Mamma Mia! (2008)

Ik ben gek op de musical Mamma mia! dus ik had hoge verwachtingen van deze film, maar was vooraf ook al een beetje bang dat het tegen zou vallen. En dat laatste gebeurde.

Het script van de musical en de film zijn (gelukkig) wel nagenoeg gelijk, maar waarom ze er voor gekozen hebben Meryl Streep dit te laten zingen...dat snap ik niet.

Ik houd dus echt niet van haar (zang)stem en dus viel de film alleen al daarom tegen.

Echter het verhaal blijft grappig en zit wat mij betreft echt goed in elkaar.

Je moet er alleen wel van houden dat er tussendoor liedjes worden gezongen.

Als je nog een zakcentje over hebt en je bent in de buurt dan kun je beter naar de musical gaan kijken, dan naar de film...

Destijds in de bioscoop gezien, maar wist er niet meer zoveel van, alleen dat het kleurrijk was en soms nogal hysterisch. En hysterisch was het nog steeds. Bestaat er iets irritanters dan middelbare vrouwen die met z'n allen heel hysterisch en gillerig doen? Allemachtig.

En ik weet wel dat het daar niet om gaat, maar; wat een kutverhaal. Uiteindelijk weten we nog niks, trouwt die egoistische Sophie op het laatste moment toch ineens niet, en trouwt Donna uit het niets ineens met Sam. Uhuh.

Maar goed, hoewel ik me heel goed voor kan stellen dat dit voor sommigen echt een nachtmerrie moet zijn, kan ik het soms ergens nog wel waarderen. Het is kleurrijk, er worden soms mooie plaatjes geschoten, de Abbaliedjes zijn (hoewel wat minder ook best had gemogen) best te pruimen en redelijk geintegreerd in het 'verhaal'. Verder heeft het natuurlijk helemaal niks om het lijf, maar ach.

3*

Donna & The Dynamo's!

Mamma Mia heeft mij ten eerste eraan laten herinneren hoeveel leuke nummers ABBA heeft gemaakt en hoe weinig musicalfilms wat hebben gedaan met de vrolijke muziek van deze Zweedse popgroep.

Amanda Seyfried speelt de hoofdrol als Sophia, ze staat op het punt te trouwen en wil graag dat haar vader erbij is, Sophia's moeder Donna (Meryl Streep) heeft 20 jaar geleden rond de geboorte van haar dochter drie verschillende vakantie liefdes gehad en weet niet wie de vader is.

Omdat Donna er zo vaag over doet nodigt Sophia ze gewoon alle drie uit naar het Griekse eiland waar Sophia met haar moeder een hotel runt.

Sophia verwacht gelijk te herkennen wie van de drie mannen haar vader is maar dat is allemaal nog niet zo makkelijk.

Deze drie mannen hebben misschien een leuk CV met titels als James Bond (Pierce Brosnan) en The Kings Speech (Colin Firth).

Maar ondanks dat vond ik hun personages niet heel interessant.

Toch blijft het leuk om sekssymbool/ Mr. Bond Pierce Brosnan in gekke outfits ABBA nummers te zien zingen.

Meryl Streep is heerlijk energiek in deze film en zorgt naar mijn mening voor de leukere scenes.

Wat mij het meest opviel aan deze vrolijke film was dat ik gelijk het idee had dat de cast het naar hun zin heeft gehad.

De chemie was aanwezig en ik denk dat iedereen een leuke tijd gehad heeft.

Allemaal iets te overdreven en vrolijk naar mijn smaak maar toch een leuke zomerfilm die zorgt voor een leuke ervaring.

Leuke musical waarbij de liedjes van ABBA prima zijn omgevormd tot een verhaal. Amanda Seyfried is een ware vondst als het hoofdpersonage Sophie en is duidelijk de beste zangeres van de cast. Ook Meryl Streep verbaasd met haar stemgeluid. Helaas stellen de de zangkwaliteiten van een groot deel van de overige castleden teleur. Pierce Brosnan, Stellan Skarsgaard en Colin Firth zijn alle drie slechts matige zangers en ook geen bijster goede dansers.

De film is behoorlijk zoetsappig, maar verdient een pluim voor de prachtige locaties waar de aanstekelijke nummers van ABBA goed tot hun recht komen.

Romantisch flutverhaaltje dient als vehikel om ABBA-hits de revue te laten passeren. Vrolijke, kleurrijke, duidelijk met plezier gemaakte film. Dat de meeste acteurs niet echt kunnen zingen draagt alleen maar bij aan de charme. Een van mijn ultieme guilty pleasures.

Argh.

Ja, het was niet alsof ik er heel veel van verwachtte van tevoren, maar dit? Een enkele capabele zangeres (Seyfried) daargelaten: het klinkt allemaal verschrikkelijk. Het enkele Abba-nummer dat ik wel te tolereren vind (The Winner Takes It All) is of niet uit te staan, of zit uberhaupt niet in de film (Fernando). Niet dat het verder iets uitmaakt, want de nummers hebben toch al amper iets te maken met de gebeurtenissen en zijn daardoor alleen maar extra irritant. Buiten dat zijn de personages zelf ook al uitzonderlijk oninteressant of uitzonderlijk irritant. Streep heb ik doorgaans erg hoog zitten, maar dat respect heeft zo zijn grenzen bereikt met deze wanprestatie.

Oef, en dan Brosnan. Ik heb vooral pijnlijk gelachen en dat zorgde er in ieder geval dat de mondhoeken nog een juist kant opgingen. Zijn scenes met Firth en Skarsgard zijn verreweg de beste uit deze 'film', maar wie hem ooit heeft laten zingen, verdient een nekschot. Of een Oscar. Ik weet het niet, het was vooral hilarisch. Pijnlijk en zo grappig. Het is een acteur van een bepaald formaat die er alsnog mee wegkomt, de vriendinnen van Donna komen er absoluut niet mee weg en zorgen voor verschrikkelijke en wanstaltige momenten.

Urgh. Die muziek, die regie, de kitsch. Het non-existente plot! Er gebeuren dingen, maar het boeit allemaal niets, er is nooit een bepaalde ernst aanwezig waardoor ik er iets in wil investeren. De aankleding is al helemaal verschrikkelijk met de afzichtelijke kleuren en kostuums. Dit is podverdrie nog an toe nog een stap erger dan Grease en ik dacht daarmee al de meest wanstaltige musical ooit gezien te hebben. Ik wil mijn hersencellen terug.

En terwijl ik dit type (omdat ik dacht dat het einde al in zicht was) krijgen we nog een afsluitend lied van de drie dames die Dancing Queen doen terwijl de aftiteling er omheen danst. Stop daarmee. De film is klaar en dient niet nog langer te duren dan hij nu al geduurd heeft. STOP!

Erg vermakelijke film! In het begin had ik wel zoiets van wat kijken we nu weer o_Ô

Meryl Streep brengt het erg leuk net als de jonge dame die gaat trouwen.

Veel liedjes herken ik wel en dan ga je ook een beetje meezingen

Vond het erg leuk en kan deze film zeker aanraden.

Na de film hebben we nog wat liedjes van ABBA zelf opgezet, gezellig ＼(^o^)／

Geen gebrek aan optimisme en enthousiasme in deze musical met daarbij een ondeugend-grappig intrige en Abba-meezingers bij de vleet.

Echt lekker om de drie vaders - toch 3 acteurs die zelden of nooit in hun films met muziek te maken hebben - wild te zien opgaan in de show.

Kunt ge niet kwaad op zijn, daarvoor is het te onschuldig en te spontaan.

Ervan genoten, toegegeven, tegen de verwachtingen in.

“Typical isn't it? You wait 20 years for a dad and then three come along at once.”

Mamma Mia ach ja, het is allemaal erg over the top maar vermakelijk is het zeker. Niet alle liedjes zijn geslaagd en Streep vond ik soms zelfs vervelend, maar daar staat veel lol en plezier tegenover. Het verhaal zelf heeft al genoeg aanknopingspunten voor een geslaagde komedie en als iedere acteur dan ook nog vol overgave de raarste fratsen uithaalt, kan er eigenlijk weinig fout gaan.

In een film met Streep, Skarsgard, Brosnan en Firth vond ik Seyfried vreemd genoeg nog het beste op dreef. Brosnan is van de mannen het sterkst. Zingen kan hij niet, maar hij doet het met zo'n overgave dat je toch met een glimlach naar de voormalig 007 zit te kijken. En Griekenland hé... Geen verkeerde locatie voor dit soort film waar de zomersfeer vanaf spat.

Saai, dat vooral. Leuke locaties en prima liedjes, maar uiteindelijk is de versie van Abba zelf vaak beter. Vooral als Streep gaat zingen, haar Winner Takes It All klonkt echt helemaal nergens naar. De film wordt ook maar gerekt en gerekt en kent weinig leuke momenten. Wel enigszins sfeervol en als men in ensemble nu en dan zingt wordt de film best genietbaar, maar die momenten zijn zeldzaam. Brosnan is wel een fijne aanvulling. 1,5*.

Ik hou van musical en ben een groot liefhebber van ABBA (heb hun volledig werk op cd stel je voor) maar deze film ... deed me pijn aan de ogen en oren. Ik kan er nog mee leven dat het verhaal in dit soort films weinig om het lijf heeft, maar ik verwacht wel dat er (ongeveer) op toon wordt gezongen en hoop ook dat het mooi in beeld gebracht wordt. Helaas.

Behalve de technische aspecten is er ook een - jawel - fundamenteel probleem met het hele filosofische concept. In hun gloriejaren had ABBA een soort campgehalte dat, naast de hoge muzikale lat die ze legden - deel uitmaakte van hun charme. Met deze film krijg ik de indruk dat men in de eerste plaats de campfactor van ABBA wil parodiëren om een feel good movie te produceren. ABBA was echter veel meer dan camp: Agnetha en Frida waren absoluut topzangeressen, die ons werk brachten van twee briljante componisten met ingenieuze arrangementen. ABBA had weliswaar een campgehalte maar kwam anderzijds in mijn ogen ook authentiek over. De liedjes van ABBA gaan dan ook over de vreugde en pijn die het leven met zich kunnen meebrengen, en zijn op die manier zeer authentiek. Dat laatste mankeert volledig aan de film, wat dan ook wel verband houdt met het imo ondermaatse verhaal. Men heeft in deze productie enkel willen profiteren van de roem en campgehalte van ABBA, en dan krijg je dit soort draak van film. Mamma mia.

Bah.

Sowieso al geen fan van ABBA en Meryl Streep en dan is dit een martelgang, hoor. Heel af en toe nog leuk door een foute scène hier en daar, maar al bij al moeilijk door te komen. Na de eerste 2 à 3 liedjes is de schwung er wel af en dan is het verplicht alle klassiekers aan bod laten komen.

De mannelijke castleden doen het behoorlijk en de appetijtelijke Amanda Seyfried maakt het ook wat de moeite. Maar wee o wee als Streep haar kweek opentrekt. Vreselijk is het.

1

Iedereen zijn eigen menig, iedereen zijn eigen gevoel, qua filmkeuze en muziek, maar ik ben gisterenavond met mijn vriendin naar deze film geweest en wat hebben we genoten. Leuke locaties en prima liedjes, en ga ze inderdaad niet vergelijken met de kwaliteit gezongen door ABBA, maar de gehele film is erg leuk. Vol van romantiek en comedy..

Ondanks dat ik de film 10 jaar geleden echt helemaal niks vond (1,5*), toch maar eens opnieuw bekeken omdat mijn geheugen even opgefrist moest worden voor het tweede deel. Nog altijd is deze Mamma Mia moeilijk echt te pruimen, vooral dankzij die vreselijke Meryl Streep en het doelloze verhaal, maar buiten dat is het toch nog een redelijk charmante film waar de cast plezier uit weet te stralen en waar de tijdloze ABBA muziek gewoon lekker klinkt. Wel zit er een behoorlijk verschil in zangniveau van de castleden. Pierce Brosnan probeert het wel, maar kan gewoon totaal niet zingen. Maar hoofdrolspeelster Amanda Seyfried, die ik trouwens erg leuk vind, doet dat weer een stuk beter. Het blijft muziek die generatie op generatie wel aanspreekt en gewoon lekker klinkt. De setting van het Griekse eiland werkt overigens ook wel aardig sfeerverhogend mee, net als de leuke rollen van Brosnan en Firth die charme en humor in het geheel brengen. Prima keuzes. Het zorgde er ieder geval voor dat de film nog wel vlotjes om vloog en ook al ga ik er nog steeds geen voldoende voor geven, het is ook weer niet een enorm laag cijfer waard.

2,5* (was 1,5*)

Ik had ietwat per ongeluk het tweede deel gezien, en dat beviel me onverwacht goed. Dus deze film ook maar een kans gegeven.

En dat viel dus wat tegen. Het is misschien ook wat teveel zo kort achter elkaar, maar daarboven op nog, deel twee is haast een remake van de eerste - alleen wordt er net iets meer verhaal in verweven, want dat is in dit origineel zo ongeveer afwezig. En behalve dat, deel twee is ook wel op een veel hoger plan qua productie, en leidt het origineel ook nog eens onder een overdosis Streep.

En nauwelijks verschil in de liedjes ook nog eens. Ook dat geeft me het gevoel dat deel twee meer een remake is dan iets nieuws te brengen heeft, alles net een tikje beter en mooier en gelikter, maar niet anders.

Gezellig.

Toen ik deel 2 had beoordeeld kwam ik erachter dat ik deel 1 nog geen stukje op heb geschreven. Dus bij deze, schrijf ik dat stukje. Mamma Mia is niet de best gewaardeerde musical maar hij staat op een voldoende, iets waar ik het gewoon mee eens ben.

Acteerwerk is prima met zo'n sterrencast. Brosnan kan alleen niet zingen. De rest doet vreselijk zijn best om zijn stem onder de controle te krijgen maar laten soms ook wel valse noten los. De locatie is prachtig met het Griekse eiland.

Prima film, die gezellig is om vooral in een groep te bekijken. Zuur deze film beoordelen gaat niet, en daarmee verpest je voor een deel de lol voor jezelf.

Best een leuke film. Het verhaal is superdun, maar de muziek is supergoed!!! ABBA hoort gewoon in je cd collectie thuis. Vroeger werd de muziek als 'fout' gezien. Maar hier in Nederland vinden we al snel iets fout als er synths en cheesy teksten gebruikt worden. De mooie zomerse setting in Griekenland geeft een zomers gevoel.

Deze film toont dat ABBA liedjes in zowat elke situatie gebruikt kunnen worden. Het verhaal an sich is niet zo geweldig maar de liedjes kun je moeilijk slecht maken. Bijna elk liedje van ABBA is gewoon een topper. Amanda Seyfried doet het zeer goed, een aangename verschijning ook. Meryl Streep is ook zo iemand die ik op al mijn geziene films nog niet zo vaak heb zien spelen. Eigenlijk draait het verhaal om haar en niet om Sophie en Sky. Ze laat wel een paar valse noten vallen. Ik merk hier dat er veel mensen vinden dat Pierce Brosnan niet kan zingen. Ik vond het juist een geweldig timbre. Film nummer 2 zal ik ook wel eens kijken, het is te amusant om het niet te doen. Niet echt voor het verhaal maar de liedjes zijn gewoon top voor een avondje vermaak.

Tijd voor herziening, als liefhebber van musicals en van ABBA. Ik had de film jaren geleden neergesabeld. En bij herziening verdient de film toch beter. Al is ook weer geen topfilm. Ik zag de film de eerste keer na de theatermusical en die vond ik wel goed. Omdat het verhaal mooi gebouwd is rond de nummers. Hier geraken niet veel bands mee weg. Laat staan dat ze genoeg bekende nummers hebben om op terug te vallen voor een musical. Visueel is het ook niet zo bijzonder en ik las op wikipedia de commentaar "the closest you get to see A-List actors doing drunken karaoke". Dat zit er niet ver naast.

De sterkhouders van Mamma Mia zijn Meryl Streep en Amanda Seyfried. De rest doet het niet goed en de mannen zijn zelfs miscast. Vooral Brosnan hoort hier niet thuis. De creativiteit op het theater ontbreekt bij de verfilming. Er is duidelijk gekozen om de liedjes centraal te zetten met een blik bekende acteurs, om dan aanvullend er een film rond te bouwen. Jammer, want hier zat veel meer in.

Nou, dit is echt niet mijn ding.

Ik hou zo-ie-zo al niet van musicals, maar dit slaat echt alles.

Een stel Amerikanen, ergens in een vakantieoord dat Abba liedjes zit te coveren.

Dat er diverse bekende grootste sterren meedoen, ik vind het erg voor hun om zich met deze klucht te verlagen.

Wat mij betreft, waardeloos.