Where the Wild Things Are (2009)

pfff vond er echt helemaal niks aan!!! Misschien leuk voor kleine kids...

Definitely niet de avonturenfilm die je er van verwacht had. Vind dit niet eens voor kinderen. Aardig dramatisch, mooie soundtrack soms maar vooral apart. Toen er Spike Jonze bij de aftiteling stond, begon me wel wat te dagen jah. Ik hou het op een zesje.

Ik snap de hoge score voor deze film echt niet, voor mij een lichte onvoldoende.

Ik had gehoopt dat er wat meer snelheid in de film kwam, maar hij kwakkelde naar het einde en in mijn ogen een verloren kans.

Ik heb deze film zojuist gezien en ondanks ik het af en to wat raar en saai vind, geef ik er een dikke voldoende voor. Dit voor de rol van de jongen. Geweldig! Maar vooral voor de sfeer die de film had. Ik geef 4 sterren plus één ster om de 0,5 sterren wat te compenseren van mensen die maar 20 minuten gekeken hebben.

Een mooie en ontroerende film die iets te volwassen is om voor kinderen interessant te zijn.

Het thema (vluchten naar een andere wereld) is dan wel vaker aangehaald door films met kinderen als doelgroep, maar ik vond de sfeer hier toch wel wat duister en deprimerend voor de jongste kijkers.

Prima film, als je een beetje fantasie hebt

3.5*

Prachtige film! Wel jammer dat ze voor de stem van Gandolfini hebben gekozen, niet dat hij het niet goed doet maar ik zie toch continu die ''maffiakop'' voor me.

Ook is het verhaal vrij mager maar dat word dan weer goed gemaakt met een zeer sterke sfeer en een mooi thema.

Voor de rest niets dan lof, op bijna alle fronten een klein meesterwerkje!

Alweer de 3e goede film van Jonze.

4*

Aangename film qua tempo en verhaal. Helaas neemt de film alles erg zwaar en wordt er een overdaad aan soundtrack gebruikt. het arme jochie hoeft maar zijn kont te keren of er moet zo'n quasi independent pop nummer onder. Dat breekt de sfeer toch wel redelijk hard.

Grote verschillen in beoordeling hier. Bij mij wist de magie van Where The Wild Things Are wel post te vatten.

Het begint als een redelijk conventioneel stukje film over een hechte doch tumultueuze band tussen moeder en zoon. In tegenstelling tot sommigen hier vond ik deze introductie wat minder boeiend dan hetgeen wat volgt, een noodzakelijk kwaad.

Gelukkig belandt Max al snel in zijn prachtig vormgegeven fantasiewereld, die afwisselend erg duister of erg gemoedelijk kan zijn. De 'monsters' zijn zeer knap vormgegeven door een geslaagde combinatie van CGI en acteurs in pakken. Door die pakken bewegen de beesten zich een beetje als de Teletubbies of Pino uit Sesamstraat. Het ziet er in ieder geval aandoenlijk uit. Ik ben benieuwd of Jonze hiermee een nieuwe trend zal zetten.

De soundtrack vond ik zelf erg verfrissend, totaal anders dan wat je je doorgaans voorstelt bij filmmuziek. Vrolijke, dromerige indiepop die het prima zal doen in de hitlijsten, maar ook hier goed tot zijn recht komt. Qua muzikale stijl wel erg tijdsgebonden denk ik, dus hoe men hier tien of twintig jaar later over zal oordelen durf ik niet te zeggen. Maar wat maakt dat uit, genieten van de film doen we nu.

Visueel is Jonze ook lekker bezig. De kleuren spatten vaak van het beeld af, maar ook de donkere scènes zijn sterk geschoten, bijvoorbeeld de scène waarin Max voor het eerst de 'monsters' tegenkomt. De camera is vaak erg beweeglijk, iets dat ik niet zo snel zou zoeken bij een film als deze. Het werkt in ieder geval uitstekend. De schijnbaar onuitputtelijke energie van Max en zijn vrienden vindt in de cameraman zijn gelijke. Het moddergevecht is een cinematografisch hoogstandje.

Where The Wild Things weet mooi de balans te vinden tussen jong en oud. De relatieperikelen tussen de monsters zijn misschien weinig subtiel en vallen iets teveel in herhaling, maar storend is het niet echt. Gelukkig is de film gevrijwaard van een dik opgelegde moraal of pedagogische verantwoording.

Gaap, wat een saaie film vond ik dit..... eerste kwartier prima, maar de rest van de film heb ik door moeten worstelen.

Er zitten best onderdelen in, waar je een goede film uit kunt maken, maar dit is naar mijn mening totaal niet gelukt.

1,5*

Mee eens.

Ik snap al helemaal niet waarom de film zulke lage cijfers krijgt.

Het onderwerp in het verhaal is al triest genoeg en dan wordt het prachtig uitgewerkt en dan nog redelijk lage cijfers.

Ik heb een idee dat velen de film niet snappen en iets te diepgaand is voor de neutrale kijker.

Heerlijk verhaal en goed uitgewerkt

Acteer werk is goed en zeker Max is heel goed bezig.

Effecten zijn prima, zowel cgi als kostuums zien er goed uit.

Soudtrack vind ik schitterend en ook passend.

Ik voel er wel wat voor maar misschien komt het doordat ik het boek ook gehad heb vroeger. Wat ik mij kan herinneren is dat het boek minder duister is.

Ik ben aangenaam verrast! Het verhaal was super, natuurlijk bestaan er wel meerdere films waar de fantasie van kinderen wordt verfilmd maar toch was het leuk. Mooie beelden, zowel in als uit de fantasiewereld. Acteerwerk kon niet beter, de beesten vond ik ook super leuk om naar te kijken. De drama en emotionele gevoelens zitten er wel dik op, maar sprak mij erg aan en het raakte.

Deze ga ik zeker nog een keer kijken, misschien veranderd dan mijn normering wel, maar deze kan ik niks meer dan 4,5 sterren geven! Ik heb zwaar genoten.

gatver

het was het in alles NIET

onplezierige kijkervaring

nee, drie keer niks

Pracht van een film, alles zat juist voor mij, de pacing vooral, de muziek van Karen O past er totaal bij, op kinderfilm te zijn gaat echt op het randje, maar ik denk dat de kids er niet echt hebben van kunnen genieten (die gingen waarschijnlijk liever G-Force zien ofzo )

Max Records speelde zeer overtuigend voor mij, ik houw ervan dat ze laten zien hoe een kind echt is in het leven. De monsters waren ook echt leuk, ik voelde een beetje tranen opkomen op het einde. Terwijl ik de film zag maakte ik me zorgen om het einde, dat het misschien nogal leeg ging voelen, maar het was een prachtige en ook droevige afsluiter, en het voelde goed.

Deze film verdient duidelijk meer krediet.

Hele mooie, haast ontroerende film. Kleine Max speelt erg goed, en ook de wezens worden mooi neergezet. Vond het wel jammer dat er niet zo veel humor in zat, de monsters waren eerder zielig. De soundtrack is overigens ook erg passend, die moet ik maar is zien te bemachtigen.

dikke 3,5*

prachtig!

best lekkere kijkervaring.

netjes in mekaar.

niet bijster sterk, maar verre van zeer slecht.

gewoon 4*

because it's worth it

Ik wist van tevoren dat het redelijk een kinderfilm zou zijn, dus ik liet me maar betoveren en ging me niet ergeren aan de kinderachtige dingen die zich eventueel zouden kunnen bevinden in de film. Gelukkig viel dit reuze mee, al zijn veel handelingen van Max met zijn nieuwe vrienden natuurlijk niet van een echt volwassen niveau

Anyway, ik heb erg genoten van de film, de muziek is prachtig, alle wezens zien er zeer realistisch uit en ik had ook echt het gevoel dat ik een band met ze kreeg. De omgevingen zagen er ook prima uit en het kleine jochie dat de hoofdrol speelt is geknipt voor deze rol.

Heb eigenlijk weinig op of aanmerkingen aan deze film. Ik baal wel een beetje dat ik deze film niet heb gezien toen ik jong was, er zitten teveel leuke momenten in en Carol en zijn click vond ik ook wat magisch hebben. Heb me geen moment verveeld!

4*

Saaie film.

Teletubbies voor gevorderden.

zeer aparte film

Groot minpunt aan deze film: er ontbreekt een pakkend plot. Best mooi gemaakt allemaal maar eigenlijk hangen we als kijker enkel zo'n 90 min rond op een eiland met een stel fantasiewezens die graag spelletjes spelen met elkaar. En dan gaan we naar huis. Na een uur sloeg de verveling toe.

Grote troef voor een film als deze. Het verhalende dipje dat in de meeste films halverwege de kop opsteekt ontbreekt hier lekker.

Ik vind er in dit geval niets lekkers aan eigenlijk. In principe zien we enkel wat activiteiten die afgewisseld worden met wat nietszeggende ruzietjes of irritaties. Ik miste een spanningsboog of een dramatische of hartverwarmende noot of iets in die trant en dat had wellicht met een plot 'opgelost' kunnen worden.

Past wat mij betreft niet echt in het concept van de film. Het sluit zo veel beter aan bij de belevingswereld van een kind. Of in ieder geval hoe ik het kindzijn herinner.

Een plot zou gewoon weer het filmische wegdrukken en een leeggezogen tweede deel achterlaten. Euvel waar makkelijk 80% van alle films aan lijden (ps: komedies zijn trouwens hoofdzondaars).

Weet eigenlijk ook niet hoe ze anders deze film hadden moeten maken. Het blijft vooral het perspectief van een kind, dus een echt plot hoef je sowieso niet te verwachten.

Of dit echt geschikt is voor volwassen, dat weet ik niet. Maar ik zou zoiets wel aan mijn kind laten zien in ieder geval. Van mezelf zou ik het zeker weten dat dit een instant classic was als ik deze vroeger zou hebben gezien.

Er werd wel tijd vrij gemaakt voor veel oninteressant geruzie tussen de wezens. Dat drukte ook het filmische weg. Als Jonze die tijd had vrijgemaakt voor een bindend narratief of een dramatische boog of iets dergelijks dan had de film me wat meer gepakt denk ik (vooral in het tweede deel juist).

Ik vond het geruzie tussen de wezens niet bepaald oninteressant. Net een belangrijk onderdeel van het beetje volwassener dat het hoofdpersonage wordt doorheen de film.

Er zijn voor mij ook al teveel fantasy films met bindende narratieven en spanningsbogen om daar nog veel geloof in te hebben. Fantasy wordt doorgaans vernield daar het verhalende deel.

En nogmaals, die volwassen benadering van "het verhaal" zou absoluut niet passen bij het concept. De ruzies zijn wel degelijk irritant, vooral omdat de personages het vaak op een erg kinderachtige manier met elkaar vergelden, maar daar draait het uiteindelijk ook allemaal om.

Ben het compleet eens met Ramon. Voor mij hoeft er ook niet per se een 'verhalend narratief' in te zitten, maar dit was gewoon oninteressant gedoe en ik zie ook totaal niet waarom dat nu juist de belevingswereld van een kind zou moeten verbeelden. Leek me juist allemaal redelijk inspiratieloos.

Ben het compleet eens met Onderhond.

Het was me niet ontgaan dat de wezens communiceren en ruzie maken zoals kinderen dat normaal doen, maar het nadeel is gewoon dat het totaal niet interessant is.

Over het wel en niet interessant zijn, blijft nog altijd een mening. Trekt het je wel of niet aan. Mij trok het wel aan, zo waren het niet alleen maar beesten die op elkaar sliepen en bomen stuk sloegen, maar hadden zij ook menselijke trekjes, wat altijd leuk is in een niet-mensenlichaam.