The Fall (2006)

Leg dat dan maar eens uit. Ik vond er echt geen ene fl..... aan.

Zodra ik commentaar van mensen als jij op films als deze lees, kan ik het niet laten om even te checken wat voor punten je aan andere films gegeven hebt. Omdat je Titanic een 1,5 gaf en The Dark Knight ( genoteerd als de beste film van 2008 ) een 1.0, hecht ik sowieso niet veel waarde aan je stem.

Wanneer je nu even duidelijker kunt beargumenteren waarom je deze film "geen ene fl....." aan vindt, kunnen wij doelgerichter uitleggen waarom wij juist het tegenovergestelde vinden.

Maar dit is de eeuwige discussie op Moviemeter. ( Dit alles is geen persoonlijke aanval overigens =) )

OT: Ik vond de film na de eerste keer al geweldig. Het acteren van het meisje komt erg natuurlijk over, de sfeer van de film in het algemeen is fijn en audiovisueel erg mooi ( vooral HD ). Na de tweede keer kijken stelde het wederom niet teleur, ik zag en hoorde dingen die me voorheen niet opvielen. Vandaar dat ik m'n punt verander van een 4.0 naar een 4.5!

Wat in het ene deel niet voorkomt, is in het andere aanwezig...

Het fantasie-gedeelte heeft een groots cinematografisch spektakel om zich heen. Wat dit gedeelte dan weer niet heeft is dat de kijker hierin wordt meegezogen. Zoals hier eerder gemeld, het blijft vrij afstandelijk ten opzichte van de kijker, en dat is jammer.

Bij het gedeelte die zich afspeelt in de werkelijkheid, waarin de relatie tussen een klein meisje en een volwassen man wordt vastgelegd, is er nadrukkelijk een ziel aanwezig en wordt de kijker er alsnog in meegesleurd. Maar hier is er dan weer weinig sprake van cinematografisch spektakel. Dit hoeft echter ook niet.

Ondanks deze twee gedeelten, onderscheiden door locaties, wel verbonden zijn met elkaar, voelen ze toch heel onsamenhangend aan. Dit weegde gelukkig niet zoveel door op mijn kijk-ervaring. Wat ook stoorde is dat de film omschakelt op de verkeerde moment. Al bij al toch nog een dikke voldoende.

Hele mooie film, fantasievol, goed geacteerd. hier en daar nogal traag en soms een beetje saai, maar dat maakte mij niets uit. Prachtige beelden en aan het einde zat ik met tranen in m'n ogen.

Surrealistisch is één ding, maar de figuren vallen niet goed op hun plaats in de verder prachtige landschappen; de binding tussen personage en locatie is totaal afwezig, totale afstandelijkheid straalt het uit.

Verhaal is verder ook niet bijster aangrijpend; je voelt de pijn en het verdriet van die Roy totaal niet (toegegeven, de acteerprestaties van Lee Pace valt ook wel wat te verwijten, die echt onderdoet voor de rest)

Ik dacht dat ik nog een onderliggende laag had gemist bij deze film, maar nee, dat was niet zo, vandaar een lichte onvoldoende.

Na een half uur uitgezet.. Not my cup of tea

Mooie beelden= JA

Verhaal = Nauw .......NEEN

Nauw?! Of bedoel je nieuw?

Verhaal klinkt erg interessant en, inderdaad net als Pan's Labyrinth maar hopelijk beter, deze film wil ik snel gaan kijken.

Ik vond het in ieder geval beter dan Pan's Labyrinth. Heel indrukwekkend, zowat een arthouse film voor kinderen. En dit is van dezelfde maker als The Cell? Verbazingwekkend!

Mooie settings, mooie vormgeving, en Spike Jonze en David Fincher hebben genoeg bewezen hier iets van te kunnen maken. Maar het verhaal is niet boeiend genoeg, wordt nooit intens, en de afwerking is vrij beroerd, waardoor het een rommeltje wordt.

Ik weet niet goed wat ik hiermee moet. Lief meisje, die Catinca Untaru, ze speelt goed - aandoenlijk.

3*

Deze film moet het vooral hebben van zijn sfeer en visuele pracht. Het is simpelweg een stijlvolle film, waarmee The Fall sowieso punten wint. De combinatie van omgeving en kleur, de outfits, de architectuur van de lokaties, de overgangen van verhaal en realiteit,... het past er allemaal bij. De meeste acteurs en actrices konden mijn aandacht vasthouden en wisten een kleurrijk personage neer te zetten, ook het jonge meisje. Kinderen in een film kunnen vaak een probleempunt zijn, maar ik denk dat Catinca Untaru het goed en niet te gemaakt heeft gedaan, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de kinderen in Mary Poppins.

Minpunten vond ik het personage Darwin. Ik vond dit personage nogal misplaatst in deze film en ik was niet weg van zijn outfit, terwijl ik de andere outfits zeer geslaagd en origineel vind. Justine Waddell speelde sterk maar mocht zowel in de 'echte wereld' als in het verhaal prominenter in beeld gebracht worden.

Score: 4/5

Geen idee wat mr overschat Fincher hiermee te maken heeft, maar dit is stukken beter dan Benjamin Button in elk geval

Visueel een overdonderende film, maar ook verhaaltechnisch erg sterk en meeslepend.

Het heeft maar liefst zes jaar geduurd voor de tweede film van Tarsem Singh uitkwam. Jammer dat er veel kritiek was op zijn vorige film die visueel ook oogstrelend was. Van mij mag hij nog veel van dit soort heerlijke films maken en is het zeker iemand die we in de toekomst in de gaten moeten houden. Ik denk dat hij wel in staat is om nog veel moois aan ons te laten zien.

The Fall heeft een lekker rustig tempo en er wordt niets overhaast gedaan. Het duurt dan ook even voor het verhaal binnen het verhaal begint. Als het dan begint is het smullen geblazen. Er komen zoveel visueel mooie dingen voorbij. Mooie kleuren combinaties, mooie locaties en prachtige shots. Opvallend veel gebruik van rood en geel/goud. Qua kleur gebruik lijk Singh wel een beetje op Yimou Zhang. Elk shot is bijzonder en iets wat we nog nooit eerder hebben gezien. De magistrale epische beelden laten je verwondert achter. Visueel is het dus erg imponerend.

Naast het visuele hebben we ook nog eens het verhaal, of beter gezegd twee verhalen. Het verhaal gaat over de relatie tussen een meisje, Alexandria, en een man, Roy. De relatie begint erg goed en de twee raken aan elkaar gehecht. Vooral omdat Roy het kleurrijke verhaal vertelt over een aantal bandieten waar Alexandria graag steeds weer voor terug komt om te weten hoe het afloopt. De twee verhalen zijn op een goede manier samengesmolten, en nemen je helemaal mee de film in. Het is een erg aandoenlijk verhaal, waarvan je eerst geen idee hebt waar het naar toe wil, totdat je achter de clue komt, en dat maakt de film, maar nog belangrijker de relatie tussen het meisje en de man gewoon erg bijzonder. Roy gebruikt haar voor zijn eigen doeleinden, en het erg aandoenlijke meisje krijgt een bepaalde liefde voor de gebroken Roy. Samen maken ze een verhaal wat een beetje gebaseerd is op hun met de meest kleurrijke personages mogelijk. De fantasie wereld die ze gebruiken begint steeds meer te leven en wordt steeds grote. De grote kracht van de film zit hem voornamelijk in het laatste deel van het verhaal die je zeker niet ongeroerd laat. Prachtig slot. Enige lichte minpuntje van de film is het soms even abrupt afbreken van het verhaal wat je soms een klein beetje uit de sfeer haalt. Dit is echter maar 1 of 2 keer dat het gebeurt is.

Acteerwerk is bijzonder ster. Vooral de in deze film negen jaar oude Catinca Untaru doet het verbluffend goed. Vooral de naturelle manier van doen is al erg schattig. Ze sleept je echt mee met haar doen en laten. Ook de manier waarop ze spreekt, en soms niet uit haar woorden komt of eigenwijs iets zegt doet je gewoon smelten. De rest van de cast is ook erg goed, waarin Pace vooral uitblinkt in de rol van de Black Bandit, maar in de laatste scène vooral de aandacht op zich richt als Roy. De anderen zijn ook ontzettend leuk en hebben er duidelijk allemaal veel plezier in.

Filmtechnisch bijzonder sterk. Vooral de art direction is mooi. Mooie kostuums, mooie aankleding van de sets. Schitterende locaties, magistraal camera werk en ga zo maar door. Eens kijken of The Fall bij herziening zo overeind blijft staan en er de volle 5 sterren inzit, maar voorlopig eerst een halfje lager.

4.5*

schattig meisje met een grote fantasie, was naar het einde toe wel over the top maar kijkt lekker weg en ziet er goed uit.

Best een ok film, de fantasiestukjes waren erg mooi geschoten en de film had mooie decors en kostuums maar verder weinig cameravoering. Het was allemaal heel fotografisch, ik zie toch liever wat meer beweging met de camera. Verder was het verhaaltje wel ok en liep het fantasiestuk niet heel mooi over in het verhaaltje in het ziekenhuis. Vond het einde van het verhaaltje ietsjes te sentimenteel gebracht. Overigens was de relatie van Roy met zijn vriendin waar het mee uit was (ofzo) niet helemaal duidelijk. Acteerwerk was wel ok, vond het kleine meisje het niet super goed doen en soms irritant. Muziek was verder mooi en er zaten een paar erg mooie stukjes in, bijvoorbeeld met het doolhof en het gedeelte dan alle handlangers van de zwarte bandiet werden vermoord. Soms vond ik de film een best saai en ik zat tijdens de stukjes in het ziekenhuis steeds te wachten tot het fantasieverhaal verder ging.

Ik geef 3*

Ik ben wel benieuwd hoe de beeldkwaliteit van de Blu-ray eruit ziet. Heeft iemand deze al gezien?

Hmmmja. 'The cell' heb ik toch een paar keer gezien, inmiddels weer wat jaartjes geleden, maar die spookt nog regelmatig door mijn hoofd. Nu dan eindelijk 'The fall' gezien en die zal dat toch veel minder gaan doen, verwacht ik.

Het begint prima. Even zag ik 'dezelfde' woestijn als in 'The cell', maar zoveel (schitterend gebruik van) locaties als er in deze film nog aan bod komen is wel even wat anders. Location, location, location zeggen de makelaars in Amerika altijd, dat moet Tarsem ook gedacht hebben. Een pluspunt.

Ander pluspunt is het meiske, Catinca Untaru, alsof ze het allemaal ter plekke ad libt(zal wel niet) en mooi hoe haar terloopse (kinderlijke) opmerkingen met het verhaal in het verhaal worden gecombineerd. Een pluspunt.

Dan een minpunt. De aankleding van de spelers in de fantasiewereld spraken me simpelweg niet aan. Bijvoorbeeld Darwin is zijn verenpakje en ook Pace in zijn torreropakje. Erg persoonlijk, natuurlijk, maar toch.

Het duurde toch even (half uur à drie kwartier) voor ik er echt in kwam en de 'bedoeling' een beetje overkwam, maar Tarsem gaat gelukkig geen moeilijkheden uit de weg; een man die een meisje de mooiste verhalen vertelt om maar aan zijn overdosis morfine te komen, het is niet niks. Maar dan het moment dat het meisje denkt dat Pace dood is: ik had meteen door dat het niet zo zou zijn, maar hoe het vervolgt is nog veel slapper. De keuze om Pace eerst een triest verhaal te laten vertellen van de ondergang van zijn vrienden en dan opeens zelf wel te kiezen voor het leven... Die Pace had 'in character' moeten blijven en weg moeten lopen, dan had dat meisje echt wel een extra slaappilletje gekregen. Tarsem wilde vast een soort statement maken over het een of ander (Darwin, de natuur en zo, iets met 'the natural order of things boe boe ba ba'), maar het wrong teveel in mijn beleving. Dan wordt er geëindigd met het kijken naar oude films / stunts, wat dan ook weer een bepaalde betekenis zal hebben, maar met het voorgaande in gedachten kon ik er weinig mee.

Erg moeilijk om er een cijfer aan te geven, want ik heb toch ook flink genoten, maar die uitwerking van een film kan me soms erg dwarszitten.

Een 3,5* dan maar.

N.B. : Op de aftiteling trof ik nog de tekst dat dit een remake is van een Bulgaarse film van Zako Heskija uit 1981, voor het eerst dat ik daar van hoorde. Ik heb die gelijk maar even toegevoegd op MM: Yo Ho Ho.

snap niet dat mensen dat lelijke, dikke, irritante meisje zo cute vinden ..

Dat komt omdat het een echt kind is en geen Hollywoodse voorstelling van een kind. (Dakota Fanning, Shirley Temple, enz.)

....

prachtig... ik moest huilen, maar hield me in omdat mijn vrienden erbij waren

Leuke film om een keer gezien te hebben maar zoiets had ik ook wel kunnen verzinnen. Wel ontzettend leuk geacteerd, mooie beelden en passende muziek. Dat is voor mij wel een 2,5* waard. Geef mij dan maar liever Big Fish, die ligt me toch meer.

De rol van het kind is idd veel meer geschreven naar de gedachten en inzichten van een kind, dat maakt het erg mooi. De meisie speelt het ook erg goed.

El Laberinto del Fauno?

The Fall is genieten door een combinatie van verschillende factoren. 1. de mooie locaties en sets, 2. de erg mooie kosuums en 3. erg mooi camerawerk dat overal soepel langszweeft. Dit geheel is vooral mooi omdat het wordt weergeven met veel felle en prachtige kleuren. Maak het af met veel slow-motion en visueel kan de film niet meer kapot

.

Het verhaal is alleen niet zo sterk. Het verhaal dat de man vertelt is wel mooi, vooral omdat dat meisje alles uit de echte wereld in haar fantasie interpreteerd. Bijvoorbeeld de vijanden met X-ray pakken en de dokter die Darwin is in haar fantasie. Zo mooi dat je het jammer vind als de verteller steeds het verhaal onderbreekt. In het midden van de film zakt alles echter wat in. De echte wereld is niet zo interessant meer en het vertelde verhaal wordt ook minder interessant. Gelukkig wordt dit helemaal goed gemaakt aan het einde.

Het acteerwerk is goed. Vooral dat meisje doet het erg leuk en Lee Pace doet het ook erg aardig.

En nog even de vraag bovenaan beantwoorden. Het idee lijkt op El Laberinto del Fauno, maar het zijn twee totaal verschillende films.

4*.

Iemand die het leuk vind 666 in z'n naam te verwerken, houdt waarschijnlijk van horror, is het niet? Dan zit je bij deze film niet goed jah....

De film The Fall is een van m'n favoriete films bijna alleen al vanwege het feit dat ik in de film talloze locaties zie waar ik nog graag op bezoek zou willen gaan. Het is schitterend om te zien hoe ze bekende locaties verwerken tot onderdeel van een 'fantasie land' (b.v. de blauwe daken van Santorini, het onheilspellende van de Aya Sophia in Istanbul, Tajs Mahal). Neem daarbij de prachtige natuurelementen (bijv. de zwemmende olifant), prachtige kostuums en de indringende muziek&dans en je hebt een diamantje.

Deze film is pure kunst en naar mijn mening moet deze film ook 'een ode aan Holywood' voorstellen.

Iemand met 666 verwijzing (in ieder geval beter dan 88 verwijzing) houdt meer van het schattige kind in "The Omen"

Mooie film maar niet van hetzelfde niveau als The Cell of Pans Labyrinth die vergelijking heb ik ook gezien.

Op de één of andere manier maakte de film weinig emotie bij me los. Dat de hoofdrolspeler zelfmoord wil plegen omdat hij gedumpt is en daar dat meisje voor gebruikt vind ik eerder irritant dan dat het sympathie bij me oproept.

Wel vind ik het meisje heel aandoenlijk en de beelden zijn erg mooi.
De overgang tussen verhaal en werkelijkheid is mooi gemaakt.

Er had meer in gezeten.

Het moest er maar is van komen: The Fall kijken. Geproduceerd door Jonze en Fincher, dus het deed al vermoeden dat hier sprake was van een niet allerdaagse film. Zoals te lezen gaat de film over een klein meisje met een gebroken sleutelbeen die in het ziekenhuis in aanraking komt met een andere patient, die verhalen vertelt alsof zijn leven ervan af hangt.

De film blinkt uit in zijn design en montage. Het verhaal ansich lijkt dan ook meer op een excuus voor alle prachtige decors dan een spanningsverhogend element. Wat meteen het nadeel is aan de film: gebrek aan spanning (of emoties in het algemeen). De film kent een aantal behoorlijk emotionele wendingen maar deze worden redelijk teniet gedaan door de vertelling binnen het verhaal, die steeds op kinderlijke wijze van wending verandert. Het probleem daarin zit m in het feit dat de kinderlijke speelse vertelling totaal niet de emotionele impact heeft die het had kunnen hebben. De film lijkt eigenlijk sowieso wel op een kinderfilm, ware het niet dat er wat bloed in vloeit. Binnen een kinderfilm komen dit soort decors dan weer niet echt tot hun recht. En voor een arthouse film (bij gebrek aan betere term) is de film weer veel te oppervlakkig.

Goed, dat dillema dus. Al met al heb ik de film met veel plezier bekeken om zijn design en montage. Daarnaast acteert Catinca Untaru top. Alsof ze eigenlijk helemaal niet acteert maar daadwerkelijk wat dromerig loopt rond te banjeren. En een extra-stijl-bonus voor het lef om in een dergelijk project zoveel tijd en moeite te stoppen. Dus een 3.5 voor nu.

Ik kreeg eerder de indruk dat het een sprookje was voor volwassenen.

Ja, daar hoopte ik dus ook een beetje op. Helaas had het daar gewoon te weinig diepgang of metaforische waarde voor. Zware thema's worden wel aangesneden (zoals zelfmoord), maar er gebeurd echt geen ene fuck mee. Het is gewoon een onderdeel in het verhaal wat niet uitgediept wordt. Het hele hoe en waarom wordt ongeveer per direct naar de achtergrond geschoven.

Goed, dat wil ik aannemen, maar de toon is niet gericht naar kinderen. Daarvoor concentreert de film zich te veel op visie en beeldende kunst. Ik denk dat je een volwassene moet zijn om daar te kunnen van genieten.