Planet Terror (2007)

Een heerlijke Rodriquez film, allemaal overdreven maar geweldige pulp.

Heerlijk om de cast uit Dusk till dawn weer terug te zien.

Een heerlijk vermakelijke film.

4*

Dat zijn er niet zoveel. Wie dan allemaal?

Trejo, Marin, Savini, Parks, Tarantino

inderdaad zijn er niet zo veel, sorry

Die hebben betrekkelijk kleine rollen, behalve Tarantino. Trejo speelt niet in de film, maar alleen in het voorfilmpje.

p.s. heb je de goede Braveheart wel in je top 10?

Marin zit ook in het voorfilmpje, wat ik eigenlijk ook bedoel is dat de sfeer van dusk till dawn weer een beetje te proeven is in deze film van Rodriquez.

Dat dan ook nog een paar acteurs te zien zijn uit die film maakt hem voor mij nog leuker om te zien.

p.s bedankt voor de tip, was idd niet de juiste.

Wat deed Stacy Ferguson (a.k.a Fergie) in deze film, die had er niet in gehoeven wat mij betreft. Al met al een aardige film maar ik zie liever realistische. Ik snap ook niet wat deze film en Death Proof met elkaar te maken hebben... iemand? (De mooie vrouwen waarschijnlijk in beide films).

"In 2007, filmmakers Quentin Tarantino and Robert Rodriguez released their individual films Planet Terror and Death Proof as a double feature under the title Grindhouse, edited together with fake exploitation film trailers and 1970s-era snipes in order to replicate the experience of viewing a double feature in a "grindhouse" theater. Although Grindhouse received critical acclaim, it was financially unsuccessful in the United States. The films were screened individually in international markets and on home video.

Bron: Wikipedia

gewoon te vet voor woorden

lekker goor en over de top

4.5 ster

ik heb een vraagje;

was bij dat meisje in de film niet haar rechterbeen eraf?

hebben ze dan bij de poster expres verkeerd gedaan ofzo?

Er is ook een poster waar haar linker been er af is. Kwestie van spiegelen en niet goed opletten of gewoon expres doen ja ^^

Argeloos recyclagewerk van oude pulpfilms door pure inspiratieloosheid . Dat Tarantino dit trukje nog steeds doet hoeft niet te verbazen ( maakt zichzelf hier trouwens compleet belachelijk ) maar dat Rodriquez die met Sin City zoweer een meesterwerk maakte hier aan mee doet is een spijtige zaak. Behalve het bloed en de gore mist deze film alles . In plaats van een over the top zombiefilm met humor ( shaun of dead ) zie ik hier een hopeloos mislukte film die nergens ergens weet enigzins te boeien of ook maar grappig te zijn. Aan inhoudloosheid til ik niet zwaar als een film entertaint of visueel verbaast. Planet Terror doet geen van beiden : dit misbaksel weet , naar mijn mening , enkel horror/cultfilm noobs of fans van veel bloed te plezieren en visueel houdt Rodriquez het bij veel ketchup en een korrelige filter.

1*

Een hogere score dan Death Proof...

En terecht.

Net niet.....

Yup, logisch, Deathproof is tot nu toe de slechtste film van het jaar.

Het gemiddelde bewijst anders het tegendeel....

Het bewijs dat er een een groot aantal Verblinde Tarantino fan boys bestaat ^^.

Mooie film, heerlijke lekker cliché. Niet zo goed als death proof, vond ik maar toch altijd nog een 3,5.

briljante film! rodriguez op zen best

mee eens.

omdat er Tarantino op staat, is het zogenaamd hip en cool.

Feitelijk is Deathproof te saai om je ogen bij open te houden.

Ik verwacht van Planet Terror een stuk meer

Dat is weer zo'n goedkope reactie. Al had Piet Pik de film geregisseerd. Death Proof en Planet Terror zijn gewoon goede films naar mijn mening.....

Ik ken alleen ouder werk van Piet Pik (Gertruida gaat op Schoenenjacht, uit 1987 en Thomas en het Ei, uit 1983)

Wel vind ik DeathProof gewoon zwak.

Zoals gezegd, Planet Terror moet ik nog zien.

Ik respecteer je mening

In zijn opzet beter geslaagd dan Death Proof. Als dat opzet een hommage aan de exploitation-films brengen was, tenminste.

Bloed langs alle kanten, zombies, slechteriken en bizarre situaties.

Maf verhaal, ook al was dit verhaal slecht uitgewerkt en flauwe humor maakten dit een fijne film.

Niet zo boeiend als Tarantino's film, wel geslaagder.

4*

Deze nacht gezien. Moet het allemaal nog even laten bezinken want het was best een bizarre ervaring. Binnenkort een reviewtje.

Films die bewust de grenzen van pulp opzoeken zijn moeilijk te beoordelen. Negatieve aspecten kunnen immers vaak weerlegd worden omwille van het zichzelf rechtvaardigende pulpkarakter. En in dat opzicht valt bij Planet Terror het geniale soms moeilijk van het ridicule te onderscheiden. Feit is dat de kijker op een vloedgolf van foefjes wordt getrakteerd, waardoor hij niet meer weet waar eerst te kijken. Dolkomsiche vondsten als het mini-brommertje, het machinegeweer als beenprothese en het naaldenpistool vormen nog maar het topje van een ijsberg die overloopt van bikkelharde en humoristische actie/horrorscènes.

Als ode aan groezelige en soms onbedoeld komische trash uit de grindhouse-periode is Planet Terror ongetwijfeld een schot in de roos. Al was het maar omdat Danny Trejo schittert als nooit te voren in de voorafgaande neptrailer van “Machete”. Het spijtige aan deze exploitation context is evenwel dat enkele bloedstollende horrorsequenties prompt worden platgewalst door de komische noot in het hele gebeuren. Neem bijvoorbeeld de schaarse shots die een apocalyptische en claustrofobische sfeer ademen zoals we die enkel kennen uit Romero’s werk. Meermaals viseert Rodriguez een meute rottende zombies die vanuit een laaghangende nevel tussen kalende bomen geniepig hun slachtoffer besluipen. Deze zeldzame van kikvorsperspectief voorziene shots suggereren een dreiging die de mensheid meer kopzorgen zal bezorgen dan de ooit zo gevreesde zeven bijbelse plagen. Een beetje pijnlijk dan ook dat Rodriguez zich tot deze enkele shots beperkt. Hij laat z’n publiek zien waarin hij op visueel vlak allemaal in staat is, hij laat ze met andere woorden proeven van iets fantastisch, maar meer dan wat plagerij wordt het helaas niet. Daarentegen pompt hij zijn zombiekomedie boordevol actie en niet aflatende smeerlapperij. Ondanks een potentieel angstaanjagende invulling van de pandemie compenseert Rodriquez dit manco dus ruimschoots met een flinke portie nooit eerder vertoonde (opzettelijke) onzin.

Doorheen alle bloederige nonsens zijn uiteraard tal van verwijzingen verweven, maar het is toch opvallend dat de standaard die Braindead ooit gezet heeft wat hoeveelheid gore betreft, hier toch min of meer geëvenaard wordt: geïnfecteerde wonden, emmers bloed, liters etter, afgehakte ledematen, exploderende hoofden en horden composterende ondoden. En als kers op de taart krijgt de kijker een helikopter-versus-zombies scène voorgeschoteld die immer zal bijblijven; een vette knipoog naar de alles verslindende grasmaaier uit het meesterwerk van Peter Jackson. Ook Gregory Nicotero, die we nog kennen van Hostel 1 & 2 en verder niet vies is van een samenwerking met het Tarantino-vriendenclubje, is weer van de partij en wie zal betwisten dat hij flink zijn best heeft gedaan met de special make-up en effects? Inderdaad, pure verwennerij!

Maar ondanks al het leuks komt er soms gewoonweg té veel op je af als kijker – te veel opdringerige personages die allen kost wat kost hun stoere oneliners en vloeksalvo’s willen spuien. Sommige grapjes zijn bovendien wel erg gemakkelijk en flauw, de algemene teneur van de film echter is er een van bizarre, maar hilarische flauwekul. Naast de typische visuele gimmicks en het zichtbare spektakel, zit per uitzondering ook de score perfect op z’n plaats. Postmoderne Carpenter-riedeltjes suizen door de luidsprekers en geven de dan al amusante confrontaties tussen mensen en zombies nog meer panache. Oorspronkelijk had Rodriguez voorzien dat de grootmeester de soundtrack ter harte zou nemen, maar achteraf bekeken bleek hijzelf een meer dan succesvolle tweede keus.

Nu, wat gebeurt er als je samen een project uitwerkt waarbij ieder een eigen interpretatie geeft aan het begrip grindhouse? Juist, dan word je onvermijdelijk met mekaar vergeleken! Waar Death Proof eerder bleef steken in een saaie eerste versnelling, schakelt Planet Terror door naar een wervelende vijfde om vervolgens alle remmen los te gooien en zich op een nietsvermoedend publiek te storten. Creatieve Roberto presteert al jaren beter dan zijn partner in crime, pretentieuze Quentin, en hopelijk wordt met deze double bill ook het grote publiek hiervan overtuigd. Tarantino, die nog niet eens zo slecht acteert in z’n kleine doch opvallende rol, komt bovendien erg sadistisch aan z’n einde. Alsof Rodriguez hiermee symbolisch aangeeft dat hij voorgoed komaf wil maken met de hegemonie van z’n maatje en uit diens schaduw wil treden.

Dit is wel de meest domme slaapverwekkende film die ik in tijden heb aanschouwd. Die effecten waren niet om aan te zien en van spanning was nergens geen sprake. Misschien was het de bedoeling om alles zo overdreven en goedkoop neer te zetten, maar het werd er alleen maar zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz. Hoe vaak ik wel niet "ja hoor" en "wat dom zeg" heb gepreveld zegt genoeg.

Nee, ik vind het zonde van mijn tijd. Ik begrijp ook niets van de score hier op moviemeter.

Ja.

Het blijft een miserabele film.

5 sterren?

Ach ja, als die film zwaar overdreven is, is de score natuurlijk ook zwaar overdreven gehouden. Ik snap het.

Ik houd het op 1 sterretje.

Ik heb de volle 105 minuten van deze film genoten, ik vond hem op alle punten geweldig, en heb er heel hard om moeten lachen. Wat wil je nog meer?