Mamma Mia! (2008)

Als heimelijk Abba-fan dan ook gezien.

Helaas niet zó leuk als ik gehoopt had. Daarvoor is het plotje net iets te mager en gaat de film zo nu en dan net wat over het randje van groteskheid, kitch en net-niet momentjes.

Tóch: uitstekend geacteerd (wat wil je, met zo'n cast; Streep blijft geweldig en op een gekke manier nog steeds aantrekkelijk...); geweldige choreografie waarbij op een geweldige manier de camera bij gebruikt is (het stuk waar Mamma Mia gezongen wordt is weergaloos gedecoupeerd, vooral op het dak) en de vele meezingers laten je met een grote glimlach achter.

4*

Vermakelijke feelgood-musical, maar het verhaaltje is slechts een kapstok om de vele Abba-klassiekers aan op te hangen. De acteurs die doorgaans niet zingen, komen er aardig van af, maar de enorme hoeveelheid liedjes slaat de kijker een beetje dood. Redelijk.

Verrassend genoeg toch genoten van de film. Was er nogal negatief over van te voren maar heb me wel vermaakt. Je wordt er erg vrolijk van. Al heb ik niet veel met de muziek. Ik vond Seyfried heerlijk om naar te kijken en heb ook erg genoten van Brosnan. Zie hem liever dit soort types spelen dan James Bond om eerlijk te zijn. Al hoeft dat zingen neit zo bij hem:p

3.5*

Nou, eindelijk gezien. De laatste musical die ik zag was Rent en die vond ik wel een stuk beter, maar deze film is best wel vermakelijk . Soms vond ik al die Grieken die zich met de karakters gingen bemoeien een beetje irritant, op een manier van: 'Huh?! WTF doen JÚLLIE nou hier, jullie maken geen deel uit van het verhaal!' Ook kwam ik erachter dat ik helemaal niet zo'n aversie heb tegen de muziek van ABBA als ik eigenlijk dacht; nou is 'aversie' wel een héél groot woord, hoor . En als het al klopt, komt het door die verschrikkelijke A-Teens! DÓÓDgegooid werd ik ermee, zo'n tien jaar geleden! Bah! Deed me al die songs HÁTEN!!! Maar het is gewoon niet zo 'mijn ding', maar als je het in deze film hoort, klopt het gewoon. Dat zeiden m'n ouders en m'n broer al, die de film reeds zagen.

Het verhaal heeft niet veel om het lijf, is redelijk voorspelbaar maar de karakters zijn erg leuk . Ook zijn alle songs erg mooi uitgevoerd, ook al kende ik er een boel niet; dat vond ik ook erg goed aan de film. Misschien heb ik in mijn jeugd niet goed genoeg opgelet, maar niet alle songs in de film waren volgens mij hits. Een vriend van mijn moeder is/was een die-hard ABBA-fan, maar zelfs hij kende twee of drie songs niet! In de film Control bijvoorbeeld, gaf Warsaw hun eerste opgenomen live-opreden en ze speelden de song Leaders of Men, wat men kan kennen van hun EP An Ideal For Living en de verzamelaar Substance. Eigenlijk speelden ze toen At A Later Date, wat denk ik alleen Joy Division die-hards als ík kennen!

OK, dat effe als zijspoor, maar het was nodig om deze film dat compliment te gunnen . Dat ze niet alleen de nummers gebruikten waar iedereen, zowel leken als die-hards zich mee zouden kunnen identificeren omdat men ze allemaal kent vind ik hartstikke goed.

Evenals Wwelover was ik aanvankelijk sceptisch over de film, maar de ambiance van de film werkt goed, evenals de muziek en de fenomenale uitvoering ervan. Mijn vader merkte op hoeveel lol de cast en crew op de set moeten hebben gehad, wat volgens mij heel erg klopt!

Goed, het dertien-in-'n-dozijn-verhaaltje en het redelijk rare en plotse einde doen de film wel een klein beetje in waardering zakken, maar hij is toch zeker zeven punten waard. Vertaald naar MovieMeter standaarden een 3.5.

"The loser takes the fall"

En wat een val het is. Nee, ik had geen hoge verwachtingen van deze film, maar Mamma Mia blijkt beneden alle pijl te zijn en niet eens te voldoen aan de basisverwachtingen die je vooraf maakt als je naar een film gaat krijgen. Hiermee bedoel ik dingen als degelijke editing, redelijke cinematografie, acteurs die gecast worden in rollen waar ze op zijn minst een klein beetje in passen, een script met minimale logica en bovenal het gevoel dat je ook daadwerkelijk naar een film aan het kijken bent. Mamma Mia voldoet aan geen een van die voorwaarden en is daar mee een van de slechtste films die ik ooit zag en als ik niet morele bezwaren had tegen Grease wellicht de slechte musical uit de filmgeschiedenis.

Ik zei dat ik bij Mamma Mia geen filmgevoel kreeg. Dit kwam doordat je aan alles af kon zien dat dit een theaterbewerking was. Het acteerwerk was soms net een graadje te theatraal voor de filmwereld. De sets hadden iets decorachtigs. De choreografie eveneens, al kan ik dat moeilijk uitleggen. En ik dacht dat we de tijd dat je bij autoscènes de rear projection kon zien toch echt achter ons lag.

Het script is afgrijselijk. Dat een musical een simpel verhaal gebruikt vind ik niet erg, maar dit sloeg gewoon nergens meer op. Ik heb de personages nauwelijks op een logische handeling betrapt en als ze spraken had ik soms zelfs moeite om te begrijpen waar ze het in Godsnaam over hadden. Andere momenten klinkt het een seconde logisch, maar als je er langer over na denkt slaat het gewoon nergens op. Dat valse einde dat schijnbaar feel good moet zijn is een ongeloofelijk dieptepunt in de geschiedenis van karakteruitdieping.

Verder is de montage beneden alle standaarden en dat me zelden bij een film opvalt. Het werkt desoriënterend en het leek soms pure avant-garde cinema, maar dat kan onmogelijk de bedoeling zijn geweest. Ook vervelend dat de acteurs allemaal zelf zongen, maar dat de muziek zo over de film gezet is dat acteurs soms tijdens het zingen de mond dicht hebben en dat je ten alle tijden merkt dat de liedjes nog later in de film zijn gezet. DIt soort amateurisme verwacht je toch niet voor bij een zomerblockbuster.

Het enige leuke element was de zangkunst van Pierce Brosnan. Nee, de man kan niet zingen en het hem zien proberen is hilarisch. Meryl Streep is de enige die lijkt te proberen om iets van haar rol te maken, maar ze heeft totaal niets om haar te helpen. Seyfried is er alleen maar om schattig te zijn en dat kan ze ook wel. Het verbaasde mij niet dat ze op het einde er gewoon voor koos om drie vaders te hebben. Dat lag in de lijn der verwachting. Ze had het alleen beter tien jaar eerder kunnen doen. Had ze misschien van 3 vaders alimentatie kunnen ontvangen.

Afschuwelijk flutfilm is dit dus die absoluut vermeden moet worden. Wil je iets vergelijkbaars zien dat wel vermakelijk is dan raad ik Plan 9 from Outer Space van Ed Wood aan. Ik gaf aanvankelijk 1 ster voor het zonnetje, maar dat slaat achteraf nergens op, zeker niet als je bedenkt dat ik voor deze film Vicky Cristina Barcelona zag. Ik ga voor het laagste cijfer:
0,5*

Mwah... ik had wel een veel betere film verwacht, niet slecht dat absoluut niet maar omdat ik overal om me heen hoor dat het zo'n goede film is. Het viel wel mee, soms vond ik die gesprekken tussen Christine Baranski, Julie Walters en Meryl Streep wat vervelend en kinderachtig, ook de nummers van ABBA werden naar mijn mening absoluut niet goed gezongen. Dan komen we bij acteurs als Pierce Brosnan en Colin Firth die het wel goed acteerden. Maar het nummer wat Brosnan zong vond ik persoonlijk niet om aan te horen. Verder kent de film ook zo natuurlijk zijn leuke kanten : de vaart zit er goed in, het dansen was niet slecht en de acteerprestaties waren buitengewoon goed. Maar toch kende deze film voor mij wat te veel minpuntjes om dit toch een ware topfilm te noemen.

3,0*

Het is omdat ik de muziek van Abba leuk vind, anders had dit waarschijnlijk één van de slechtste films ooit voor mij geworden. Maar om nou te zeggen dat er ook goed gezongen wordt trouwens, uhh... nou nee, niet echt. Nou jah, het ziet er in ieder geval allemaal prachtig uit op dat eiland, de sfeer is geweldig en een paar liedjes waren zeker wel leuk. Voor de rest vond ik dit maar een vervelend, irritant filmpje met een dramatisch verhaal.

Cast de volgende keer een paar acteurs die wel kunnen zingen, of vervorm hun stem wat beter, want dit leek nergens op. Meryl Streep laat alle glazen breken, maar eigenlijk bakken de meeste castmembers er niet zoveel van, met als dieptepunt Pierce Brosnan. Asjeblieft zeg, grappige en leuke vent, maar laat 'm z'n bek a.u.b. houden als het op zijn zangkunsten aankomt Maar oké, de tijd ging zo langzaam nog niet en het eiland ziet er zoals eerder gezegd prachtig uit. Al met al een hele kleine twee sterren.

Barslechte film. Slechte zangprestaties en van acteerprestaties kan je niet spreken. Dat zulke bekende sterren zich hier voor opgegeven hebben dat snap ik niet. Easy money zeker? Misschien had het nog te pruimen geweest als ze de liekes gedubt hadden met de originele.

Het enige goede is dat men door middel van de liedjes een verhaal kan vertellen ( maar dat is eerder een proficiat voor het talent van de echte ABBA leden)

De eerste keer dat ik de film keek, vond ik het een gemiddeld filmpje. Toegegeven, dat had er ook mee te maken dat ik hem op een cruiseship zat te kijken met een bibberend beeld en keiharde stoelen. De tweede keer heb ik hem op mijn gemak thuis gekeken.

Ik kreeg wel een lekker gevoel van deze musical. Nee, de acteerprestaties zijn minder (zelfs met deze cast) en het verhaal flinterdun, en alles redelijk oppervlakkig maar is dat bij heel veel musicals niet het geval ? Ik vind dat je bij een musical vooral naar de sfeer en de liedjes moet kijken. Een Grease of een West Side Story zijn ook niet bekend om hun acteerprestaties of hun diepzinnige verhaal.

En een lekker gevoel gaf deze musical mij zeker. Zo'n vakantiegevoel. De ambiance was heel erg mooi. De liedjes van Abba natuurlijk geweldig en gaven de sfeer van het verhaal goed mee. Vooral de scene van het vrijgezellenfeest en de avond van de bruiloft vond ik heel mooi. Lekkere muziek en een beetje romantiek en mystiek.

Ja, al met al zeker geslaagd wat mij betreft !

Doelgroep: meisjes van 15 a 16 jaar of jonger, die wegzwijmelen bij het lezen in dagboeken van andere meisjes over romantische vertellingen die zich in een ver verleden hebben afgespeeld. Maar dan wel simpel omschreven, zonder te veel bijvoeglijke naamwoorden om het maar zo oppervlakkig mogelijk te houden.

Natuurlijk had ik ook kunnen zeggen dat dit een must is voor mensen die fan zijn van Abba, al kunnen die mensen beter een cd van Abba kopen. Niet dat ik fan ben van Abba, maar de nummers worden toch allemaal stuk voor stuk serieus verkracht hier. Alhoewel het geheel op zich vlot wegkijkt, is vooral de humor van een bedenkelijk, voorspelbaar niveau en vraag ik mij af waarom het allemaal zo ongelofelijk inspiratieloos gebracht is.

Bekende Amerikanen die zelf Abba nummers zingen, in een te simpel verhaal dat niets met Abba van doen heeft maar natuurlijk alles met de liefde. Gelukkig heb ik met velen wel kunnen lachen om de belachelijkheid waarmee iedereen zijn nummers vertolkten en om de meisjes die bij iedere spastische beweging die een van de hoofdrolspeelsters maakte het uitkrijsten van de lol. Een vreselijke, commerciele manier van film maken, als het er al iets mee van doen heeft. 2*

Buitengewoon aanstekelijke reeks van Abba-nummers die vernuftig zijn ingebed in een mager verhaaltje. Het is eigenlijk nog best leuk door de duidelijk zichtbare lol waarmee de boel in elkaar gezet is. Meryl Streep zet een leuke party mom neer en de drie mannen als mogelijke vaders ( Pierce Brosnan, Colin Firth, e.a. ) spelen met een zekere luchtigheid. Ik ben ook verrast door de nog jonge Amanda Seyfried, waar ik - o.a. door haar aandeel in het magnifieke Big Love - een tikkeltje verliefd op begin te worden. Ze zet ook hier weer een reuze aandoenlijk ''lelijk eendje'' neer. Alleen nu nog die irritante deuntjes uit mijn kop weten te krijgen.

Mamma Mia is natuurlijk een film die volledig steunt op de liedjes maar ik vond de liedjes juist het verpestende aan de film. Verhaal is wel heel leuk maar die plotse liedjes waren soms echt rottig. Liedjes opzich waren vaak wel leuk maar dan werd er weer irritant doorheen geacteerd. Ik vind Brosnan als Bond niet echt goed maar dit was een erg leuke rol van hem. Ook iets wat de film opkrikt. Voor de rest een tikkie voorspelbaar

2,5*

Hah!

Deze film meegepikt na eerst nog een stuk Ace Ventura gezien te hebben. En eerlijk is eerlijk, ik heb harder om (met) Mamma Mia! moeten lachen.

Het is dan ook bijna onmenselijk om acteurs als Brosnan, Firth en Skarsgård als complete washandjes mee te zien draaien in een film als deze. Streep kon ik dan nog wel aannemen, hoewel zij ook al geweldig over datum is. Wat een vreselijke actrice verder.

Verder geen fan van ABBA. Vind het doorgaans vreselijke muziek, zeker als er een halve zaal begint mee te bleiren en wiegen, maar de manier waarop hun muziek hier verkracht wordt wens je niemand toe. Kunnen zingen is blijkbaar niet zo belangrijk in deze musical.

Verder ook echt niks te beleven. Compleet saai verhaaltje, choreografie die echt énorm belachelijk is (vreselijk die kopjes die telkens vanachter elk muurtje of hegje kwamen) en zo kitscherig kleurgebruik dat het soms pijn deed aan de ogen.

Erg gelachen af en toe, veelal uit compleet ongeloof. Dat is dan ook het appeal van deze film. Vraag me af wat die Brosnan halverwege de opnames van deze film moet gedacht hebben. Kan die vent in ieder geval niet meer zien zonder een keer terug te denken aan deze film, zoveel is zeker.

0.5*

Uiteraard is Mamma Mia een stompzinnige film, die wellicht leuk is voor vrouwen op middelbare leeftijd die denken dat ze nog altijd jong zijn. Het mag dan ook geen verrassing heten dat het verhaal nergens op slaat, het acteerwerk behoorlijk slecht is en de personages plat en voorspelbaar zijn. Ik zou Mamma Mia dan ook een totale mislukking vinden, als er geen liedjes van ABBA in hadden gezeten - want, hoe fout ze ook mogen zijn, ze redden de film wel. Dat, en Pierce Brosnan, natuurlijk: die man kan als geen ander niet zingen!

3,5*

Een feelgood musical dat mij wel goed amuseerden.

Ik had deze eens gezien in de bioscoop, ik had wel eens zin om de oude nummers va de band Abba te horen in nieuwe versie.

Ik hou wel van de muziek maar ik vond sommige liedjes een verkrachte versie van de oude . Toch erg leuk ineen gestoken maar er was 1 erg groot minpunt: erg weinig verhaal.

Het verhaal viel een beetje mee maar ik weet van musicals dat je nooit teveel verhaal erin moet zoeken behalve dan bij Sweeney Todd wat weer iets heel anders is.

De humor vond ik wat flauw maar er zaten wel grappige stukjes in maar wel iets te weinig grappen.

3 sterren waard

Werd omschreven als een tuttige film, en dat is het zeker.

Erg tuttige maar ook irritante film met niet al te best acteerwerk (alhoewel er best goede acteurs inzitten). De muziek was redelijk terwijl ik de nummers van ABBA wel wat beter vindt. Typische zoetsappige/huppeltut film. Maar ik denk ook dat het gewoon mijn genre niet is ? Kleine 1,5 voor de best goede acteurs en voor de ABBA nummers dan maar.

Erg fijne musical met een leuke cast die valt of staat met de muziek van ABBA. Zelf heb ik er weinig problemen mee en vond het enthausiasme waarmee alles werd gebracht heel aanstekelijk. Streep doet het opvallend goed en vooral de heren geven een leuke parodie op zichzelf. Hoogtepunt blijft echter Amanda Seyfried. Wat is dat toch een prachtige vrouw en goede actrice.

Goed.

Ach, soms kijk je naar een film vanuit een persoonlijk perspectief. Kan van alles zijn. Je houd van ABBA's liedjes en je hebt Agnetha en Frida ook weleens na staan doen, je kent je vader niet, hebt ook een dochter, of je bent de enige dochter van een moeder? Je houd van Griekse eilanden of van kitsch romantiek en je pinkt een traantje weg zo nu en dan. Ook zing je vaak mee of zit met een glimlach op je gezicht en dan tik je een soort van "recensie" in die stemming en dan geef je zo'n film 5 sterren.

Kan me niet schelen dat m'n oren af en toe zeer deden van het zingen of m'n ogen een beetje pijn deden bij de dansjes. Who cares? Ik hou van bijna alle acteurs en het was leuk om ze lol te zien hebben. Want dat spatte er wel af.

Miste "Fernando"! Nog steeds de leider in de Grand Prix....nog een race te gaan....sorry da's een ander verhaal maar ja, ik had het nog wel leuk gevonden om dat nummer even mee te blèren zie je!

Gisteravond ook gezien. ABBA heb ik nooit slecht gevonden en het is dan ook geen straf om naar nummers van hen te luisteren. Wel minder is het, als het wordt opgevoerd in een te blijde musical, zonder verhaal en met een Pierce Brosnan, die werkelijk waar tenenkrommend slecht zingt.Zo slecht, dat ik er gewoon om moest lachen.

Verder loopt alles vrij voorspelbaar, is de regie vrij saai en zitten er nog wel wat behoorlijk irritante personages in de film. Maar goed ik heb nog weleens slechtere musicals gezien.

2,0*

Deze gisteravond bekeken.

Schijnt 1 van de grootste kassuccesen van 2008 te zijn.

Aardige, maar niet geweldige musical op gebouwd rond een twintigtal Abba liedjes.

Wat meteen opvatl is dat de bekende koppen bijna allen niet over veel zangtalent bezitten en louter om hun beroemde status te zijn gecast.

Streep acteert dat ze kan zingen en komt er bijna als enige vrij goed mee weg.

Echter Bronsnan, Collin Firth en Stellan Skarsgard kunnen voor geen meter zingen. Vooral bij Brosnan wordt dit al snel pijnlijk duidelijk en werkt behoorlijk op de lachspieren.

Aardige kijkvoer voor het hele gezin, maar geen hoogvlieger en voor het gebodene verhaal ietswat te lang. Zo lijkt er aan de finale maar geen einde te komen.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Echt een heerlijke feel-good movie!

Ik heb deze afgelopen zondag samen met mijn moeder gekeken. Ik wist totaal niet wat ik hiervan moest verwachten, en de eerste 15 minuten heb ik vreselijk gelachen en moeten wennen aan al die liedjes die enorm fout gebracht worden, en ook de humor was zo ontzettend flauw. Bovendien zat er in de gehele film een ontzettende energie die je niet vaak tegenkomt in andere films. Vreemd ook om al die bekende acteurs terug te zien in zo'n foute film. Ik had namelijk nooit verwacht dat bijvoorbeeld een Pierce Brosnan hier wel voor te porren zou zijn. Maar dat maakt het tegelijkertijd ook wel weer erg leuk. De mannen zette hun rol goed neer en vooral Clin Firth was hilarisch met zijn 'I'm spontaneous'. Bij de vrouwen vond ik eigenlijk alleen Amanda erg goed. Meryl was ronduit irritant, en kon echt niet zingen. Dat was gewoon vreselijk. Amanda heeft dan nog wel een goede stem en daarbij ook een hele leuke uitstraling.

Verhaal zelf stelde niet veel voor, maar in zo'n film is dat ook niet echt nodig. Tegen het einde toe werd de film alleen maar beter en werden de liedjes mooier gezongen en ook meer op de juiste momenten gebracht. Vooral het liedje die samen gezongen werd door Meryl en Amanda vond ik erg mooi, en paste ook precies bij die scene.

Al met al vond ik het dus wel een hele leuke film. Vooral om zo op de zondag samen met mijn moeder te kijken. Typisch een film waarvoor je in de juiste stemming moet zijn, en wij waren dat dus een dikke 4*

Oeeffff, wat een aanmatigende ongecoördineerde bende is dit zeg. Dat verhaal en de uitwerking daarvan, dat kan toch niet! Een jongedame is alleen opgegroeid met haar moeder op een Grieks eilandje. Ze gaat trouwen en wil haar vader drbij. Probleempje echter is dat ze niet weet wie hij is. Er kunnen drie gegadigden daarvoor doorgaan. In plaats van dat ze een DNA-test laat uitvoeren (dit zou logisch wezen, ja toch!) nodigt ze hen alle drie uit op haar bruiloft en ziet ze verder wel wat er gaat gebeuren. Het einde laat zich natuurlijk raden, het slaat allemaal nergens en het maakt allemaal geen zier uit .

Dit alles wordt omlijst met liedjes van ABBA, die voor het overgrote deel met de haren erbij getrokken zijn. De muziek van hen is wel aardig, maar heeft eigenlijk geen toegevoegde waarde voor de film. Het plot en sommige bijkarakters zijn zo storend debiel. Het deed me vooral pijn om te zien hoe The Winner Takes it All, een van ABBA's sterkste nummers, door Meryl Streep werd gebracht. Ze maakt dr een domme krijsshow van en Pierce Brosnan staat haar continu als een lamme aardappelenzak toe te kijken. Bah, echt weer zo'n vervelende musical die in de al zo lange rij braak-musicals plaats kan nemen .

Wat een vrolijke, lieve film!

Ik heb het nooit zoveel met musical films gehad.. Verschrikkelijk vond ik dat. Dat haalt heel het 'realistische' element weg en vervolgens blijft er weinig van de film over vond ik altijd. Dus mijn verwachtingen van deze film waren hooguit 'oke'. Maar meer dan dat, dat had ik niet verwacht.

Ik kan het niet anders zeggen.. Dit is echt een Feel good movie. Een film waar je gewoon blij van word nadat je hem gezien hebt. Waar je je lekker bij voelt. Geen film met moeilijke gedachtes, met complicaties. Nee, gewoon een simpel lekker vrolijk filmpje.

Ik denk dat het toch een van de grootste redenen is dat ik juist bij deze film het zingen enorm vind passen is omdat het toch liedjes van Abba zijn. Het zijn bekende liedjes, je moet er niet aan wennen. Plus, ik vind dat het toch wel echt realistisch over komt in deze film.. Anders dan bij andere musical films. I like it!

De acteerprestaties waren natuurlijk allemaal prima! Pierce Brosnan, Stellan Skarsgard(ik weet niet of ik het nu goed spel), Colin firth, Amanda seyfriend en natuurlijk.. Meryl streep! Nergens zag ik een foutje bij het acteren. Ze deden het allemaal erg goed en kwamen allen erg overtuigend over.

Ook de optredens van de dames vond ik erg leuk! Het deed me echt ontzettend veel denken aan Abba. Logisch natuurlijk, als het hun liedjes zijn die ze zingen. Maar ze deden het ook erg goed na. Ja, heel veel pluspuntjes!

Véeeeel anders dan verwacht.

4,5*

Het verhaal, dochter die zijn vader zoekt tussen liefdes van de moeder, zit nog wel goed in elkaar en kon heel veel uit gehaald worden maar telkens weer die zang. Na 1 min van het script begon er weer een liedje van 5 min. Het stoorde naar mate de film vorderde telkens meer en heb deze film om deze reden niet kunnen uitkijken. Dit is nog maar de 3de waar dit bij gebeurt dus toch wel uitzonderlijk (of lag het er aan dat op hetzelfde moment Shawshank Redemption, The op tv was?).

Het begin van de film was nochtans goed begonnen door het dagboek te zingen ipv voor te lezen maar naarmate de film vorderde werden er zo veel mogelijk liedjes in gestoken op verkeerde momenten wanneer je beter het verhaal zijn werk liet doen. Spijtig 1,5* voor het verhaal.

Vind de gemiddelde score voor deze film ook wel verschrikkelijk hoog of ligt dit aan mij? (bekijk niet al te veel muziek films)

Dit is een regelrechte flutfilm, het scenario is één grote rommelhoop, personages zijn flat characters van de ergste soort, het verhaal is voorspelbaar en repetitief (bij de zesde keer dat Sophie verteld dat ze drie mogelijke vaders heeft, weten wij het al wel, hoor!), de enscènering is verschrikkelijk 'gefilmd toneel', personages duiken op en hebben dan geen enkele betekenis meer voor het verloop van het verhaal, de ABBA-nummers worden op de meest ongepaste momenten ingezet, vaak tenenkrommend slecht ingepast in de scène en duren bovendien véél te lang, Pierce Brosnan klinkt als een verkouden walrus, Colin Firth loopt erbij voor spek en bonen en Meryl Streep, nochtans zo'n topactrice, gedraagt zich in deze dubieuze film als een aan lager wal geraakte smartlappenzangeres die al jaren aan de drank zit.

En toch heb ik me grondig bescheurd bij het zien van deze film. Ik weet niet of alle grappige momenten wel zo bedoeld waren, maar net als Grease is dit een film die zó fout, zo kitscherig, zo over the top is, dat hij gewoon weer genietbaar wordt. Bij voorkeur te bekijken met een ouzo of drie op, en dan valt dit vehikel nog bijzonder aardig mee.

PS: naar aanleiding van het monstersucces dat deze film was, maakten de komieken Bert Gabriëls en Henk Ryckaert in hun onvolprezen programma Zonde van de Zendtijd een musical opgebouwd uit de hits van het Vlaamsche hitwonder Willy Sommers. Satire op z'n best!

Zonde van de zendtijd: Willy Sommers Musical - YouTube

Uiterst vrolijke musical waarin een jonge, aanstaande bruid haar drie mogelijke vaders uitnodigd voor de bruiloft. De liedjes van Abba lenen zich uitstekend hiervoor. Vele kleurrijke plaatjes van een mooie, zomerse locatie. Een leuke cast met een aantal verrassende keuzes, hebben allemaal zichtbaar plezier met hun rol en het zingen en dansen. Toegegeven dat het allemaal wel wat hysterisch en overdreven is, maar als je hier niet vrolijk van wordt...............

Typical isn't it? You wait 20 years for a dad and then three come along at once

ABBA is nu niet direct mijn muziekstijl te noemen. Ik ben meer voor Bob Dylan, Johnny Cash, The Beatles of Led Zeppelin maar toch ken ik het repertoire van de Zweedse groep redelijk goed doordat mijn moeder al jaren fan is. En ergens kan ik het merendeel van de nummers ook altijd waarderen dus toen mijn moeder gisteravond naar de film begon te kijken, was ik met een half oog aan het meekijken. Vanaf dat de drie mannen elkaar ontmoeten op de boot ben ik maar goed beginnen meekijken want dit leek me wel erg leuk.

En dat is het eigenlijk ook geworden. Mamma Mia is een ontzettend goede feel good film geworden waar je amper bij moet nadenken maar waar je wel een vrolijk gevoel aan overhoud. De film komt nergens dramatisch uit de hoek en daar zit het mooie Griekenland ook wel voor iets tussen. De film speelt zich nagenoeg compleet af op het eiland en het zon-zee-strand gehalte is dan ook vrij hoog. Is dat storend? Helemaal niet, het zorgt voor een erg leuke sfeer en de film meet die de gehele speelduur vast te houden. Qua verhaal blijft het allemaal natuurlijk nogal braafjes. We krijgen een redelijk simpel plot over een vrouw die op het punt staat te trouwen maar haar vader nooit gekend heeft. Via haar moeders dagboek komt ze aan drie mogelijke kandidaten en daar stopt het dan ook. We komen nooit te weten wie de vader nu feitelijk is en daar ben ik eigenlijk wel blij om want ik zou niet kunnen zeggen wie ik eigenlijk de vader had willen zien worden. Voor de rest worden we getrakteerd op een hele resem ABBA nummers die over het algemeen wel leuk worden uitgevoerd. Nu kan ik altijd wel een musical waarderen en de chaos die Mamma Mia op sommige momenten is (personages komen opeens in beeld en verdwijnen al even snel), is gepast. Een andere film had ik hier waarschijnlijk op afgerekend maar het wordt allemaal zo lekker vrolijk gebracht waardoor ik het merendeel van de tijd met meer dan een dikke glimlach op mijn gezicht zat.

Hilarisch trouwens om Pierce Brosnan hier in te zien verschijnen. Ik had vooraf geen enkel idee dat hij hierin meespeelde, ik wist eigenlijk alleen dat Seyfried hier een rol in had, maar James Bond kan blijkbaar echt niet zingen. Nu wist Brosnan blijkbaar niet op voorhand waar hij zich in stortte want hij hapte al toe toen bleek dat Streep de hoofdrol vertolkte. Brosnan is een grote fan van Streep en liet de kans niet liggen. Al kreeg ik soms toch het gevoel dat hij enorm spijt van zijn rol moest hebben want zingen gaat hem echt totaal niet af. Geen idee of hij ooit zoiets als zanglessen heeft genomen maar misschien had het geen slecht idee geweest. In ieder geval is het geweldig om hem zo houterig bij momenten bezig te zien. Over Amanda Seyfried heb ik altijd wat mijn twijfels gehad. Voor het eerst gezien in het eerste seizoen van Veronica Mars maar toen niet echt helemaal onder de indruk. Daarna gezien in Jennifer's Body en nog altijd niet echt onder de indruk doordat ze compleet werd weggespeeld door Megan Fox maar hier is ze eigenlijk wel goed te pruimen. Ik ben nog altijd niet overtuigd van haar kunnen maar hier zorgt ze wel voor een vermakelijke rol. Meryl Streep heb ik eigenlijk nog niet in veel anders gezien, hoewel ze ontzettend geroemd wordt heb ik de indruk, maar ook bij haar speelt de vrolijkheid en het plezier er van af. En dan blijkt Christine Baranski, die de moeder van Leonard speelt in de Big Bang Theory, hier nog een alcoholische bijrol in te hebben en was het helemaal af. De bijrollen van Firth en Skarsgård komen ook nog wel mooi uit de verf.

Een hele hoop vrolijkheid en kitsch gecombineerd met theatraal acteerwerk en mooie locaties. Mamma Mia! is een terechte zomerblockbuster geworden en is heerlijk om naar te kijken doordat de gezelligheid er vanaf spat. Een ABBA fan ben ik niet noodzakelijk maar me toch wel weer goed vermaakt met de nummers. Een aangename meevaller.

4*

Pas op, gillende keukenmeiden! Dat is wat ik bij aanvang dacht. Erg overtrokken toneelspel met veel gegil.

En zingen...., tja, niet echt professioneel of op andere wijze mooi voor mij.

En nog meer 'vuurwerk': de film is erg kleurig uitgevoerd in belichting, decors en kleding, in hard rood, blauw, geel, groen. Ook dit ging mij tegenstaan, omdat er geen enkele nuance in gebracht werd.

In het verhaal worden vele liedjes van Abba verwerkt, dat vond ik wel leuk verzonnen.

Conclusie: geen subtiliteit te bespeuren, alles overschreeuwt elkaar. Wel afgekeken (vanaf het feest vond ik het redelijk dankzij de choreografie), maar in totaal is het geen prettige film voor mij.

Deze eens her bekeken en was is dit toch een enthousiaste bende. Het is er over, zo over, maar dit moet je er bijnemen. Het werkte wel erg aanstekelijk.

De grootste troef zijn natuurlijk de liedjes. Haast alle bekende ABBA liedjes passeren de revue. Er zaten zelfs enkele onbekende liedje liedjes in. Ze versterkten zeker het verhaal, dat niet zo bijzonder is, maar toch kijkt het vlot weg.

De cast zat goed in z'n rol en zijn zeker enthousiast. De zangkwaliteiten zijn redelijk, niet meer, niet minder. Eigenlijk sprong vooral Amanda Seyfried er uit.

Een ideale film om languit in de zetel te zitten en mee te kwelen me de talrijke ABBA-hits.

Ik zag dat hij vanavond weer op TV was dus een goede reminder om te beoordelen. Een paar jaar terug op de terugreis van een schoolreisje gezien (de buschauffeur had niets anders, haha) en het is natuurlijk gewoon slecht. Er zitten heel veel dingen in waar ik me aan kan ergeren en het verhaal boeit nou ook niet bepaald. Maar heel stiekum is het zingen bij vlagen gewoon nog best leuk. Daarvoor krijgt de film dus de 1.5*. Meer kon ik er echt niet van maken.