À l'Intérieur (2007)

De film doet inderdaad wat je ervan mag verwachten. Het is daarom ook gewoon een ''leuke'' film. Maar hij is zeker niet meer dan gemiddeld. Had dan die debiele acties weggelaten, dit had zeker een punt kunnen verschillen. Rete-hard en recht in je smoel werkt bij mij vaak ook goed genoeg...Wolf Creek anyone? voor mij een van de beste shockers die ik gezien heb en die wel de volle score mag hebben van mij omdat die ook spannend en lekker gore is maar niet bol staat van de domme acties van hoofdpersonen Goed, wolf creek had ook geen diepgang maar het is toch wel een topper en dát is een film waar kwa geloofwaardigheid À l'Intérieur nog genoeg van kan leren..tuurlijk had deze films ook momenten waarbij men dacht; dit zou ik anders doen. Maar dat heb je inderdaad in praktisch iedere horror..alleen niet zo extreem als in deze film wat hem gelijk een stuk zwakker maakt! ik zeg verder ook niet altijd dat ik diepgang in een Horror film zoek maar had het bij deze wel verwacht, omdat hij hoog aangeschreven stond en na ik me kan herinneren een plek in de tip 250 heeft gehad..dan mag je wel meer verwachten dan een degelijke slasher die verder wel vol zit met.....enfin voor ik in herhaling ga vallen

Wolf Creek vind ik best wel een ballenfilm. (2,5*) Waar de meeste mensen bij À l'Intérieur over vallen, is nou net het minst belangrijke van allemaal.

Me too, Wolf Creek vind ik niet rete-hard en recht-in-je-smoel en weinig gore (verbleekt eigenlijk hierbij) een leuke en vrij middelmatige horror in een mooie setting.

Wolf creek is inderdaad typische australische middelmaat, niks speciaals aan, waar l'Intérieur nog keihard uitblinkt in de gore en spanning is Wolf Creek dat helemaal nergens. Wel goed hoor, erg solide vooral (met een mooie setting), maar zo worden ze wel meer gemaakt.

Ik bekijk films nooit per genre. De kwaliteit moet primeren vind ik. Er zijn horrorfilms die zeker inhoud hebben en die visueel ook nog eens erg aantrekkelijk zijn maar dat heb ik al honderden keren gezegd

p.s. kijk de nr 8 eens in mijn top 10

Dat heb je al honderden keren gezegd ja, maar niet tegen mij.

Ik denk dat een echte horrorliefhebber meer horrorfilms waardeerd dan jij. Toevallig is jouw nr. 8 ook meteen zo'n beetje de crème de la crème van de horrorfilms. Mijn voorkeur gaat bijvoorbeeld niet uit naar dramafilms, maar soms zit er weleens een goede tussen, al probeer ik ze (de meeste drama's) wel een beetje te mijden. Daarom denk ik dat jij dat toch een klein beetje met horrorfilms hebt omdat de meeste je toch tegenvallen.

Ik stoor me ook zelden aan domme handelingen/keuzes. Mede doordat wat de een een slimme actie vind de ander weer dom vind, sommige mensen ook gewoon (ontzettend) domme keuzes maken (ook in het echt) en omdat rare situaties sneller rare keuzes doen ontstaan. En wat eerder eigenlijk al gezegd is, bij horror vervallen alle wetten van de logica. Zolang ik me gewoon mee kan laten voeren in de film let ik er niet eens op, pas wanneer ik de film echt niks vind beginnen dat soort zaken me op te vallen.

drama's hebben een grotere reikwijdte op het gebied van 'iets te vertellen hebben' dan horrorfilms

Het dramagenre is ook een veel breder genre, vind ik.

Mensen kijken kennelijk nogal ééndimensionaal naar het verhaal of de acties.. nogmaals, de manier waarop het in beeld is gebracht en de montage is subliem! Tel daarbij de vette soundtrack op en de tergende spanning (het gaat soms razendsnel, en ik zat meermaals van het puntje van mijn stoel) als het eenmaal fullblown hard tegen hard gaat tussen die vrouwen! Bovendien is het lijdend voorwerp van de slachtingen de zwangere buik, heilig, taboe in de meeste reguliere horrorfilms nog eens extra pervers en maakt het rigoreuze geweld ook zo dichtbij en heftig. Tsja, ik vond dit echt het toppunt van horror van de laatste 10 jaar, hier viel Haute Tension echt bij in het niet als vrij tam horrorfilmpje met een twist zoals we die al van allerlei standaard-hollywoodthrillers kenden.

Dat kan wel zo wezen, maar volgens mij geef je een beetje aan dat er minstens 2 soorten horrorfilms zijn. Met inhoud en zonder inhoud. Ook al heeft een drama een veel breder genre, dan nog vind ik vaak de echt pure dramafilms niet goed. En meestal hebben ze allemaal inhoud.

Horrorfilms met inhoud zijn echt op de achterkant van een bierviltje te tellen, als je daarnaar op zoek bent zit je inderdaad bij het verkeerde genre.. en als ze al inhoud hebben is die meestal redelijk symbolisch verpakt, zoals de zombies in de supermarkt uit Dawn Of The Dead, als metafoor voor het moderne leven en enkele maatschappijkritische grapjes in zo'n film. En dan wordt die film nog geroemd om zijn diepere laag voor een horrorfilm

Ze schaars dat klopt. En Laoslander heeft het liefst zulke horrorfilms. Nou, dan zeg ik, dan ben je voor mij geen (fervent) horrorliefhebber.

Zo, we zijn even wat pagina's verder zie ik.

Haha ik ben daar precies niet zo beschaamd over dat ik géén horrorliefhebber ben Ik vind vind trouwens dat je films nogal extreem indeelt in genres. Er is zeker een plaats voor geweld of horror in de cinema - het kan perfect gebruikt worden om iets te zeggen, om een punt duidelijk te maken of zelfs gewoon om te entertainen, waarom niet? Maar je film ontdoen van alles wat er een film van zou kunnen maken, enkel om de leemte op te vullen met mentale en fysieke gruwel, zonder doel, zonder pointe, zonder intelligentie... Dat gaat verder dan exploitatie van het medium of van het geweld. Dat is exploitatie van het publiek.

en neeeeeeen ik zeg niet dat dat ook zo is in à l'interieur

deels waar. Er bestaan zeer veel drama's met interessante bedoelingen maar die verneukt worden door een overambitieuze oscargeile regisseur. Kijk maar naar The Hours of The Reader

en kun je bevoorbeeld Eyes Wide Shut of Dogville strikt zien als een drama? sommigen bestempelen het als film noir, andere dan weer als Thriller. Het gaat om de zeggenschap, niet om het genre

mee eens! Voor mij zijn dat The Shining en The Antichrist en dan zijn we bijna rond

Alle wetten van logica vervallen? Nu moet je niet overdrijven he! Mee laten voeren door een film heeft juist bijna alles te maken met de personages en hoe ze handelen. Hoe kunnen handelingen nou niet van belang zijn in een film Je verwacht van een personage op z'n minst dat ze een beetje logisch handelen. Dat je rare dingen doet in bepaalde situaties kan ik begrijpen, zo vind ik het meisje in Haute Tension in het begin echt extreem logisch handelen.

Ik denk altijd maar zo, hoe zou ik handelen in deze situatie? Een van die dingen is als er iemand verstopt zit voor de moordenaar en de moordenaar gaat de kamer weer uit. Op dit moment kruipen in 99% van de films de slachtoffers uit hun schuilplek om vervolgens te grazen te worden genomen. Behoorlijk ergerlijk en makkelijk te voorkomen door je goed en lang te verstoppen. Iets wat ik voor 100% zeker zou doen en het heeft weinig te maken met een kat in het nauw maakt rare sprongen. Het is gewoon achterlijk.

Maar he, da's toch logisch?

Wat het horrorgenre voor mij zo interessant maskt is de grote mate van artistieke vrijheid die men claimt. Het hoeft niet altijd te kloppen, goed geacteerd te zijn of er mooi uit te zien. Dat maakt dat men ook met een laag budget aan de gang kan. Niet voor niets hebben veel grote regisseurs gedebuteerd of zijn ze doorgebroken met een horrorfilm. Wat dat betreft is het een proeftuin voor talent, waar idee en sfeerschepping vele malen zwaarder wegen dan ervaring en vakmanschap. Als het talent zich aandient komt dat laatste wel met de jaren (en budgetten).

Ik neem aan dat iedereen wel een tiental voorbeelden kan noemen van hetgeen ik beweer. De regisseur van deze film scoort ook bijzonder hoog op beide vlakken.

Niet mee eens, de villain in deze film is één van de meest overtuigende en gestoorde villains ever! Verder is het een redelijk standaard verhaal, maar wel de ideale kapstok om deze huiveringwekkend spannende film aan op te hangen, deze film is echt een achtbaan van suspense en gore! Nogmaals, vele malen op het puntje van mijn stoel gezeten.. de schrik zat er bijna van meet af aan goed in. Dan heb je gewoon 100% bereikt wat je met een horror/thriller moet bereiken mijn inziens. Dan kan diepgang of een boodschap me verder gestolen worden. Voor boodschappen ga ik wel naar Albert Heijn zei Dick Maas ooit al eens

Dat is ie zeker (hoewel ik me afvraag of de film zonder de explicietheid van de gruwelijke scenes slechter zou zijn).

Eens, een snelle achtbaan van spanning waar je in stapt en voorbijsuist aan de 'vreemde beslissingen'. Van die zeldzame films terwijl je soms lange perioden hebt dat je denkt 'ik beleef nooit meer die spanning van vroeger bij horrors', mooi wel dus, bijna dan (of we worden wat weker maar dat geloof ik niet

jaaa...maar daarin heb je ook weer 2 categorieën:

regisseurs die weten dat ze crap aan het maken zijn (zoals Jaume Colette Serra in the house of wax of Legion ) - kan een best campy effect opleveren

oftewel regisseurs die hun horrorfilms een ongepaste serieux laten aanmeten.. - gedrochten als creep, saw, hostel, deadgirl , en een heel klein beetje deze film zijn hier een voorbeeld van

'Gedrocht' als Creep is typische pulp. en daar verwacht al helemaal niemand van dat jij dat ook maar enigszins kan waarderen . Same goes voor Slither, Undead, Monster man..etc

dat is de 1ste categorie die ik beschrijf (zelfbewust slechte cinema) en kan ik wél waarderen. daarom geen 4 sterren maar ik kan het waarderen

:D

stond daar net niet cult??

Achja, cult zie ik als films die door een kleine groep mensen word gewaardeerd, dat is het uiteindelijk ook, maar heb het verandert. Creep is voor zover ik weet ook een zelfbewuste foute film, maar ik moet die maar eens herzien, ik plaats 'm altijd in hetzelfde rijtje als die ik eerder noemde.

En daar past 'ie imo véél meer bij dan bij het rijtje Saw/Hostel.

Dan hebben we denk ik een andere creep gezien. Degene die ik gezien heb was een low-budget, low-intelligence slasher flick die ongelooflijk hard z’n best doet om herinneringen op te roepen aan het oeuvre van John Carpenter en aanverwanten

Cult staat daarom niet altijd garant voor kwaliteit kijk maar naar ex drummer dat gemaakt is met een overtuigende artistieke flair, maar die ons voor de rest nul de ballen te bieden heeft.

en als cult een afgeleide zou zijn van cultuur dan kan ik nog kritischer worden maar ik zal er mee ophouden

O, ik ben de eerste om toe te geven dat je binnen het horror genre ook meer troep tegenkomt dan in alle genres bij elkaar. Al ben ik het totaal niet eens met je laatste opsomming. Hostel is juist zeer sfeervol en ondanks dat er op het acteren in Saw het nodige valt aan te merken is het wel een originele set up.

Verder mis ik nog de derde categorie, de entree van nieuw talent (Texas Chainsaw Massacre, Halloween, Evil Dead, Bad Taste, Dog Soldiers, Dementia 13, Beetlejuice, Duel, Tetsuo, Haute Tension, etc....)