menu

Small Gods (2007)

mijn stem
3,27 (126)
126 stemmen

België
Thriller / Roadmovie
90 minuten

geregisseerd door Dimitri Karakatsanis
met Titus De Voogdt, Steffi Peeters en Marijke Pinoy

Elena verliest al haar levenslust nadat haar zoon omkomt in een auto-ongeluk. Terwijl ze in het ziekenhuis herstelt van het ongeluk, wordt ze ontvoerd door een onbekende. Die neemt haar mee op een mysterieuze reis met een oude camper. Tijdens die reis ontmoeten ze de stille wees Sara. Samen trekken ze door verlaten landschappen en bestrijden elk hun eigen demonen. De reis eindigt als ze de ultieme daad hebben uitgevoerd die hen kan bevrijden van hun verleden.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=lz-1uh-loM0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van maxcomthrilla
4,5
In het begin was ik wat bang dat we bleven pendelen tussen het heden en het verleden. Gelukkig neemt de tijdsduur van de overhoringen, die plaatsvinden na afloop van de reis snel af en begeven we ons al snel volledig in de wereld van 3 verdwaasde zielen die er samen op uit trekken.

De film heeft genoeg ingrediënten om aan te leunen tegen de cinema van Grandieux maar doet dat niet. Buiten het in beeld brengen van dolende personages en raakvlakken qua stijl van filmen, toont Dimitri Karakatsanis opvallend veel mededogen voor zijn personages. Dat levert bijzondere momenten op, als je enerzijds in de greep gehouden wordt door een mysterie en twijfelt over de oprechtheid van de bedoelingen van iedereen en anderzijds ziet dat de personages veel steun putten uit elkaars gezelschap. Het abrupte auto ongeluk en de in zwart - wit weergegeven scene waar we de familie van Sara afgeslacht zien worden vielen mij dan weer rauw op mijn dak.

In het recentere Linkeroever toonde broer Nicolas Karakatsanis zich al een bekwaam cameraman. In Small Gods legt hij de basis voor zijn stijl van filmen. De camera doet aan sfeer vangen, of het nou polderlandse elektriciteitsmasten zijn of het een aan de horizon gekluisterde zon is die nog even in je gezicht prikt. Het ziet er dankzij de cameraposities allemaal zo uit, waardoor je kunstwerken in de elektriciteitsmasten gaat zien of verblind wordt door de hoeveelheid licht die de zon weerkaatst in het beeldscherm. Dankzij de prachtige natuurfotografie komt de film ongelofelijk stemmig over en weet hij feilloos aan te strepen dat de nacht zich aandient, je ziet jezelf bijna zitten op een camping om je bonen nog even warm te maken voordat de duisternis zijn intrede doet.

Slechts de Jezusfiguur was een kleine smet op het blazoen van de film. Of Elena nou leed aan schizofrenie of niet, doet er niet toe, gelukkig laat de regisseur alles volledig open rondom dit mysterie. Op de muziek tijdens de eindscene na, getuigde de ruis en de andere nummers van een absolute meerwaarde voor een toch al vrij stemmige film die vrij snel beslag op mij wist te leggen. Een film die je in de watten legt, die je onverwacht confronteert maar er bovenal in slaagt om te ontroeren door een gevoel van compassie op te roepen voor de dolende zielen.

Trouwens, apart hoe Belgen het woord dossier uitspreken. 4,5*

avatar van mayhemblik
4,0
Prachtige beelden, prachtige acteurs, prachtige muziek, prachtig verhaal en een pracht van een camper.
Echt genieten deze rolprent, aanrader!!!
En dan ga ik nu eens lekker in het wildeweg rond knuffelen.

avatar van Asaharo
4,5
@ Maxcomthrilla, een zeer mooie recensie van dit klein pareltje en ik kan je me er volledig in vinden. Het enige minpuntje in mijn ogen is die verdomde geknutselde AN-Taal, maar dit word ruimschoots goedgemaakt door de oogstrelende scenes, de bevreemdende soundtrack en de prachtprestatie van Steffi Peeters, want zonder een geloofwaardig hoofdpersonage zou deze hele film een pak minder geweest zijn. Die doffe levensloze ogen en de manier waarop ze de film draagt is toch wel het vermelden waard.

Small gods is eigenzinnig, abstract en suggestief. De gebroeders Karakatsanis wisten iets te creeeren dat verder gaat dan de conventionele cinema, verder dan de logica. Het gaat om de beelden maar vooral om het gevoel dat die beelden uitstralen. In die zin zou je Small Gods mischien kunnen omschrijven als een subjectieve zintuigelijke ervaring; en in een tijdperk van moralistische, sentimentele en vooral ongeinspireerde films is dat best wel een verademing.

4.5*

avatar van Boogeyman
4,5
Blauw groentje,

Small Gods, een debuut om trots op te zijn. Small Gods is een ongewoon alledaags fijn filmpje waar
veel in het midden wordt gelaten, de film drijft als het ware op haar mooie shots en muziek. Lekker vervreemd samen op reis, een kampvuur, we zingen wat liedjes, vreten onszelf te barsten want sfeer is er aan overvloed. Nooit geforceerd, eigenlijk zelfs heel subtiel hobbelt het voort. Hier en daar wat ruwe scènes en grimmige personages die de spanning als abstracte lijnen door de film borduurt.

Small Gods is een spannende roadmovie die je niet op handen draagt maar op voeten, die je niet verteld maar laat zien, die je niet kijkt maar ervaart. Geslaagd.

avatar van sakkediemus
4,5
Boogeyman schreef:
Blauw groentje,

Small Gods, een debuut om trots op te zijn. Small Gods is een ongewoon alledaags fijn filmpje waar
veel in het midden wordt gelaten, de film drijft als het ware op haar mooie shots en muziek. Lekker vervreemd samen op reis, een kampvuur, we zingen wat liedjes, vreten onszelf te barsten want sfeer is er aan overvloed. Nooit geforceerd, eigenlijk zelfs heel subtiel hobbelt het voort. Hier en daar wat ruwe scènes en grimmige personages die de spanning als abstracte lijnen door de film borduurt.

Small Gods is een spannende roadmovie die je niet op handen draagt maar op voeten, die je niet verteld maar laat zien, die je niet kijkt maar ervaart. Geslaagd.




Ook na een tweede kijkbeurt denk ik er ongeveer zo over. Kleine 4,5 *

avatar van Zandkuiken
3,5
Intrigerend no-budget debuut van Dimitri Karakatsanis. Vooral dankzij het uitmuntende werk van zijn DOP/broer. Ook de score van Aldo Struyf is erg sfeervol. Daarnaast vond ik de aandoenlijke rol van Steffi Peeters heel mooi. De rest doet het ook goed, maar Peeters was voor mij een enorme ontdekking.

De meest voor de hand liggende vergelijking is misschien Badlands, maar Small Gods deed me ook wat denken aan Sombre van Philippe Grandrieux. Hoewel die laatste me nog meer kon overtuigen. Die knuffelscènes bijvoorbeeld in Small Gods kwamen nogal onnozel over bij dit kereltje hier.

Maar zeker een sterke film, met een bijzondere cinematografie en soundtrack. 3,5*

avatar van joepp
4,0
Pareltje voor de Belgische cinema.

Small Gods is een film waarbij ik het moeilijk vind precies uit te leggen wat er nou precies zo goed aan is. Het is inderdaad intrigerend, zoals hierboven al door Zandkuiken wordt gezegd. En het heeft iets weg van de sfeer en cinematografie van Vincent Gallo (ook al eerder opgemerkt geloof ik).

Verwacht een film met een grauwe tint, mooie shots, (ver)vreemde(nde) situaties en sterk maar redelijk 'stil' acteerwerk. Tevens een film met een ijzersterke sounddesign, iets dat ook erg opvalt aan de film en heel erg bepalend is voor de sfeer. Ondergrondse spanningen worden namelijk begeleid door 'ondergrondse muziek', vaak subtiele (of juist erg rauwe) stukjes ambient/drone, iets dat mij heel erg ligt.

Alleen maar positief lijkt het en echt een film die perfect bij me past, maar toch miste er net iets wat de film uitzonderlijk maakt. Misschien was de wijze waarop het verhalend gebracht werd er eentje die mij niet zo lag, want het gegeven zelf vond ik uiterst interessant.
Daarom uiteindelijk twijfel tussen 4* en 4,5*, waarin ik de film toch het voordeel van de twijfel zal geven, omdat ie toch rond blijft spoken in mijn hoofd en omdat ik nou alweer toe zou zijn aan een herziening.

Dus: 4,5* (we zullen zien of dit cijfer aan verandering onderhevig zal zijn)

avatar van Black Math
4,5
Deze film heb ik dus wild op de gok gekocht, omdat ik hem niet zo snel op andere manieren kon vinden. Ik heb er totaal geen spijt van, want het is een zeer bijzondere film met een overweldigende sfeer. Audiovisueel is het werkelijk ijzersterk, de beelden zijn prachtig, met name door de grote aandacht voor belichting, ik kwam ergens de naam Malick tegen, maar dit is toch de overtreffende trap wat mij betreft. Ook de shots van de lucht en de elektriciteitsmasten en - kabels waren bijzonder sfeervol, waarbij ik wat het laatste betreft wel een beetje denken aan Serial Experiments Lain. Geen idee of de regisseur die animeserie heeft gezien, maar hebben elektriciteitsmasten iets, want die serie was ook behoorlijk sfeervol.

De soundtrack is zo mogelijk nog bijzonderder. Het nummer van Lhasa de Sela vond ik een beetje fado-achtig en nu ben ik niet bepaald een fadomasochist, maar ik vond het toch erg mooi. De rest van de soundtrack bevat inderdaad veel postrock, wat zeer sfeerverhogend is en waar ik het idee bij heb dat dit niet vaak in films gebruikt wordt. Ik kan op dit moment enkel Ex drummer van Mortier noemen, maar ook de soundtracks van films van Toyoda (met name The Blood of Rebirth) komen ook in de buurt, hoewel die wellicht iets heavier zijn. De muziek tijdens de aftiteling wijkt wellicht iets af, maar de zanger was onmiskenbaar Mark Lanegan, wiens stem ik werkelijk schitterend vind. Raar overigens dat zijn naam verkeerd gespeld wordt tijdens de aftiteling. Wel leuk om op de aftiteling te zien dat Mortier wiens film in hetzelfde jaar uitkwam coproducer van Small Gods was.

Enkel bij het plot heb ik een beetje mijn vraagtekens, met name bij de enorme uitbarstingen van geweld. Het voelde een beetje misplaatst aan zo meditatief als de film verder is, al lijkt het ook weer noodzakelijk te zijn om de dolende figuren te verklaren. Het einde was vrij vaag en ik heb een beetje het gevoel dat het vaag zijn om het vaag zijn was, maar heel erg storend is het ook weer niet.

In ieder geval weer een bijzonder product van Belgische bodem. Een kleine 4,5*.

avatar van K. V.
3,0
Deze eens bekeken, maar het was een beetje een vreemd filmpje. Er wordt in het begin niet zo veel vrijgeven, dus wordt alles langzaam vrijgegeven. Hierdoor blijf je wel kijken hoe het verhaal evolueert. Eigenlijk gebeurd er niet zoveel in de film, maar toch genoeg om de volledige speelduur te boeien.
Het einde was wel een beetje vaag, maar de film was dit eigenlijk ook, dus eigenlijk wel passend.
De cast deed het niet slecht en wist wel te overtuigen.
Tja, een echte aanrader vond 'k niet niet, maar is zeker ook niet slecht. Het is een beetje een vreemde film die zeker niet iedereen zal aanspreken. Dit is zeker een van de alternatievere Vlaamse films.
Oja, op de dvd stond er ook nog een kortfilm op, maar die was eigenlijk niet echt het bekijken waard.

avatar van MatthijsGr00t
4,0
Small Gods, een sterke film van Belgische bodem. Dankzij de tiptopper deze film mogen aanschouwen. Als eerste wil ik benoemen dat ik het moeilijk vind om een beoordeling aan deze film toe te kennen. Small Gods is enerzijds een boeiende film, door zijn grauwe en mysterieuze sfeer. Anderzijds verliest de film zichzelf ook op momenten. Daar bedoel ik mee dat de film op sommige momenten te traag is en niet doorpakt. Dat vind ik ook meteen het minste punt. De film is een heerlijke ervaring wat komt door de beelden, muziek en het verhaal wat steeds duidelijker wordt, maar toch is er iets wat me niet een totaal bevredigend gevoel geeft. Dat is ook moeilijk te omschrijven waardoor het ook moeilijk is om de juiste beoordeling toe te kennen. Toch houdt de film me wel bezig en dat geeft wel aan dat de film indruk heeft gemaakt. Voor dit moment geef ik 4* voor deze kijkervaring.

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Een roadmovie in België lijkt op papier een raar idee. Binnen de 24 uur rijden zit je al in het buitenland. En zoveel eindeloze wegen hebben we niet. Maar desondanks zorgt Dimitri Karakatsanis voor een roadmovie waar velen een puntje aan kunnen zuigen. Zowel visueel als sfeer is dit een hele tijd genieten. Leek wel op een Instagramfilmpje, maar dan wel meer dank enkel de app om fotootjes te trekken.

Small Gods werkt ook vooral op sfeer en is een vrij minimalistische film. Eentje die creatief durft te zijn en bewijst dat ook met een klein budget maar een grote dosis creativiteit en technische kennis, je een goeie film kan maken die op internationaal niveau kan meespelen. Toch in de sector van de arthouse.

De drie acteurs zijn de sterkhouders van de film met vooral het figuur van Sara dat zonder woorden zoveel kan zeggen. De figuren die ze tegenkomen zijn niet altijd even sterk en zorgen even voor een inzakking. Maar kom, de film is mooi om te kijken en een Vlaamse roadmovie waar ik me zeker in thuis voel.

avatar van Onderhond
4,5
Binnen de 24 uur? Dan zit je al minstens 3 landen verder, of je moest met de fiets gaan

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Onderhond schreef:
Binnen de 24 uur? Dan zit je al minstens 3 landen verder, of je moest met de fiets gaan


Hangt van de auto af. En het aantal medepassagiers dat om de 5 minuten vraagt om langs de kant effe te mogen gaan pissen.

avatar van Spetie
3,5
Een goede sfeervolle, grauwe en minimalistische film, die met weinig middelen toch Behoorlijk wat weet te bereiken.

Het sfeertje van de film is vaak nogal onheilspellend. Je hebt constant het idee dat er wat in de lucht hangt en er wat staat te gebeuren. Daarbij is het camerawerk heel toepasselijk. De vaak woeste en onheilspellende donkere lucht, is net zo onheilspellend als het verhaaltje zelf. Het acteerwerk is naar behoren. Vooral Steffi Peeters doet het erg goed. Ik betrapte me er op dat ik toch wel benieuwd was hoe het alles op een gegeven moment verder zou gaan.

Wel jammer dat de mensen die ze tegenkwamen, niet altijd even interessant waren. Dat had misschien nog iets beter gekund. Toch slaagt Karakatsanis erin de aandacht van de kijker vast te houden, door zijn prima camerawerk en de sterke sfeerschepping. Ik werd er alleen nooit helemaal in meegezogen. Een laatste pluspunt is trouwens de soundtrack. Het is lastig om deze te benoemen, maar het is een stijl en geluid, die ik niet vaak hoor, maar die erg mooi is en prima past bij het sfeertje van Small Gods.

Een goed en interessant debuut dus van door Dimitri Karakatsanis, een regisseur om in de gaten te houden.

3,5*

avatar van sinterklaas
4,0
Best wel een bijzonder filmpje. Opmerkelijk bij mij waren vooral de filters en de montage, want die weten de film toch echt wel mysterieus en interessant te houden met een korrelig avant garde sfeertje. Wat verhaal en loop betreft heb je als kijker wel even geduld nodig om het op een rijtje te krijgen. In het begin is het nogal rommelen betreft en weet je ook niet echt wat je der mee aan moet. Vrouw word overhoord op het politiebureau (waarom weet je niet), en vanaf dat moment krijgen we alleen maar beelden te zien van 3 losgeslagen jonge mensen die door heel Belgie heen rossen met hun camper op zoek naar een doel, afwisselend met beelden uit het heden en met flashback die regelmatig switchen, hier en daar bekvechten ze met mensen die ze ontmoeten, wat eerst ook weinig toevoeging lijkt te hebben. Allemaal mooi geschoten, maar ik kon er weinig mee en je vraagt je nog wel eens af waar de film naartoe wilt, totdat de spanningen tussen de hoofdpersonen langzaamaan toenemen, dat het beetje bij beetje van kwaad naar erger word en uiteindelijk uitloopt op de Moord op Sara's familie. Dat legt toch meteen wel alles op zijn plek, en het afloop ervan....

En dat maakt dit toch weer tot een bijzondere Belgische roadmovie. De beelden, kleur en de typische trippy stijl weet er nog een extra draai aan te geven en de plaatjes van het apocalyptisch getinte landschap van Vlaanderen blijft goed werken. Soundtrack is ook goed (vooral die lange gitaarlijnen, wat ook precies bij dit soort films past) De Belgen zijn toch wel op filmgebied een stuk verder dan ons, of heb ik dat al een keer gezegd?

4,0*

avatar van wibro
3,5
Bijzonder filmpje dat het van mij vooral moet hebben van het prachtige camerawerk en zeker ook de soundtrack die mede bijdroeg aan het mysterieuze sfeertje waarin het verhaal verhuld was. Aanvankelijk kon ik niet zo veel met het verhaal maar naar het einde toe werd alles me duidelijk. De flash back scènes in zwart/wit vond ik trouwens zeer goed gevonden.
Het kostte me overigens wel moeilijk deze film te vinden. Pindakazen lukte me niet maar gelukkig was deze film te huur in een videotheek in Nijmegen, die bekend staat om het uitgebreide assortiment films, de betere films wel te verstaan.

3,5*

avatar van 93.9
4,0
Ook ik wilde beginnen met 'bijzondere film', zoals velen hier boven
De film werkt op het gevoel en vind ik mede daarom erg goed.

avatar van leatherhead
3,0
Sterke film van Belgische bodem.

Niet een film die voor iedereen is weggelegd. Verwacht geen heldere uitleg of veel verhalende elementen, maar wel een enorm sfeervolle film.

Visueel is het op zijn eigen manier erg indrukwekkend. Helemaal mijn ding, dat duistere, onheilspellende stijltje. De gritty zwart-wit scenés zijn subliem, en zo ook veel prachtige, duistere longshots. Dit gecombineerd met de donkere soundtrack deed me af en toe wat denken aan Valhalla Rising, maar dan in een compleet andere setting natuurlijk.

Minpuntje vond ik de gesprekken met de hoofdpersoon. Snap wel dat het misschien functioneel voor de film is op de één of andere manier, maar het zorgde er vooral in het begin voor dat ik soms wat abrupt uit de sfeer werd gehaald. Jammer, niet nodig geweest wat mij betreft, al doet het gelukkig niet veel af aan deze bijzondere ervaring.

4,0* sterretjes.

avatar van Badalamenti
4,0
Kan iemand een budget vrijmaken voor de gebroeders Karakatsanis...... iemand ?

avatar van flaphead
2,5
Voor mij net niet, dit -hoewel je het niet verwacht met de titel- Vlaamstalig drama. Het is een sombere sfeer, met mooi gruizige beelden en dito soundtrack. Een trage vertelling van een roadtrip, waarin we langzaamaan de tamelijk rechtlijnige backgroundstories van ieder van de 3 bevreemde hoofdpersonen te weten komen.
Grootste manco is dat het uitgaanspunt, waar de hele film op gebasseerd is, tamelijk ongeloofwaardig is. Debiel zelfs. Dat zat me enorm dwars, net als het aantal lege scenes (anders dan sfeerbepaling, vooruit). Dat belemmerde me in inlevingsvermogen.
Het wordt zeker kunstig in elkaar gezet en met de wetenschap dat deze film een debuut is met amper budget en onervaren acteurs, geeft dat wel extra punten. Maar ik heb dan meer met sfeergenoot Een Ander Zijn Geluk.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:31 uur

geplaatst: vandaag om 23:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.