MR 73 (2008)

Erg goede film met zeer sterk acteerwerk.Met een typische Franse sfeer ( film-noir achtig), nergens gaat de film ten onder aan teveel pretenties of aan onrealistische situaties. Echt een aanrader!

Sterke film van Marchal.

Het acteerwerk van met name de verbitterde Auteuil is erg goed, ook Nahon doet het zoals altijd naar behoren. Zijn rol is echter een stuk kleiner dan in een Seul Contre Tous, Auteuil is dus ook echt de grote ster en maakt dit ook waar.

De film wordt op een aparte manier vertelt, het is min of meer een verhaal in een verhaal. Je hebt aan de ene kant Subra en aan de andere kant het gedeelte met de vijf vermoorde vrouwen. Ik vond het best slim gedaan dat Marchal probeert sympathie voor Louis op te wekken door middel van zijn omgang met dieren. Wat ook werkt.

De film is sfeervol, kil en ziet er goed uit. Dikke 3,5*.

Rauwe, donkere, Franse politiefilm met een langzame opbouw. Daniel Auteuil is overtuigend als een aan lager wal geraakte politie-agent. Het is zeker even opletten met de vele verhaallijnen en de soms wat onduidelijke montage. Sterk einde.

Film die in het begin vooral imponeert met zijn mooie cinematografie en nare sfeer, maar zich gaandeweg verliest in een onevenwichtig script. Had Marchal hier meer een recht toe recht aan serial killer thriller van gemaakt dan was dit me veel beter bevallen.

3*

Prima thriller/politiefilm. Sterke gespeeld door Daniel Auteuil. Vind de film net iets beter dan 36 Quai des Orfèvres.

Donker misdaaddrama met van alles erop en eraan, maar het had een onsje minder gemogen. Film ziet er voortreffelijk uit. Veel grauw en grijs en veel drankflessen die de bijzonder ellendige situatie van de gedegenereerde Schneider uitbeelden. Een aantal mooie shots -zoals de introductie van het monster Subra onder de gevangenisdouche- en stemmige muziek doen er nog een schepje bovenop, maar stilaan ontkom je niet aan de gedachte dat de film ietwat gebukt gaat onder z'n eigen gewicht.

De brede opzet van het verhaal (of verhalen) en de prominente aanwezigheid van dramatische input zijn iets teveel van het goede. Niet dat het verveelt, maar het leidt wel tot een soort verzadiging voor de ontknoping, terwijl de diverse verhaallijntjes ondertussen wat rafels zijn gaan vertonen. Zo heeft het nogal wat overtollige zaken die de scherpte er wat uit halen, maar ook een prima Auteuil, die met z'n verlopen kop en tristesse dit sombere politieportret eer aan doet.

Wat een heerlijke grauwe, donkere film. Je moet er wel van houden denk ik.
Alles is haveloos en vervallen; de hoofdrolspeler, de stad, zijn werk, zijn kamer alles. Geen greintje licht breekt door. En toch sfeervol en niet deprimerend.

Geweldig spel van Auteuil, Speelt heel goed de zelfdestructieve somberaar die niets meer te zoeken heeft in dit leven, met zijn afgeleefde gezicht die alles gezien heeft en al drinkend wacht op het einde.
Je zou deze film ook een studie van een alcoholist kunnen noemen. (De J&B vloeit rijkelijk)

Alleen al voor die heerlijke grauwe, vervallen beelden en geweldig spel geef ik een 4*

Verhaal lijkt wel opgehangen aan de beelden en van ondergeschikt belang. Vond het hier en daar wat onlogisch in elkaar zitten maar het destructieve einde past perfect in de sfeer van het verhaal en maakte alles goed

Mooi stukje Davidus. Kort maar krachtig.

MR 73 is grauwe (h)eerlijkheid.

Lastig. Behoorlijk style over substance, waar hier en daar de stijl wel aan het drama bijdraagt, maar grotendeels verdrinkt het plot in het bombastische geheel.

Ook kom je maar nauwelijks bij zowel Subra als de dochter van het echtpaar dat hij ooit vermoorde. Hierdoor werkt het einde dan ook niet zoals het zou moeten doen.

Toch wel benieuwd naar ander werk van Marchal. De film kent dusdanig sterke momenten om de man nu al af te schrijven.

Ik zal wel een andere film hebben gezien, er wordt veel gedronken is die man wel eens een keer nuchter...

Ik vond het een zeer trage film, maar goed ieder zijn eigen voorkeur.

Heerlijk toch...

Kei harde film en bom vol emotie dat is de film kort samen gevat.

Vooral het einde wordt je echt stil van.

Sterk geacteerd en vooral Schneider was erg goed.

4 sterren

aardig goede film, heel sterk acteerwerk en zeer sfeervol, maar helaas ook redelijk gevuld met bla bla en toch ook wel over gestileerd.

Daarbij is het verhaal niet al te sterk.

Dan kom ik niet verder als 2.5 ster.

Lekker filmpje om naar te kijken, goed acteer werk en heb me prima vermaakt.

De verwachtingen werden redelijk ingelost: 3.50 (3.30)

Grauw misdaaddrama dat het moet hebben van de sfeer, het personage van Louis en het acteerwerk van met name Daniel Auteuil, die ik eerder in Le Adversaire al betrapte op een meer dan behoorlijke prestatie en waardoor ik meer wilde zien. De bijrollen worden redelijk vormgegeven, maar geen kent de importantie van het personage van Louis. Een personage dat realistisch wordt neergezet en vooral het eerste uur voldoende boeiend blijft. Helaas gaat het met de prent in zijn algemeenheid naarmate deze vordert, langzaam bergafwaarts. Het tempo ligt te laag, het plot kent geen nieuwe invalshoeken meer en het voorspelbare einde doet het hem ook niet echt meer. Met dank aan de geconcentreerde cinematografie trekt Marchal uiteindelijk wel een voldoende over de streep.

Zeker sfeervol geschoten en het acteerwerk is meer dan degelijk.

Het verhaal zelf kent een zeer lange aanloop ( op zich niks mis mee ) , waarbij je als kijker toch wat op je honger blijft zitten door de uiteindelijke inhoud. . Bepaalde personages worden niet zo goed uitgewerkt en het slot verliest daardoor kracht in mijn ogen. 6/10

Mijn God echt een film die 2 uur te lang duurde. Ik had grote verwachtingen van MR73, maar ben zwaar teleurgesteld . Ik raad niemand deze film aan of hij of zij houdt van donkere trage scènes die zeer fake overgebracht worden.

Op het einde had ik geen goesting meer en stopte met kijken. Geen aanrader

Veel te traag ...

Ik heb me heerlijk vermaakt met deze Franse film. Een mix van thriller/actie en suspense!

MR 73, gister gekeken, vond het een goede onderhoudende film, de film schommelt niet, de kwaliteit blijft gedurende film zeer goed.

De hoofdpersoon speelt zijn rol uitstekend, en zijn rol is ook goed geschreven.

Hij speelt een alcoholistische agent die in een neerwaarts spiraal zit en omhoog wil klimmen. Hij wil het juiste doen, maar wel op zijn eigen dronken manier.

Ben alleen ontevreden over de montage, soms lijken er zelfs scenes te missen, maar de film blijft sterk overeind.

Goede, onderhoudende en duistere misdaad film.

4 sterren.

Een goede film , die lekker wegkijkt. Een goed en sterk verhaal en ook goed geacteerd .

Prima film, sterke momenten, en dat deze zo traag is.. dat maakt de film alleen maar beter..

3**

Sterke momenten inderdaad zeker 2de gedeelte, maar zo traag dat het me moeite kostte om deze film te blijven volgen.

Bij de start van de film voel je al dat het verhaal geen gelukkig einde zal kennen. Een beklemmend drama, met het nodige gescheld en getier, in de vorm van een (uiterst donkere) film noir over schimmige praktijken binnen de wereld van de politie, maar meer nog een film over verloren zielen en een zoektocht naar verlossing. Het leven is een lijdensweg vol met smart. De regisseur verlangt dat je je kop erbij houdt want verhaallijnen lopen door elkaar.

De cinematografie is dik in orde en ook de acteurs zijn goed op dreef maar wat een rommelig script zeg. In het 2e gedeelte van de film stort het echt als een kaartenhuis in mekaar. Erg jammer.

Wat een onzin, gewoon een hele sterke film met ditto acteer prestaties.

Vond dit geen slechte film maar met momenten was het wat onoverzichtelijk allemaal en het kwam ook wat traag op gang vond ik. Toch een dikke 3.5 voor het prachtige acteerwerk van Auteuil ! Les Lyonnais en 36 Quai des Orfèvres die twee vond ik net iets beter in dit genre, ga me nu eens wagen aan Seul contre Tous om te zien hoe Nahon het hier vanaf brengt in een volwaardige rol ?

Nice gemaakt, mist wel wat hier en daar

Donker. Zwart. Cynisch.

En daar bovenop nog eens echt ouderwets vakwerk. Want alles klopt, als de film teneinde is zitten alle puzzelstukjes in elkaar en blijkt er geen detail overbodig geweest te zijn. Met een verhaal dat uit het leven gegrepen is - letterlijk. Waar bij de meeste films 'based on true events' de alarmbellen al afgaan, is deze film een voorbeeld dat het ook de andere kant uit kan gaan, want het verhaal is zo ingewikkeld, invoelbaar, en vooral ook herkenbaar echt dat het daardoor aan waarde wint. Het gaat over echte mensen, zoals wij allemaal - wat we zien is wat er met onszelf gebeuren kan, als we in zo'n situatie terecht komen - en hoe extreem die misschien ook lijkt, de kranten staan er regelmatig vol mee. De motieven en reacties van de acteurs liggen daarmee dichter bij onszelf dan we misschien willen toegeven. Zo kruipt de film echt onder de huid, laat je geen moment los uit het verhaal dat er te vertellen is.

Prachtig vakwerk ook krijgen we te zien in de cinematografie. Mooie kunstige beelden - nergens voeren ze de boventoon, maar ten dienste aan het verhaal. In een perfect uitgewerkte blauwzwarte kleurzetting die de sfeer bepaalt - haast meer nog dan dat het verhaal zelf dat al doet. Net als de muziek - perfect ten dienste aan de sfeer, de stemming, het moment in de film.

Daniel Auteuil speelt weer eens een grimmige figuur die ver van het normale pad zijn leven doormaakt. Dat ligt hem kennelijk goed, ook hier is hij perfect op zijn plaats en op de top van zijn metier. Vakwerk. Geen speld tussen te krijgen. En de rest van de cast wordt daar wellicht door meegetrokken, door meegenomen in de perfectie - ik kan eigenlijk geen enkele scene vinden waar ook maar de geringste twijfel aan is. Wie daar zeker nog bij genoemd moet worden is Philippe Nahon, die met zijn uitstraling zonder enige moeite - schijnbaar - de griezeligheid en verwerpelijkheid van een Hannibal Lecter waarmaakt. Zonder daar eigenlijk echt iets expliciets voor te hoeven laten zien. Nogmaals - vakwerk, en geinspireerd en verlicht vakwerk. Alsof de hele crew hier op hun tenen loopt, het uiterste van zichzelf vergt en dat ook kan laten zien.

Het einde past daar ook volledig in. Zoals het hoort, geen Hollywood-onzin met happily ever after, maar een passend einde aan een diep-cynisch, inktzwart verhaal. En dat daar toch een sprankje hoop bijhoort, waar je haast van zou gaan zitten janken.

Beter dan dit wordt het niet.

Een plot in een plot en eigenlijk nog enkele interessante en belangrijke randzaken maken het op een gegeven moment wel behoorlijk complex. Toch is het heel goed te volgen en zeer onderhoudend tot het einde. Wel zwaarmoedig en weinig bemoedigend voor de Franse samenleving en het politiekorps in het bijzonder. Hoe zwaar kan het leven zijn. Ondanks, eigenlijk daardoor, een aanrader. Dikke voldoende!