XXY (2007)

Mooie film over te weinig bekend onderwerp. Een rustig vertelde film die naar het einde toe steeds heftiger wordt. Alex die moet kiezen of ze liever als jongen of als meisje door het leven gaat en Alvaro die verliefd wordt op een meisje dat ook mannelijke geslachtsorganen heeft. En de ouders van Alex die moeten aanvaarden dat ze misschien toch liever als man door het leven zal gaan.

XXY is een prachtig portret over een tiener die met een gigantisch probleem om moet gaan. Een probleem dat haar leven al behoorlijk bepaald heeft. Alex kent gevoelens van onzekerheid, verlegenheid en is vrij gesloten. Haar ouders hebben besloten bij de geboorte van hun kind niets te opereren, waardoor Alex nu als interseksuele puber door het leven gaat. Alex is als meisje opgevoed, maar komt nu op een kruispunt in haar leven aan: wil Alex een keuze maken?

XXY is een intrigerende film. Het verhaal wordt gigantisch mooi gebracht en wat opvalt, zijn de geweldige acteerprestaties van Inés Efron. Zij zet de rol van Alex geloofwaardig neer. De beste rol was echter weggelegd voor Ricardo Darín, die de vader van Alex, Kraken, speelt.
De film is een echt acteerspektakel. De acteurs en actrices dragen de film, die voor de rest wordt afgemaakt door enkele prachtige scènes (bijvoorbeeld wanneer Alex besluit te stoppen met de medicatie, die ervoor zorgt dat de mannelijke geslachtskenmerken onderdrukt worden).

XXY is boeiend, intrigerend, bevat geweldig acteerwerk en kent tot slot ook nog eens een geweldige soundtrack. Dikke 4 sterren.

Argentijnse film over een onthutsend, schokkend maar discreet, misschien op één suggestieve scène na, voorgesteld onderwerp.

"Van je eigen lichaam bang zijn is het ergste wat een kind kan overkomen", zegt één der acteurs en daar ligt de synthese van het verhaal in deze mooie film.

Goed camerawerk, sterke vertolkingen.

Mja, erg interessant onderwerp maar de uitwerking wist toch niet helemaal te beklijven. In ieder geval getuigt dit debuut van heel wat lef aangezien interseksualiteit nog steeds een taboe is, niet enkel in het dagelijkse leven maar ook in de cinema naar mijn gevoel: ik kan niet zo meteen een andere prent bedenken die dit gegeven (ten volle) aansnijdt. Jammer genoeg is het scenario in mijn ogen minder overtuigend en Lucía Puenzo lijkt er dan ook niet echt in te slagen dit boeiende uitgangspunt tot een sterke film om te kneden.

Niettemin kan XXY bogen op prima acteerprestaties, niet in het minst van Ricardo Darín als Kraken en natuurlijk Inés Efron als onzekere maar tegelijkertijd vrijgevochten puber die wanhopig op zoek gaat naar haar identiteit. Efron doet het wat mij betreft zeker niet foutloos, maar op sommige momenten maakt ze echt indruk, zowel in dramatische scènes (net na de aanranding) als tijdens de luchtigere passages (Alex die een danspasje inzet op straat).

Spijtig dan ook dat geen enkel personage echt diepgang meekrijgt en dus heb ik het gevoel dat er meer had ingezeten. Toch aardig, zit ergens tussen 2,5 en 3* in.

Hele mooie en integere film over een moeilijk onderwerp. De sobere en rustige sfeer was heel aangenaam en het acteerniveau was zeer hoog. Eigenlijk had ik met alle personages wel te doen en dat geeft aan dat het scenario toch vrij goed in elkaar steekt. Vooral Ricardo Darin maakte erg veel indruk als de vader die gekweld word door verschillende dillema's.

Verassend goed

Goed neergezet drama dat een moeilijk onderwerp niet uit de weg gaat. Acteerwerk overall zeer sterk. Duidelijk wordt dat wanneer je anders bent dan van je geacht wordt, je meteen als paria door het leven moet. Gevangen zitten in je eigen lijf. Niet weten wie of wat je bent. Voor de ouders uiteraard ook een heel moeilijk gegeven om mee om te gaan. Gelukkig geven de ouders in deze film het goede voorbeeld en tonen hun onvoorwaardelijke liefde naar hun kind toe. Verder een Alvaro die ook niet precies weet welke geaardheid hij heeft. Allemaal goed neergezet door de makers. Sowieso is de setting erg goed net als de muziek. Aanrader!

Boeiende film, ook emotioneel. Relaties tussen familieleden, ouders onderling en ouders-kind, vriendschap, verliefdheid, coming-of-age, coming-out, het zit er allemaal in en het is daarmee een mooi sociologisch en psychologisch werk geworden. Een intiem portret van twee gezinnen.

Vooral de verschillende en herkenbare reacties en houdingen van ouders vond ik goed neergezet.

Het is lastig als je vrouw noch man bent, op velerlei gebied, niet alleen seksueel en dat laat deze film voor een deel zien. Het gegeven is vrij uniek, maar de aangesneden onderwerpen zijn vaak universeel.

De film gaat voornamelijk over seks en de ontdekkingstocht daarin door jongeren, maar ook hoe de omgeving ermee omgaat. Heel goed geacteerd door de twee hoofdrolspelers, het opstandige en stuurse meisje/jongen en de rustige, creatieve en toch ook nieuwsgierige jongen.

Mooie muziek en goede beelden, soms erg fraai zelfs.

De donkere blauwige zweem over de gehele film vond ik echter niet zo mooi, voor mij is dat afleidend.

Uitstekende film over de vijftienjarige intersexueel Alex, die op een punt in haar leven is beland waarbij ze moet kiezen. Een boeiend verhaal met een interessant hoofdpersonage. Maar ook de personages rondom haar zijn goed neergezet. Bij vlagen aangrijpend en Inés Efron is meer dan overtuigend in haar rol (ook lichamelijk gezien).

Tja, 'k vond het wel eens de moeite om gezien te hebben, maar ook niet meer dan dat. De film mocht misschien toch iets diepgaander geweest zijn. Er werd wel prima geacteerd, maar 'k bleef op het einde toch een beetje op m'n honger zitten.

Moedige film van Lucía Puenzo over een allesbehalve alledaags onderwerp. Inés Efron speelt een gedurfde en uitstekende hoofdrol en ook de rest van cast is zonder meer erg goed.

Emotierijk, maar de film wordt nergens sentimenteel. Bijzonder boeiend.

Knappe, genuanceerde film met een geweldige hoofdrol. Met als kritiekpunt dat de volwassen personages iets te duidelijk in dienst staan van de nuance en daardoor veel oppervlakkiger zijn dan de jongere personages. Desondanks een aanrader.

Dik 3.5*

Subtiel drama, over een moeilijk onderwerp, waar ik zelf ook niet zo heel bekend mee was.

Het is grotendeels boeiend en er wordt heel behoorlijk geacteerd, waarbij de hoofdrolspeler het er het best vanaf brengt en ook verreweg de moeilijkste rol heeft. Het is helaas ook weer niet zo beklijvend, dat het echt heel goed is, maar dit is toch bovengemiddelde cinema.

Opvallend trouwens, dat in bijna alle goede Argentijnse films Ricardo Darín opduikt. Dat moet wel de mannelijke acteur van Argentinië zijn en ik moet zeggen, dat ik hem ook nog nooit een slechte rol heb zien spelen.

3,5*

Inderdaad en ik wil daar aan toevoegen dat de volwassenen ook gewoon te veel aandacht krijgen. Dat verpeste het eigenlijk voor een groot deel voor mij. Als verhaal over twee tieners die hun seksualiteit ontdekken is het vrij sterk. Het is ook de enige serieuze film over interseksualiteit die ik kan vinden, dus het heeft niet bepaald een uitgekauwd onderwerp. Vond de twee tieneracteurs ook uitstekend en ik waardeerde het dat er niet schattig gedaan werd rond de kwestie. Het voelt echt aan alsof het tweetal moeilijke, potentieel pijnlijke keuzes moeten maken en daar niet klaar voor zijn.

Wat dat betreft dus allemaal prima, maar door die ouders er doorheen te laten lopen wordt het allemaal wat onecht. Dit komt omdat dit duidelijk karikaturen zijn die allemaal voor een helder standpunt staan. Het helpt ook niet dat de familiebanden nooit doorleefd aanvoelen. Bij de ouders van Alex lijkt het net alsof ze nu pas echt voor de eerste keer met de interseksualiteit van hun kind geconfronteerd worden en er kennelijk nooit aan gedacht hebben er met hem/ haar over te praten. Ik miste een bepaalde authenticiteit, die trouwens ook wat belemmerd werd door de neiging van de regisseur om zelfs de luchtigste scène een zwaarmoedige sfeer te geven. Veel symboliek ook, die vaak nogal bedacht aanvoelt.

XXY wordt echt gemaakt door een handvol sterke scènes, maar als geheel voelt het slechts aan een film die vooral potentie heeft. Misschien had een wat meer naturelle, simpele aanpak beter gewerkt?

2,5*

Mwa, wel redelijk, maar een beetje een grijze muis verder. De film wordt eigenlijk ternauwernood gered door de acteerprestaties; de twee jeugdige spelen erg overtuigend, ook de immer sterke Darin draagt zo z'n steentje bij.

Verder een degelijk drama, dat bij wijlen wat verzuipt in zijn melancholiek, maar op zich niet verkeerd wegkijkt. Af en toe trapt het wat open deuren in, en echt diepgaand wordt het ook nimmer, maar ach, het vermaakte wel. Visueel overigens ook niet slecht, maar ook hier geldt weer: pure degelijkheid.

2,5* kan ik er nog wel aan kwijt. Zeker niet slecht, maar geen film die erg zal beklijven.

Aardige film. Uiteindelijk gebeurt er niet zoveel. Het acteerwerk was bij vlagen zeer goed. Met name de vader van het meisje vond ik erg sterk.

Waar ik me mateloos aan stoorde was het blauwgrijze kleurfilter dat ze eroverheen hebben gegoten. Beetje cliché voor dit soort films.

3*

XXY doet enigszins wat denken aan Girl (2018) van Lukas Dhont. Een film maken over inter- of transeksuelen is een vrij ontgonnen gebied in de filmwereld. Het is een gewaagd thema dat wellicht hier en daar op kritiek stuitte van onwetende of conservatieve kringen.

XXY is een mooie ingetogen gebleken waarbij Alex worstelt of ze nu als jongen of als meisje door het leven wil gaan. Alex wordt uitstekend vertolkt door Efron met haar doordringende blik. Puenzo tracht de emotie te brengen via mimiek in plaats van via woorden en dat werkt prima. Ook de vader, Ricardo Darin, speelt goed. Ondanks de beladenheid niet te sentimenteel of te clichématig, integendeel zelfs. Hier en daar een aantal aangrijpende scènes zoals de aanranding. Misschien in zijn geheel iets te beperkt uitgewerkt, maar ik had het gevoel dat Puenza niet goed wist welke richting hij uit wou met het script.

Het thema is uitstekend en de uitwerking van de twijfel is behoorlijk, maar het plot is soms wat bizar te noemen met de vrienden die langs komen of de vrijpostige vrijscène die uit het niets komt. XXY is een film die vele ethische en morele dilemma’s oproept waarop niet zomaar een antwoord te verzinnen valt, niet voor de mensen die ermee te maken hebben, maar ook niet voor de neutrale buitenstaander . Mooi!