurrijke scenes die met slowmotions en geweldige muziek een waar feestje zijn op het scherm van je tv.

Toch vond ik het verhaal echt te matig. De film ontpopte zich langzaam tot een jank film eerste klas. Het voorkwam dus niet dat ik soms lichtelijk geïrriteerd naar de depressieve stuntman zat te kijken.

Toch nog een 3tje omdat het visueel gezien allemaal bovengemiddeld is!

Mooie plaatjes maken nog geen goede film. Het geheel kwam bij mij als iets te krachteloos over.

Jammer het gegeven jong meisje en stuntman in ziekenhuis zou wel inspirerend/ uitdagend kunnen zijn. De dialogen ook in het "verhaal" zijn erg houterig en mijn inziens erg onnatuurlijk.

Inderdaad, mooie plaatje maken nog geen goede film maar als het meisje onnatuurlijk overkomt dan vermoed ik dat Hollywood je zin voor realiteit heeft aagetast, Rmie.

Tegenvallend.

Ik had gehoopt dat dit een betere Singh ging zijn, vind het jammer genoeg één van z'n zwakste films. Geen moment écht in de film gezeten, daarvoor waren er gewoon teveel stoorzenders.

Allereerst kon ik weinig met de opzet. Het hele ziekenhuisdeel had er voor mij (bijna) integraal uitgemogen. Vond het niet leuk, clashen met de rest van de film en had niks met de personages. Het kleine meisje deed het verder wel aardig (was schattig), maar na verloop van tijd had ik haar geworstel met het Engels ook wel weer gezien.

Verder vond ik de mix van realiteit met het verhaal teleurstellend. Het haalt een deel van de magie en fantasie weg, net omdat je telkens die links ziet naar het ziekenhuisdeel. Ze hadden in dit geval voor een Saw-recap mogen kiezen op het einde, niet de beste manier allicht maar het had volstaan en had makkelijk 25-30 minuten film gescheeld.

Visueel ook absoluut niet onder de indruk. Moet wel zeggen dat Singh zoals steeds een erg verzorgde film aflevert, qua camerawerk verder ook niks te klagen. Maar het kleurgebruik is oerlelijk. Veel kleuren, maar nooit fris of stralend. Er ligt een vuile bruine waas over de film, die in combinatie met de sterke kleuren voor een barlelijk effect zorgt. Dan liever het kleurloze begin, verreweg het mooiste deel van de film.

Het fantasy verhaaltje kon wel nog enigszins boeien. Vervelende 6 hoofdpersonages, dat wel, maar dit deel was gelukkig wat spannender, eigener en uitdagender. Niet helemaal mijn setting, maar Singh weet er toch een intrigerend geheel van te maken.

En zo blijft de film aardige scenes afwisselen met saaie tussenstukken. Teveel gemist potentieel, teveel foute keuzes en te weinig mooie momenten. En vooral, als geheel niet overtuigend. Mirror Mirror blijft dan ironisch genoeg mijn favoriete Singh.

2,0*

Filmisch een klein juweeltje en soms ook wel emotioneel, maar dan dit vooral - en dat zal ik van deze film vooral onthouden - dank zij de wondermooie en gevoelige act van de kleine "Alexandria".

Heel mooi en visueel een pareltje. De ontwapenende aanwezigheid van de kleie Alexandria

is hartveroverend. Door haar toedoen wordt Roy eigenlijk weer helemaal de oude. Een droom.

Ik heb er met plezier naar gekeken en ervan genoten.

Mooie sprookjesachtige film, maar met stilaan meer gelijklopende 'werkelijkheden'.

Roy wil zelfmoord plegen. Het meisje Alexandria is in haar doen en laten zo ontwapenend dat ze 'wonderen' doet. De film kan positief eindigen! Het bekijken meer dan waard.

De uitbeelding van her raamverhaal is fantastisch mooie cinema en doet wel eens aan Dali denken!

Een visueel indrukwekkende film waar vooral de ziekenhuis scènes mijn aandacht trokken. De relatie tussen Roy en Alexandria was erg interessant, vooral in de laatste 20 minuten waarbij ik toch echt even een traantje heb moeten wegpikken. Acteerwerk ook goed, vooral van Lee Pace, die naar mijn mening toch echt een ondergewaardeerd acteur is.