Grosse Freiheit (2021)

Vanaf 3 maart 2022 in de bioscoop (Imagine Filmdistributie)

Als één van de weinigen liep de gevangenschap van homoseksuelen na de bevrijding gewoon door. Verwijzend naar paragraaf 175 in het wetboek was homoseksualiteit nu eenmaal strafbaar en diende dit met opsluiting bestraft te worden. Nu, dit was niet alleen in Duitsland het geval natuurlijk. De paragraaf werd pas in 1995 uit het strafwetboek gehaald…

In een schrijnend portret volgen we Hans die ettelijke jaren vastzit. Hij ondergaat zijn proces en gevangenschap gelaten. Wat moet hij anders doen? Zijn ongewenste liefde maken hem nu eenmaal wie hij is. Zolang er van buitenaf geen begrip is, dient hij zich te schikken in zijn lot.

Sebastián Meise brengt een sober portret van homoseksualiteit binnen de gevangenismuren. Sober, maar effectief, uitgesponnen over diverse tijdsperiodes. Uitstekende rol van de Duitse acteur Franz Rogowski, die met zijn karakterkop een ingetogen, maar intens portret neerzet. De dialogen zijn karig, maar het camerawerk is stevig. Prima film!

Vol ongeloof naar deze film gekeken. Van het KZ-Lager naar de gevangenis, omdat je homo bent. Gruwelijk. Geweldige acteerprestatie van Franz Ragowsky.

Goede film wel.

Duurde me wat te lang, begon repeterend te worden, maar uiteindelijk snap ik die keuze wel, want het geeft je meer inzicht in waarom Hoffmann aan het eind tot die keuze kwam.

Maar gedurende de film zat ik af en toe toch wel te denken van schiet nou maar eens op.

by the way: die tatoeage, stelde dat nou echt iets voor of wat het gewoon een lelijke donkere vlek? Ik kon er niets van maken in elk geval.

Indrukwekkend, beklijvend en in-triest, jammer dat dit zich echt heeft afgespeeld. Sober weergegeven met schitterende acteerprestaties, een film die blijft nazinderen in je hoofd, en gelukkig zijn we er met de jaren op vooruitgegaan qua homoseksualiteit, althans in de meeste 'beschaafde' landen. Aanrader!!

Dit is toch echt een film die onder je huid kruipt. Wat een mensonterende gruwel wordt hier vertoond, daar krijg je echt kippenvel van. Omdat de setting niet veel verandert gedurende de film is het wel wat langdradig, maar het einde knalde echt hard binnen. Dit is echt een indringende film, heel indrukwekkend.

Sensueel, rauw en ruw maar ook innemend, deze film die ons in kennis brengt met een paragraaf uit het Duitse strafrecht dat de holebigemeenschap vervolgt en haar van haar vrijheid berooft.

Onthutsend dat de concrete toepassing ervan, door de Nazi's gretig ingevoerd, door het bevrijde Duitsland even intensief werd verdergezet, in die zin zelfs dat gevangenen uit de concentratiekampen direct opnieuw in hechtenis moesten.

Zo ervaart Hans, wiens verhaal in drie dooreenlopende periodes wordt verteld. Vergroeid is hij met het enge gevangenisleven en met het ondergaan van de harde wetten maar vriendschap en liefde heeft hij in overvloed.

Regisseur Meise kruidt zijn sobere film met sterke tot ontroerende scènes en kan hierbij rekenen op een schitterende Franz Rogowski met in zijn zog een even sublieme George Friedrich.

Heel mooie gevangenisfilm en zeker geen gewone.

Een hommage aan een man die uitkomt voor wat hij is en deze gevoelens nooit verloochent.

Het heeft geduurd tot 1994 vooraleer paragraaf 175 werd geschrapt...

Een schrijnend verhaal over de toepassing van artikel 175 in het strafwetboek van het voormalige West-Duitsland. De film wordt in een niet-chronologische volgorde weergegeven. Ondanks er een melding komt bij elke tijdsprong en de acteurs duidelijk jonger/ouder zijn, moet je wel aandachtig zijn om het volledige plaatje te volgen. Een ander nadeel is dat er repetitieve scènes zijn (zoals de straffen in de isoleercel, het uitkleden, de waterspuit) wat de film ietwat langdradig maakt.

Weer zo'n film die ik in se niet wil zien, want de thematiek is niet bepaald om vrolijk van te worden. En toch ben ik blij dat ik 'm gezien heb. De regie is schitterend: hoe alles gezegd wordt wordt en vooral hoe alles niet gezegd wordt. De zwijgzame Hans lijkt alleen al door zijn voorkomen een buitenbeentje. Dat is hij ook door zijn seksuele voorkeur en hoe hij die beleeft. Het gruwelijkste krijgen we eigenlijk niet te zien: je wordt 'bevrijd' uit het concentratiekamp en ja mag hop alweer de gevangenis in. Voor iets wat je gewoon bent.

De vertolkingen zijn gewoon goed, maar ik vond ook de sonorisatie heel goed. Heel de tijd hoor je op de achtergrond een soort geruis, een leven in de gavngenis, waardoor het isolement, de opsluiting alleen maar pijnlijker wordt. Heel de tijd krijg je het gevoel dat de gavangenen, hoewl geïsoleerd, nooit allen zijn. Nooit ergens een spatje rust of privacy. Een heel aparte belevenis. Goede film.

Prachtige en heel indrukwekkende film. Somber en realistisch. Echt onaangenaam gewelddadige scenes zitten er gelukkig niet in. Het einde vond ik erg goed.

Een heel indringende film die strafbaarstelling van homoseksualiteit als uitgangspunt heeft. Ingetogen gefilmd in drie periodes die door elkaar lopen. Veel aandacht aan de vriendschappelijke band tussen Hans en Viktor. Puike acteerprestaties van beide.

De slotscène laat op ontluisterende manier zien wat al die jaren gevangenschap met Hans hebben gedaan. 3,5 ☆