Step Brothers (2008)

Wat een achterlijke film was dit maar ó zo geweldig. Ik heb regelmatig in een deuk gelegen van het lachen om het onnozele gedoe en de fratsen van Will Ferrell en John C. Reilly. Gewoon geweldig, twee volwassen die zich gedragen als achterlijke kinderen en ook nog thuis wonen. Qua duo hadden ze wel wat weg van Jim Carrey en Jeff Daniels uit Dumb & Dumber. Het hele verhaal is eigenlijk te belachelijk voor woorden maar de uitvoering is geweldig en hilarisch (aanslag op de lachspieren). Op het einde zwakt het overigens wel wat af, hoewel de laatste 10 minuten weer ijzersterk zijn. Buiten de eerder genoemde personen spelen Mary Steenburgen en Richard Jenkins trouwens geweldig de rol van ouders.

Heerlijke film die nergens over gaat en te flauw voor woorden is maar ZO ontzettend leuk. Ik heb wel constant in een deuk gelegen. Wat een figuren joh. Je zou ze maar in huis hebben. Het is lang geleden dat ik een goede komedie heb gekeken (komt grotendeels door mezelf omdat niet alle komedie mij gelijk ligt) maar dit is echt een hele goede.

Geregeld haak ik af als de humor te flauw wordt maar vaak is dat het geval als de humor in de film niet constant wordt gehouden en als er dan een goede flauwe grap wordt getoont valt hij niet in het contrast. Maar bij deze film wordt het ritme goed aangehouden. Je krijgt de ene flauwe grap na de andere voorgeschoteld en je verveeld je geen moment. Hierdoor blijven alle grappen goed aankomen.

Ook het einde is super. Als ze dat optreden geven. Blijf nog wel even hangen want tijdens de credits nemen ze alsnog die kids te grazen op het schoolplein. Hilarisch om die vechtscène te zien.

Vrij grappige comedy met twee topacteurs op dit gebied, Will Ferrell en John C. Reilly. Het verhaaltje is tamelijk briljant in zijn eenvoud. Helaas zijn niet alle scenes in de film even sterk, maar wat geeft het.

Matig.

De eerste 30 minuten zijn verrassend leuk, met een hoog tempo en vrij degelijke moppen, maar een speelduur van 1h45 is simpelweg te lang. Ik moet de eerste komedie (van dit niveau dan) nog zien die zo lang z'n niveau kan aanhouden.

Want na verloop van tijd gaat Step Brothers best vervelen. De grappen worden wat eentoning, het verloop is er wéér maar eens eentje volgens het boekje, waarbij het hopen is dat het crisismoment niet te veel tijd in beslag neemt. Naar mijn goesting duurt dat hier evenwel te lang en kan het einde al niet veel steken oprapen.

Will Ferrell en John C. Reilly vormen niettemin een geslaagde tandem en zijn zowat het enige dat over de ganse lijn grappig is.

Andere rollen zijn meestal irritant (Richard Jenkins) of onopvallend (Mary Steenburgen).

Niet goed, niet slecht.

2,5

Het concept van deze film is leuk en er zijn geen betere jongens voor deze rollen, dan Will Ferrell en John C. Reilly. Ze maken er een doldwaze komedie van en stelen als volwassen kinderen toch echt de show. Toch puilt de film zo nu en dan uit van overdreven komedie, wat helaas erg jammer is. Omdat het soms over het randje is en overdreven aanvoelt, haalt de film net niet die hoge waardering, maar blijft het toch zeker wel een geslaagde en leuke film om te zien. De film is in mijn beleving voldoende geclassificeerd met 3 sterren, maar ik doe er een halve bij omdat de combi van Will Ferrell en John C. Reilly als volwassen kinderen echt zeer geslaagd is.

Step Brothers

Na de wat mislukkende film The Other Guys (2010) waar ik Will Ferrell niet goed in vond spelen had ik en begon ik met verschillende gedachtes aan deze film! Maar wat blijkt Will Ferrell speelt hier zijn rol prima en ik heb ween paar keer goed om hem moet lachen echter, met John C. Reilly waren ze net echte Stiefbroers, ook op deze personage kon ik goed lachen! Alleen heb ik nog niet veel films gezien met John C. Reilly erin, eigenlijk helemaal niks buiten Wreck-It Ralph om, maar daar weet ik dan ook niet zeker of hij een de stem in spreekte van een hoofdpersonage?

Step Brother verteld een opzich nog best wel leuk verhaal over twee "mannen" die nog steeds bij 1 van hun ouders wonen. Maar met "toeval" vinden die ouders elkaar leuk en trekt Brennan bij Dale in. Dit word natuurlijk 1 grote chaos aangezien ze elkaar in eerste instantie niet mogen... Het deel dat Brennan met zijn balzak over de drumstel van Dale wrijft is het goorst... Ook vond ik de cover van het liedje Guns N' Roses - Sweet Child O' Mine in de auto vond ik verschrikkelijk! Maar ik denk dat het ook de bedoeling was...

Step Brothers vond ik een geweldig concept en er zat vaak slappe komedie in! En dit weet altijd mijn aandacht wel aan te trekken! Vooral toen ze elkaar aardig begonnen te vinden was super komisch!

Step Brothers geef ik een mooi 4.0* want dat vind ik voor deze film echt waard!

Een comedy in het onderbroekenlol genre. Je moet er van houden.

Desalnietemin bij deze film blijven hangen tijdens het zappen en het zorgde toch wel voor wat grinnik momenten bij me.

Ik had nog wel vertrouwen in de komische kwaliteiten van John C. Reilly, maar dat blijft hier allemaal op Will Ferrel-niveau. 80% van de gags mist doel of is aanleg al te flauw.

Okay bij de andere 20% kon er af en toe nog wel een glimlachje af, maar het niveau van de 21ste eeuwse komedies blijft van een heel mager niveau.

Lomp en inspiratieloos. Een heel simpele soort humor (?). Amerikanen kunnen ervan houden maar het is te karikaturaal met domme dialogen, veel lawaai om niets en heel vaak pijnlijk belachelijk

Gelukkig heeft Mary Steenburgen een lieve glimlach en ziet ze er zeer keurig uit voor een moeder van een 40-jarige zoon.

Tweede McKay.

Wie deze naam niet kent, zal vast wel wat kennis op kunnen doen bij de nieuwste film die hij heeft gemaakt. Dat was nogal een grote discussie op het internet, maar ik besloot het toch even over een andere boeg te gooien door gewoon te kijken wat de beste man daarvoor had gemaakt. Zo kwam ik bij Step Brothers uit.

Deze film lijkt in de verste verte niet op de nieuwste film van McKay, want het is een erg doordeweekse komediefilm. Dat betekent een hele fanfare aan bombastische figuren, veel geschreeuw, soms bedenkelijke humor en een voorspelbaar narratief. Wel opgeleukt tussendoor met wat oprecht grappige scenes die opvallend genoeg de grens opzoeken, maar dat verandert niet al te veel aan de kern.

Ferrell en Reilly blijven voor mij erg halve acteurs. Soms spelen ze zeer goede rollen, soms laten ze zich volledig gaan in geschreeuw. Deze film is van het tweede een duidelijk voorbeeld, alleen is dat kinderachtige gedoe na 30 minuten wel weer mooi geweest. Zien hoe twee losers het leven van hun verzorgers een hel maken verliest al snel het effect en wat idiote bijfiguren kunnen daar weinig verandering aan brengen.

Voordelig is dat het allemaal vlotjes wegkijkt en wat bijzondere humor kent waar ik nog wel om kon lachen, maar verder heb ik vooral mijn wenkbrauwen gefronst. Blijkbaar is er wel publiek voor deze film, want er zijn genoeg positieve geluiden te bekennen. Soms grappig, over zijn geheel vlot, maar verder vooral te luidruchtig en opdringerig om een blijvend effect te dragen.

Aardige film over twee volwassen mannen die allebei nog thuis wonen. Een simpel gegeven dat hier een vermakelijke komedie oplevert (al moet de overdreven humor je wel liggen). John C. Reilly en Will Ferrell vormen een leuk duo en zij maken de film toch wel (en ook hiervoor geldt, hun acteerwerk hier moet je wel liggen).

Best geinig. Enerzijds te veel komedie terwijl hier ook meer een tragikomedie in zit, anderzijds vaak dusdanig over the top dat het toch grappig wordt. Reilly is aardig, Ferrel irriteert niet maar het is vader Jenkins die met de film gaat lopen. Heerlijke rol. De film kent zeker wat inkakmomentjes en niet alles is even leuk maar als onbekommerd vermaak voldoet dit. 3,0*.