Ghost in the Shell (2017)

Beetje overbodige film wat het moet hebben van het visuele en acties. Maar overdaad schaadt en zorgt ervoor dat deze voor niet boven de middelmaat uitsteekt. Eigenlijk gaat het allemaal nergens over. Het concept lijkt wel leuk maar deed me te veel denken aan Borne identity. Had er meer van verwacht.

Overdaad schaadt? De actie is (gelukkig) juist zeer beperkt.

Nou dan verschillen we van mening over de acties. Ik vond ze weer behoorlijk overdreven. Heb het gevoel dit soort vechtscenes wel 100 keer gezien te hebben. En er werd ook wel heel vaak de nadruk op het visuele gelegd. Deze overdaad begon bij mij een beetje te irriteren.

Michael Pitt steelt in drie scènes deze hele film.

Gister de (eerste deel) anime gezien en das wel andere koek. Ik weet niet of latere delen daarvan meer aspecten laat zien als in deze live action, maar de balngrijkste plotlijnen hier waren daar nauwelijks aanwezig. En dan bedoel ik het zoeken naar identiteit, aard/volgorde van cyborg projecten, van politieke intrige, volgorde van wél herkenbare gebeurtenissen (behalve de introductie).

Dit alles vind ik niet zozeer negatief. Een wat obscure anime zonder veel uitleg is omgeturnd tot een filmscript die toegankelijk is voor de massa, met duidelijk herkenbare thema's en helder plotverloop. Daarbij vind ik hier de futuristische stad zelfs mooier fantasievol uitgewerkt dan in de anime, en is het nog prachtiger hoe getekende elementen met cgi tot "echt" leven is uitgewerkt. Hierom is een halve * verhoging op zn plek, al blijft het lauwe hap die niet meesleept en intrigeert als de anime inspiratie.

Prachtige beelden, maar te weinig inhoud. De visuele kracht alleen blijkt niet genoeg om de concentratie de hele film vast te houden. De 'shell' was goed, maar de ghost miste wel.

Leuke film.

Ik ging er zonder verwachtingen in wat ook het beste is denk ik.

Het verhaal vond ik top. De beelden vond ik prachtig en het acteerwerk vond ik ook goed. Het enige best wel grote minpunt aan de film is dat alles veel te snel ging en eigenlijk de film veel langer had moeten zijn. Oké, ik was een beetje moe toen ik hem gisteravond zag maar ik heb wel de hele film opgelet.

P.S. Het 3D vind ik hier een beetje overbodig.

6,5/10

inderdaad.valt me niet mee de laatste tijd..positieve uitzonderingen..JohnW, Cure for welness...

zware tegenvallers...Kong,sleepless, en deze dan...

Merkwaardig hoe lang het verhaal erover doet om boeiend te worden. Ik kan er niet goed de vinger op leggen. Het is gewoon een lauwe bedoening. Nu had ik eigenlijk vooral vanwege het 'visuele' aspect besloten om Ghost in the shell toch maar in de bioscoop mee te pakken, maar in dat opzicht ben ik toch licht teleurgesteld. De decors zijn tegelijk grootschalig en gedetailleerd, prima zou je zeggen, ware het niet dat het altijd als decor blijft aanvoelen. De stad komt niet tot leven. Van de overige elementen die je visueel kunt noemen, cinematografie en montage, valt niet veel speciaals te zeggen, behalve dat een iets hoger tempo op sommige momenten waarschijnlijk niet had misstaan. Niettemin is er een aantal mooie scenes, zoals Major die zich door de brekende glaswand manifesteert, de ontmoeting met moeder en het gevecht in het water, de laatste volgens mij een kopie uit het origineel (waar ik me verder vrij weinig van kan herinneren, behalve een veel donkerder sfeer). Johansson is gewoon prima in zo'n rol, mede dankzij d'r stem. Slecht is de film niet, goed ook niet, 2,5* dus.

Net de film in de bios gezien.

Was wel aardig, ben op laatste stuk wel in slaap gevallen.

Is wel heel druk.

Viel toch een beetje tegen.

Jaja, toch beter dan vooraf gedacht gezien de lauwe recensies zo her en der. Ghost in the Shell neigt naar iets teveel naar style over substance, maar ik kan dat door de vingers zien. De beelden waren namelijk bijzonder kleurrijk en tof om te zien, echt een visueel feestje . Dat het verhaal dan een beetje bleek er tegen afsteekt, is dan dus wat jammer. Al blijven die filosofie en dit soort thema's wel interessant. Anyway, Scarlett Johansson is eveneens leuk om te zien en Juliette Binoche verwacht je ook niet zo snel hierbij, maar ook dat kon op mijn goedkeuring rekenen. Ik geef het 4*!

Best een leuke live action verfilming van deze manga klassieker. De originele Ghost in the Shell behandelt complexe thema's als het bewustzijn van AI's, de scheiding tussen lichaam en geest, mens en machine en zit tegelijk verpakt in een prachtig geanimeerde omgeving. Deze verfilming heeft eveneens gekozen voor een fantastische visuele stijl, maar het verhaal is net iets makkelijker te behappen. Het is meer een persoonlijke queeste van Major naar haar identiteit. Waarschijnlijk een bewuste keuze door de studio, want de zalen moeten toch vol. Ik heb me er niet heel erg aan gestoord. Misschien omdat mijn verwachtingen laag waren, maar deze GitS viel alleszins mee.

Te beginnen met de fijne cast. Johansson is een prima Major, met name qua uiterlijk. Haar personage vond ik wat te onzeker t.o.v. de anime Major. Kitano als Aramaki is natuurlijk heel tof en hij stal op momenten de show, maar hardcore fans zullen opnieuw teleurgesteld zijn omdat zijn personage meer lijkt op Kitano zelf, dan op het hoofd van Section 9 dat hij moet spelen. Ook Batou en Togusa zijn goed gecast.

De film moet het dus vooral hebben van de visuele pracht. Het lijkt een soort samenvatting van de tofste scenes uit de GitS franchise. Enkele iconische momenten uit de anime (gevecht in het water, de duikscene tegen de achtergrond van de stad, de vrachtwagenscene), maar ook een scene uit de anime serie Stand Alone Complex (de robot-geisha scene in het café) worden gebruikt. Zo krijg je als nieuwe kijker de krenten uit de pap en als vertrouwde kijker een dikke anderhalf uur fanservice waar sommigen blij van worden en anderen misschien teleurgesteld in zullen zijn.

De originele Ghost in the Shell films zijn niet de minst complexe films die ik ooit heb gezien. Van verschillende hoeken heb ik gehoord dat je ze meerdere keren moet kijken om ze volledig te begrijpen. Ik heb deel 1 en 2 recentelijk eenmalig gezien, dus ik kan niet zeggen een groot kenner te zijn, maar ik heb me prima met ze vermaakt en ik stond open voor de remake. De remake doet een aantal dingen anders, die mij persoonlijk meer in de smaak vielen, maar het schiet mis op andere fronten waardoor ik wisselvallige meningen heb.

Het verhaal is ditmaal makkelijker om te volgen geziene ze een boel overbodige details weglaten. In het origineel zaten lange expositie verhalen over de personages en de wereld, waardoor het lastig kon zijn te volgen waar de personages het precies over hadden. Mijn probleem met de expositie in die films is niet zozeer de hoeveelheid of het feit dat het tijdens mijn eerste kijkpoging niet geheel duidelijk was waar ze het over hadden, maar het ligt er meer aan dat niet alle informatie even belangrijk voor het verhaal voelde. Er waren bv details over personen die werkten bij de districten, wat hun zoal op de achtergrond uitvoerde, die geen enkele plaats leek te hebben in het hoofdverhaal. Ze hadden deze details simpeler kunnen verwoorden zodat de kijker makkelijker kon volgen waar ze het over hadden, in plaats van dat ik me regelmatig afvroeg “over wie hebben ze het? Over welke gebeurtenis hebben ze het?”. Misschien dat dit duidelijker word bij het herbekijken, maar voor een eerste keer stootte dit mij af. In remake word alleen verteld wat belangrijk is om het verhaal, wat je voor je ogen ziet, te kunnen volgen waardoor ik makkelijker de gesprekken kon volgen.
Een ander aspect die me meer beviel dan het origineel is hoe ze de filosofische vraag “wat maakt iemand mens?” behandelen. Persoonlijk heb ik niets met filosofie en in het origineel is het niet duidelijk wat voor invloed het antwoord op die vraag zou moeten hebben op het leven van de robots. Het leek geen invloed te hebben op de wetten voor robots, de omgang tussen robots en mensen (er ontstonden ook nooit conflicten tussen 100% biologische of mechanische personen waardoor “niet geaccepteerd worden door de maatschappij” geen motivatie is om zich zorgen te maken over welk label er op een half mens/half robot geplakt word). In de remake hebben ze geprobeerd het verhaal wat ronder te maken door daadwerkelijk een antwoord te geven op de vraag waar het hoofdpersonage mee worstelt, en ze ervaart geluk & bevrediging zodra ze op een conclusie komt. Dit gaf mij het gevoel dat het verhaal, zoals het verteld is in de remake, gemiddeld duidelijker en ronder is dan het origineel.

Dat terzijde, ik heb me redelijk verveeld tijdens de remake. Wat het origineel zo aangenaam maakte is de prachtige presentatie en de sterke muziek. Er waren meerdere sterke sequenties in die film waarin ze je op rustige wijze de sfeer van de wereld lieten proeven, zonder lange dialogen te moeten houden. In deze versie kiezen ze ervoor om je weinig ademmomenten te geven en zich meer te focussen op dingen uitleggen en actiesequenties, wat niet dezelfde sfeervolle immersie creëert. Zelfs tijdens scenes waarin je rustig over de stad vloog, om een beeld te krijgen hoe het leven er in de stad aan toe gaat, waren zoveel dingen te zien dat het eerder onprettig chaotisch werd om naar te kijken dan dat ik gefascineerd was.
Het verhaal voelt, ondanks dat het makkelijker is te volgen, onlogischer. Als Motoko (die hier Major word genoemd) daadwerkelijk een willekeurig persoon was waarvan ze de hersenen in een robot stopte, waarom heeft ze zoveel vrede met geforceerd worden werk voor de overheid te doen? Waarom wacht ze zo lang met afvragen wie ze werkelijk was? Waarom maakt de overheid niet gewoon 100% robot strijders en programmeren ze die naar eigen behoefte, zodat hun strijders geen weerstand gaan ervaren? Door de focus van het verhaal te veranderen ga ik ook strenger naar deze aspecten van het verhaal kijken. Scarlett Johansson kan goed acteren, Lost in Translation is één van de films die dat heeft bewezen, maar zowel in Marvel films als hier komt ze stijf en emotieloos over. Ik miste de emotie in de lichaamstaal die Motoko uit het origineel had.

De Ghost in the Shell remake voelde niet als een slappe cash in, maar als makers die echt nieuw leven wouden blazen in een oude titel door het een nieuwe richting in te nemen, terwijl ze qua basislijnen trouw bleven. Sommige aspecten van de veranderingen werken prima, andere minder tot zelfs helemaal niet. Visueel is de film sterk gemaakt: de plekken waar ze komen zijn levendig vormgegeven, sommige scenes zijn heel accuraat nagedaan van het origineel en ik had zelden het idee dat een effect te onplezierig nep was. Hier en daar wat goede muziek, pogingen tot humor en aardige actiesequenties, maar niets van opmerkelijk hoog niveau.

Ik vond het interessant om deze remake gezien te hebben, al ligt dat meer uit nieuwsgierigheid naar hoe ze het zouden uitwerken dan dat ik daadwerkelijk onder de indruk was. Wat saaitjes en ik hoef het niet te herbekijken, maar ik heb vele malen slechter gezien en ik bleef gedurende de hele film nieuwsgierig genoeg om benieuwd te zijn naar waar de volgende scene mee kwam.

2/2,5*

Never send a rabbit to kill a fox.

Vorige week in de bioscoop gezien... na een hectisch begin: We kregen bioscooptrailers en het beeld liep eventjes vast. Nouja... kan gebeuren... totdat het beeld ook vast liep bij de "Dreamworks" introductie. Nog geen seconde later kwam er een Pathe-medewerker de zaal binnenlopen met de mededeling dat er iets met de projector is en dat we rekening moeten houden dat het beeld vaker zou gaan vastlopen. De keuze was: of je geld terugvragen of je er niets van aantrekken. Ja, daar baalde ik van... want op zo'n manier hoef ik geen film te kijken. Ik mokkend naar beneden met de overweging om met hetzelfde geld naar Get Out te gaan... Shit, ik had de ticket waarschijnlijk nog achtergelaten in de zaal. Ik weer terug... de controle geloofde mij en ik liep de zaal in... de introductie van Ghost in the Shell moest nog maar net beginnen, nouja... ik besloot op hoop van zegen maar gewoon te gaan zitten, terwijl de helft al inmiddels was opgestaan.

En er was de hele film niks aan de hand, behalve het feit dat ik bijna een meesterwerk had gemist.

De anime van Ghost in the Shell had ik tien jaar geleden gezien en ik weet nog dat ik daardoor verbluft was. Tijd voor herziening. Ik lees vele dingen over dat de remake slecht is enzovoort... maar daar ben ik het totaal niet mee eens. Sterker nog, dit is weer eens een van de betere al dan beste remakes die ik had mogen vertoeven. Meteen wordt je meegetrokken in de piekfijne futuristische sfeer waar het neonlicht, vliegende hologram-vissen en vele andere oogstrelende visuele effectjes de hoofdrol spelen. Ook grappig dat de film het nog voornamelijk moet hebben van de Aziatische sfeer alsof hij zo min mogelijk Amerikaans wil lijken. De Hong Kong locatie is natuurlijk fantastisch voor dit soort werkjes... De afwisseling tussen de chaotische centrum met de drukke straten, marktjes naar de verroeste Hong Kongse portiekflatjes en sloppenwijken...
Scarlett Johansson weet hier op een magistrale wijze de rol van Major neer te zetten en ze ziet er hier bijna onherkenbaar Aziatisch uit en natuurlijk... Takeshi Kitano als een bad-ass Yakuzabaas, die op zijn 70ste nog al zijn krachten weet te bundelen. Ik moest hierbij toch wel meteen even denken aan Johnny Mnemonic (het is al sinds 1995 dat Kitano weer in een Amerikaanse film speelt).

Zoals gezegd wist de film me met zijn prachtige visuele effectjes en het veelal donkere sfeer me in de greep te houden en de aansterkertjes liegen er ook niet om: vele scene's die worden besteed aan moddervet gemonteerde actiescene's die je een beetje een Matrix feeling geven en een enorme creatie aan surrealisme en levens (of bestaans) vormen. Die karaokebar was daar het hoogtepunt in. Ook de scene's tussen Pitt en Johansson zorgen een beetje voor een portie hectische romantiek tussen het feit dat Kuze een doelwit is. En ja... verder... gewoon twee uur lang genieten en van je stoel geblazen worden als ik toch sensationeel mag zijn. De soundtrack is door en door meeslepend en passend bij de desbetreffende scenes. Leuk om de dag erna ook namen als Tricky en Dj Shadow tegen te komen.

Wat mij betreft gewoon een pareltje van een remake. Je kan zien dat die Rupert Sanders een echte fan was...

5,0*

Meesterwerk??? Nou echt niet. Zag er leuk uit (niks speciaals) maar verhaal is gewoon te matig om te boeien.

Ik moet zeggen dit is een van de beste anime verfilmingen die ik ooit heb gezien.

Gemiddelde actiefilm. Het verhaal is aardig maar wordt wat vlak uitgewerkt. Op een of andere manier komt de film niet uit de startblokken. Het is allemaal net niet. De actie is aardig maar niet vernieuwend of spectaculair. Er zijn spannende momenten, maar echt op het puntje van je stoel kom je nooit. Visueel ziet de film er fraai uit, alleen is het wat overdadig waardoor de film niet echt tot leven komt. Johansson doet het best aardig. Net niet actiefilm. 2.5

Middelmatig filmpje, is ook zo m'n genre niet.

Het lege omhulsel

Aan de stompzinnigheid van het verhaaltje, tot zover dat aanwezig is, zou je denken dat deze tekenfilm uit de Marvel studio’s komt. In ieder geval kunnen we ‘Ghost in the shell’ nu al de slechtste film van 2017 noemen.

Het mag er visueel allemaal wel mooi uitzien, maar er moet ook nog een logisch verhaal verteld worden. En dat is het grootste mankement van de hedendaagse cinema en de huidige generatie filmmakers. Het verhaal wordt ver naar achteren gedrukt en alle aandacht gaat uit naar de mogelijkheden die de computer hen biedt een fout die indertijd ook gemaakt werd door Peter Greenaway met zijn ‘Prospero’s books’ (1991), zijn totaal mislukte verfilming van Shakespeare’s ‘The tempest’. Dus wat dat betreft hebben de hedendaagse regisseurs toch een goed voorbeeld hoe het uiteindelijk niet moet.

Het verhaal van een menselijk brein in een artificieel lichaam is ook niet bijster origineel te noemen. De ‘ghost ‘van ‘Blade runner’ (1982) is de gehele film in dit lege omhulsel aanwezig.

En de reden waarom er geen Japanse actrice is gekozen voor de rol van Major, ligt hem waarschijnlijk in het feit dat Scarlet Johansson grotere tieten heeft dan de gemiddelde Aziatische actrice. En dan zal het wel een keus van de producent geweest zijn.

Daarnaast is het spel van de acteurs, met Johansson voorop, zo leeg en inhoudsloos als mijn portemonnee op maandagochtend en regisseur Rupert Sanders heeft nog een hele lang weg te gaan voor hij ooit eens een echt meesterwerk aflevert.

Het zou te ver gaan om alle miskleunen en onlogica in het script op te noemen. Dat zou dit de lengte van een roman gaan worden, die zelfs Tolstoj’s ‘Oorlog en vrede’ in lengte zou verslaan.

Overbodig om te zeggen dat dit toch wel een vette nul sterren film is.

De perfecte Sciencefiction film die net geen klassieker is omdat hij aan teveel andere films doet denken. Maar neemt niet weg dat ik me prima vermaakt heb...

En nu hebben we voor het uitkomen van de film misschien een beetje te veel aandacht besteed aan het ' whitewashen' van Japans materiaal, maar bij deze film was het verder echt wel op zijn plaats; zelfs de plot van de film doet er aan mee! Japanse tieners krijgen caucasian bodies. Mooi Verwesterd die zooi. Ben blij dat het te weinig geld opgebracht heeft. Zoek maar lekker een paar leuke Aziatische acteurs uit de volgende keer.

Maar daar komt toch evenmin volk op af? Dan geef je Hollywood gewoon meer munitie dat het "geen volk trekt".

Dan maak je 'm toch gewoon niet? Vind dat zo'n flauw argument. Je kunt toch ook gewoon zelf een cyberpunk thriller creeeren? Kun je er elke dikke westerse acteur in pleuren die je wilt. Deze film had gewoon nooit gemaakt moeten worden. Inspiratieloze troep en pure whitewashing in dit gevaL. Dat Oshii hier zijn naam aan durft te verbinden. Brrrr....!

Heeft Oshii z'n naam eraan verbonden?

Verder wel eens dat de film in deze vorm niet gemaakt had moeten worden, maar we leven nu eenmaal in een tijd dat vertrouwdheid belangeijker is dan creativiteit. Dan liever een remake dan een "cinematic universe".

Ik doelde meer op de positieve uitlatingen die hij deed mbt de casting van Johansson. Ik had dat beter moeten formuleren in mijn vorige bericht. Maar Oshii zal wel dollartekens in zijn ogen hebben gehad.

Als Idris Elba en Byung-hun Lee in de nabije toekomst de grootste bankable Hollywoodsterren zouden zijn, en Batman v Superman 5 wordt aangekondigd met de casting van Elba als Kent en Lee als Wayne dan zou ik hier 800 pagina's door moeten spitten met razernij over de casting, het vernietigen van bronmateriaal, het aantasten van Amerikaans cultureel erfgoed et etc. Een studiobaas zou het natuurlijk nooit in zijn hoofd halen, maar als het niet-Westerse bronnen betreft dan doet iedereen of zijn neus bloedt. Dan is het niet erg opeens. Dan komt daar bewust of onbewust onze blanke/westerse superioriteit om de hoek kijken.

Tom Cruise als Musashi Miyamoto daar heeft de Westerse wereld geen probleem mee, maar Tadanobu Asano als Bill Gates... nee, dat kan echt niet. Gewoon bizar. En deze film zou gewoon afgeserveerd moeten worden.

Scarlett Johansson was veel beter in de film Lucy! Weinig aktie in deze film. En alleen vanwege de special effects is het misschien de moeite waard deze film te bekijken.

Zou hij er een centje mee verdienen denk je? Ik zou er verder ook niet echt wat op tegen hebben als hij een Jackie Chan probeert te pullen. Geld uit Hollywood leegzuigen om er lokaal wat beters mee te doen is iets waar ik wel kan achterstaan.

Verder is dat cultural appropriation probleem toch vooral iets inherents Amerikaans. Het komt wel overgewaaid via (de) media daar en vindt ook wel z'n aanhang hier, maar zowel Europa als Azië lijken er minder zwaar aan te tillen. Sowieso zijn die Aziatische landen er zelf ook erg goed in.

Zou Kurosawa zich ooit hebben moeten verdedigen voor z'n samurai bewerkingen van Shakespeare?

Marvel is daar al een tijdje mee bezig. We hebben een zwarte Spider-Man en vrouwelijke Thor (comics). Elba vertolkt binnenkort een blanke cowboy in The Dark Tower. Op die casting komt inderdaad negatieve feedback, maar niet echt meer of minder dan de kritiek op white-washing castings. En veelal ook vanuit een nogal verongenoegd "waarom mogen zijn daarover klagen en wij niet" gevoel. Het hangt er wel een beetje vanaf op welke sites je de kritiek volgt, de éne is al wat linkser als de andere, maar ik heb niet het gevoel dat het zo dramatisch is.

Ik hoop van niet. We leven in een andere tijd Onderhond. De wereld is zo ongelooflijk veranderd. Die zijnoot gaat niet op; er is tegenwoordig geen enkele reden om Django Unchained 2 te maken met een (zwart geschminkte) Ryan Gosling en Emma Stone als runaway slaven. Geen enkele. En dat geldt ook voor Ghost in the Shell. Acteurs genoeg, van elke etniciteit, binnen een minuut op de hoogste gesteld, binnen een paar uur naar je set gevlogen... gewoon onzin om dit niet te doen. Ik ben helemaal niet tegen filmische adaptaties, maar ik eis integriteit. En dat ontbreekt hier. En wij Westerlingen vallen dus wel voor blanke 'Majors', maar we kunnen ons niets voorstellen bij negroide Clark Kents. Daar is iets goed mis dus. Van ons erfgoed moet men afblijven, maar met andere cultuur mogen we doen wat we willen. Dan moeten we 'maar blij zijn dat het uberhaupt gemaakt wordt'. Gewoon kul.

Ik vind GitS gewoon een wat slechte keuze om daarvoor een case te maken, al is het maar omdat het origineel net over die worsteling met identiteit en detachement van geest en lichaam gaat. In principe zou white-washing hier zelfs een pré kunnen zijn, al geef ik even snel toe dat men daar absoluut niet in geslaagd is die piste op een succesvolle manier te bewandelen.

Verder geloof ik nog steeds dat het geen expliciet "Westers" probleem is. In China maken ze ook nog steeds, zonder al te veel ophef, comedies waar Indiers bruikgeschminkte Chinezen zijn. In Japan halen ze ook nog steeds complete nobodies van de straat wanneer ze een blanke nodig hebben (een case tegen racial casting in de meeste gevallen). En cultural appropriation gebeurt overal, zonder al te veel problemen en zonder al te veel wrevel.

Ik zou ook nog steeds niet kunnen zeggen welke acteur ze in de plaats van Johansson hadden moeten kiezen. Japans(/Amerikaanse) actrice met het nodige niveau Engels, star power en basic acteerniveau?

Dus omdat het elders gebeurt, is het hier in het Westen ook okay? Vind ik een slap argument. Bovendien produceert men in HK vooral voor de domestic market. En daar is het net zo goed verkeerd.



Ik ben geen casting director, dus dat is niet aan mij. Maar star power is niet nodig (Harry Potter, Chronicles of Narnia), Engels niet vereist (Kitano spreekt in de film enkel Japanse en krijgt engelse dialoog terug nB!) en er zijn genoeg goede acteurs en actrices die geen Scarlett Johansson zijn (of ben je een uitgesproken fan? ).



Van hetzelfde laken een pak. Zowel Batman, Superman als Spiderman worstelen met hun identiteit. En de whitewashing in de plot van (Asian)Ghost in the (White) Shell is tenenkrommend natuurlijk. En bovendien nog totaal onlogisch ook; alleskunnende badguy en ervaren heldin (met bijnaam 'Major'!) worden aangedreven door tienergeestjes die pas een jaar in een cybernetisch lichaam zitten. Ja, ja...