L'Ennemi Public N° 1 (2008)

Dehors ou mort - deuxième partie

De eerste film over het leven van Mesrine was een erg vermakelijke film die alleen maar vanwege het gevoel dat de film nogal fragmentarisch overkwam een minpunt kreeg. Cassel speelde de rol van zijn leven en de film kreeg een dikke 4*. Van dit vervolg verwachtte ik dan op zijn minst even veel maar jammer genoeg is dit slotstuk toch duidelijk van een lager niveau dan zijn voorganger.

Het fragmentarische aspect is er nog altijd, zal wel eigen zijn aan de twee films, maar het komt deze keer echter een stuk minder boeiend op me over. Mesrine doet nog altijd hetgeen waar hij zich in de vorige film ook mee bezig hield, banken overvallen, maar er zit maar weinig verschil tussen de verschillende scènes. Een bankoverval hier, een bankoverval daar en voor je het weet zit je aan de climax van de film. Een climax die de film eigenhandig weet te redden van een onvoldoende want die wordt wel erg sterk in beeld gebracht. Je weet dat het slecht zal aflopen met Mesrine maar toch voel je langzaamaan de spanning opbouwen wanneer hij in de auto zit en wordt afgesneden door het undercover politie busje. Voor de rest zitten er nog een paar leuke scènes in, vooral de confrontatie tussen Mesrine en Broussard met Mesrine die zich als Duitser voordoet ten gevolge is erg geslaagd.

Cassel was al enorm overtuigend als Jacques Mesrine en doet dat kunstje hier nog eens lichtjes over. Het is pas in de tweede film dat we een overtuigend beeld krijgen van de man met de 100 gezichten en dat is voornamelijk te wijten aan de kunde van Cassel. Erg sterke acteur in ieder geval maar jammer genoeg is het qua cast voor de rest niet veel bijzonders. Goed dat Ludivine Sagnier haar rol terug opneemt van Sylvia Jeanjacquot, blijft toch nog altijd even indrukwekkend als toen in Swimming Pool, maar haar rol wordt een stuk groter dan in het eerste deel en ze weet zich niet altijd even goed staande te houden naast Cassel, dan was Cécile De France een betere keus in de voorganger. Ook Mathieu Amalric, die de rol van François Besse speelt, moet het in het algemeen afleggen tegenover zijn medegangster maar weet er af en toe nog iets van te maken maar de film schiet qua bijrollen er vaak naast. Olivier Gourmet komt als Broussard alleen maar echt tot zijn recht in de hierboven genoemde confrontatiescène in het appartement met Mesrine en de rest loopt maar weinig indrukwekkend doorheen de film.

Het verhaal wordt er jammer genoeg niet interessanter op en het is alleen maar het laatste kwartier dat echt de moeite is. Cassel blijft nog altijd even sterk als Mesrine maar staat op een zodanig eenzame hoogte dat de rest er serieus voor moet onder doen. Ik blijf erbij dat dit interessanter had kunnen zijn dan wat we nu hebben gekregen.

Nipte 3.5*

Zelfde laken een pak als deel 1. Ik kan dit moeilijk los van elkaar zien. Vermakelijk maar gewoontjes.

Wel extra puntjes voor de vermommingen van Mesrine, en die pens van hem, en Cassel doet het wederom prima. Ook echter wel wat rare dingen. Ik weet niet hoe het in het echt is gegaan, maar dat die advocaat twee vuurwapens de gevangenis in kan smokkelen, en er iemand een pistool in de stortbak van een WC kan leggen is toch te bizar voor woorden als het gaat om 's lands gevaarlijkste crimineel. Kan ook de tijd zijn, misschien dat politie en justitie tegenwoordig veel professioneler is, maar in de film kwam het wel een beetje belachelijk over.

Ook wel jammer dat de afloop al helemaal uit de doeken was gedaan in deel 1, het eidne had een stuk spannender gekund denk ik.

Verder wel leuk om zo'n biopic een keertje te zien, maar veel heeft het niet om het lijf. Weinig ontwikkeling, erg fragmentarisch, en nogal standaard. 3*

Na het bekijken van het eerste deel op blu-ray volgt uiteraard het tweede.

Er valt weinig meer te vertellen dan wat ik al had gezegd.

Deze filmen, gebaseerd op ware feiten zijn een aanrader van formaat !!

Waar gebeurd, en het sterke is nog dat ook Mesrine's kinderen aan deze productie hebben meegewerkt, wat de geloofwaardigheid van deze prenten zeker verhoogd.

De vrolijke boevenstreken uit het vorige deel krijgen hier een naargeestig staartje als het nog de meer destructieve kant van Mesrine toont. Meer van hetzelfde, maar óók een extra laag die dit zeer onderhoudende tweeluik krachtig afsluit.

Het grootste bewijs dat de Europese cinema 88x beter is als al die troep uit Hollywood.

Maar omdat Hollywood net als iedere andere Amerikaans product gewoon een sterke strategische positie heeft, rinkelt bij hen de kassa vaker en meer.

Schandalig dat deze film in de VS nog minder vertoond wordt als American Pie of Scary Movie.

Schitterend vervolg op deel 1 die mij op geen enkel moment heeft verveeld. Natuurlijk ook 5 sterren,

Vannacht weer op de BBC, met ondertiteling. Mooi, af en toe bijna documentair aandoend, redelijk hard realistisch relaas over gangster Mesrine, deel 2. Alleen al de moeite waar omdat zijn liefje, gespeeld door Ludivine Sagnier zo'n stuk is. Overigens (misschien raar genoeg) als brunette mooier dan als blondine (wat ze van nature is). Wat kunnen Franse actrices toch eindeloos "je ne sais quoi" sexy zijn op een manier die Amerikaanse actrices nooit zullen kunnen benaderen.

Na eergisteren deel 1 gezien te hebben, was nu deel 2 aan de beurt. Opnieuw een heerlijke film die nergens begint te vervelen. Ik heb genoten van dit tweeluik!

Het was sowieso een uitstekende zet van Jean-François Richet om het verhaal van de beruchte Jacques Mesrine op te splitsen in twee delen en dat voor de volle vier uur. Het tweede deel staat bol van de spetterende actie vol bruut geweld. Een film die inderdaad nergens verveelt.

Bij momenten geweldig hoe Mesrine zich gedraagt. Uiteraard niet zijn gewelddadige acties, maar bij momenten is hij een halve popster. Hij bespeelt de media en de publieke opinie op zo'n wijze dat hij bijna op handen gedragen wordt. Hij is erg narcistisch en kickt erop dat hij niet weg te slaan is uit de media. Hij is fier op zijn titel "nationale vijand nummer 1". Zijn optreden in de rechtbank was dan ook hilarisch. Maar hij kan ook moeilijk om met kritiek. Dat heeft die ene journalist dan ook geweten en met hem de rest van Frankrijk.

Het viel me ook op hoe zeer de politie het in zijn broek deed voor hem. Hij werd dan wel op het einde neergelegd, maar er waren voldoende momenten ervoor om het zaakje dan al af te handelen. Het kat-en-muisspel met het gerechtelijk apparaat was dan ook vermakelijk. De vele vermommingen waren dan wel meestal geslaagd, maar soms had je toch de indruk dat de politie écht achter de feiten aanholde en maar bleef aanmodderen.

Aanrader binnen het misdaadgenre. Niet voor gevoelige zieltjes, maar best een harde rauwe film van één van de grootste Franse criminelen na het interbellum.

Eerlijk wezen, in tijden niet zo'n goede misdaadfilm gezien en dan spreken we over de twee tezamen. Vreemd dat dit juweeltje ons niet eerder is opgevallen!

Deel 1 was dusdanig gemaakt dat we deel 2 beslist erachteraan wilden zien en dat lukte ook (de aanschaf) binnen twee dagen. Deel 2 is meer van de actie terwijl je in deel 1 meer kennis maakt met de nogal puberale en gewelddadige streken van Jacques Mesrine die er langzamerhand achter komt dat de wereld meer te bieden heeft aan hem dan een baan als maquettes in elkaar zetten, geld rolt sneller zijn kant op als hij het zelf ophaalt. En ophalen kan alleen bij banken, bij een negatief banksaldo doe je dat met behulp van een pistool of een daarop gelijkend wapen.

In dit 2e deel zien we Jacques Mesrine met aanhang in Canada, Groot Brittannië en warempel ook in Frankrijk.

Ook voor dit deel van de film geven we als waardering een 8.

Jacques Mesrine part 2 stond nog altijd op het to do lijstje, de vraag was alleen wanneer de mogelijkheid zich voor zou doen en dat gebeurde vanmiddag plotseling dankzij de kringloop.

Een verschil, en voor mijn gevoel beter, is dat de voorgeschiedenis allemaal geweest is in deel 1. Ditmaal geen fragmentarisch gehup door de jaren heen om jeugd, dienstplicht en eerdere vrouw en kind in beeld te brengen maar een direct beeld van wat er de laatste jaren gebeurde. En dat is bij tijd en wijlen het best te omschrijven als radicalisering, grof geweld en heel veel brutaliteit. Fascinerende man in die zin met zijn bluf en lef en hoe hij om gaat met het boerengezin, of het ontvangst van de commissaris in zijn hotelkamer met een dikke sigaar en champagne. Daar tegenover staat dan weer uitbarstingen van nietsontziend geweld en lijkt er toch echt een steekje los te zitten. Bijzonder vind ik dan weer de contradictie die Mesrine uitspreekt over Sylvia dat ze een aandachtsgeile slet is. Joh...! Wat zou ze anders met jouw moeten denk je?

Iets beter is deel 2 wel vanwege zijn directere verhaal en vlotte geweld, maar echt boeien doet het me andermaal niet. Het tijdsbeeld en oog voor detail is dan nog wel fraai, het idee hoe één iemand zo een land in de greep hield is misschien een beetje een onderschat fenomeen en had beter uitgewerkt kunnen worden en Cassel speelt de rol van blufkikker overtuigend en wordt er mooi opgebouwd naar de eindscene. Maar verder heb ik er weinig mee. Gezien en klaar, iets beter dan de eerste, maar een beter cijfer ga ik niet geven.

"One day they'll shoot me to death, and it will completely make sense. Natural. After all, for someone who was in prison with maximum security, there are no rules. Like me, I live without rules.”

Eigenlijk na het eerste deel wou ik ook wel dit deel zien, er heeft een dagje tussen gezeten maar alsnog heb ik hem vanavond op kunnen zetten. Eigenlijk toch wel lichtelijk gehoopt dat deze film in de voetsporen tradt als het eerste deel, en daar mag je het eerste gedeelte van de film toch wel de handen voor dicht knijpen, aangezien het lijkt alsof de lijn makkelijk door gezet wordt. Helaas vond ik het tweede gedeelte van de film toch een tikkeltje minder, te veel gepraat maar, er gebeurde voor mijn gevoel gewoon te weinig waardoor het soms wat langdradig aanvoelt. Toch is het slot van de film (en tevens ook het leven van Mesrine) eentje waarbij de mond open viel, en daarmee pakt de film toch de nodige bonuspunten.

Toch had ik misschien iets meer gehoopt op een ‘wow’-effect zoals deel één toch wat kon loswrikken. En dat zorgde misschien er ook voor dat ik de film toch niet zo héél bijzonder vond verder, en dat vind ik toch wel echt heel erg jammer hoor. Hoewel ik toch wel benieuwd was naar het einde van het leven van Mesrine, had ik misschien liever gehoopt dat de film een tikkeltje was ingekort. Toch wat realistischer blijven, want hoe veel kun je inkorten in zijn leven om de film te laten verlopen zonder informatie te missen.

Toch wel blij dat ik deze twee films heb gezien. Zeker erg indrukwekkende Franse misdaadfilms van toch wel kwalitatief hoog niveau. Voor de misdaad fans een must see.