The Happening (2008)

Een redelijk SF/Thriller film...

Prima verhaal, maar niet echt spannend...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Mark Wahlberg...

Prima achtergrond geluid (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Niet slecht, maar geen moeite waard...

Niet best. De film start wel lekker mysterieus en je zit er direct middenin, waardoor het best een tijdje boeiend blijft. Na verloop van tijd komt de mogelijke verklaring van de uitbraak en vanaf dan daalt de film naar een wel heel bedenkelijk niveau. Shyamalan is wat te ambitieus, want het idee is wel aardig, maar het is niet eenvoudig in beeld te brengen en werkt daarom ook niet. En als het al werkt, is het vooral op de lachspieren, maar dat lijkt me niet de bedoeling. Hetzelfde geldt voor de acteerprestaties. Mark Wahlberg loopt de hele film met één gezichtsuitdrukking rond en Zooey Deschanel huppelt wat mee met een kind aan haar hand zonder ook maar iets toe te voegen. De bijrollen zijn zo mogelijk nog erger, vooral de bioloog met zijn vreemde hoofd en rare ogen. Nee, leuk uitgangspunt, belabberde uitvoering.

* ½

Verschrikkelijk. Ik had al een paar reacties gelezen maar koppig als ik ben, moest en zou ik een film met mijn lievelingsthema bekijken.

De opbouw gaat prima, wat een idee, de natuur keert zich tegen de mensheid. Het stukje waarin de hoofdpersonen vluchten en met de wind mee rennen in het weiland vond ik best spannend. Alleen de acteerprestaties van Wahlberg, Deschanel en dat meiske waren onder de maat. Zowel Wahlberg als Deschanel horen niet thuis in zo'n film. Doe dan een Eva Mendez of Nicholas Cage of Bruce Willis ofzo! En dat kleine meisje voegde werkelijk waar niks toe.

De muziek vond ik mooi, maar dat kan ook niet anders met James Newton Howard.

2 sterren voor de opbouw, de scene met dat oude vrouwtje, de muziek, een paar mooie beelden en interessante kills. Meer pers ik er niet uit vandaag.

The Happening

The Happening was wel een leuke film.. Het concept was een beetje raar, Gif chemicaliën die afgestoten word door bomen / planten en die er voor zorgt dat mensen zelfmoord gaan plegen.. Ik weet niet of die chemicaliën echt afgestoten kan worden door bomen? Lijkt me niet... Maar goed, iets in mijn ogen vernieuwend dus het wekt wel je aandacht!

Leuk om Mark Wahlberg te zien in de film! Ik vind hem altijd wel een goeie acteur! Zooey Deschanel komt me echter niet bekend voor.. Maar goed, ze deed het ook wel leuk.... Beetje vreemdgaan met een ander ... Ashlyn Sanchez... Mwah, standaard kind rolletje en ken haar voor de rest ook niet..

The Happening is een leuk tussendoor filmpje die met zijn 91 minuten er opzich wel doorheen jaagt, afgezonderd van de soms wat saaie, sloom opbouwende momenten die de film ook kan hebben... In het begin moest ik erg wennen aan het concept maar later begin je het wel "leuk" te vinden... Om zo maar even te voorwoorden.. De stukjes dat de mensen zichzelf gingen vermoorden zijn echt wel "WTF" waard... De tuinmannen hangen zich zelf op met tuinslangen, de bouwvakkers springen van het gebouw af en een man zet een grasmaaier aan en gaat er dan onder liggen.. Het camerawerk vond ik daar in tegen erg slecht! Te veel overbodige close-ups...

2.5*

Een leuke tussendoor film die nergens verrast maar wel boeiend blijft om de gehele film uit te willen zien.

Plus wat freaky scenes doet deze film wel naar een voldoende stijgen.

Acteerwerk was wel oke en visueel ook wel oke,verder een aardige wegkijkert.

Nooit zo begrepen waar de haat jegens M. Night Shyamalan toch vandaan komt. Zijn eerste bekende films waren bovengemiddeld, maar nergens meer dan een leuk spel met genre-conventies en kijkersverwachtingen. Een vijftal films verder blijkt dan inderdaad dat de beste man zijn befaamde/beruchte trademarks niet meer tot bevredigende films kan uitwerken. Gelukkig heeft hij met zijn recente 'The Visit' (2015) zichzelf enigszins gerevancheerd op criticasters, ook al zijn de meningen over die film nog steeds verdeeld.

Voor mij is The Happening vooral een wat oeverloze poging om sfeer en thematiek van zijn vorige twee films nogmaals over te doen. De mannelijke hoofdfiguur die zijn vertrouwen heeft verloren in de mensheid en het geloof. De apocalyptische gebeurtenis die de blik terug op onszelf werpt en tot introspectie noopt over onze normen en waarden. De vreemde bijfiguren die voor een komische noot moeten zorgen. De poging om een soort diepere 'allegorie' neer te zetten, maar die tegelijkertijd alsnog in te passen valt in de wetten en regels van een blockbuster. We hebben het allemaal eerder gezien, en, geloof het of niet, óók nog beter uitgewerkt dan hier het geval is.

Toch blijf ik een zwak hebben voor het surreële dat de man in zijn films legt. Het zit vol met visuele vondsten die bij lange na niet zo slecht zijn als soms gesuggereerd wordt. Neem het fragment met het pistool dat steeds opgepakt wordt door nieuwe zelfmoordenaars óf mensen die zichzelf opgehangen hebben in de bomen. Het is alleen jammer als juist zulke krachtige associaties niet gesteund worden door een consistent en bevredigend plot. Karakters reageren lachwekkend onlogisch, met vreemde taalspelletjes of onnatuurlijke reacties op wat er om hen heen gebeurt.

"Mislukte poging."

- Pico

Tja, wat moet je hier nou mee. Idee is top, leuke twist dat de boompjes en bloempjes boos zijn op ons en ons massaal willen uitmoorden. Grappig. Maar wat een hoop crap wordt er toegevoegd aan de shit die ze al bedacht hadden. Allemaal karakters en personages en gebeurtenissen die weggelaten hadden kunnen worden uit de film.

Zo'n hippiestel dat vijf minuten praat over hoe ze met hun plantjes omgaan. Of een meisje dat haar ouders mist. Of een militair die totaal onzeker en vreemd is en waarvan je al een half uur ziet aankomen dat hij doodgaat. Of de hele scene dat die vader van het irritante meisje doodgaat. Allemaal verspilling van minuten die je beter had kunnen gebruiken om goede acteurs te zoeken.

Daarbij maken de personages keuzes die niemand begrijpt. Hoezo doet een bioloog er een halve film over voordat hij de link tussen parken en gif legt? In het journaal was nota bene al een man die braaf had verteld dat het door natuurlijk gas kwam, en dat was tien minuten in de film! Waarom had kneusje Wahlberg zo lang de tijd nodig? En waarom doen ze nooit (echt nooit!) een doekje voor hun neus? Of rijd even langs de Praxis en koop een bouwmasker. Je kunt dit makkelijk overleven en toch wordt er anderhalf uur van mijn kostbare tijd gebruikt om te doen alsof dit niet zo is.

Kortom, niet kijken. Wat een gejank. Ik heb anderhalf uur gehoopt dat ze doodgingen, gewoon om verlost te zijn van dit alles, maar zelfs daarin ben ik teleurgesteld. Kijk dit alleen als je angstig bent voor hooikoorts of als je zo'n persoon bent die altijd met een masker rondloopt omdat je bang bent voor een niesje. Misschien is dit jouw film.

Het leukste uit de film zijn de personages. En dan doel ik niet op de personages van Wahlberg en Deschanel, maar op een paar uitgelichte passanten die even mogen meeacteren en vervolgens snel de dood vinden. Ze bivakkeren hier heerlijk buiten de veilige kaders die meestal worden gehanteerd bij personages die rampenfilms als deze bevolken. Je weet wel, van die stomme panikerende figuren die even kort in beeld zijn en waarvan de aanwezigheid een tweeledig doel dient. Allereerst is dat om de kijker te ergeren door dom gedrag te vertonen en ten tweede om daarna als gerechtvaardigd aas te dienen voor een bepaalde dreiging.

In deze film gaat het iets anders. Hun aanwezigheid duurt alvast langer en in die langere tijd spelen ze bovendien een aangenamere en memorabelere rol dan we gewend zijn van levend aas.

In een matige film als deze zijn het deze lichtpuntjes die je op de been houden. Verder houdt het allemaal niet over.

De aanzet tot van de film is trouwens nog wel beloftevol. Een nieuwsgierig makend en bloed belovend mysterie en een stel hoofdpersonages dat niet lekker in hun vel zit. Dat kan wat worden, toch? Kan ja, maar dat gebeurt dus niet. De psychologische aspecten blijven lekker simplistisch aan de oppervlakte hangen en worden er na enig oninteressant sudderen met behulp van een hoop platitudes snel en vaardig doorheen gejast. Tot zover de psychologische aspecten.

Het mysterie vergaat het evenzo. Zonder dat het ooit interessant is geworden, is het mysterie ook al weer snel en vaardig geëindigd. Aan het eind van de film is het bijkans ondoenlijk om een facet van het mysterie te benoemen dat intrigeert, dat angst aanjaagt, dat spannend is of dat de kijker nog helder voor ogen staat.

Geen goeie van M. Night Shyamalan.

Lang geleden dat ik The happening nog eens zag. De film moet in mijn geheugen gegrift gestaan hebben, want zowat elke scène was herkenbaar. Vroeger vond ik die blijkbaar nog redelijk ok, maar ik moet mijn mening toch bijstellen. Het begin is best aardig en mysterieus. Qua verhaal of concept zit er heus wel wat in. Een uitgangspunt dat aanspreekt en triggert om verder te kijken naar de film.

De uitwerking daarentegen is matig tot zelfs belabberd. Heel veel onlogische zaken en vreemde situaties. Vele gebeurtenissen sloegen op niets en berustten op toeval of waren te geforceerd (bvb de snelle conclusies over de planten en de verplaatsingen in kleine groep naar dunbevolkte gebieden). Ook de dialogen of acteerprestaties zijn werkelijk tenenkrullend. Zooey heeft een erg leuk snoetje, maar dat is het dan ook. Weinig chemie of karakter met haar wederhelft Wahlberg. Maar het gaat verder: de "massahysterie" werd slecht uitgevoerd, chaos en verdriet zijn lachwekkend en ga zo maar door.

Nogmaals: als concept best wat potentieel. Ook sommige zelfmoorden zaten goed (vooral de beginscène springt hier in het oog), maar Shyamalan slaat toch dikwijls de bal mis. Jammer, want met The sixt sense en Unbreakable bombardeerde hij zichzelf tot een promising director...

Half puntje eraf in de herziening. Destijds in de bioscoop gezien. Het verhaal is weinig bijzonder maar op zich wel aardig, alleen heeft de film last van de toch wel ontzettend slechte en lege dialogen. Dit kon beter, sommige scenes hadden overgeschoten of anders geschrapt kunnen worden. Lady in the Water heb ik nog niet gezien, maar The Happening was eentje uit de tijd dat Shyamalan minder presteerde, duidelijk een voorloper op zijn dieptepunt After Earth (1*) die hij via The Last Airbender (1,5*) wist te bereiken. Daarna kwam het gelukkig wel weer goed. 2*.

“Plastic. I'm talking to a plastic plant. I'm still doing it.”

Volgens mij wilde Shyamalan heimelijk een komedie maken, want dat is de enige verklaring die ik kan bedenken voor wat de regisseur met The Happening laat zien. De dialogen en het acteerwerk alleen al verdienen een Oscar voor Beste Komedie. Het verhaal is zo vreemd en wazig dat ik op een gegeven moment meer ging letten op het actweerwerk en de blauwe ogen van Deschanel. Het is voor mij een raadsel waar Shyamalan met The Happening heen wilde, en gezien het einde wist hij dat zelf op een gegeven moment ook niet meer.

Ik vond het een interessante film, inderdaad niet erg goed geacteerd en as usual in Shyamalan zijn films zijn de dialogen soms wel een beetje raar, maar in deze film vond ik het soms oprecht grappig. Ik vond het verhaal erg intrigerend. Man vs nature, it's going down! Het is een beetje een rampenfilm maar dan via een concept waar je niet meteen bij stilstaat. Ik heb geen weet van een plant die neurotoxines via de lucht verspreid, maar natuurlijk zijn er wel giftige planten die neurotoxines bevatten. Bomen zullen niet zo snel evolueren omdat ze traag reproduceren maar snel reproduceerbare gewassen kunnen misschien ooit wel evolueren en toxines afscheiden als je bij wijze van spreken in de buurt komt.

Wahlberg doet het hier niet erg goed vond ik, nu niet dat hij de beste acteur is aller tijden, maar ik denk wel dat dit één van zijn mindere rollen is waar ik hem in gezien heb. Desondanks draagt hij wel de film omdat hij leraar natuurwetenschappen is. De andere mensen kunnen precies niet meer nadenken. De personen die ze tegenkomen zijn wel altijd wat vreemd.. Konden ze nu echt geen personage schrijven dat een beetje normaal is? Nu goed ik heb me hier wel mee vermaakt. Heel het mysterie zorgt voor een onderhuidse spanning die zowat de hele film voelbaar blijft.

Ik vond de film écht spannend, geslaagd, intrigerend, ... . Ook de oude vrouw vond ik nog steeds mooi gevonden en ze jaagde me echt angst aan. Paar verrassende momenten ook, redelijk wat stevige momenten maar dan dat einde... .

Oh nee pas maar op want dit was maar een waarschuwing! DE MENS MAAKT DE NATUUR KAPOT, EN WIJZEN MAAR MET DAT VINGERTJE!

maar dat was nog niet het ergste, het is een interpretatie maar ik maak van de op één na laatste scène het volgende We zijn al met veel te veel en dan durft een koppel nog blij zijn als ze een nieuw kind op de wereld gaan zetten ook!

Als die laatste spoiler echt zo bedoelt is vind ik dat één van de meest degoutante scènes die ik ooit, in eender welke film, gezien heb.

De reden dat hij dan toch nog deze score krijgt is dat hij zonder dat ridicule laatste kwartier echt richting de 4,5 gegaan had. Moest iemand mij duidelijkheid kunnen geven over mijn laatste spoiler kan het best zijn dat ik hem naar 0,5* verlaag.

Opnieuw bekeken en ditmaal is hij me toch veel beter bevallen. Zodoende verhoog ik mijn score naar 3,5...

Ik kon me beter in het verhaal inleven wat ik de eerste maal veel moeilijker kon..;

Bewijst maar eens dat elke film het waard is om een tweede (of derde) maal bekeken te worden.

Vreemde film.

Wat doe je toch Shyamalan? Probeert duidelijk iets nieuws op het scherm te toveren, maar faalt hier eigenlijk behoorlijk in. Ik snap ook niet helemaal wat die kerel nu precies dacht. Hij heeft wel bewezen redelijke films te kunnen maken.

Verhaal is vrij origineel, en best leuk bedacht. Jammer dat Wahberg hier een van zijn zwakste acteerprestaties neerzet. Sowieso als serieus acteur is hij niet de beste, meer een komiek tegenwoordig. Deschanel is ook niet echt op haar best.

De zelfmoorden zijn wel ok, prima mystery ook. Jammer van het storende acteerwerk en de soms wel heel ongeloofwaardige gebeurtenissen. Heeft zeker een paar stijlvolle scenes, maar is in het algemeen gewoon te matig uitgewerkt. Shyamalan kan beter.

Matige film waarin mensen van de oost-kust van Amerika zich plotseling zelf van het leven beroven. Op zich een intrigerend uitgangspunt, maar een stuk minder boeiend uitgewerkt. De personages zijn nogal vlak en het helpt ook niet dat zowel Mark Whalberg als Zooey Deschanel niet op hun plek zijn hier. Je ziet tijdens sommige scenes duidelijk de hand van M. Night Shyamalan, maar dit is verre van zijn beste film.

Shyamalan behoort tot een van mijn favorieten. Toch had ik deze nog nooit gezien. Een ding is zeker: Corona is zo goed als niets in vergelijking met The Happening.....
Mysterieus verhaal dat goed werd neergezet door Mark en Zooey. De boodschap erachter moge wel duidelijk zijn; die is door andere forumleden al meerdere malen uitgelegd. Dat naast het hoofdverhaal nog het relationele probleem een rol speelt is ook niets nieuws. Wat me bij dit soort films echt gaat vervelen is het voorspelbare slot: denk je alles gehad te hebben, gebeurt het opnieuw.

Shyamalans films hebben steeds een intrigerend en eng sfeertje, en dat is hier niet zoveel anders. Dit houdt de film wel degelijk in stand, samen met een vrij korte speelduur. Anderzijds slaat het allemaal nergens op, hoewel een defensiemechanisme van moeder natuur aangehaald wordt, wat de ecologische boodschap laat weerklinken dat de natuur altijd sterker is dan de mens. Maar dat staat gelijk aan open deuren intrappen dus veel indruk maakt Shyamalan hier niet mee. The Happening is uiteindelijk niet zo slecht geworden als ik verwachtte gezien de vernietigende commentaren.

Best leuk.

Het moet zijn dat de meeste kijkers dit veel te serieus namen. M. Night Shyamalan komt immers met een originele, eigen kijk op apocalyptische taferelen en vluchtende mensen. Daarbij neemt hij het absoluut niet zo serieus. Dat is van begin tot eind toch redelijk duidelijk, lijkt mij. Mark Wahlberg en de rare Zoey Deschanel zetten in die context ook gewoon uitstekende rollen neer, vol zelfrelativering.

Hoewel de film geen dijenkletser poogt te zijn heb ik toch een aantal keren goed kunnen lachen. Slapstick is het geenszins, er zitten heus nog genoeg serieuze momenten in, maar de humor valt toch niet te ontlopen. Verder vooral een goed vorderende zit. Geen grootse cinema, maar wel gewoon degelijk gemaakt en goed kijkbaar. Leuk sfeertje, af en toe wat mysterie en een originele (zelf)moord hier en daar. De film oogt soms neutraal, een beetje sober zelfs. De keuze voor 'de vijand' is daar ook niet vreemd aan. Dat er onderliggend een moraaltje aanwezig is, ligt mij doorgaans niet zo. Shyamalan maakt daar echter niet zo'n opdringerig lesje van. Hij is zich goed bewust van wat hij juist maakt.

3

Niet zo slecht als dat sommige commentaren doen geloven. Lekker kort en redelijk goed uit te zitten, dat scheelt vooral. Ik heb me eigenlijk niet echt verveeld. Maar op dramatisch vlak wel een pak minder, vooral door het haast doodse acteerwerk waardoor personages geen moment gaan leven of geloofwaardig worden. De premisse is wel aardig verder, maar het drama of de spanning die daaruit voort kunnen vloeien ontbreken. Een aantal momentjes is nog wel oké maar eigenlijk zit er weinig bijzonders in de prent. 2,5*.

Interessant uitgangspunt, zwakke opening en een beter vervolg.

Een pandemie aan zelfmoordplegende mensen is natuurlijk een heel interessant concept. Het levert af en toe ook behoorlijk zieke scenes op. De opening komt niet helemaal uit de verf door o.a. nogal brak acteerwerk van die bouwvakker.

Vanaf het moment dat ze in het kleine dorpje in Pennsylvania aankomen wordt de film beter en neemt het een claustrofobisch sfeertje aan. Een beetje een The Mist achtige onheilspellende sfeer. Dat houdt het tot aan het einde spannend.

Af en toe wordt er behoorlijk absurdistisch geacteerd. Vooral door Zooey Deschanel en die plantenman. Het einde is naar mijn smaak iets te abrupt en makkelijk.

Zeker niet zo slecht als dat de scores hier doen vermoeden. Het is spannend, onheilspellend en sfeervol. Maar toch bekruipt je het gevoel dat er qua uitvoering nog meer uitgehaald had kunnen worden.