Step Brothers (2008)

Step Brothers

Na de wat mislukkende film The Other Guys (2010) waar ik Will Ferrell niet goed in vond spelen had ik en begon ik met verschillende gedachtes aan deze film! Maar wat blijkt Will Ferrell speelt hier zijn rol prima en ik heb ween paar keer goed om hem moet lachen echter, met John C. Reilly waren ze net echte Stiefbroers, ook op deze personage kon ik goed lachen! Alleen heb ik nog niet veel films gezien met John C. Reilly erin, eigenlijk helemaal niks buiten Wreck-It Ralph om, maar daar weet ik dan ook niet zeker of hij een de stem in spreekte van een hoofdpersonage?

Step Brother verteld een opzich nog best wel leuk verhaal over twee "mannen" die nog steeds bij 1 van hun ouders wonen. Maar met "toeval" vinden die ouders elkaar leuk en trekt Brennan bij Dale in. Dit word natuurlijk 1 grote chaos aangezien ze elkaar in eerste instantie niet mogen... Het deel dat Brennan met zijn balzak over de drumstel van Dale wrijft is het goorst... Ook vond ik de cover van het liedje Guns N' Roses - Sweet Child O' Mine in de auto vond ik verschrikkelijk! Maar ik denk dat het ook de bedoeling was...

Step Brothers vond ik een geweldig concept en er zat vaak slappe komedie in! En dit weet altijd mijn aandacht wel aan te trekken! Vooral toen ze elkaar aardig begonnen te vinden was super komisch!

Step Brothers geef ik een mooi 4.0* want dat vind ik voor deze film echt waard!

Dumb and Dumber Meet the Parents. Maar dan een klasse minder.

Een comedy in het onderbroekenlol genre. Je moet er van houden.

Desalnietemin bij deze film blijven hangen tijdens het zappen en het zorgde toch wel voor wat grinnik momenten bij me.

'sooo many activities!'.

Hele grappige en vermakelijke film!

Ik had nog wel vertrouwen in de komische kwaliteiten van John C. Reilly, maar dat blijft hier allemaal op Will Ferrel-niveau. 80% van de gags mist doel of is aanleg al te flauw.

Okay bij de andere 20% kon er af en toe nog wel een glimlachje af, maar het niveau van de 21ste eeuwse komedies blijft van een heel mager niveau.

Niet zeveren he Wendy, Step brothers is één van de beste komedies vd 21e eeuw.

Ik vind dit totaal geen humor. Wat een overdreven geouwehoer over niets.

Na de '' klassieker '' get bad met will Ferrell, deze ook maar gekeken. Het gegeven is natuurlijk über grappig en met Will Ferrell's zijn humor een schot in de roos. Natuurlijk niet iedere grap werkt, maar die met de bunkbeds en gazon '' gevecht'' zijn geniaal. Ook wil ik de stiefvader Richard Jenkins niet onbesproken laten, want hij vulde zijn rol goed in, en is voor mij een van de sterke kanten van dit vehikel.

Lomp en inspiratieloos. Een heel simpele soort humor (?). Amerikanen kunnen ervan houden maar het is te karikaturaal met domme dialogen, veel lawaai om niets en heel vaak pijnlijk belachelijk

Gelukkig heeft Mary Steenburgen een lieve glimlach en ziet ze er zeer keurig uit voor een moeder van een 40-jarige zoon.

Boats 'N Hoes - Step Brothers Music Video [HQ] - YouTube

Aan de cast kon het eigenlijk niet liggen, enkel aan de schrijvers. En die verpesten toch een groot deel van de film met erg platte en makkelijke humor. De film heeft nog wel zijn momenten, en het uitgangspunt kan juist erg lollig zijn met Ferrell en Reilly in de hoofdrollen, en dat is wat het zo teleurstellend maakt. Uiteindelijk gaat men alleen voor de meest overduidelijke humor in plaats van de humor uit de situatie te laten ontstaan. De kunst is ook om een acteur als Ferell nog enigszins gedoseerd te brengen, want een hele film leuk heb ik hem nog nooit gezien.

Vind het ook best een belediging voor acteurs als Jenkins en Steenburgen dat ze dit soort onuitgewerkte rollen moeten spelen. De rol van Adam Scott is al een stuk beter. Sterker nog, hij is eigenlijk nog het hoogtepunt van de film. In het laatste bedrijf, misschien al iets eerder zelfs, herpakt de film zich wel redelijk. Vond vooral de finale lekker onzinnig. Echt een stuk leuker dan infantiele humor over slaapwandelen en poep en plas. Maar de film wordt nooit de guilty pleasure waar ik op hoopte. 1.5*.

Af en toe gelachen maar te vaak tenenkrommend en kinderachtig flauw.

Dit is echt goed gedaan zeg! Sylvester Stallone and Arnold Schwarzenegger as Step Brothers Deepfake - YouTube

Er is van dezelfde maker een nieuwe versie met voice over, waarbij Sylvester matig is maar de Arnold is de beste die ik in tijden hoorde.

Zie: Arnold Schwarzenegger and Sylvester Stallone Now With Voice Overs! Step Brothers Deepfake - YouTube

Na herziening is de glans er wel wat af maar ik laat de 4 sterren staan. Blijft genoeg leuks over.

De slaapwandel-scènes zijn even flauw als briljant. Met die Kerstboom

Tweede McKay.

Wie deze naam niet kent, zal vast wel wat kennis op kunnen doen bij de nieuwste film die hij heeft gemaakt. Dat was nogal een grote discussie op het internet, maar ik besloot het toch even over een andere boeg te gooien door gewoon te kijken wat de beste man daarvoor had gemaakt. Zo kwam ik bij Step Brothers uit.

Deze film lijkt in de verste verte niet op de nieuwste film van McKay, want het is een erg doordeweekse komediefilm. Dat betekent een hele fanfare aan bombastische figuren, veel geschreeuw, soms bedenkelijke humor en een voorspelbaar narratief. Wel opgeleukt tussendoor met wat oprecht grappige scenes die opvallend genoeg de grens opzoeken, maar dat verandert niet al te veel aan de kern.

Ferrell en Reilly blijven voor mij erg halve acteurs. Soms spelen ze zeer goede rollen, soms laten ze zich volledig gaan in geschreeuw. Deze film is van het tweede een duidelijk voorbeeld, alleen is dat kinderachtige gedoe na 30 minuten wel weer mooi geweest. Zien hoe twee losers het leven van hun verzorgers een hel maken verliest al snel het effect en wat idiote bijfiguren kunnen daar weinig verandering aan brengen.

Voordelig is dat het allemaal vlotjes wegkijkt en wat bijzondere humor kent waar ik nog wel om kon lachen, maar verder heb ik vooral mijn wenkbrauwen gefronst. Blijkbaar is er wel publiek voor deze film, want er zijn genoeg positieve geluiden te bekennen. Soms grappig, over zijn geheel vlot, maar verder vooral te luidruchtig en opdringerig om een blijvend effect te dragen.

Ik sta er zelf ook een beetje van te kijken dat er een voldoende uitrolt, maar wat kan ik zeggen... Diep van binnen schuilt in die JM die graag slowburn arthouse uit Argentinië kijkt, iemand die zich compleet het bokkeschompes giechelt om die sollicitatiescène.

McKay als regisseur heeft bij mij nog nooit hoger dan 3* gescoord (als producent wel), en dat verandert hier niet. Maar zelf tijdens de compleet flauwe en kinderachtige momenten bleef de echte ergernis om een of andere reden achterwege.

2,8*

Aardige film over twee volwassen mannen die allebei nog thuis wonen. Een simpel gegeven dat hier een vermakelijke komedie oplevert (al moet de overdreven humor je wel liggen). John C. Reilly en Will Ferrell vormen een leuk duo en zij maken de film toch wel (en ook hiervoor geldt, hun acteerwerk hier moet je wel liggen).

Als je houdt van Farrelly Brothers-achtige films, dan kun je deze niet overslaan.

Een hoop gekkigheid en lol, echt heel funny. Een dikke 3,5 sterren van mij.

Ben je opgegroeid, serieus, je school afgemaakt, een carrière, een Tesla, werk je in de IT als manager operations (niet te verwarren natuurlijk met operations manager), dan kun je deze film maar beter overslaan.

Het is dat ik niet blow, anders had iemand 112 moeten bellen om me uit een lachstuip te bevrijden.

Ik vond het een mooie film. Stiefbroers of stiefzussen kunnen het zoiezo met elkaar vinden.

Best geinig. Enerzijds te veel komedie terwijl hier ook meer een tragikomedie in zit, anderzijds vaak dusdanig over the top dat het toch grappig wordt. Reilly is aardig, Ferrel irriteert niet maar het is vader Jenkins die met de film gaat lopen. Heerlijke rol. De film kent zeker wat inkakmomentjes en niet alles is even leuk maar als onbekommerd vermaak voldoet dit. 3,0*.

Ik dacht echt, "dit gaat leuk worden"....ja en nee. Helaas meer nee dan ja.

Het is echt een gehalte van "kijk mij eens grappig zijn" of "ik heb de lachers altijd op mijn hand"....tja....

Een paar leuke scene met de vrouw van zijn broer en zijn stiefbroer en dat was het.

Ik blijf dit een te gekke film vinden. Die 2, Ferrel en Reilly zijn perfect gecast voor zulke sukkels. Normaal gesproken hou ik niet zo van die Amerikaanse humor maar dit kan ik wel verdragen. Ze spelen die stiefbroers ook wel echt super grappig. Stel je voor 2 van die 40 jarige flapdrollen die zich als pubers gedragen. Zo kunnen pubers zich ook echt gedragen zoals ze dat spelen, ze hebben zich in ieder geval goed ingeleefd.