Boy A (2007)

Een prima film, met een traag tempo en een onderwerp dat altijd interessant is en ook zal blijven.

Ik vond het wel een erg fijn filmpje moet ik zeggen. Andrew Garfield zet een prima hoofdrol neer, als de onzekere Jack, die spijt heeft van zijn verleden en vooral weer een normaal en rustig leven wil leiden. Doordat hij een tijd in de gevangenis heeft gezeten vanaf zijn jeugd, zijn sommige zaken nieuw voor hem en dat is op een mooie subtiele wijze in de film verwerkt. Vooral zijn relatie met de secretaresse vond ik erg mooi uitgewerkt. Zij is de persoon die hem vertrouwen geeft en hem dus zaken leert op zowel communicatief als seksueel gebied. Ik vond die relatie erg mooi en realistisch ogen.

Uiteindelijk blijkt de redding van een meisje, de ondergang voor Jack te zijn. Dat was wel heel dubbel, vooral ook omdat Jack zich langzaam maar zeker weer een positie in de maatschappij had verworven. Uiteindelijk was het ook niet zo heel verrassend, maar desondanks werkt het allemaal erg goed in deze film, omdat het en op een subtiele manier wordt gebracht en omdat sommige banden en relaties gewoon erg goed uitgewerkt zijn.

D.m.v. flashbacks komen we aan het einde van de film toch te weten wat er uiteindelijk in het verleden gebeurd is. Of Jack nu wel of niet wat bij het meisje heeft gedaan wordt in het midden gelaten, omdat je dat nu eenmaal niet in beeld te zien krijgt. Op zich wel fijn, omdat iedereen nu voor zichzelf kan beoordelen, of hij wel of niet een moordenaar is. Daarnaast is het einde van de film erg sterk met een geweldige surrealistische scène, waarin Jack nog een keer met zijn vriendin praat. Daarbij wordt alles wederom erg subtiel uitgesproken. Dat was voor mij toch wel een mooie afsluiter van deze bij vlagen erg indrukwekkende film, die goed blijft hangen.

4,0*

Een film met een moraliserend thema rond schuld en onschuld. Over vergeven en vergeten. Het verhaal is mooi opgebouwd, omdat je in het begin sowieso sympathie krijgt voor het hoofdpersonage. Hij zat wel in de gevangenis, maar hij is vrij dus zal z'n straf wel uitgezeten zijn. En zonder enige vorm van wetenschap rond het 'waarom' hij vast zat, heb je ook geen gevoelens voor enige slachtoffers. Iets wat je in veel gevangenisfilms ziet. Daar zit het volg 'goeie' kerels in de gevangenis, en deze Boy A is zelfs vrij.

Boy A (laten we de jongen zo maar blijven noemen) probeert op het goede pad te komen. Een job, vrienden en zelfs een meisje. Stilaan stapje voor stapje lijkt het toch de goeie kant op te gaan. Iedereen verdient toch een tweede kans niet waar. Maar dan komt de reden van z'n straf boven en gaat het toch niet over één of andere diefstal maar moord. Of hij het gedaan heeft of niet, maakt niet uit. Hij werd er voor gestraft, dus heeft hij het ook gedaan. De regisseur laat de moord zelf niet expliciet in beeld zien, zodat je zelf als kijker ook geen getuige bent om te weten tot hoe ver hij zelf verantwoordelijk was voor de moord of gewoon medeplichtige. Heel belangrijk, omdat de andere personages ook maar afgaan op de media en er evengoed niet bijwaren. De flashbackscènes komen ook tesamen met de artikels in de media, zodat je pas later in de film je oordeel kan bijstellen van 'gevangenisstraf' tot 'kindermoordenaar'. De slotscène is dan ook zeer toepasselijk en begrijpelijk.

De film heeft een rustig vertellend tempo en de regisseur weet de flashbackscènes op de juiste manier te plaatsen zodat je stukje bij stukje meer te weten komt. Andrew Garfield moet nog wat groeien in z'n acteerwerk, maar doet het hier best nog prima in de hoofdrol. Alles is ook mooi en geloofwaardig weergegeven. Z'n quasi puberachtig zoeken in de vreemde wereld, het uitgaan, nieuwe mensen leren kennen, een relatie met vrienden, een meisje, z'n vader, ... Qua sfeer is het gelukkig niet te theatraal, wat bij deze film niet had gepast. Misschien wel iets te braaf van John Crowley die aan de beelden te zien ooit nog fotograaf moet geweest zijn. Een prachtig shot waarmee een bepaalde scène begint, maar dat probeert hij te houden en er niet iets meer mee te doen. Het levert wel mooie beelden op, daar niet van. Maar ik had toch meer verwacht.

Al bij al een aangename film, kon misschien nog iets beter. Maar ik heb al veel slechter gezien.

Rustige film met een pakkend verhaal.

De synopsis hierboven bevat een spoiler. De reden van de gevangenisstraf zou uit de synopsis verwijderd moeten worden.

Zeer overtuigend drama die ik te lang links heb laten liggen. Neem het mezelf niet kwalijk, met zo'n lelijke titel vraag je om underexposure natuurlijk.

Ik hou wel van dit soort dramas, rauw en confronterend. Garfield is zeer indrukwekkend maar ook Finneran en Mullan maken enorm veel indruk. Ik vond de romance tussen Garfield en Finneran ook erg mooi, erg treffend geschetst. Helaas slaat Crowley de plank flink mis met de zoon van Terry maar het is 'm vergeven.

Tegen het einde aan waar we aankomen op het keerpunt wordt het allemaal erg ongemakkelijk. Als je als kijker geconfronteerd wordt met de hardheid van de maatschappij en je op de hoogte bent van de goedheid van het hoofdpersonage en je daar je eigen machteloosheid moet plaatsen wordt het echt ongemakkelijk in optima forma. Erg sterk. Einde is dan wel weer subliem, en vooral het slot met Finneran was prachtig. De keuze voor surrealiteit is een uitstekende.

Prima filmpje maar niet echt mijn koek. Boy A vond ik gevoelsmatig erg sentimenteel, al wilde hij duidelijk anders overkomen, zo ook (meestal) gelukt gezien de recensies. Vond het romantische deel van Jack en zijn vlam het beste. Achtergrond mocht van mij iets meer uitgewerkt worden. Ik zag ook niet de meerwaarde eraan om het verleden in vage stukken te verdelen en er een mysterieuze kant aan te geven. Mis stond de film heel erg. Wel erg sterke cast, ook mooie natuurlijke dialogen. Visueel niet zo bijzonder, muziek was oké maar wekte weinig emotie op.

3 sterren - had wat rauwer verwacht en gekund

Schitterende verfilming van een jongen die vroeger helaas een misdaad heeft begaan. Mooi om hem in een nieuwe wereld te zien arriveren waarin hij een aardig bestaan op weet te bouwen terwijl hij steeds meer gekweld lijkt te worden door de geschiedenis. De cast is zeer sterk en iedereen weet erg naturel over te komen. Het hinkelen na een ongelukkige val van het dak, de dansscène na een XTC-pilletje, het vangen van een vis.... het is allemaal geweldig uitgevoerd. Daarbij vind ik de keuze van de shots formidabel. Klasse.

Alhoewel de film fictie is verwijst de titel enigszins (net als de gebeurtenissen in de film) naar de twee tienerdaders die in 1993 de gruwelijke moord op de peuter James Bulger hebben gepleegd en die in de rechtzaak Boy A en Boy B werden genoemd.

een brok in de keel film

een aangrijpend verhaal zonder poespas-misschien iets te romantisch maar desondanks intrigerend.
Boy A destijds in het filmhuis gezien waar iedereen op het eind stil zat. Zoals velen hierboven zeggen een toprol van Andrew Garfield en ook van Peter Mullan, al vond ik dat vrijwel de gehele cast hier prima acteert. De wereldvreemde Jack die alles op zich in moet laten werken en waar je sympathie voor opbouwt ondanks dat je weet dat hij een duister geheim meedraagt. De opbloeiende liefde tussen Michelle en Jack was ook zeer aandoenlijk gedaan. Verder de disco scene.

een paar onwaarschijnlijkheden:

- de vriend Chris geeft eerst een blijk van waardering en zegt altijd een luisterend oor te hebben voor Jack maar sluit zich meteen aan bij krantenkoppen en zn baas en wil meteen niets meer met hem te maken hebben-waarom niet eerst Jack's kant van het verhaal
- ook al kreeg Jack Terry niet te pakken, uiteindelijk zou deze Jack zeker hebben opgehaald en hadden ze een onderduikadres of naar het buitenland kunnen gaan

Ik vond het eind zeer mooi gedaan alleen de gesuggereerde zelfmoord had niet gehoeven, de combinatie van de afscheidstelefoontjes met die beelden was echter wel zeer aangrijpend en is 1 van de weinige keren dat ik bijna zat te janken onder een film

Deze eens bekeken en 'k vond hem erg sterk. De cast speelde erg overtuigend, vooral het hoofdpersonage en het verhaal was over de hele lijn interessant. De film brengt ook een duidelijke boodschap.

Het einde was aangrijpend, maar gelukkig was de film over de volledige lijn niet te dramatisch opgevat.

'k vond het absoluut een aanrader en kan hem iedereen die van drama houdt zeker aanbevelen.

Vanavond 21:35 CANVAS.

Interessant drama die op een goede manier licht werpt op het idee van rehabilitatie. Kun je als crimineel ooit echt aan je zonden ontsnappen, en vinden ze zelf of ze een tweede kans verdienen? Het wordt sterk weergegeven, mede (of vooral) door het goede acteerwerk van Andrew Garfield. Wat jammer vond ik dat uiteindelijk een paar clichés het geheel in de hand spelen (de teleurgestelde zoon van de begeleider) op een manier die geforceerd aanvoelde. Dat nam voor mij toch wat punten weg.

een goede drama, met sterk acteerwerk van Andrew Garfield in de hoofdrol en Peter Mullan als zijn maatschappelijk werker Terry.

Deze film heeft wel veel overeenkomsten met de 2 jongens uit liverpool die in de begin jaren 90 verantwordelijk waren voor de moord op James Bulger, en die intussen ook schuilnamen hebben gekregen.

ik vond trouwens dat Andrew Garfield erg veel lijkt op Walter White, Jr. in de populaire serie Breaking Bad

Of de gelijkenissen treffend zijn met de moord op Jamie Bulger uit 1993? Het filmverhaal zit er niet ver naast. De docu-stijl kwam mij rommelig over. Gelukkig hield de film stand, werd zelfs aangrijpend en realistisch gebracht. Kortom, een goed drama zonder teveel sterallures, sober en tergend traag maar niet vervelend. Toch maar kijken voor de twijfelaars.

Geweldig hoe een filmmaker het voor elkaar krijgt om sympathie op te wekken voor een moordenaar. Bijzonder intrigerende film..

O je bedoelt Flynn

Gisteren een klein stukje van gezien. Had hem een tijd geleden al eens gezien maar toen maakte het niet bijzonder veel indruk, alhoewel het verhaal echt heel sterk was. Maar in de vijftien minuten vielen me pas de geweldige acteerprestaties (Garfield en Mullan) op en vooral de zeer sterke fotografie. Deze zou nog eens flink kunnen stijgen bij herziening.

Mooie film die hier de rehabilitatie in vraag stelt

Zowel vanuit de kant van dader, slachtoffer en de buitenwereld

De regisseur laat ook de kijker zijn eigen kant en visie kiezen

Jammer maar ik vond de volwassen hoofdrol net niet overtuigend daarom ook geen 4*

De jongens daarentegen waren wel zeer echt.

Ja, dat vond ik de grote kracht van deze film. Ik koos voor een tweede kans voor de dader maar wist helaas al door bovenstaande samenvatting over deze film dat hij die kans niet zou krijgen. Hoewel het ook wel te verwachten was. Ondanks dat deze dader zijn plek en menselijkheid weer hervonden had. Jonge monsters zoals deze daders worden meestal gemaakt door andere monsters........

Andrew Garfield en Peter Mullan acteerde overtuigend. Een film die me nog heel lang bij zal blijven.

Prima drama, vooral door het goede acteerwerk. Garfield slaagt erin om een personage neer te zetten waar je, ondanks zijn achtergrond, sympathie voor hebt. De flashbacks zorgden voor extra achtergrond, al bleef de uiteindelijke moord net buiten beeld. Minpunt in het script was toch de onthulling van zijn identiteit door de zoon van de maatschappelijk werker.

Spannende dramafilm, die dee spanningsboog vanaf het begin tot (bijna aan) het einde weet vol te houden. De lange, droge, zwijgende shots helpen de spanning op te bouwen en de raadselachtigheid van de hoofdrolspeler te bewaken. Vaak zijn flashbacks te simpel, te cliché, maar op de een of andere manier was het in deze prent precies evenwichtig verdeeld.

De lastigheid van het veroordelen van een jonge delinquent, en alle daarmee samenhangende gevolgen, wordt prachtig weergegeven.

Naarmate de film vordert en de puzzelstukjes bij elkaar komen neig je naar een bepaald einde en het einde waar Crowley, of liever schrijver Trigell, voor kiest vond ik op de een of andere manier onplezierig en te gemakkelijk. Wat schuilt er achter het einde? Het gaf me een bepaald leeg gevoel.

Ondanks goed acteerspel (the worried mind van Garfield is prachtig. Al lijkt hij soms wel een echte 'spastic', maar dat mag de prestatie niet omlaag halen), duidelijke achterliggende maatschappelijke problemen (de rol van ouders, de rol van media, de opvattingen over criminelen in de samenleving en de rol van een dergelijke uitvinding als 'the cloak of secrecy'), een constante spanningsboog en sommige prachtige shots (het symbolische voorbijlopen van twee kinderen bij zijn ontsnapping uit zijn huis), vind ik de daad waarmee de hele filmlijn omslaat vergezocht, waarmee de laatste 5 à 10 minuten voor mij niet verder verliepen zoals ik had gewenst.

Dus; ondanks een mooie manier van verbeelden van het probleem, nog nooit eerder zo verfilmd gezien, vandaar voor nu nog een 4*, maar geen idee of die vier sterren stand houden.

Indrukwekkend. Lees hier eea over wat wel en niet had moeten gebeuren qua script, maar ik het vond het perfect. Ik voelde toen ze dat meisje in de auto gingen redden het mis zou gaan...ja het zou sowieso misgaan natuurlijk. Maar wel ironisch allemaal. Jack snapte niet dat Philip (Boy B) zelfmoord kon plegen...hoe schrijnend. Hij had toch geen leven gehad. Aftiteling begon op het goede moment .

Wat een talent zeg die Garfield! Zag 'm voor het eerst in The Imaginarium of Doctor Parnassus daar viel hij mij niet zo op, maar dat kwam ook omdat de film wat tegenviel...toen The Social Network waar hij goed gecast is...Maar ben hem echt gaan waarderen in 'mijn' film van 2011: Never let me go. Vooral door hem is Boy A geslaagd.

Wat was dit een supergoede film. Ik heb er niks op aan te merken. Goede acteer prestaties, mooie locaties, etc. Alles was goed aan deze film. Een topper in zijn genre.

3,0

aardige film, meer drama dan thriller

sympathie voor een moordenaar???

de film laat onduidelijk wie het heeft gedaan

Hmm, hoewel ik echt wel van drama's hou viel die me erg tegen, komt denk ik voornamelijk door de cijfers op deze pagina waardoor ik er teveel van verwacht heb.

Vind het einde vooral tegenvallen, moeten we nu hieruit halen dat ie zelfmoord pleegt? Zo hoog was die pier niet en zee er bij vind dat maar erg vaag.

Heb me ook heel de film afgevraagd maar vooral in het begin wat ik nu echt van deze film moet vinden en ben er nu nog steeds niet uit vandaar de helft van het maximale

Prachtig drama met een fascinerend onderwerp en verhaal.

De cast brengt het met volle overtuiging en de personages voelen realistisch aan, net als hun onderlinge relaties. Garfield en Mullan spelen de sterren van de hemel en ook Lyons is zeer belangrijk in het verhaal. Haar relatie met Jack is betoverend en fantastisch om te zien, krijg ik een heel positief gevoel van.

Om die reden komt de plottwist harder aan, al was het niet heel onverwachts. Er hing sowieso heel de film al een bepaalde spanning in de lucht. Einde is ook ietsjes minder sterk, al is de scene ervoor (Jack praat met Michelle) heel mooi. Pareltje.

zeer goede film over een boeiend thema. Vaak begint de gevangenisstraf pas echt als iemand terug komt in de maatschappij. Eenmaal een boef, is altijd een boef principe gaat dan vaak op.

Ik hou wel van films met een realisische en menselijke inslag, die genuanceerd proberen iemand die iets verschrikkelijks heeft gedaan als sympathiek mens neer te zetten. In de grotemensenwereld kun je immers niet zo zwart-wit de grens tussen goed en kwaad trekken. Wel wat jammer dat de hoofdpersoon degene is die zich mee liet slepen door een andere jongen. Dat voelt toch wat goedkoop. Net als het nalaten om de moord in beeld te brengen. Het zou erg pijnlijk zijn om te zien, maar zo maakt de film het zichzelf wel makkelijk om de kijker sympathie te laten krijgen voor Jack.

Veel hangt wat dat betreft ook af van het spel van Garfield, en dat is erg goed en naturel. Peter Mullan speelt zijn sociaal werker ook erg goed. Finneran beviel me ook goed. Aandoenlijke scènes tussen Kelly en Jack.

Wat ik wel wat minder vond waren die flashbacks, die tamelijk simplistisch overkomen. En zo heeft Boy A nog wel meer mindere momentjes. Ongeloofwaardig bijvoorbeeld hoe Philip en Eric met hun pestkoppen afrekenen, of hoe Eric (of Jack inmiddels) tijdens het uitgaan even twee gasten in elkaar trapt.

Heel aardig is hoe je merkt dat Eric door zijn jaren in de gevangenis een hoop heeft gemist en er daardoor eigenlijk ook wat ontbreekt aan zijn persoonlijke ontwikkeling en hij het sociaal best lastig heeft buiten de gevangenismuren. Maar je ziet hem prachtig langzaam opbloeien, vrienden krijgen en zelfs een vriendin, totdat zijn dekmantel in gevaar komt.

Heel de film voel je je wat ongemakkelijk doordat je weet dat al het geluk wel eens van korte duur zou kunnen zijn, en als het vervolgens ook fout gaat komt het toch als een echte schok.[ Het wordt zelfs wel erg deprimerend allemaal, maar er is geen reden om de kijker te sparen natuurlijk.Vond het wel wat sterk hoe de zoon van Terry achter Erics ware identiteit komt, en de brief van het kind is misschien wat zoetsappig, maar verder maakte de film wel echt indruk op me. Een ruime 3.5*.

Als je de wiki over Bulger leest weet je waarom deze persoon geen tweede kans verdient

Mooi rustig drama met een sterke rol voor Garfield en prachtig gefilmd. Jammer dat de reacties van de omgeving van de hoofdpersoon zo extreem zijn vrij ongeloofwaardig wanneer de clou bekend wordt gemaakt. Sterk einde. kleine 4*

Pakkend drama die het 'iedereen krijgt een tweede kans' punt uitstekend behandeld. Had persoonlijk op een ander einde dan de optie praten met een holistische versie van de vriendin en de daarop volgende zelfmoord gehoopt.