Rambo III (1988)

Mijn favoriet van de reeks met de meeste actie en beste muziek.

Rambo heeft ook de zwaarste tegenstander van alle delen.

De scenes met de Afganen en de gebergten van het land zijn ook erg mooi.

Wellicht moet je dan ook even stemmen, want stel je voor dat het gemiddelde ineens van een 2,64 naar een 2,65 gaat.

Overigens zijn die gebergtes/grotten niet opgenomen in Afghanistan maar Pakistan zie ik nu.

Ook dit is een zeer vermakelijke film. Fijn om hem tegen andere tegenstanders te zien.

De 3e Rambo is nog steeds vermakkelijk...

Doordat de film zich afspeelt in een mooie setting krijgt deze film een lekker sfeertje mee...Stallone zet weer een vertrouwde John Rambo neer !

Maar wat zijn die helicopters van de Russen toch weer geweldig...

rambo 3 - helicopter movie at rotaryaction.com

Heerlijk deel dit ookal blijft 1 het beste maar dat is meestal

maar het blijft heerlijk wegkijken dit

John Rambo is gewoon de Messias.

5* omdat rambo een van mijn voorbeelden is geweest tijdens mijn jeugd. Nog steeds op mijn 26ste jaar vind ik het vette film om te zien. Naar mijn mening niet beste verhaal (dat was part 1 uiteraard), maar wel het vetst om te zien. Daarom nostalgie!

Go Rambo!

Nu ik deze film zo zie op tv moet ik weer denken aan mijn tijd als commando. Erg veel overeenkomsten enzo...

Hier trouwens een stukje autobiografie over de echte John Rambo waarop deze films zijn gebasseerd.

John James Rambo werd geboren op 7 juni 1947 in Bowie, Arizona. Rambo had een normale jeugd, ging naar school en had veel vrienden. Op 6 augustus meldde Rambo zich voor de Amerikaanse Special Forces (ook wel bekend als de Green Barets). Hij kreeg zijn opleiding in Fort Bragg, North Carolina. In het najaar van 1969 werd hij naar Vietnam gestuurd. Hij was ingedeeld bij de 5th Special Forces group. In november 1971 werd hij door Noord Vietnamese soldaten bij een krijgsgevangenenkamp vlak bij de Chinees-Vietnamese grens gevangengenomen. Tot 1972 zat hij daar met enkele andere Amerikaanse krijgsgevangenen opgesloten. In mei 1972 ontsnapte hij. Hij keerde terug naar zijn eenheid. In 17 september 1974 werd hij eervol ontslagen uit het leger en keerde terug naar de Verenigde Staten. Thuis kwam hij erachter dat veel Amerikaanse burgers een hekel hadden aan de Amerikaanse Veteranen die in Vietnam hebben gevochten. De oorlog in Vietnam was inmiddels voorbij. Rambo leed aan een posttraumatische stressstoornis.

jou tijd als commando, pff

rambo is gewoon goed alle delen.

Erg veel overeenkomsten enzo.............

Ach, jullie weten er niks van...

Ach laat dat nou net de bedoeling zijn

Of bedoel je daar ook iets mee Murdock

Zeer vermakelijk derde deel. De nieuwe woestijnsetting is een leuk alternatief voor de jungle, het houdt het in ieder geval interessant en niet afgezaagd zoals dat in veel andere actieseries is. Veel actie, Stallone in topvorm en goede scènes. Er valt weinig op aan te merken, gewoon een heerlijke actiefilm om eens vaker op te zetten.

Voor mij de beste Rambo film, juiste dosis actie, prachtige settings.

Goed derde deel. Goede actie zoals het moet zijn. Stallone weer op zijn best

Hakken over de sloot hoor. Kwaliteit schiet hier echt heel erg omlaag.

Net zoals de vorige twee is dit een lekker wegkijkende actiefilm. Rambo is weer aan het killen.

Beter dan deel 2 en net zo goed als deel 1. Bevat wel lekker veel actie en spanning.

Zeg dat wel gozer , zeg dat wel...Afgezien van de gave openingsscene een vrij zwakke Rambo film, die enkel door het vermakelijkheidsgehalte nog net een voldoende over de streep kan trekken. Die pruik van Stallone ziet er ook niet uit.

Ook Rambo III krijgt bij de herziening toch een half puntje erbij. Blijkbaar zat ik de eerste keer met mn gedachten ergens anders. Want wat een leuke films zijn en blijven het toch. Hoewel ik het vierde deel de beste blijft vinden, van de reeks en misschien zelfs wel de beste actieprent allertijden, komt deze, weliswaar op gepaste afstand, toch op de tweede plaats van de reeks. Sly is weer heerlijk op dreef en het blijft gewoon genieten hoe hij die emotieloze veteraan speelt. Ook Trautman blijft een leuke toevoeging aan de serie, geen vervelend karakter! Het intro vond ik dit keer een stuk interessanter dan in voorgaande delen namelijk. Toch scheelt het qua beoordeling niets, want ook Rambo III krijgt

3,5*

John Rambo zit juist bomvol emoties. Zie o.a. deel 1. In deel 2 wordt hij zelfs verliefd. Alleen in dit deel heeft hij weinig tijd voor emoties en in deel 4 is hij toch ook wel weer flink pissig.

Met name de emotie van John Rambo in deel 1 maakt die film juist zo goed!

Ik heb me misschien verkeerd verwoord.. Hij zit inderdaad vol emoties, maar die soort van lege blik die John dan op zet is perfect! Aan de ene kant inderdaad vol emotie, maar hij lijkt dan ook echt helemaal leeg te zijn.

Aan het begin van de film zien we een groot gevecht. Daarna wordt er veel gepraat. En opeens breekt het verhaal open en de actie begint. Echt een prachtige film.

Het wordt er allemaal niet beter op. Een paar aardige scenes met de heli's, maar het 'realisme' is nu toch wel ver beneden de ondergrens gezakt. Van de 200 Russen die Rampo heeft omgelegd zijn er welgeteld 200 (nou vooruit, minus de dikke hulk!) onterecht toegelaten tot het leger. Het lukt ze waarschijnlijk niet eens om een kauwgompie in de prullenbak te mikken als ze er boven mogen hangen....

Het mindere deel uit de reeks. Nergens origineel en Rambo is precies wat moegevochten. Ik denk niet dat Stallone er op dat moment veel zin in had, wat in de recente Rambofilm veel duidelijker is. De regisseurs maken er ook niet echt een Rambofilm van, maar eerder een luchtige Spielbergfilm. Die sidekicks (de Afghaan en dat jongetje) zijn niet nodig en nemen enkel de chemie weg van de lonesome veteraan Rambo weg.

Na The Living Daylights met James Bond is deze film opnieuw een teken vanuit het westen dat ze het goed menen met de Afghaanse rebellen. Maar meer dan een goodnieuwsshowfilmpje is dit niet geworden. Het duurt lang voor er iets gebeurd en op die momenten lukt het de regisseur niet om spanning op te bouwen. Enige goeie deel is de opening dat ondertussen al plat geparodieerd is.

God would have mercy, he won’t.

Met stip de beste Rambo uit de doos, die de testosterongevulde éénmansactiefilm waar Part II mee begon definitief op de kaart zet. Het lijkt mij alleen maar logisch als ik eraan denk dat Sylvester Stallone (en zijn ego, ongetwijfeld) het scenario typte. Er gaat haast geen scene voorbij zonder voelbare aanwijzigen dat men naar de ultieme stoere mannenfilm aan het kijken is. Zo goed zit het in elkaar. De inmiddels legendarische introductie alleen al zet die toon in drukletters. Op heroïsche geluiden krijgen we Rambo’s gespierde rug te zien, met vervolgens een close up op zijn krullenbol: met allure spant ie zijn bandana aan, want hij maakt zich klaar voor een brute illegale stickfight. Ik bedoel maar: Hoe geniaal kan je dit soort film beginnen?

Toegegeven, het duurt dan wel een dik half uur eer de machinegeweren beginnen doorratelen, maar eens mijnheer Rambo op gang is gaat ie dan ook lekker los. De prent stond destijds te boek als meest gewelddadige ooit met zijn bodycount en explosies, om maar een idee te geven.

En de fantastische (opbouwende) dynamiek van het scenario gaat door. Rambo trekt vervolgens naar de monniken, want hij wil tot rust komen en zichzelf zoeken (hilarisch). Trautman zoekt hem natuurlijk op om hem te overhalen tot een nieuwe missie en confronteert hem met wie hij is: een oorlogsmachine. Hij kan daar gewoon niet van vluchten. De onderstrepingen aan het stoere testosterongehalte blijven zich maar opstapelen. Je ziet dan ook aan Stallone’s scheve kop (die hier voor geschikt is als geen ander) dat ie het meent. Hij staat uiteraard als een blok achter zijn scenario want hij wist heel goed wat ie deed: opbouwen naar een ongeziene climax waar hij bijna letterlijk de machine wordt die hij erg mannelijk tracht te onderdrukken. Dat stickfighten is maar wat voor het geld, trouwens.

Rambo 3 heeft het allemaal: Een constante machosfeer, mannetjes die bij bosjes omvergemaaid worden, man versus fight jet, heldhaftige muziek, explosies, karikaturale Russen en fenomenale oneliners. Wie ligt er nu niet plat wanneer Rambo er kurkdroog uitmompelt dat ie weleens een paar schoten heeft gelost (op de vraag of ie oorlogservaring heeft)?

Ongeëvenaard.

*****

Rambo III is meer van hetzelfde en biedt net als zijn voorganger vooral een hoop actie. Rambo lijkt er zelf ook moe van en heeft zich zelfs teruggetrokken in een klooster.

Men wilde er nog een soort Koude oorlog verhaal van maken, maar omdat die rond deze tijd ook op zijn eind liep, kwam dat uiteindelijk niet meer zo heel overtuigend over. Stallone krijgt deze keer wat meer hulp om de tegenstanders uit de weg te ruimen, maar er vallen dan ook nog meer doden dan in de voorgaande film.

De hoogtepunten zijn de actiescènes en enkele oneliners, maar qua amusementswaarde is dit toch een stukje minder. Qua locatie zie ik trouwens ook veel liever een bos dan een woestijn. Matig al met al.

2,0*

Werd vroeger gezien als de film met de meest gewelddadige momenten.

Tot Rambo 4 natuurlijk.