Thief (1981)

Dat is ook wel te merken, ook veel blauwdrukken voor Miami Vice trouwens.

Zeer typische Mann-misdaadfilm met dus alle eigenschappen uit zijn films, inclusief weer een Tangerine Dream soundtrack die hier al op Jan Hammer begint te lijken.

Enige atypische is eigenlijk dat de hoofdrolspeler niet helemaal zo berekenend en koel is en af en toe een nogal opgewonden en agressief heethoofd (maar goed, wat wil je ook met James Caan. ) .

Degelijk en voorzichtig beginwerk van Michael Mann.

Zoals eerder gezegd: Voorzichtig. Standaard camerawerk en voorzichtig omgesprongen met actie. Liever dan toch Heat waar alles wat spectaculairder lijkt.

James Caan was degenlijk maar niet meer dan dat. Soms veel te hyperactief in dialogen, vind ik ook zijn grootste probleem in The Godfather. Bij elk woord dat hij zegt moeten die handen en armen of hoofd wel één of andere beweging maken, van z'n acteurs ben ik niet echt fan. Jammer want de dialogen zijn best wel te pruimen.

***

Vreselijk langdradige film.

Michael Mann, de man van de (nachtelijke) sfeershots, die ik waardeerde in Miami Vice (zowel serie als film) en Collateral, heeft hier duidelijk zijn draai nog niet gevonden. Hij neemt overal veel te veel tijd voor. Er zijn veel shots van bijv. iemand die uit een huis komt en dan buiten beeld in een auto stapt en wegrijdt. Ondertussen blijft de camera de hele tijd gericht op het het huis. Dat is een paar keer leuk, maar dit soort ultrastatisch camerawerk maakt de film onnodig traag.

Vandaag de dag zou het nog wel kunnen werken, maar mijn de beeldkwaliteit van mijn DVD was heel erg 1981, dus ietwat flets en dof. Hierdoor werkte het averechts, en leek het in plaats van bewust ingetogen regie, eerder op onbewust ouderwets saaie regie.

Wèl leuk is een vreemd soort realisme. Meestal zijn dief- en heist-films van die Thomas Crown of Italian Job achtige films met karikaturale good- en badguys en veel humor. Nou, humor heeft Caan niet in deze film, want hij zet een echte eikel neer. Een soort Scarface. Hierdoor komt de film wat grauwer en realistischer over.

Ondanks dat er vrijwel niets in deze film gebeurt, vond men het toch nodig om zonder dit visueel aan te geven, ineens enorme sprongen in de tijd te maken. Je ziet Caan een eerste date-afspraakje maken, en in de volgende scène hebben ze al vijf maanden een relatie.

Nee, geen bijster interessante film, doordat er weinig gebeurt, het tè traag wordt gefilmd en personages onlogische keuzes maken.

2.5 sterren

Toch wel een aardige teleurstelling. Het begin was goed, met aardig wat spanning en een grimmige sfeer. Waaraan de donkere straten van New York aan mee helpen. Later word het wat minder. Een hoop gepraat en gezeik en nog niks. Zo bleef het eigenlijk de hele film door. Afgezien van een paar redelijke hoogtepunten. En een redelijk spectaculaire einde.

Door de muziek,grimmige sfeer,acteerwerk,en het einde kom ik toch nog op een 3. Maar een hoogstandje vond ik het niet.

De films van Mann zijn vaak redelijk spannend en goed verzorgd qua acteren en cinematografie (bijv.) en vaak zitten er verschillende sterke scenes. Zijn oeuvre spreekt mij zeker aan en ik blijf hem in de gaten houden. Toch zijn eigenlijk al zijn films ook wat hol en leeg. Echt emotionele binding krijg je niet. Heb bijvoorbeeld ook nog steeds geen overtuigende romance gezien in een film van Mann. Op zulke momenten zie je wel waar hij in te kort schiet.

Thief is hier geen uitzondering op. De film boeit gemakkelijk twee uur. Zeker tegen het eind is de film bij vlagen geweldig. Toch wordt het niet echt geweldig door de zaken die ik al noemde. Dat Mann geen acteursregisseur is, blijkt uit alles. Zelfs de sterke Caan, blijft ver weg. Toch ben ik erg positief, hoor, maar ik blijf dat wel jammer vinden. Mann zal daarom nooit bij mijn absoluut favorieten gaan horen. Toch 4 sterren, want dat hij zeer bedreven is in zijn vak is voor mij duidelijk.

Uitstekende misdaadfilm over een professionele diamantendief. Grootste pluspunt is dat de film autentiek aanvoelt. Sfeervol in beeld gebracht door strak camerawerk en een stoere, bijpassende soundtrack. James Caan overtuigd als de extreem rechtlijnige diamantendief. Verder zou je deze film een geslaagde vingeroefening van Michael Mann kunnen noemen van het latere en superieure Heat.

Goede misdaadthriller, die zich onderscheid van de gemiddelde genrefilm en ook van andere Mannfilms door de bizarre visie van het hoofdpersonage. Veel films over criminelen geven hun protagonist een droom mee die ze via hun werk proberen te realiseren, maar in Thief wordt hier wat de draak mee gestoken door Caan een erg geforceerde droom mee te geven. De scène in het café, waarin hij zijn geliefde (wat heet, 'geliefde' is hier een groot woord) zijn toekomstplannen voorlegt is groots, omdat we hier merken dat Caan zijn plannen niet uit zichzelf komen maar uit wellicht een handboek voor gangasterdromen. Hij kan zich geen leven zonder misdaad voorstellen, maar doet alsof. Hilarisch is dan ook als hij een oversture Tuasday Weld woedend zegt dat ze niet meer hysterisch moet doen en dat gewoon een goede tijd moet hebben. Zijn huwelijksaanzoek aan haar in het café is geen romantische aangelegenheid, hij vraagt haar indirect of ze gewoon een pop in zijn poppenhuis wil zijn. Er wordt tussen de misdaden door best veel aandacht besteed aan de manier waarop Caan zijn ideale burgerleventje in de buitenwijken opbouwt, maar de film weet dat dit een onzinnige illusie is. Hij is nooit verliefd geweest op de vrouw, de baby wordt gekocht en het interieur van het huis past gewoon niet bij hem. Het enige nadeel van dit verhaalelement is dat we moeten geloven dat er een vrouw bestaat die met Caans plannen akkoord zou willen gaan. Dat Tuesday Weld verliefd werd op hem heb ik nooit echt kunnen accepteren.

Het misdaadplot is wat voorspelbaarder en minder origineel, maar werkt uitstekend door de stijlvolle manier waarop het gefilmd is (niemand doet steden bij nacht zo goed als Michael Mann), een goede actiescène tegen het einde aan en de sterke bijrol van Prosky. Caan zelf bediende zich net iets teveel van acteertruks, maar was over de gehele lijn wel overtuigend. De grootste zwakte hier is helaas de centrale inbraak, gek genoeg het enige moment waar het voor mij saai werd. Er ontbrak een spanningsfactor, er werd alleen maar aandacht besteed aan de techniek achter de inbraak. Jammer. Thief is dan ook geen perfecte film, maar wel een die ondanks dat boven het gemiddelde uitsteekt en gewoon erg goed bekijkbaar is.
4*