Sisters (1972)

Ik hou eigenlijk niet zo van die zogenaamde 'suspense-horror-films', zeker niet als Bernard Hermann daar nog wat gillende muziek aan heeft toegevoegd (ik vind die douche-scene van Psycho eigenlijk ook tamelijk belachelijk, maar dat doe ik stiekem ) Deze film lijdt bovendien ook aan een voorspelbaar scenario en nogal typische karakters en ontwikkelingen. Maar het laatste half uur (vanaf dat ze in dat gekkenhuis zit) is dan weer wel ongelooflijk goed. En al die schaduwmessengevechten zijn wel leuk om te zien, dus ik geef 3.5 sterren. Voorlopig dan toch.

Wel gezien, maar moet jammer genoeg toegeven dat ik vergeten ben waar deze precies over ging. Volgens mij worden mannen door de tweelingzus van Kidder vermoord. Hoe dat kan is een raadsel. Iemand moet maar eens nodig in theraphie.

Wat zijn, 'suspense-horror-films' ??

Ik denk 'a la alfred hitchcock'. Oftewel psychologische spanning-opbouw i.p.v. bloed en gore. als kijker weet je bijvoorbeeld dat kidder een dooie man in de bank heeft verstopt, maar niemand in de film heeft dat door. Waardoor je een frustrerend soort van spanning maakt voor de kijker.

Erg goede film van De Palma en dat hebben we voor een deel ook aan Hitchcock te danken, bedankt u beide dus.

De film is erg goed opgebouwd, je leert de personages eerst rustig kennen en dan stilletjes aan merk je dat je ze toch niet helemaal kent, vele geheime, worden stilaan ontrafeld en uiteindellijk is het plot toch helemaal niet zo voorspelbaar, zelfs niet als je de 2 Hitchcock's hebt gezien waarvan deze film een samenvoegsel is. Het plot blijkt dan natuurlijk wel niet zo origineel te zijn enzo maar het is toch wel allemaal mooi gebracht. Het camerawerk is prachtig en ook de muziek is super. Het acteerniveau kan nog wel iets hoger vind ik, maar het stoort eigenlijk niet. Ook vind ik dat er nog wel vrij veel humor aan de pas komt, vooral dan tussen die journaliste en die flik, misschien is het niet zo bedoelt maar ik vond het wel grappig.

Het scenario (hoewel het voor een deel afgekeken is) vind ook wel erg goed, er zit een erg origineel idee in. Het einde ervan is eigenlijk ook een beetje een open einde.

Een erg goede thriller en die krijgt dan ook 4 sterren!

Goede spannende film van De Palma, wellicht de beste van zijn aan Hitchcocks verwante thrillers. De zwarte humor is hier geweldig.

3,5*

Zéér goede thriller van De Palma alhoewel het bloed er zeer fake uitziet!

Aardige suspense, die zichzelf niet al te serieus neemt, gelukkig. Herzien en kon me niet herinneren dat het scenario zulke gatenkaas was. Splitscreenscenes zijn geweldig. Ik blijf bij ***.

Mooie De Palma alweer.

De Palma heeft een geheel eigen cinematografische stijl (splitscreens als belangrijkste handelsmerk) en dat maakt z'n films toch altijd een beetje uniek. Hij mag dan nog het imago hebben een Hitchcock-ripper te zijn, wat mij betreft is zijn eigen inbreng groot genoeg om van een goed filmmaker te spreken.

Ook in Sisters staat De Palma op scherp met prachtige splitscreens die voor enkele hallucinante filmmomenten zorgen. Let vooral op de scènes in de gangen van het flatgebouw, waar de gebeurtenissen links en rechts soepel in mekaar overlopen en daarbij een dromerig sfeertje oproepen.

Het speurwerk is lichtjes inferieur aan pakweg Dressed To Kill, maar het blijft zeker doenbaar. Alleen spijtig dat het scenario hier en daar als los zand aan mekaar hangt, iets wat De Palma tracht goed te maken met een verklarend slot waarin de slechterik de informatieve touwtjes nogal opzichtig en onsubtiel aan elkaar knoopt.

De moord waarvan de overbuurvrouw getuige is, getuigt van puur vakmanschap. Langzaam opgebouwd, met de nodige suspense, en dan barst plots de hel los. Erg bruut en rauw ook, al doet het nogal fake uitziende bloed de impact van deze uitspatting toch ietwat teniet.

Vooral het eerste en het laatste halfuur zijn van hoge kwaliteit. Het middenstuk durft nogal eens vervelen, maar het blijft wel binnen de grenzen van het aanvaardbare. Conclusie: bovengemiddelde horrorfilm waarin De Palma alle visuele registers weer opentrekt.

Waarom zit de detective aan het eind van de film in een elektriciteitsmast en gaat hij niet gewoon kijken of er daadwerkelijk een lijk in de bank zit?

Na twee redelijk geslaagde satires die een mooi tijdsbeeld weergeven maakte-

De Palma met deze film zijn horror debuut, het is duidelijk te zien dat hij veel invloeden van Hitchcock vandaan heeft maar toch valt dit op zichzelf een zeer geslaagd filmpje te noemen, de film kent inderdaad een apart soort van spanning, daarnaast zijn de score en de sfeer in mijn herrineren ook dik in orde, de stijl oa splitscreen technieken passen net als bij latere De Palma producties mooi in de film en ook het verhaaltje was best boeiend. Al met al het is alweer een tijd geleden dat ik hem zag maar ik kan me het nog prima herrineren allemaal, lang niet De Palma zijn beste film maar zeker- genoemswaardig en bovendien een mooie introductie voor zijn latere werk.

3,5 sterren

Een van DePalma's eerdere werkjes is eng maar ook gedateerd. De Hitchcock fanaat begon middels deze film zelf furore te maken in filmland. Bovengemiddeld.

Deze in de rebound bekeken. De horrorscenes zijn meesterlijk a la hitchcock gefilmd en zijn schokkend. Het verhaal zelf is uitermate boeiend. Pareltje.

DePalma gooit Psycho en Rear Window in de blender, compleet met Bernard Hermann score in deze amusante homage aan de master of suspense. Hij maakt bovendien inventief gebruik van de split-screen techniek. Margot Kidder is sterk als sexy psychopate. 3,5*

Ben groot DePalma fan en deze had ik nog nooit gezien.

Typisch een film waarbij je je in het begin nog even afvraagt of het wat zal worden, maar Sisters delivers!!!

Hoop dat ik zo nog kan slapen brrrrr

Hoe bedoel je?

Dat wist hij volgens mij al, hij wou gewoon weten waar ze uiteindelijk met de bank naartoe zouden gaan geloof ik. Het laatste shot, waarin dit dus zit, vond ik persoonlijk een heerlijk staaltje zwarte humor; de detective die in een onmogelijke positie de bank in de gaten blijft houden, ook al staat hij allang ergens tussen koe en boer geparkeerd

Erg fijne film die zoals de meesten hier reeds zeiden wel sterk doet denken aan allerlei Hitchcockfilms (persoonlijk hoofdzakelijk aan Rear Window). De Palma's gebruik van de splitscreen werkt erg goed: het komt vrij uniek over binnen het genre en het zorgt voor extra suspense (bv. waar wordt precies op de deur geklopt? Komen personages in het verschillende frame elkaar tegen? etc.). De film profiteert ook van de bizarre humor, zoals dat goed naar voor komt tijdens het hilarische begin en het ultieme eindshot. Het laatste kwartier is heerlijk broeierig (uitstekend gebruik gemaakt van zwart-witfilm), de moordscène is erg vakkundig in beeld gebracht. Een mooie thriller, hij krijgt van mij een dikke 3,5*

3,5*

Kwam rond de tijd van Hitchcocks eigen Frenzy uit. Die film was niet meer bij zijn tijd (al probeerde Hitch wel krampachtig, met borsten en al), Sisters was veel beter. Spannender, griezeliger, sfeervoller, visueel vernieuwender... Gewoon beter. Op dat moment had De Palma zijn leermeester overtroffen (al zijn Vertigo en Rear Window nog wel beter dan deze).

Fantastische thriller.

Wat een top film van DePalma. Helaas maakt hij ze niet meer zo goed als deze en Dressed to kill. Het verhaal over een tweeling de een Danielle de goede en de ander Dominique de kwade. De journalist die de moordt ziet gebeuren (ondersteundt met een kenmerkende soundtrack van DePalma) maakt dat je als kijker ook mee speurd naar de waarheid achter het mysterie van Danielle en haar zus. Die uitloopt in een sub realistische nachtmerrie, die nog lang blijft hangen in het geheugen van de kijker. En dan wil ik het nog even hebben over het ingenieuze split screen dat we daarna nog vaker in de films van DePalma hebben mogen zien. dat de film een beetje extra geeft en het allemaal nog onderhoudender maakt. zeker de moeite waard om te kijken zelfs nu nog . Je kunt hem vinden op You Tube. want op dvd ben ik hem helaas nog niet tegen gekomen.

veel kijkplezier met dit Juweeltje van DePalma.

gr Tom

ps En nee ik wil DePalma niet verglijken met Hitchcock, de enige verglijking is de opbouw van de spanning die beide top regiseurs zo uniek maakt maar voor de rest hebben ze toch echt wel hun eigen stijl.

Een werkelijk beklijvende thriller van De Palma. Een film die er in de eerste plaats in slaagt om de nogal voor de hand liggende personages toch iets uniek en menselijk mee te geven. Hierdoor wordt het inlevingsvermogen voor de kijker groter, toch wel essentieel denk ik bij dit genre. Vooral Margot Kidder blinkt uit: oogverblindend mooi, snoezig en toch kun je zelfs al tijdens de eerste scènes (grappige sneer naar spelprogramma's) merken dat ze nogal labiel lijkt.

De eerste moord is briljant in scène gezet. Heel langzaam wordt de spanning opgebouwd en dan barst de gruwel ineens los. Ondanks de knullige effecten is deze scène toch zeer treffend. Sterk camerawerk en vooral een ijzingwekkende Kidder. Let vooral op haar stuiptrekkingen net na ze die man heeft neergestoken. Het speurwerk dat daarna volgt is op zich minder interessant, maar weet dankzij sterke dialogen toch te boeien. Naar het einde toe wordt de film een bizarre, hallucinante trip als we mogen neerdalen in de psyche van de tweelingszussen. Zeker de archiefbeelden zijn effectief.

Tot nog toe de beste film van De Palma die ik gezien heb.

De overduidelijke Hitchcock-referenties zijn al gevallen, maar heeft iemand Rope opgemerkt? (Als ze zoeken naar het lijk en Grace er ook nog 'op gaat zitten') Sterke film en Margot Kidder is "aandoenlijk" met haar Franse accent, die leugen op leugen stapelt.
Het bloed lijkt uit een giallofilm te komen, wat een pluspunt is.

DePalma lost het onvermijdelijke 'uitleggedeelte' prima op, door het te verdelen in een expositiesegment (montagekamer) en een ervaringsmoment (hypnose). Hij verweeft deze achtergrondinformatie in de plotprogressie zonder dat hij gas terug hoeft te nemen of het focus moet verleggen. Vergelijk het bijv. met Psycho's eind. Maar dat was dan ook een andere tijd (en publiek).

Uiteraard (zie tweede stukje vamme)

Die mikey ook, he

What can you do, huh?

Ik zit naar die tagline te kijken maar kan ik niet ontcijferen: what the devil hath joinded together...?

Iets als: ... wee gebeente dat een man daar tussen komt (of probeert te verbreken (cut the bond))

Een van de eerste griezelfilms die ik ooit zag. Horror die nu nog als een huis staat.

Meestal heb je het wel bij 't juiste eind. goongumpa. Maar ditmaal niet!!

Beetje de onbegrepen film, ook door mensen als Paul Verhoeven die menen dat Hitchcock na Psycho als een levend anachronisme door het film universum rond ploeterde. Maar Frenzy is zo lekker 'conservatief' Brits, een typische 70's thriller met zwartgallige humor. Alleen veel beter dan de rest dankzij fenomenaal camerawerk en enkele erg gedurfde zaken.

De Palma maakt veel gebruik van Hitchcock terwijl Hitch meer voor het mysterie ging, gebruikt de Palma zijn verdiensten voor horror. Helemaal niets mis mee overigens.

Bijzonder weinig mensen hebben Sisters gezien. Ik zou bijna aanraden om hem toch maar te gaan downloaden.

Het gebeurt. Al weet ik niet of dat deze keer het geval is .

Het al een is tijdje geleden dat ik Frenzy zag. Ik vond het toen wel een amusante film; maar onder de Hichtcock-standaard. Het camerawerk was zeker goed (vooral dat tracking shot uit een huis; na een moord als ik het me juist herinner) maar het grauwe, saaie kleurenpalet beviel me niet.
Ik heb sowieso een beetje een moeizame relatie met (zeker wat oudere) Britse film en tv. Vind dat meestal echt geen leuke sfeer hebben.
Ik weet eigenlijk niet goed waarom ik Frenzy erbij haalde in m'n stukje, want de twee films hebben echt niet zoveel gemeen.

Frenzy krijgt wel eens 'n tweede kans. En van deze Sisters ga ik binnenkort ook nog eens genieten.
Geniale film, dePalma's engste!

Die films zijn vaak 'lelijk'. Frenzy in die zin ook. Geen Amerikaanse toestanden maar Brits eikenhoute en bloemetjesmotivale praktijken. Dames met hoge kapsels en mannen met opzichtige bakkebaarden. Goeie keuze van Hitch! Die longshot vanaf de murderscene is idd een tranentrekker, zo mooi.

Deze film is wat dualistisch. Een geniale eerste helft en een wat merkwaardige 2e. Brians engste is voor mij altijd nog Carrie.

Criterion release