Juno (2007)

Sympathieke film met sympathieke personages. Heb nergens echt gekachen wat wel een doel moet zijn van een komedie. Het verhaal is best simpelmaar wel interssenat genoeg om te blijven kijken. Muziek vond ik god in de film!

Goede film.

Leuk om te zien hoe een serieus onderwerp goed in beeld gebracht kan worden, zonder dat de film meteen een groot drama moet worden waarbij je naar de zakdoekjes moet grijpen.
Integendeel: de film is luchtig, maar krijgt het daarnaast tussendoor ook voor elkaar om bepaalde problemen (niet alleen van de zwangerschap, maar ook van de liefde en eigenlijk van het hele leven) serieus aan de kaak te stellen.
Het laat de schoonheid van alles zien, zonder eraan voorbij te gaan dat er toch ook wel overal weer nadelen aan kleven en dat je het nooit perfect kunt hebben.

Wat ik ook erg goed vond, was de manier hoe de verhoudingen tussen Juno en Vanessa, tussen Juno en Mark en tussen Vanessa en Mark weergegeven waren, op zo'n manier dat je flauw het vermoeden krijgt van: 'iets klopt er niet', maar dit gebeurt zo onbewust dat je nooit hardop je twijfels gaat zetten totdat je erachter komt dat het inderdaad niet klopt en dan denk je: dat kon ik eigenlijk ook wel weten.

Enige nadeel van de hele film vond ik eigenlijk dat de rol van Juno iets te overdreven neergezet werd. Dat was hier en daar wel charmant, maar maakte het geheel af en toe net niet geloofwaardig.

3*

Ik geloof er geen zak van, hoe oud ben je in hemelsnaam? De film gaat over een tiener die heel sterk in haar schoenen staat. Dat is bewonderenswaardig, en de kern van de hele film. Als jij deze reactie geeft heb je de film gewoon niet begrepen.

Zeer sterk verwoord, helemaal mee eens. Vier sterren.

Misschien ben ik de enige maar bij een komedie hoor je ook te lachen toch? De humor in deze film is compleet aan mij voorbij gegaan in ieder geval. Als het als drama film bedoeld was dan had ik hem beter gevonden, meer zeker ook niet meer dan 2,5 ster. Nergens kon de film mij boeien, kon de hoofdpersoon niet uitstaan, wat een truthola. Smaken verschillen gelukkig zullen we maar zeggen

na het lezen van de korte beschrijving had ik echt geen zin om naar die film te kijken, maar dit ietwat saaie/serieuze onderwerp wordt heel leuk in beeld gebracht en de film kijkt lekker weg. Een superfilm is het natuurlijk niet, maar wel om een zaterdagavond te vullen

Zeker een aangename film die heel lekker wegkijkt, een goed tempo bevat (niet onbelangrijk).

Weinig op aan te merken eigenlijk,want op voorhand was ik enigszins ongerust maar dat kwam allemaal goed.

Een zeer fijne film en voor tieners lijkt dit me een geweldige film.

Moet wel even kwijt dat ik weinig gelachen heb, maar wel met een glimlach heb gezeten.

Diepgang in de personages hoef je hier overigens niet te zoeken.

Dikke 3.5*

we zijn gisteren me ale vijfdejaars van onze school naar deze film gaan zien, echt hij bleef geweldig ookal had ik hem al gezien

Juno wordt toch zeker 'uitgediept'?

Wat een kouwe kak

Aardig, luchtige film. Een 'moeilijk' onderwerp dat zeer luchtig wordt uitgewerkt. Best schattig af en toe. Film heeft ook z'n mindere momenten maar ondanks dat toch een 3.5 *

koude kak?? waar dan?

Juno is een goede vlotte film, eigenlijk alleen een hele leuke film als je de film bekijkt in het engels zonder ondertiteling dus (zelfs de beste ondertitelaar maakt er een zooitje van met Juno)

De intonaties zijn vooral erg belangrijk om de humor te begrijpen. Ik heb zeker niet vaak hard gelachen (alhoewel de vader van Juno geweldig is, evenals het verschrikkelijke type vanessa (te perfect, brr) en niet vergeten Bleeker en Juno's stiefmoeder! Echt wel humor!

Ellen Page (Juno) zelf is ietwat te bijdehand misschien... en ik ben ook bang dat Ellen niet veel ander soortige types neer kan zetten...ik heb onlangs 'smart people' gezien ook daar is ze bijna een gelijksoortig type...al met al Juno is top mede dankzij de muziek! geweldig orgineel (ben ook gek op hoe het introfilmpje is gemaakt)

Komedie zou ik dit niet echt noemen. Gewoon een fijne film met redelijke dialogen die vooral het eerste uur de moeite waard is.

Inderdaad, want na het eerste uur krijgt de film een belachelijke 'wending', waar ik me werkelijk geen raad mee wist.

Vind het sowieso een zwaar overschatte film, echt zo'n typisch braaf product met een klein budget, wat in november/december wordt uitgebracht en dan netjes om een paar Oscars vraagt. Niet dat daar veel mis mee is, maar beter dan bijv. de Apatow-producties uit het zelfde jaar, is dit verre van. Ik kan best begrijpen dat sommigen dit zo leuk vinden en de bijdehandheid van Page kunnen waarderen (grrrr...), maar waarom de regie, script, acteerprestaties beter zijn dan het enigszins vergelijkbare Knocked Up (wat dus ook in het zelfde jaar eerder uitkwam) is mij een raadsel. Nee, sterker nog, ik vind Knocked Up in vergelijking met deze veel beter. Maar dan nog, het gebrek aan échte komedie in deze 'comedy' is het grootste probleem. Nu is het een uiterst droge bedoening, met hier en daar een leuk grapje (die voorbij rennende hardlopers ), wat blijkbaar ook de bedoeling was, maar waar ik helaas niet echt de charme van in zag. Ik heb me redelijk vermaakt en de poging tot originaliteit waardeer ik ook wel, maar een hoogvlieger in zijn/haar thema? Nou nee, 3,0*.

Dit is natuurlijk gewoon niet waar. Braaf is de film zeker niet, want tienerzwangerschap worden nooit op deze manier behandelt. En komedies zijn sowieso al niet snel Oscarmateriaal en deze film was een verassingshit bij zowel critici als publiek. Niet eentje die aanvankelijk bij de Oscars verwacht werd.

Kom op zeg. Een zwaar onderwerp als dit zo luchtig brengen? Wel braaf dus. Ik zie er meteen de ongeloofwaardigheid van in, maar daar stoorde ik mij niet eens aan, ook niet bij Knocked Up, want die was gewoonweg groffer en grappiger en behandelde dit thema ook beter m.i. Maar die heeft dan weer niks te maken met tienerzwangerschap. Het gegeven wordt wel origineel gebracht hier, maar ik begrijp eigenlijk niet wat er zo origineel aan moet zijn, de braafheid of de bijdehandheid van Page wellicht?

En dat deze film in november/december werd uitgebracht zegt eigenlijk al genoeg, want het probeert natuurlijk een gooi te doen naar de Oscars en dan maar meteen in de smaak vallen bij het publiek. Maar goed, dat terzijde.

Luchtig en braaf zijn geen synoniemen. Het is geen film die probeert heilige huisjes in te trappen of zo, maar het is zeer ongewoon om tienerzwangerschap zo luchtig te behandelen in een film. Ik heb het nog nooit ergens anders gezien in ieder geval. In de meeste films wordt er een gigantisch melodrama van gemaakt, wordt het meisje overal buitengesloten, zouden de ouders haar waarschijnlijk in de steek laten en weet ik wat al niet. Op volwassen zwangerschap voor het huwelijk heerst al lang geen taboe meer, maar op tienerzwangerschap wel. Ik vond het erg leuk om eens te zien dat dit in een ander licht gezet werd, zonder dat meteen gedaan werd alsof tienerzwangerschap iets is om naar te streven. En het gaat ook nog zonder groffe of zelfs platte humor, maar met een bepaalde warme menselijkheid. Ja, de personages zijn wat gestileerd, maar dat maakt ze alleen maar leuker wat mij betrefd.

Een ietwat kortzichtige kijk op releasedata. Natuurlijk worden bepaalde films uitgebracht rond november/ december om bij de Oscars op te vallen, maar toch geen op tieners gerichte komedie van een tamelijk onbekende regisseur, zonder grote sterren, geschreven door een ex-stripper en zonder enige buzz. De film was een onverwachte hit, vooral succesvol door mond-op-mond reclame. En het heeft echt niets van een typische Oscarfilm. Dat zijn meer groots opgezette, romantisch getinte spektakels of melodrama's met eventueel maatschappelijke relevantie. Niet zoiets kleins als Juno.

Dat zeg ik ook niet. Het heeft wel veel met elkaar te maken en dat komt ''goed'' samen hier. Wat ik al dus zei, de poging tot originaliteit waardeer ik wel, alleen het komt n.m.m. nooit écht goed uit de verf. Het blijft allemaal maar een beetje vlak, jij vindt dat blijkbaar leuk en origineel, ik niet echt. Verder begrijp ik niet waarom de film zo geweldig wordt bevonden en zoveel prijzen bla bla bla kreeg..... Regie, script en acteerprestaties zijn echt niet veel beter dan die van bijvoorbeeld KU (of de andere Apatow-producties, die ik ook veel origineler en beter vind), dus de film heeft wel degelijk profijt gehad om in november/december uit te komen, maakt niet uit tot welk genre het behoort. Er zijn genoeg kleine films in de trend van Juno (lees: droge komedie) die worden opgenomen door de Oscars.

Dit is 100% jouw mening, en geloof me, die wordt door velen niet gedeeld. Script is prachtig, acteerwerk al helemaal en de regie maakt het in deze film af en zorgt voor een perfecte balans. En dat zit maar in weinig films, en al helemaal niet in een The Forty-Year-Old Virgin.

De film is voor velen een stuk unieker dan jij denkt. Heel eerlijk en menselijk. Overigens was hij al lang voor de release in Amerika te zien op verschillende festivals. Doordat Juno daar zo'n succes werd is hij pas op veel grotere schaal gereleased.

weinig films?

Apatow's regie is heus niet zoveel minder dan die van Reitman hoor. Wellicht zal het wel aan mij gebrek aan 'filmkennis' liggen, maar ik zie 40 Year Old Virgin of Knocked Up echt niet veel verschillen van een Juno. En al helemaal niet qua script, want het originaliteitsniveau hiervan steekt bijna tot niet boven de Apatow-producties uit.

Deze film is wel prima in balans, maar meer dan een droge menselijke bedoening is het niet. De Apatow-films zijn juist zeer grappig en staan daarnaast ook perfect in balans met elkaar met de verschillende moralistische elementen. Dit is haast een mislukte poging tot originaliteit.

Dat is ook mijn mening ja en over de inhoud laat ik de rest maar beslissen, maar zowel filmisch als technisch gezien is dit zeker niet beter dan de gemiddelde Apatow-film. Verre van zelfs.

Absoluut niet. Sommige films weten juist controverse te veroorzaken door een zwar onderwerp net iets te luchtig aan te pakken. Nou is Juno nog lang niet zo omstreden als Passion of the Christ, maar de film zorgde wel voor discussie. Zo zou de film zwangerschap onder tieners promoten door het thema zo vrolijk in de film te presenteren. Ik vind deze aanpak meer durf vereisen dan het verpakken in een bloedserieus drama. Het is niet de meest gewaagde film uit de filmgeschiedenis, verre van zelfs, maar het is gewoon geen brave film.

Of de film al dan niet de Oscarnominaties voor deze categorieën verdiende vind ik niet zo interessant. Echter is het script wel degelijk bijzonder. Voor de dialogen bevatten een soort jongerentaaltje dat verzonnen is voor de film. Daarnaast is het verhaal niet direct voorspelbaar. Op wat voor een manier de personages bij het einde belanden en wat hun onderlinge verhoudingen dan zullen zijn viel nooit echt te verwachten. Dit in tegenstelling tot Knocked Up die gewoon het standaardtraject van de romantische komedie volgde.

De acteerprestaties zijn sterk omdat de personages enerzijds iets vreemds over zich hebben, maar tegelijkertijd menselijk worden. Dit zijn geen mensen die je op straat tegenkomt, maar de acteurs zette ze tegelijkertijd niet neer als maffe typetjes. Knocked Up is veel simpeler, met Seth Rogen als de typische domme, goedhartige nietsnut die typisch geplaatst wordt tegen een tegenovergesteld type: een snelle, slimme carriérevrouw. Allemaal veel conventioneler.

De regie van Reitman is in zoverre goed dat hij deze elementen goed weet te combineren en er ook nog een eigen stijl aan mee weet te geven. De personages en dialogen zijn afwijkend en daardoor moeilijk om geloofwaardig in een film te brengen. Wat mij betrefd slaagt Reitman hier wel in, maar hij geeft Juno tevens een eigen stem. De sfeer is luchtig, bevat opvallend toepasselijke muziek, heeft beelden die net iets kleurrijker zijn dan gewoonlijk en die af en toe iets cartoony heeft, zonder daar te ver in te gaan, wat de menselijkheid van de film zou schaden. De film is zo luchtig dat het allemaal heel simpel lijkt, maar dit mag absoluut niet onderschat worden. Natuurlijk is Reitman nog lang geen Stanley Kubrick, maar hij weet maar al te goed wat hij doet hier. Kubrick zou overigens totaal verkeerd geweest zijn voor deze film

Apatow is als regisseur meer straightforward en zijn belangrijkste eigenschap is dat hij acteurs veel de ruimte geeft om ze te laten improviseren. Dat levert een spontaan gevoel in zijn films op, maar vereist veel minder talent dan een film als Juno. Ik zie hoe je Juno en Apatow kan linken, maar deze film heeft nou net dat beetje meer waardoor ik hem beter vind dan de gemiddelde Apatowproductie.

Quantum of Solace wordt in november uitgebracht. Het lijkt erop dat de film heel goed ontvangen gaat worden. Wedden dat hij echter geen Oscarnominaties gaat krijgen in belangrijke categorieën.

Toevallig was er het jaar daarvoor al Little Miss Sunshine, maar over het algemeen zijn komedies vrij schaars bij de Oscars, tenzij ze met musical gemengd worden of een wat zwarter randje hebben zoals bij American Beauty.

Prachtige film en wat een schitterende Ellen Page als hoofdrolspeelster!

Ik heb nu geen zin om een hele lange onzinverhaaltje te schrijven (niet negatief jegens jou), maar ik vind dit zeker niet veel verschillen van het 'standaardtraject', ik zie hier echt niet meer dan een luchtige droge standaard romantische komedie met tienerzwangerschap als hoofdpunt, waardoor het voor mij wel degelijk voorspelbaar werd en de film uiteindelijk toch nog strand in een te verwachten happy-end. Knocked Up kent inderdaad ongeveer de zelfde formule, alleen vind ik die film zo-veel grappiger, en gewoon veel meer geslaagd als 1 geheel.

Bovendien blijft het vooralsnog subjectief of dit een brave film is of niet, ik vind dus van wel, jij niet.

Maar wederom wel mooi uitgelegd waarom je dit een goede film vindt, ben het er helaas niet helemaal mee eens. Verschillende filmbeleving blijkbaar.

Verder heb ik volgens mij m'n punt wel duidelijk gemaakt hier, ik geef geen feedback meer.

Jazeker, de personages balanceren knap tussen menselijkheid en hilariteit. Dat je het gevoel hebt dat je naar echte mensen zit te kijken, om wie je toch kunt lachen, maar dus ook kunt huilen, is vrij uniek.

En zo balanceert alles in de film heel nauwgezet.

De rest ... tja, ik vond Juno onvergelijkbaar en volgens mij ook veel grappiger dan jij, en over Apatow kan ik op één film na niks zeggen. Maar ik vind Juno wel heel bijzonder en origineel. Bijvoorbeeld door het feit dat er geen slechterik in het verhaal zit die zwart gemaakt moet worden. Het is allemaal heel echt en heel geestig.

Vond ik ietwat zwakke film. Te voorspelbaar, te gemaakt.

Voor de acteerprestaties van Ellen Page & de grappige scènes : 2*

Ik vond het een fantastische film ook een leuke soort van humor.

Echt geen highschoolfilm met van die domme giechelende meisjes en van die stoere jongens. Gewoon een keer wat anders.

zwakke film wat nergens toe leid, het enige dat ik er grappig aanvond is af en toe de grappige opmerking van de zwangere meid voor de rest nogal afgezaagde en saaie film.

''oh and you know what? I bought another Sonic Youth album and it sucked... it's just noise!''

Zo schattig

Heerlijke film, leuke soundtrack, goed gespeeld, ik heb genoten van deze film!!

Ik had eigenlijk verwacht dat het een Franse film was. Juno zelf was afentoe een beetje irritant, maar al bij al een erg vrolijke film...