Taken (2008)

Dit is werkelijk een super amusante film, maar hij komt dus ook in de top 250 te staan als het zo doorgaat. Dat is iets wat overdreven.

Hetzelfde verhaal als Man on Fire. Waarom staat die film in de top 250? Dat vind ik serieus te ver gaan.

Persoonlijk heb ik liever Taken dan Man on Fire. En daarbij lig ik er geen nanoseconde wakker van als ze beide in de top 250 staan, maar ik vind ze geen top 250 plek waardig in elk geval.

Martelscene vond ik 1 van de beste vooral toen hij zei: I believe you, but it's not gonna save you

Gruwelijke non stop actie film. Echt tof!

Meneer Neeson doet het erg goed.

Vooral de scene is vet dat hij die ene vent 'good luck' laat zeggen.

Cool!

*4 waard

Een zeer vermakelijke actie-thriller, die gedurende de hele rit erg spannend bleef. liam neeson speelt zijn rol erg goed, en het is dan ook geweldig om te zien hoe hij dat schorem klappen geeft. ik heb genoten van de film. 4 sterren.

Lekker filmpje om naar de kijken. Spetterende actie en een goed neergezette rol van Liam Neeson.

Deed me wat denken aan de actie van Bourne.

ben erg verbaasd dat vrijwel alle reacties hier zo positief zijn

vond dit een erg zwakke,ongeloofwaardige film rijke Amerikaanse meisjes die door Albanese vrouwenhandelaars ontvoerd worden in Parijs ? ben er vrij zeker van dat dit praktisch nooit gebeurd.

toch nog 2 * voor de actiescènes

er staat ook niet dat het waargebeurd is lukske00

Nee, maar het kan toch geloofwaardig zijn, dat is deze film niet.

Hoe geloofwaardig zijn Die Hard 1 t/m3, Running Scared, True Lies, Cfiffhanger, Lethal Weapon 1 t/m 3, Commando, Man on Fire, De Bourne Identity films, Face off, de Mission Impossible films of Speed? Ik vind ze allemaal goed!

De meest geloofwaardige is The Bourne Identity. Maar actiefilms zijn nu gewoon eenmaal niet zo snel geloofwaardig. Neem nou Man on Fire. Nou, zo heel geloofwaardig is die film niet. Toch neemt die zichzelf bloedserieus.

Het klopt wel wat sommige zeggen. Het is verwarrend als een film zichzelf te serieus neemt, maar wel net even te ongeloofwaardig overkomt. Zoals Taken dan in dit geval.

Bij een film als True Lies ligt het er dik bovenop dat die film niet bedoeld is om geloofwaardig over te komen.

The Bourne Identity films willen juist wel geloofwaardig zijn en dat lukt ze wat mij betreft ook.

Taken zet ik in het rijtje van films als Speed en Running Scared. Wel vrij serieus, maar met een knipoog. Alleen ergens ben ik het er wel mee eens dat de film zichzelf te serieus neemt. Echt humor zit er niet in zoals bij de Die Hard en de Lethal Weapon films. Dus humor speelt dus ook wel een rol. In Taken zit geen humor verwerkt.

films hoeven voor mij ook niet altijd geloofwaardig te zijn, zeker actiefilms niet. Maar bij Taken stoorde ik me echt aan het hele verhaaltje.

Waarschijnlijk ook deels door het gebrek aan humor, idd.

veel zaken in de film vond ik gewoon ook ergerlijk

voorbeelden:

het belachelijk irritante en kinderachtige gedrag van de dochter / de scène waarin Bryan, die we toch leren kenne als "nice guy" de onschuldige vrouw van die corrupte Franse flik in de arm schiet.. wtf ?/ de scènes met dat zangeresje...

En ik kan zo nog doorgaan



mja, echt niet mijn type film.

Geslaagde actiefilm. En ook de 2de goede actiefilm van Banlieue 13-regiseur Pierre Morel. Taken begon als een ongelofelijke vervelende wijvensoap maar uiteindelijk werd het omgetoverd naar een spannende maar ook actievolle en geweldadige thriller. Het verhaaltje is wel simpel maar de film blijft toch wel continu boeien. Liam Neeson vond ik perfect gekozen voor gescheiden vader die zijn dochter uit de handen van een pooiergroep probeert te halen met ook heel veel geweld. Zijn uitstraling en cynisme was ook erg sterk. Ook worden we in Taken getrakteerd op hier en daar een fijn actiescenetje waar de vonken er nog wel eens vanaf vliegen.

Voor de rest is dit gewoon weer een geslaagde tussendoortje vam Morrel. Eens kijken wat hij ons met From Paris With Love voorschoteld.

4,0*

Speed & Running Scared zijn meesterwerken vergeleken met deze film.

nope, deze is duidelijk een pak beter... maar ja, ik respecteer jouw mening

Hier ben ik het niet mee eens. Speed is totaal niet serieus. Eerder compleet over the top met geflipte personages en toestanden. En natuurlijk ook een hoop grappige dialogen en oneliners.

Running Scarred is een totaal ander geval. Dat is een hard sprookje waarin een klein jochie wordt meegesleurd in een onderwereld van pooiers, pedofielen, corrupte agenten, mafioso etc.

Precies,je kunt die vergelijking niet eens serieus nemen.

Taken word ook erg overgewaardeerd.

Het is een snel gemaakte aktiefilm die niet verveeld,en makkelijk te volgen is,zal niemand zijn die Taken niet snapt.

Dus simpele aktie,simpel filmpje voor een leuk avondje,als je je oog dichtknijpt bij alle onzin die erin voorkomt..

Speed is puntje van je stoel-materiaal,en running scared is ondergewaardeerd...

Voornamelijk amusant vanwege de toffe actiescenes.
Qua verhaal weet ik het zo net nog niet. Het gaat wel erg makkelijk allemaal. Ik was toch tamelijk verbaasd toen Bryan na analyse van dat telefoongesprek al zo'n beetje gelijk wist wie hij moest hebben. Maar goed, aan de andere kant vind ik het verhaal bij dit soort films ook niet zo heel erg belangrijk, cruciaal zijn de actiescenes en die zijn hier gewoon (zeer) dik in orde. 3,5*

Wel erg standaard allemaal, zeker vergeleken met Banlieu 13. Een soort Bourne-light, vooral door de setting, cameravoering en de score. Maar Neeson kan natuurlijk nooit tippen aan Damon, dus valt het nogal in het niet bij Bourne.

Beste was nog wel het nummer tijdens de aftiteling. Geweldige ontdekking, die lui. Net Muse in hun vroege jaren.

1 woord: GEWELDIG!!!!!

Een erg goed verhaal en vooral veel spanning, daar hou ik van.

5*

Muse in hun vroege jaren? Je hebt me benieuwd gemaakt, over welk bandje gaat het?

Stem verlaagt naar 0.5,wat een bagger

de meesten denken er toch anders over (inclusief ik)

Heerlijke film, zat echt te genieten van hoe hij zijn inlichtingen kreeg maar zijn aanpak mocht iets subtieler zijn.

Maar wat een vastberaden straalde hij uit zeg, prachtig.

Ja erg mooi dat je van zo'n simpele film kan genieten.

Ik wou dat ik dat ook kon,dan was zelfs jaws 5 nog vermakelijk.

In recensies zie je ze amper ergens een dikke voldoende geven,maar voor de gemiddelde mens kan ik begrijpen dat dit vermakelijk is.

Dat ik persoonlijk me stoor aan de film,houd niet in dat ik niet begrijp dat mensen dit vermakelijk vinden.

De film is makkelijk te volgen,zelfs als je ondertussen op een andere tv voetbal kijkt is de film nog te volgen.

Simpel verhaal,dus kijkt lekker weg.

Ook is het lekker als de held makkelijk zijn weg vind naar zijn einddoel,als een echte rambo op leeftijd,die iedereen de baas is.

Wie speelde er eigenlijk voor de rest in deze film.want geen enkele badguy heeft indruk op me gemaakt,waren allemaal zoutzakken,zelfs de zogenaamde baas stelde niks voor,en ben hem al weer vergeten bij de aftiteling.

Af en toe kan het best lekker zijn zo'n film waarbij je totaal niet hoeft na te denken,maar deze film neemt zichzelf alleen veel te serieus,alsof het een meesterwerk is.

Doet denken aan Bourne-films?Nee hoor,kan niet eens in de schaduw staan van die films...

Ja, nou weten het wel.

De film word in jou ogen overgewaardeerd, prima.

Mwja, er zitten dingen in die de film niet overtuigend maken, (altijd missende machine geweren, allemaal engels sprekende fransen, vriendin die dood wordt aangetroffen, maar dochter is heelhuids nog maagd en al(!!)).
Het doet allemaal heel erg denken aan seizoen één van de serie 24, de ontvoerde dochter, de Oost-Europeanen, geheim agent, etc.
De film vond ik ondanks dat toch prima te pruimen, ik heb veeeel minder overtuigende films gezien en het deed me een beetje denken aan films als commando (vanwege de eerdergenoemde badguys met de machine geweren).

Ik vermoed dat Taken zichzelf net even te serieus neemt, maar ik neem die film dus niet te serieus. Speed neemt zichzelf vrij serieus hoor, alleen wij vinden inderdaad dat de film totaal niet serieus is. Maar voor mij valt hij dan nog steeds in het rijtje van films die zichzelf op zekere hoogte serieus nemen. Running Scared mag dan wat gevoelige onderwerpen hebben, maar die film is vrij over de top waardoor ik hem niet te serieus kan nemen. Al probeert de film dat wel een beetje door bepaalde onderwerpen de revue te laten passeren. (Doet Taken trouwens ook)

Het gaat mij er niet om welke er beter is. Het gaat mij erom in welk rijtje ze een beetje thuishoren en dat rijtje is o.a. ook persoonlijk. Maar laat maar, dit is hoogstwaarschijnlijk iets waar we het nooit met elkaar over eens zullen worden.

Nja, Ghinzu heten ze. Vooral dat nummer deed me aan Muse denken. Piano-tje gevolgd door ziedende gitaren. The Dragster Wave heet het nummer.

Na een nieuwe kijkbeurt?

Typische 1-man-tegen-de-rest film. Aardig gedaan, beter dan bv Steven Seagal of Arnold-films, maar wel even voorspelbaar..