Hell or High Water (2016)

Een western in een hedendaags jasje gegoten. Een onderhoudende film, maar nergens uitzonderlijk. Het leukst vond ik nog de stekeligheden tussen Jeff Bridges en zijn sidekick Gil Birmingham. Aardig om een keer gezien te hebben, maar geen film die mij lang zal bijblijven.

Prima film, entertaining, geloofwaardige karakters, hoewel Bridges moet uitkijken dat ie niet getypecast wordt in de rol van kleurrijke Marshall. Vooral sterk omdat ie voor een op zich niet bijzonder verhaal de tijd nam en omdat de desolaatheid van West-Texas als een soort extra karakter mooi tot uiting kwam.

Ok.

Het is toch altijd weer even adem inhouden als zo'n acteur als Bridges weer in zijn "veilige" rollen terug gaat stappen. Het is zo langzamerhand wel echt een cliché-cowboy geworden en daarom kan ik zijn acteerwerk niet echt beoordelen. Het is voor hem gewoon te veilig.

Het blijkt al snel dat deze film zo'n serieuze moderne westernfilm gaat worden. Dat zie je al vanaf de eerste minuten aankomen. Dat blijkt al snel aan het langzame tempo dat de film volgt. Het is dan wel de kundige regie die het nog een beetje interessant weet te houden.

Maar niet altijd. Eenmaal de film zichzelf in dialoog gaat verliezen is het een stuk minder interessant. Het gezever tussen Bridges en Birmingham verveeld. Het is ook totaal niet interessant en een relatie tussen de twee opbouwen gaat maar moeizaam.

De film duurt 102 minuten, dus heel pretentieus relatieopbouw hoeft dan ook niet van mij. Laat het dan maar terugvallen in een trage 130 minuten film. De bankovervallen zijn voor de rest niet intens genoeg en maken helaas te weinig indruk.

De film leeft even op na de chaotische bankoverval, gevolgd door een korte spectaculaire schietpartij op de bergen. Dat zijn die momentjes die Hell or High Water net wat meer klasse weten te geven. Het is ook voor die scenes dat de film een voldoende van me krijgt.

Visueel voor de rest prima. Mooie landschappen en zeker enkele knap gekozen locaties. Camerawerk is echter wat tam en de dialogen nemen soms te veel overhand aan de beelden zelf. Voor de rest ziet het er wel strak uit, eerlijk is eerlijk.

Het krijgt wel een voldoende, maar vooral voor de momenten dat de film kort even opleeft.

Prima film die de nadruk legt op de oneerlijke werkwijze van de bank. Naast dat Hell Or High Water een statement maakt over een maatschappelijke issue, is het verder een standaard misdaadverhaal, de karakters waren leuk geschreven en gespeeld, vooral Bridges speelt erg goed in wat een beetje een standaardrol voor hem is geworden. De scenes tussen hem en zijn partner waren wel grappig en luchtten de sfeer iets op. Texas speelt hier een mooie achtergrond, de sfeer is goed neergezet en er zitten een hoop prachtige shots in. Een aantal dikke liedjes (Sleeping On The Blacktop bleef lang in mijn hoofd zitten!) voegen wat toe, maar ook een aantal scenes met deprimerende vioolmuziek op de achtergrond maakte het droeviger dan nodig was.

Het verhaal stelt niet zoveel voor, maar de kleurrijke karakters en mooie beelden maken het wel de moeite waard om te kijken, 3,0!

Niet vernieuwend of spectaculair goed, maar wel heel professioneel gemaakt en met vier uitstekende vertolkingen die me van de eerste tot en met de laatste seconde aan de beeldbuis gekluisterd hielden. Bijzonder spannend, maar door de ruimtelijkheid van het gebied èn van de opnames tegelijk ook met een zekere lichtheid die de film goed deed en veel adem gaf, net als de geestige dialogen tussen de beide Rangers. Mooi schokmoment tegen het einde (de dood van Alberto). Jeff Bridges heeft wel vaker dit soort onderkoelde rollen gespeeld, en als je ziet hoe goed hij dat ook hier weer doet begrijp je meteen ook waaróm.

Film die me de eerste keer, alweer wat jaartjes terug, een beetje tegenviel. En ik moet zeggen dat ondanks het verhaal en aanklacht die uitgedragen wordt, en de kwaliteit die ik nu inmiddels wel zie, de film me toch niet helemaal raakt zoals ik dat zou willen.

Wat meteen vanaf het begin opvalt is de desolate en vervallen omgeving. Een grotere contradictie lijkt niet te kunnen bestaan tussen de uitgeteerde mensen, armoedige huizen en uitzichtloze situatie tegenover alle 'ja-knikkers' die alle kostbare olie uit de grond pompen. Iets waar de omgeving en de mensen weinig van terug zien, een aanklacht overigens richting het grote geld en bedrijven die van het geheel afdruipt. Aanvankelijk ogen de broers maar twee boeven, maar eenmaal met hun verhaal in het achterhoofd groeit de sympathie. Net zo goed als de passanten waarvan er verscheidene weinig anders over denken en niet van plan justitie te helpen. Onnodig te zeggen wordt de grens tussen goed en kwaad behoorlijk vaag.

Behalve de eerder genoemde aanklacht, blinkt Hell of high water uit in een uitermate sober en triest beeld van de omstandigheden in achtergebleven gebieden. Een strijd om te overleven voor velen. Voeg daarbij het nodige geweld, een uitermate sarcastische Ranger duo, een geweldige soundtrack van Nick Cave en je hebt heel wat. De prachtige natuur komt voorbij, met enkele mooie zonsopkomsten. Bridges kreeg dan wellicht een nominatie voor een rol die wel heel dicht bij Rooster Cogburn van True Grit ligt, vermakelijk, vooral de wisselwerking met zijn collega, toch vind ik persoonlijk dat Ben Foster de show steelt als grofgebekte, gewelddadige ex-bajes klant die het verdomd mooi kan vertellen. Overigens is Pine voor een keer ook meer dan te pruimen met zijn ongeschoren bakkes en staat hij hier redelijk ver van het anders te knappe en gladde imago. Sterker, Pine laat zien prima te kunnen acteren.

Hell or high water behoort niet tot de buitencategorie wat mij betreft, geen 4,5 of 5,0, en daar zeg ik met klem bij: nog niet. Een goede indruk laat de film zeker wel na als moderne neo noir western in een sobere omgeving die maatschappij kritisch is en met al zijn elementen behoorlijk in balans lijkt.

Hell or High Water (een Engels spreekwoord dat losjes betekent 'iemand die vastberaden is iets te doen, ongeacht de moeilijkheid') is een erg mooie moderne neo-western, die niet zozeer gedragen wordt door het plot (maar welke western wel?) maar veeleer door de prachtige sfeerschepping, visuele flair en een heel sterk acterende cast. De passende (droevige) soundtrack, en de muziek, in combinatie met de beelden van de desolate achterbuurten en weidse prairie landschappen, wekt zo'n onverklaarbaar mooi gevoel in me op waar alleen maar goede films toe in staat zijn. De film is rustig, contemplatief, poëtisch. Er worden geen duidelijke oordelen aan de kijker opgedrongen; niemand is hier de zogenaamde bad- of good guy. Iedereen heeft duidelijke redenen en motieven, en kritiek op een maatschappij die de armere klasse steeds verder in de steek laat blijft niet achterwege. Zoals in de verhalen van de westerns van weleer de wet van de sterkste gold, wel, zo is dat hier nog steeds. Het ontbeert de film misschien aan een echte climax, maar de laatste scène tussen Toby en Officer Hamilton werkt goed. Er wordt veel gezegd door de dingen die ongezegd blijven.

En wat een cast. Jeff Bridges in een 'standaardrol' als sheriff, maar hij speelt gewoon erg sterk. Ben Foster speelt ook héél goed als het 'probleembroertje'. Sterke acteur toch, merkte ik ook al op in 3:10 to Yuma. De ster van de film vind ik echter absoluut Chris Pine. Heb hem hiervoor nog nergens een heel erg sterke rol zien neerzetten, maar hij doet dat schitterend hier. Hij speelt ook het moeilijkste en interessantste personage; net zoals bij z'n broer zit er duisterheid in hem, maar het zit meer verdrongen en niet zozeer aan de oppervlakte. Fijne speelduur van 90 minuten ook; er is geen lange expositie aanwezig, alles wat je moet weten kom je doorheen de film wel achter. Heel fijne ervaring, gaat in de toekomst nog eens de herziening in. Dikke 4* vooralsnog.

was gisteren op canvas.
leuke film over twee maffe broers en een texas ranger die nog één laatste klus wil doen.
ik vind vooral de cinematografie heel mooi.
het desolate texaanse landschap met jaknikkers en de ondergaande zon bijv.
het verhaal vind ik niet zo sterk, want je weet dat het gruwelijk mis gaat.

Wat een heerlijke film. Mooie plaatjes van het warme en troosteloze Texas. Prachtige dialogen tussen de hoofdrolspelers. Vooral Jeff Bridges en Jil Birmingham waren samen top!

Verder gewoon een 'slome' actie film, maar in een positieve zin van het woord.

Het verhaal kabbelt voort met af en toe spanning en humor.

Zeer tevreden hierover!!!!

Sterke stijlvolle film. Spanning, goede dialogen, grijze moraal (positief punt, niet zwartwit bedoel ik ermee), mooie plaatjes, fijne soundtrack; alles aanwezig maar niks overdadig. Zou Ben Foster wel eens in een ander type rol willen zien, maar goed; hij kan dit wel erg goed dus waarom zou hij?

Een verassende goede film.

Met een kalm maar boeiend tempo.

Een soort moderne western film.

Met een fantastische cast en sterk geacteerd spel.

Boven verwachting goed.

Twee broers overvallen banken.

Om een rede, en moeten tegelijk hun verleden verwerken.

En de sherrif gespeeld door Jeff Bridges uiteraard weer een sterke acteer prestatie.

En deze probeert het twee tal in de kraag te vatten.

Wat moeilijker blijkt als gedacht.

Een hele goede film.

Twee broers overvallen banken in kleine Texaanse stadjes om de familieranch te redden nadat hun moeder na een lang ziekbed is overleden. Toby [Chris Pine] zorgde voor zijn moeder tot haar dood, Tanner [Ben Foster] zat lange tijd in de gevangenis. Marcus Hamilton [Jeff Bridges] is de sheriff (en weduwnaar) voor wie dit de laatste grote zaak is. Standaard basisgegeven, maar het scenario schetst een scherp beeld van het leven in Texas met prachtige, soms piepkleine bijrollen. Let op de reactie van Mr Clauson [William Sterchi] wanneer hij ontdekt dat zijn bank wordt overvallen en geniet van Margaret Bowman als een zeer eigenzinnige serveerster in een T-Bone restaurant. Pine, Foster, Bridges en Alberto Parker (als de hulpsheriff) zijn perfect gecast.

Verhaal is niet bijster bijzonder maar het is een film met een fijne sfeer, een heerlijk acterende Jeff Bridges en prachtige plaatjes van rural Amerika. Fijn om te zien, al zou ik het niet snel een 2e keer aanzetten.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

PAC Festival

Op 2 oktober bezocht in het PAC Festival in Pathé, waar vijf films hun voorpremière zouden beleven. Helaas had ik slechts tijd voor twee films. Hiervan was Hell or High Water de eerste. Persoonlijk had ik hele lage verwachtingen. Sowieso zijn PAC films, films die snel in aanmerking komen voor awards, en dat soort films vind ik af en toe leuk, maar vaak ook niet. Het was vooral dankzij Chris Pine dat ik het vooruitzicht deze film te gaan kijken niet zo erg was.

Humor

Maar deze film heeft mij echt verrast. Ik vond hem oprecht leuk om te kijken en voor ik het wist was de film alweer afgelopen. Wat hierin vooral heeft geholpen? Het feit dat de film zoveel humor heeft. Dit neemt op een gegeven moment wel af omdat het verhaal serieuzer wordt, immers hoelang kan het beroven van banken goed blijven gaan? Maar de humor die erin zat maakte de film wel erg fijn om naar te kijken. Ik heb verrassend veel gelachen.

Serious business

Let wel, de films is dus niet alleen maar humor. Alles dat getoond wordt is armoede en oneerlijkheid. Eén van de redenen waarom de broers banken overvallen. Hier en daar zal je op een gegeven moment geweld in de film zien. Een paar scènes zijn niet fris om te zien, maar gelukkig was dat dermate gelimiteerd dat ik het niet heel erg vond. Het gaf de film zeker een serieuzere lading en het maakte diepe indruk bij mij.

Goede chemie

Zoals ik ook al in mijn recensie van The Giver en Seventh Son vertelde, ben ik geen fan van Jeff Bridges. Ik vind dat binnenmondse gepraat meestal erg afleiden, maar hier ergerde ik mij lang niet zoveel aan hem. De personages hebben mij allemaal laten meeleven. Ik ging echt in het verhaal op. Chris Pine en Ben Foster spelen broers, en dit doen ze erg overtuigend, de chemie is overduidelijk aanwezig. Ook de chemie tussen Jeff Bridges en Gil Birmingham is aanwezig. Het is echt een sterke cast.

Westerns sfeertje

De film heeft echt een typisch Texaans westerns sfeertje. Niet alleen door de bankovervallen, pistolen en de locatie, maar ook de manier waarop het gefilmd is met zo’n rood-oranje gloed over het beeld. Ik vond de gehele film sterk in elkaar zitten zowel qua verhaal als de vertolking van de personages door de acteurs. Voor mij was het echt de verrassing van de dag.

Conclusie

Hell or High Water is erg goed. Ik zou willen zeggen “het moet je smaak zijn”, maar ik houd zelf eigenlijk helemaal niet van westerns, dus het is lastig aan te geven wanneer deze film wel geschikt voor je is. Je moet het maar gewoon proberen. Als ik geen kaartje had gekocht voor het PAC Festival dan weet ik zeker dat ik deze film nooit had gekeken. Ik ben echter blij dat ik hem wel heb gezien. Hell or High Water was voor mij een grote verrassing. De film is sterk, heeft goede acteurs, een goed verhaal, en de humor is een absolute bonus.

Mooi geschoten misdaadfilm met het hart van een oude western. Tegen een achtergrond van stoffig small town Texas ontvouwt zich op zijn gemakje een verhaal over twee bank berovende broers. Vrij recht toe recht aan, maar vakkundig weergegeven. Met acteerkanonnen die hun vak verstaan en een passende soundtrack is Hell of High Water geen baanbrekende film, maar wel een film waaraan simpelweg alles klopt. Het geheel is meer dan de som der delen.

Onderhoudende western, maar wel eentje die ik in een geweldig hoog tempo weer ga vergeten. Het lome tempo stoort niet en is natuurlijk ook wel passend. Tegelijkertijd kabbelt het daardoor ook een beetje voort. Ook ik trok overigens af en toe de vergelijking met No Country for Old Men tijdens het kijken. De film heeft als grote voordeel dat Jeff Bridges de kar trekt in een rol die hem zit als gegoten, waardoor er eigenlijk nog maar weinig mis kan gaan. Overige acteerwerk van onder meer Chris Pine, Ben Foster en Gil Birmingham is daarnaast ook degelijk. Richting de climax veerde ik wel op en de film en ook de eindscène is absoluut de moeite waard. In filmisch opzicht is het ook wel allemaal netjes verzorgd. Zeker geen vervelende zit dus, maar het weet alleen nooit écht indruk te maken.

3*