The Girl Next Door (2007)

Zeer intrigerende film. Het is nogal emotieloos weergegeven zoals ralfsjam al zegt maar ik denk dat dat juist ook weer de kracht is en de tijd waarin het zich afspeelt heel goed weergeeft.

Geen superspannende film en wat je niet hoopt gebeurt toch. Daarom is het nog geen slechte film, maar je moet er wel tegen kunnen.

wat een gek tering wijf dat er toch van die mensen rond lopen

mijn vrouw die kon er niet tegen die is halfe wegen gaan slapen

als je deze film ga kijken moet je toch een sterke maag hebben want je houd er een kut gevoel aan over .ik dan

Ik heb niet vaak dat een film me kwa geweld en wreedheid echt raakt, maar ik vond deze film echt verschrikkelijk op dat vlak. Niet dat ik er niet tegen kan, maar dat mensen dit een ander aan kunnen doen. Ongelooflijk wreed.

De film ging van gemeen naar hard naar wreed naar gruwelijk. Soms niet te beschrijven.
De film speelde overigens af in 1958, het tijdperk van de strenge moeders die soms met harde hand regeerden over hun kinderen.

Zo begon het dat Ruth en de jongens het meisje ophingen aan touwen en haar lieten hangen, hele nachten lang en ook nog eens naakt.
Daarna zag je dat ze stelselmatig werd mishandeld doordat Ruth haar als een slet zag die nergens voor deugde. Later kreeg ze met een verwarmde naald een tekst op haar lichaam, werd ze door Ruts zoon verkracht in het bijzijn van iedereen en het ergste kwam op het einde toen Ruth met een lasapparaat haar vagina dichtmaakte zodat het meisje nooit meer een jongen zou krijgen.
David wilde haar zo graag helpen maar hij kreeg de kans niet. Uiteindelijk namen ze hem ook gevangen.
Zelf kon ze niet vluchten doordat haar zusje niet kan lopen, die zou dus achter blijven.
Uiteindelijk maakte de buurjongen brand in de kelder waar zij gevangen lag zodat de politie langskwam en zag hoe Davids Ruth vermoorde met de houten krukken van het kleine gehandicapte meisje. Tragisch genoeg overleed het zwaar verminkte meisje op het moment dat ze werd bevrijd aan de verwondingen.

Ontzettend harde film. Je leeft mee met haar, je wilt haar helpen.
Er werd trouwens erg goed geacteerd, zeker door Ruth en het slachtoffer.
Overigens geloof ik niet dat dit waargebeurd is, zoals de film vermeldt. Dat zeggen Amerikanen wel vaker bij horror.

4*

even vermelden speciaal voor ajax&litmanen :

Deze film is dus wel waargebeurd !!!

Het echte meisje heet Sylvia Likens.

Even googelen en je leest het heel afgrijselijke verhaal wat zich in 1965 afgespeeld heeft.

Heb em vandaag ook bekeken en ik moet ook zeggen ( zoals Ajax&Litmanen1 al schreef van ``Ontzettend harde film. Je leeft mee met haar, je wilt haar helpen.``)
Dat gevoel had ik hier ook bij.
Een zeer gemene intrigerende film, met soms scenes die je rechtreeks een stomp in je maag geven.
Dat er in die jaren zulk soort vrouwen en zelfs de buurtkinderen die meededen waren...ongelooflijk.
En `t acteren op zich vond ik ook niet slecht...vooral Blythe Auffarth die Meg speelde was goed.
Het einde...ik kreeg een brok in m`n keelToen david nog even naast Meg lag en zij stierf onder zijn toezicht.
Ja, deze film raakte me wel.

Sorry, dat wist ik niet. Bedankt voor de info.

Ja, op de bekende Wikipedia site is alles na te lezen.

Met andere woorden: je struikelt alleen over het zinnetje "Based on a True Story"?

Dit is gewoon een erg aangrijpende film in mijn ogen. Waargebeurd of niet. Het blijft aangrijpend.

Het is natuurlijk triest dat zoiets gebeurt is maar zulke trieste dingen gebeuren hedendaags nog en misschien nog erger (zeker in die geflipte moslim landen zoals Iran).

Dan over de film, deze vond ik zeer zwak. De film pakte me totaal niet en echt onroerend vond ik het ook niet. Het meisje werd heel bruut behandeld maar ze hebben het zo slecht verfilmd dat het me weinig deed. De vrouw die de brute handeling verrichte vond ik echt waardeloos presteren. Ze was net een zombie, zo zag ze er ook trouwens uit.

O ja wat ik ook nog vergeten was is te zegen dat dit een film is met een te hoog typisch Amerikaans einde. Vooral het einde als ze dood gaat want dan zegt ze met haar laatste woorden tegen dat jongetje "I love you" en dan gaat ze dood. Dat is echt typisch Amerikaans en daar walg ik van.

De film mag dan waar gebeurt zijn maar zoals hij verfilmd is, is het zeker niet gebeurd. Deze film is meer romantisch gemaakt dan het werkelijk het geval was.

Ik kwam deze film tegen doordat iemand me er expliciet mee liet genieten hoe barbaars hij de film wel niet vond en hoe deprimerend het allemaal niet was. Omdat ik het niet wou geloven dat het echt zo extreem depressief moest zijn. Heb ik het zelf tot me genomen en dit is de uitkomst.

Ten eerste wil ik effen melden dat het acteerwerk door niet alle castleden noemswaardig genoemd kan worden. Sommige jongens konden maar één gemoedstoestand en dat terwijl verkrachting, bewerken met messen en brandingen van het lichamen toch echt iets met je moet doen in je gezicht tenzij je al tussen een leeftijd van 8 en 15 alles gewend bent. Dit moet een waar gebeurd verhaal voorstellen tot op bepaalde hoogte. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er zelf ook eventjes moeilijk van kreeg maar dat was pas nadat de film vrijwel klaar was met het verhaal en de martelpraktijken kwamen toen aan de pas. Denk aan verkrachten, snijden, slaan, schoppen, ophangen, en brandingen aan het lichaam brengen voor geen enkele reden. Het enige wat ik naar de film wou doen was de dame in sprake in een steeg tegenkomen en dan eens totaal los gaan niet dat dat veel goed maakt maar je moet iets doen. Dit is pure bezetenheid, normale mensen doen dit in geen enkele manier tot je medemens. Waar gaat het eigenlijk allemaal om?

Ruth Chandler heeft recentelijk twee jonge meisjes het lijkt wel gedwongen geadopteerd en neemt ze in haar huis, waar ze nog drie jongens heeft. Ruth lijkt gestoord door haar eigen verleden en besluit de meisjes discipline bij te brengen door ze flink te straffen. Waarvoor moet je mij niet vragen want naar mijn mening zijn het doodnormale meisjes die hun ding deden in het huishouden en vervolgens met elkaar speelden. David, het 12 jarige buurjongetje, wordt verliefd op het oudste meisje en ziet op een dag hoe zij wordt gemarteld. Hij besluit om haar enigszins te helpen uit haar lijden, maar moet dan wel eerst in reine komen met zichzelf om vervolgens een volwassene te vinden die hem gelooft.

Ik voelde me niet echt depressief tijdens het kijken maar zoals ik al zei vond ik het een barbaarse moeder en haar vreselijk streken. En de personen die gewoon stonden mee te kijken? What the fuck in die tijd konden ze toch wel normen en waarden en wist je echt wel dat dit niet kon maar je weet het tegenwoordig maar nooit. Het mooiste was nog wel dat de moeder je steeds aansprak op de normen en waarden en die botweg ombuigt alsof het leek dat ze de waarheid sprak. En dan nog wat de kinderen bier voeren is lekker gezond ook lekker gezellig?! Het enige wat ik heb is dat ik me schuldig voel dat ik dit heb aangezien in de nieuwsgierigheid de ultieme depressiviteit film te kunnen gaan zien maar dat viel vies tegen.

Aan het begin van de film (voor de flashback) wordt er op een sfeervolle manier een idyllisch, vredig en onschuldig beeld van het tijdperk van de jaren vijftig, ergens in een klein plaatsje in Amerika neergezet. Mooie plaatjes en best mooie muziek ook. Al valt me op dat er nog best veel wordt gevloekt. Ik weet niet of dat waarheidsgetrouw is?
De rollen van Meg (grappig en toevallig trouwens dat ze Meg Loughin heet. Een tijdje terug keek ik nog de film Superbad waarin een geintje werd gemaakt rond een van de personages die op zijn fake ID voor de naam McLovin had gekozen) en (de jonge) David zijn wel goed gecast en worden leuk gespeeld zolang er niet al teveel emoties neergezet hoeven te worden. De andere rollen zijn hooguit redelijk gespeeld. Ruth vind ik zelfs vrij matig neergezet. Ze heeft wel een kille oogopslag, maar er ontbreekt iets. Ik heb zowel niet het gevoel met iemand te maken te hebben die echt gek is als met een volwassen persoon. Ze is meer een karikatuur. Dan kan er wel krampachtig geprobeerd worden wat diepgang aan haar personage mee te geven door haar af en toe dingen te laat roepen over hoe vrouwen zijn en wat het lot is van vrouwen, maar het komt allemaal maar klungelig over.
De film is tijdens de martelscènes akelig, vooral vanwege al dat onrecht, maar veel minder dan ik had verwacht. Vooral gezien de verhalen die ik over de film heb gehoord en gelezen en doordat de film een horrorfilm wordt genoemd. Nou, dat is het absoluut niet vind ik. De laatste 15 minuten of zo wordt het wat wreder, maar geen van de scènes wordt expliciet in beeld gebracht, integendeel, en de kijker wordt gespaard door ze nooit lang te tonen. Ik heb zoveel wredere films gezien, waarin aan de wreedheden ook veel minder scènes worden besteed. Die film waarin ik geloof Jodie Foster een meisje speelt dat in een bar wordt verkracht bijvoorbeeld.
Wat het allemaal wel wat akeliger maakt is dat er kinderen bij betrokken zijn. Niet alleen in een passieve maar ook in een actieve manier. Overigens vind ik de film vaak wel wat onbeholpen in de uitwerking. De subtiliteit (en dan bedoel ik niet in de martelscènes) en de echt geloofwaardigheid ontbreekt. De film zou nog veel akeliger zijn als je kon begrijpen waarom die kinderen meedoen met die martelingen. Nu komt het allemaal zo uit het niets eigenlijk.
Wel gewaagd om nog zoveel scènes aan de martelingen te besteden. Ik vraag me ook af welke kant de filmmakers nou op willen. In feite is het niet nodig om zoveel van die martelingen ook te laten zien, ook al wordt er niks expliciet in beeld gebracht.
Die scène met de politieagent sloeg echt nergens op. Hij kwam langs omdat hij aanwijzingen had gekregen dat Meg als boksbal was gebruikt door jongens uit de buurt, de omstandigheden zijn zeer verdacht (de jongens kijken nogal schuldig en nerveus, de meisjes zijn volgens Ruth toevallig net boodschappen doen), en toch zoekt de agent het verder niet uit. Je ziet hem niet eens weggaan, de scène wordt gewoon afgekapt.
Al met al is het verhaal van deze film zeer aangrijpend, maar de uitwerking laat nogal te wensen over. De film is op geen enkel vlak met veel vakmanschap gemaakt, en ontstijgt eigenlijk nergens het niveau van een Ware Woensdagavond-film. Het onrecht wat het meisje in de film wordt aangedaan is walgelijk, maar toch raakt het me allemaal helemaal niet zoveel, terwijl ik normaal echt woedend wordt van scènes waarin iemand groot onrecht wordt aangedaan, zoals verkrachtingsscènes, iemand die door meerdere mensen in elkaar wordt geslagen, enzovoort. En dat die film me ondanks de gruwelijke gebeurtenissen toch niet aanspreekt, dat zegt denk ik veel over de kwaliteit van de film zelf, los bekeken van het plot. Ik begrijp de extreem hoge cijfers voor de film totaal niet. Waar zijn die nou op gebaseerd? Op medelijden voor het meisje? Dat is tenminste de enige reden die ik kan bedenken, maar ik vind niet dat je daar de beoordeling van een film zo zwaar op moeten laten leunen. Een beoordeling van 4* of hoger is nogal wat voor een film als deze. Ik laat het bij een 2.5*, meer dan doorsnee is het allemaal niet. Ik kan me ook erg goed vinden in de berichten van Theunissen. Daar wil ik dan nog aan toevoegen dat Meg ook wel heel erg wordt neergezet als het lieve en onschuldige meisje. Misschien was ze dat in het echt (Sylvia Likens bedoel ik dan) ook wel, maar het had me meer geraakt als ze wat meer menselijk was geweest. Als ook zij wel haar slechte kantjes had gehad. Dat had niet eens op een heel erge manier hoeven zijn. Als ze bij wijze van spreken af en toe stiekem sigaretjes zou roken of uit de koektrommel zou stelen had dat haar al wat menselijker gemaakt. Nu is ze, net als de rest van de personages in de film, gewoon een bordkartonnen figuur. Het is dat die actrice een lief koppie heeft en zo aardig is tegen het buurjongetje aan het begin, anders had het me allemaal misschien bijna onverschillig gelaten wat haar wordt aangedaan in de film.
De film duurt maar anderhalf uur maar voor mijn gevoel was dat veel langer. Niet als compliment bedoeld.

Zucht, Thomas

Ik snap niet dat je altijd zo enorm kritisch bent over films. Deze film wilt meer zijn dan een stompzinnige horrorfilm. De film gaat over een meisje dat gewoon een normaal leven wilt leiden maar niet kan ontsnappen aan het ziekelijk gestoorde tante.

Ik vond Meg menselijk genoeg. Je zag dat ze graag wilde tekenen, dat ze het leuk vond om buiten te spelen (zie de begincijfer met de vissen vangen) en dat ze gewoon puur een slachtoffer van een gek en haar gezin is.

Dat je al het geweld niet in volle glorie ziet vind ik wel best. Had je scene met de brander op het einde in detail willen zien? Volgens mij laat die scene genoeg aan je fantasie over. Deze film wilt geen slasherhorror zijn, ze willen juist aantonen hoe gruwelijk iets kan zijn, ook al zie je het niet vol in je beeld.

Dat je geen medelijden met het meisje had in de film verbaasde me. Ik vond dat ze vrij symphatiek en vriendelijk over kwam en als haar dan gebeurt wat haar is overkomen...

Ik werd er ieder geval wel door geraakt. Ik dacht trouwens dat dit toch niet echt gebeurd was, maar na Googlen kwam ik erachter dat dit wel klopte.

Samengevat vind IK de film wel erg goed, doordat hij mij shockeerde (niet dat ik er niet door kan slapen ofzo haha) en dat het acteerwerk goed genoeg was zodat ik me in leefde in het leed van het arme meisje.

Enorm kritisch? Valt wel mee. Ik geef gewoon mijn mening en die kan van die van jou verschillen natuurlijk. Soms geef ik een hoog cijfer en soms weer een niet zo hoog cijfer. Het is maar net of de film me aanspreekt en of ik hem goed gemaakt vind.

Dat je Meg aan het begin van de film vissen ziet vangen en een aquarel ziet maken maakt nog niet dat ik vind dat het karakter goed is uitgediept. Voor jou is het voldoende, ik vind het nogal karig.

Mijn opmerking dat je die martelingen niet duidelijk in beeld ziet bedoelde ik niet als minpunt voor de film. Ik merkte dat vooral op omdat er als genre bij de film ook horror staat vermeld. Nou hoef je geen Hostel- of Saw-achtige gore te laten zien om een horrorfilm genoemd te kunnen worden, maar in deze film zag je wat dat betreft eigenlijk helemaal niks. Dus ik snap weinig van het stempel horror. Drama vind ik een toepasselijker genre voor deze film. Voor mij is dat zelfs het genre waar je de film sowieso bij moet indelen. Het gaat vooral om hoe verschrikkelijk het allemaal is wat het meisje overkomt, en niet zozeer om de spannende scènes die daardoor ontstaan. The Passion of the Christ wordt geen horrorfilm genoemd maar laat toch een stuk meer akelige beelden zien.

Ik voelde wel medelijden voor Meg, maar lang niet zoveel als zou moeten, gezien de gruwelijke gebeurtenissen. En dat komt door de slechte uitwerking van de film in mijn ogen. Dat heb ik in mijn vorige post al beargumenteerd.

Dat je het acteerwerk in de film zo goed vind snap ik niet. Ruth komt kil over maar wordt niet echt goed gespeeld. Het buurmeisje en de buurjongen spelen redelijk zolang ze emotioneel al te diep hoeven te gaan, en de rest van de personages wordt gewoon vrij matig gespeeld als je het mij vraagt.

Maar jij bent wat guller in je beoordelingen denk ik, als ik kijk naar je gemiddelde en je laatste 25 stemmen, waarvan er twee een 3.0 zijn en de rest minstens een 3.5.

Komen we uit op die discussie waarom ik Fight Club niet het predikaat komedie waard vind;)

Deze film is horror omdat er scenes in voor komen, of aan je verbeelding over worden gelaten die enorm grof zijn Met brandende naald een tekst op iemands lichaam branden, de vagina dichtbranden etc en onder het predikaat horror vallen. Ook als je het niet ziet. Je moet het alleen niet als een Hostel film zien, die gemaakt is om met details mensen te shockeren. Deze film speelt meer in op je emotie en wilt je laten shockeren door te laten zien wat mensen een ander aan kunnen doen.

Ik geef inderdaad wel sneller dan jij hogere cijfers, maar ik smijt niet met 4, 4,5 en 5*. Alleen als ik een film echt goed vind. Als ik een doorsnee film ziet waarvan ik toch geniet,dan heeft ie al wel snel een 3 of 3,5 te pakken.

Jij vind deze film 2,5* waard, een onvoldoende dus. Meen je dat nou echt? Ook al vind je het geen topper, is deze in jouw ogen echt onvoldoende?

Bij horrorfilms moeten dat soort akelige en enge scènes echt eng (bedoeld) zijn of wat ranzige beelden laten zien. In deze film is dat helemaal niet zo. Je kunt het dan net zo goed alleen een dramafilm noemen. Er zijn zat dramafilms waarin je minstens zulke akelige dingen ziet, soms ook duidelijker in beeld gebracht, die niet (deels) voor horrorfilm doorgaan.

Voor mij hoeft het ook niet als Hostel te zijn om horror genoemd te worden, dat gaf ik in mijn eerste post ook al aan.

Ik heb de film inderdaad 2.5* gegeven, maar voor mij is dat geen onvoldoende maar een voldoende, een cijfer dat je aan een doorsneefilmpje wat niks bijzonders is geeft. Een zesje dus zeg maar. In het vijfcijfer-systeem in veel tv-gidsen en op sites etc is 2.5 ook net een voldoende. Zo heb ik dat systeem ook overgenomen, interpreteer ik de vijf sterren op Moviemeter.

Maar vertel me nou eens wat deze film nou beter maakt dan matig gemaakte doorsnee Ware Woensdagavond-films op RTL 4? Ik zie het niet. In dat soort films komen net zo goed een hoop akelige dramatische gebeurtenissen voor, soms ook erg gewelddadig.

0,5* =1

1*= 2

1,5*= 3

2*= 4

2,5*= 5

3*= 6

3,5*= 7

4*= 8

4,5*= 9

5*= 10

Dit lijkt mij toch het rekensysteem en jij hebt dus een 5 uitgedeeld.

Maar waarom deze film beter is dan een woensdagavondfilm van RTL? Nou, RTL films hebben altijd een slap verhaal, beetje romantiek of gejank erin met abortussen of ziektes en hebben altijd een happy end.

Deze film is gruwelijk omdat je na gaat denken wat je een ander aan kan doen. Daarbij is er bepaald geen happy end.

Deze film heeft meer niveau dan een potje janken om niks.

Maar goed, ieder zijn mening. Ik vind je lage cijfer alleen jammer en unfair.

Dat is jouw interpretatie van het beoordelingsysteem. Die van mij is anders, net als die van vele TV-gidsen en sites. Kijk bijvoorbeeld maar eens in een gids als de Troskompas, waar hun cijfers voor staan.
Voor mij is 5* een meesterwerk, 4.5* een geweldige film, 4.0* een erg goede film, 3.5* een goede film, 3.0* aardig/beter dan gemiddeld, 2.5* doorsnee, 2.0* een onvoldoende, en ga zo maar door. Sommigen interpreteren de cijfers weer op een andere manier. Daar is ook een topic over op het forum geloof ik.
Maar goed, terug naar de film. Dat slap verhaal valt nogal mee. Ik heb het immers over Ware Woensdagavond-films, daarvan kun je moeilijk zeggen dat het dan een slecht verzonnen verhaal is. Het is immers (grotendeels) waargebeurd. Bovendien zijn die verhalen lang niet altijd zo slap, en het is nou niet zo dat The Girl Next Door een geweldig verhaal heeft. Verre van dat.
Dat die films altijd een happy end hebben valt wel mee volgens mij. Maar ik kan niet helemaal oordelen, want ik kijk dat soort films zelden. Jaren geleden pikte ik er wel eens eentje mee.
Of deze film beter is doordat geen happy end bevat weet ik niet. Bij fictieve verhalen zie ik vaak liever een open eind of een niet zo vrolijk eind dan een zoetsappig en perfect gesloten einde, maar het gaat hier om een film die op ware gebeurtenissen is gebaseerd. Dan ga ik maar niet roepen dat het zo vermakelijk of voor de film goed is dat het verhaal slecht afloopt.
En sinds wanneer zijn verhalen over abortus, kanker, ontvoerde kinderen enzovoort een potje janken om niks? Die Ware Woensdagavond-films hebben vaak wat tuttigs, maar de onderwerpen zijn regelmatig ook nogal akelig. Ik zie weinig verschil wat dat betreft met deze film. En als je kijkt naar de cinematografische uitwerking dan is deze film ook niet echt beter dan films van dat niveau.

Aangrijpende film die je met een leeg gevoel achterlaat, maar de acteerprestaties waren niet van een hoog niveau.

De fim grijpt je en je wilt de moeder en haar kleine etterbakjes na 15 min al de keel door snijden. Dat is goed!

Ik vond dat het martelen wel wat minder mocht. 1,5 half uur geestelijke en lichamelijke marteling vind ik wat overdreven na 10 minuten snapte ik de bedoeling wel. Ik kon er slecht tegen om daar naar te kijken.

Zoals al vaker gezegd 1 keer kijken en dan weggooien!

Doe jij het dan altijd geblinddoekt, Butcher?

Jij kan beter The Girl next door uit 2004 kijken, de komedie versie...

Doe jij het dan altijd geblinddoekt, Butcher?[/quote]

Jep met oordoppen in:)

Bedankt voor de tip maar die ken ik al. Wel aardige film. Ben inderdaad niet zo'n meiden martel liefhebber. Ieder zijn smaak.

Blijft indrukwekkend dat deze film gebasseerd is op de slachting van Sylvia Marie Likens (slechts 16 jaar geworden) in de jaren 60 door Gertrude Baniszewski. Die martelingen waren nog ergen dan in de film. Ook in het echt deden jongens uit de buurt mee. Ongeloofelijk!!

Toch apart, aangezien je naam The_Butcher is

Hè, dat ik daar nou net niet gewoond heb toendertijd..

Maarruh over de film, kan mij goed vinden in de huidige waardering van 3,5*, was een intrigerend filmpje, jammer (vondt ik) dat er in de film niet verteld wordt wat er verder met de meisjes gebeurd.

Nou, dat oudste meisje had het dus niet overleefd. Maar dat miste ik verder ook in deze film idd.

Wat een verschrikking was deze film. Ik was na het zien gewoon misselijk. Wat een zieke mensen lopen er toch rond op deze aardbol.

Wat bedoel jij hiermee?

Nou, ik heb trauma's door deze film over gehouden. Dacht dat het ook echt een horror/thriller zou zijn maar ik zou deze zelf onder drama zetten. Had dit ook niet verwacht toen ik deze film ging kijken. Echt een hele heftige film.

Moet je eens Requiem for a dream kijken.