Get Mean (1975)

Deze vorige week zitten kijken.
Je hebt maffe, gestoorde films... en je hebt Get Mean!

Erg vermakelijk en idioot werkje met één van de minst charismatische personen uit de Spaghetti westerns: Anthony. Dat vond zijn eerste regisseur ook, want die vertelde hem: "Jij bent geen Clint, of Wayne, jij bent een straatvechter, dus die moet je dan ook spelen."

Toen Anthony jaren later met zijn "The Stranger" karakter in Japan een film ging maken, besefte hij dat hij hem daarna eigenlijk in iedere situatie en omgeving kon plaatsen, of dat nou verder feitelijk logisch, of historisch correct zou zijn, of niet.
Zo gezegd, zo gedaan... et voilá... Get Mean was geboren!

Zo bevinden we ons in het Wilde Westen (op z'n Italiaans dan toch) en zo zijn we in een soort van alternatief middeleeuws Spanje beland en wordt Anthony belaagd door Vikingen, Barbaren en de Mooren en zoals de poster op de voorkant van mijn blu ray al beloofde, hij wordt ondersteboven opgehangen, beschoten met een kanon, gebarbecued (met een ui in zijn bek) en dan is het genoeg, want het wordt tijd "to get mean,

maar eerst wordt hij nog belaagd door de lesbische lijfwacht van de hoofdschurk, maar -als in een tekenfilm- weet hij uit de kluwen van de vechtende lesbo's te kruipen, vervolgens eerst nog even de, in zijn been bijtende, mieterige adviseur van de schurk er bij te gooien en een net over de vechtende kipjes te werpen, terwijl onze held hierna tevreden en volkomen op zijn gemak er naar gaat liggen kijken (want ze komen natuurlijk niet op het idee om onder het net vandaan te kruipen, of het van zich af te gooien).

Het meest interessante karakter is de broer (of was het neef?) van de hoofdschurk, die aldoor zijn bewondering en liefde voor Shakespear betuigd en wanneer iedereen is verslagen en hij als enige wanhopig over blijft en de stoppen duidelijk bij hem zijn doorgeslagen, alleen nog uit Richard III kan citeren (A horse, a horse..." etc. Je kent dat wel..). Hilarisch!

Voor het filmen begon werd een nogal dure locatie scout aangeraden, maar die maakte zijn faam meer dan waar. Hoe hij het voor elkaar kreeg, onder het toen nog heel erg strenge Franco regime, weet nog steeds niemand (had ie comprimerend materiaal, of speciale connecties met Franco?), maar ze konden op plekken filmen, waar tot dan toe nog nooit toestemming voor was gegeven (en er na trouwens ook niet), o.a. in een eeuwen oud klooster en dan ben je op zo'n bijzondere, historische plek en wat doet Anthony dan? Hij laat zijn "The Stranger" karakter er als een wolf staan huilen! Hahaha!! Fantastisch!

De film ziet er voor een b-film erg verzorgd uit, met mooie locaties, decors en aankleding en vele extra's, alsof het hier gaat om een behoorlijk kostbare productie, want normaal zien b-films er uit als een b-film. Niet bij Anthony, die zorgde er voor dat iedere dollar op het scherm te zien was, maar het blijft natuurlijk wel een Anthony film (lees: een goedkope b-film).

Anthony was een echte ritselaar en was bijna dagelijks bezig genoeg geld bij elkaar te sprokkelen en uit de portemonnee van mensen te halen, zodat er weer een dag verder kon worden gefilmd.

Wat had ik er graag bij geweest toen de dag kwam, dat het bezopen eindresultaat aan die geldverstrekkers werd vertoond.
Met de smoes dat de Spaghetti western hausse eigenlijk al voorbij was en deze film te veel genres vertegenwoordigde, om goed aan de man gebracht te kunnen worden, bleef ie jaren op de plank liggen, maar eigenlijk vonden ze 'm natuurlijk compleet van de pot gerukt en hadden ze hun hoop op enige opbrengst, tijdens het bekijken van de film, door de plee getrokken zien worden. Hahaha!
Pas in 2015 kreeg de film uiteindelijk een officiële première.

Wie dezelfde melige humor heeft, moet dit half vergeten werkje zien!
Ik heb mij er in ieder geval bij kapot zitten lachen!

Laat ik eens ervaren hoe het is to "get mean" en deze een acht, ofwel vier sterren geven!