Gli Uomini dal Passo Pesante (1966)

Ik zie dat er iemand gestemd heeft op deze film, die ik al járenlang vergeefs zoek.

Mag ik weten waar die dan te vinden is alstublieft dankuwel...

Na vele jaren zoeken heb ik deze film uiteindelijk dan toch te pakken kunnen krijgen.

Weliswaar geen al te beste kopie (video naar DVD) maar ik ben er toch blij mee.

Een slechte film is het zeker niet, al mankeert er wel het e.e.a. aan, waardoor hij net niet echt goed is.

Het grootste probleem is misschien wel de locatie.

Die bezorgde mij in ieder geval niet een echt western gevoel.

Ik weet niet zeker waar de film werd opgenomen.

Maar de omgeving van Almeria, waar de meeste Spaghettiwesterns gemaakt werden, is het zeker niet.

In de filmkopie die ik nu bezit overheersen de bruine tinten, hetgeen het geheel ook niet ten goede komt.Graag zou ik ooit een betere kopie onder ogen krijgen.

Bovendien is het een western die er net iets teveel Europees uitziet om voor een Amerikaanse western door te kunnen gaan, en te Amerikaans van opzet is om onder de noemer Spaghettiwestern te vallen.

Dit is een van de weinige Europese westerns waarin een kudde koeien te zien is.

Over de verschillende rassen die die kudde vormen heb ik het verder maar niet, haha.

Het was in ieder geval een poging om e.e.a. wat echter Amerikaans te doen lijken.

Dat lukte bij de keuze van de paarden die in de film te zien zijn ook niet al te best.

Wie de held van een western op een paard zet dat eerder voor de kar van een schillenboer thuis hoort verdient dikke strafpunten.

Het verhaal op zich is goed.

Een tragische familiegeschiedenis over despoot Temple Cordeen (Cotton) en zijn zoons en dochters, die door de houding van de vader onderling niet overeen komen.

Moord en doodslag is het resultaat daarvan.

Ook de rolbezetting is zeker niet verkeerd.

Cotton, Scott, Franco Nero (vlak voor zijn doorbraak in de rol van Django) en James Mitchum.

Die laatste lijkt ongelooflijk veel op zijn vader Robert, en ook zijn stem klinkt vrijwel identiek.

Helaas heeft hij niet ook het acteertalent van zijn pa meegekregen.

Wat hij in deze film laat zien kan, met wat goede wil, net door de beugel.

Cotton is overtuigend als de tirannieke vader, en Nero als de halfbloed die een van Cordeens dochters liefheeft (tot groot ongenoegen van Cordeen)

Helaas is Franco's rol wat te klein

Het meest verraste mij echter Gordon Scott, van wie ik vrijwel alle andere films waarin hij ooit speelde wel gezien heb, behalve een tweetal geheim-agenten films, die nog moeilijker op te sporen zijn dan 'The Tramplers".

Scott speelt zijn rol prima.

Als actie-held was hij altijd al overtuigend.

Maar ook met meer dialoog kon hij uit de voeten zoals hier blijkt.

En bovendien had de man een erg aangename stem viel mij nu echt weer op.

Het was ook de eerste film waarin hij zijn blote torso niet hoefde te tonen.

(in zijn Tarzan en Grieks-Romeinse mythologische spektakelfilms kon hij daar natuurlijk nooit onderuit)

Hierna zou hij nog maar in twee andere films spelen, om daarna voorgoed uit de filmbusiness te stappen.

Dat had vooral te maken met problemen op persoonlijk vlak.

Wel jammer eigenlijk, want als acteur zat er denkelijk nog wel wat meer in hem, en hij was altijd een grote publiekstrekker, vooral in Europa.

Na vele jaren in vergetelheid en armoede geleefd te hebben overleed Scott in 2007.

Alleen een groepje van fans (waaronder ondergetekende) had op het laatst van zijn leven nog enig contact met hem.

Zijn laatste levensdagen, in een verzorgingstehuis, sleet hij met het bekijken van zijn films, die hij via genoemde fans gekregen had, net als een TV toestelletje en afspeelapparatuur (en andere nuttige spullen, want hij had niets meer dan alleen zijn herinneringen)

Met zijn familie had hij geen banden meer.

Wij hebben na zijn overlijden zelfs nog wat geld bij elkaar gebracht voor een ' grave-marker', een kleine nummer-steen op zijn graf.

Een echte grafsteen was niet toegestaan, want hij ligt begraven op een kerkhof voor oud-militairen, waar de graven alleen met een nummer gemarkeerd worden.

Heel triest dat iemand die voor zijn vele fans op een voetstuk stond zo moest eindigen.

Voor mij was dit een matige western .

Ook mijn exemplaar zitten net als die van Brix veel bruin tinten in.

Dit komt de film zeker niet ten goede.

Maar dit was niet het enige waardoor ervoor mij weinig plezier aan de film te beleven viel.

Een belangrijk punt van westerns vind ik de juiste western sfeer .

Dat heeft deze film voor mij niet .

Zo heeft de locatie geen uitstraling voor een western.

Het stadje doet wel heel arm moedig aan.

De gebouwen die er stonden leken wel van karton.

Van de Soundtrack moet je houden maar persoonlijk vond ik het eerder vervelend klinken dan mooi.

Ook de outfits en dan vooral de hoed van James Mitchum zag er niet uit.

De gunfight op het laatst waar de cowboys bij bosjes neervallen viel mij ook tegen .

Het verhaal is dan nog best wel oké net als de acteurs Scott, Cotten die er nog iets van proberen te maken .

Kortom de film heeft voor mij te veel minpunten om er een voldoende voor te geven .

mr rumson

Ik las dat de film grotendeels is opgenomen in de buurt van Rome, en de scènes met de koeien in Spanje.

Inmiddels schijnt er een DVD van betere kwaliteit in de handel te zijn, maar dat maakt de film nog niet beter

Brix

Dat zou kunnen kloppen dat de film daar is opgenomen .

Zo staat het tenminste ook bij IMDB.

Die scene met die koeien dat was wel een hele vreemde kudde bonte koeien.

Daar liep van alles tussen de witte koeien die je ook wel eens ziet in Frankrijk.

Maar ook onze bekende zwart met wit zag ik er tussen kuieren .

Nee die Europese of Spaghetti westerns dat is niet zo mijn ding geloof ik .

Daar zit een bepaald sfeertje in dat mij niet zo trekt .

Wat vooral komt net als bij deze de muziek en de locaties.

Al geld dat natuurlijk niet voor alle spaghetti westerns .

Want er staan er zelfs twee in de top van de Persoonlijke top 100 die ik pas hier nog geplaatst heb .

Deze vannacht bekeken op een R1 Wild East dvd.
Hoewel de film meer aanvoelt als een Amerikaanse western, incl. het ontbreken van grote close-ups van markante koppen en een final duel met de hoofdschurk, is dit toch wel een behoorlijk goede Spaghetti western geworden, vol steeds meer opgevoerde spanning en emotie richting het einde toe.

Vooral de casting is geslaagd met ex-Tarzan Scott in hoofdrol en Cotten als zijn vader en het recht in eigen handen nemende schurk.
Ook zeker een positieve bijdrage is aanwezigheid van Nero (op begintitels en posters als Frank Nero) in vroege rol en zoontje Mitchum, want voor zijn doen niet zó houterig als in b.v. "Grand Canyon Massacre", hij toont daadwerkelijk hier en daar wat emotie.

Verder zien we zelfs een mooi in beeld gebrachte scene, waarbij honderden koeien te paard worden gedreven, dat er van alles qua koeienrassen door elkaar loopt vergeten we dan maar even, een film met veel koeien is voor mij altijd een plus!

Eindconfrontatie met hoofdschurk annex vader is misschien ietwat teleurstellend, maar paste op de één of andere manier wel bij de film.

Kan niet anders stellen dat ik heb genoten, dus laat ik gul zijn: een acht, ofwel vier sterren.