Planet Terror (2007)

Waar Tarantino zijn helft nogal serieus nam, brengt Rodriquez (gelukkig) wat luchtigheid en humor in de zaak. Stoorde me ook minder aan het gekloot met krassen op de film en verkeerde geluidsmixen. Ik had minder het gevoel dat ik naar een expres slecht gemaakte film aan het kijken was. Vooral erg gelachen dus...

3,5*

Mee eens, op de passage 'QT eat your heart out' na!

Ontzettend knap gemaakte film. Ik zou zomaar fan worden van het horror genre als dit de norm was.

Die scenes met Quentin Tarantino met gasmasker op waren geweldig.

Het was ook leuk om deze ranzige film op maandagavond in de ranzige bioscoop Catharijne te zien. En leuk dat de zaal nog vrij goed gevuld was.

Ik vond Death Proof ook goed. Aleen denk ik dat die op bioscooplengte minder goed tot zijn recht komt en Planet Terror wel uitstekend vermaakt de volle 105 minuten.

4 sterren

Wow! Mijn mede bioscoopgangers vonden het allemaal wat ver gaan, maar ik geloof dat het 'expres over de top'-gedeelte ze wat ontgaan is want ik was onder de indruk. Ik verwachte een vermakelijk horrorfilmpje dat je even tussendoor meepikt, goed voor een kleine 2* en veel vermaak, maar Planet Terror is meer dan dat.

Van het begin af aan (de Machete trailer; oh my ) is Planet Terror goed bezig, met de dansscene en de daaropvolgende kleedkamerscene wordt de toon voor de film gezet en vanaf dat moment is PT een grote rollercoaster door alle clichés van het genre, en dan nog eens tot de 5e macht.

Geweldige rollen van Marley Shelton en Rose McGowan, maar ook van Josh Brolin en Freddy Rodriguez die allemaal geweldige types neerzetten. Ik zeg types omdat ze nou niet bepaald uitgediept worden, maar ach, waar is dat ook voor nodig in een film als deze. In dat rijtje behoort dan ook wel de fenomenale rol(/cameo) van Bruce Willis. In zijn korte screentime zet hij een geweldig personage neer dat bovendien heerlijk aan z'n einde komt.

De film gaat verder dan ver, maar blijft altijd komisch, hier en daar was ik even bang dat het allemaal net wat te lang door zou gaan, maar altijd kwam er wel weer een nieuwe gimmick om de hoek kijken; de meskunsten van El Wray, de slappe handjes, het geweerbeen, ga zo maar door.

Met een geweldig overdreven en hilarische laatste 2 minuten komt PT tot een goed horrorwaardig einde. Het was veel meer dan ik ervan verwacht had, nu Death Proof nog zien!

4*

Leuke film. Erg veel humor zat erin en dat past precies in deze film. Alles lekker enorm overdreven. Liters bloed...leuke personages...leuke actie...goed in beeld gebrachte horror. Bruce Willis en Tarantino ook beide leuke rolletjes. 4*

Heerlijke film, zeker na het tegenvallende Death Proof. Hilarisch overdreven gedoe en dito quotes zorgden voor menig gulle lach; Rodriguez gaat erop en erover met z'n hommage. Met veel plezier gemaakt, met veel plezier gekeken.

4*.

Misschien is het al eerder gezegd (kan het niet zo snel vinden), maar die helicopterscene is wel heel erg identiek aan 28 Weeks Later of niet? Zal wel toeval zijn.

Vond het verder wel grappig over-the-top gedoe. Op zich beter dan Death Proof qua entertainment en uitwerking, alleen liggen die Rodriguez ideetjes me altijd wat minder dan die van Tarantino. Iets teveel fantasy-elementen of zo.

Lekker filmpje.

Zonder de drukkende aanwezigheid van Death Proof weet deze film volop te overtuigen. Grindhouse of niet, Rodriguez weet wél erg goed wat amusement is.

Leuke humor, lekkere portie sadisme, overdreven hoop bloederig gespuis, coole zombies, opvallend wel de helicopter scene (cfr 28 Weeks Later), het visuele stijltje was niet zwaar storend - hoewel toch een beetje flauw na een tijdje.

Heerlijke bullshit film, perfect uitgevoerd. Toch jammer dat Tarantino zelf ook een rolletje heeft, al rondt Rodriguez dat hoofdstukje wel erg mooi af.

4*

Net nog even in de bios kunnen zien, zeker geen spijt van. Toch is Grindhouse veruit de beste versie van de film(s), het tempo van beide extended cuts ligt gewoon soms net wat te laag. Desalniettemin heb ik me kostelijk geamuseerd. 3,75*.

From Dusk Till Dawn, in het kwadraat

Tarantino's hommage aan het tomeloze genre van de exploitation komt volgende week aan de beurt, dus een sluitende vergelijking met Rodriguez' uitstap in het genre is nog niet aan de orde.
Rodriguez weet alleszins wel wat entertainment inhoudt en hoe hij dat aan de kijker moet brengen. 'Planet Terror' brengt een voor mij namelijk ongeziene ervaring inzake schaamteloze gore, heerlijk stoere personages, stupide verhaallijnen én sappige dialogen. Het bloed gutst als nooit tevoren in het rond (geen enkele opengespleten holte wordt geschuwd) en dat verdient op zich al een pluim.

Daarnaast serveert Rodriguez ons een geweldig cynische toespeling op de oorlog in Irak (zie onder andere hoe Bruce Willis beweert dat hij een einde bracht aan het leven van Bin Laden), maar bovenal een verrassend charismatische Grindhouse-babe: Rose McGowan is sexier dan ooit, getuige haar openingscène en haar hoogsteigen 'beengeweer'. De plagerij van Rodriguez bereikt echter zijn hoogtepunt in de nu al legendarische 'missing reel-scene'.

Zonder een noemenswaardig punt van kritiek te zijn, had ik wel verwacht dat de Grindhouse-experience meer nadrukkelijk aanwezig zou zijn. Al heb ik het gevoel dat ik voor de volwaardige ervaring eerder bij de doublefeature, 'Grindhouse' zelve, moet aankloppen.
Wel een punt van kritiek en meteen het enige moment waarop 'Planet Terror' ontgoocheld, is de erbarmelijke verschijning van Tarantino. Rodriguez mag dan op directe wijze een knoop zetten in de seksuele lust van de man, hij kan niet opzij schuiven dat Tarantino geeneens kan beschikken over een bad-ass attitude en al helemaal niet over een neus voor slecht acteerwerk wanneer dat ertoe doet.

'Planet Terror' gaat verder waar 'From Dusk Till Dawn' stopte: nog meer heerlijke nonsens, ditmaal echter in het kwadraat én verpakt in een aantrekkelijk jasje. Wat wil een mens nog meer...

Dikke 3.5*

Films die bewust de grenzen van pulp opzoeken zijn moeilijk te beoordelen. Negatieve aspecten kunnen immers vaak weerlegd worden omwille van het zichzelf rechtvaardigende pulpkarakter. En in dat opzicht valt bij Planet Terror het geniale soms moeilijk van het ridicule te onderscheiden. Feit is dat de kijker op een vloedgolf van foefjes wordt getrakteerd, waardoor hij niet meer weet waar eerst te kijken. Dolkomsiche vondsten als het mini-brommertje, het machinegeweer als beenprothese en het naaldenpistool vormen nog maar het topje van een ijsberg die overloopt van bikkelharde en humoristische actie/horrorscènes.

Als ode aan groezelige en soms onbedoeld komische trash uit de grindhouse-periode is Planet Terror ongetwijfeld een schot in de roos. Al was het maar omdat Danny Trejo schittert als nooit te voren in de voorafgaande neptrailer van “Machete”. Het spijtige aan deze exploitation context is evenwel dat enkele bloedstollende horrorsequenties prompt worden platgewalst door de komische noot in het hele gebeuren. Neem bijvoorbeeld de schaarse shots die een apocalyptische en claustrofobische sfeer ademen zoals we die enkel kennen uit Romero’s werk. Meermaals viseert Rodriguez een meute rottende zombies die vanuit een laaghangende nevel tussen kalende bomen geniepig hun slachtoffer besluipen. Deze zeldzame van kikvorsperspectief voorziene shots suggereren een dreiging die de mensheid meer kopzorgen zal bezorgen dan de ooit zo gevreesde zeven bijbelse plagen. Een beetje pijnlijk dan ook dat Rodriguez zich tot deze enkele shots beperkt. Hij laat z’n publiek zien waarin hij op visueel vlak allemaal in staat is, hij laat ze met andere woorden proeven van iets fantastisch, maar meer dan wat plagerij wordt het helaas niet. Daarentegen pompt hij zijn zombiekomedie boordevol actie en niet aflatende smeerlapperij. Ondanks een potentieel angstaanjagende invulling van de pandemie compenseert Rodriquez dit manco dus ruimschoots met een flinke portie nooit eerder vertoonde (opzettelijke) onzin.

Doorheen alle bloederige nonsens zijn uiteraard tal van verwijzingen verweven, maar het is toch opvallend dat de standaard die Braindead ooit gezet heeft wat hoeveelheid gore betreft, hier toch min of meer geëvenaard wordt: geïnfecteerde wonden, emmers bloed, liters etter, afgehakte ledematen, exploderende hoofden en horden composterende ondoden. En als kers op de taart krijgt de kijker een helikopter-versus-zombies scène voorgeschoteld die immer zal bijblijven; een vette knipoog naar de alles verslindende grasmaaier uit het meesterwerk van Peter Jackson. Ook Gregory Nicotero, die we nog kennen van Hostel 1 & 2 en verder niet vies is van een samenwerking met het Tarantino-vriendenclubje, is weer van de partij en wie zal betwisten dat hij flink zijn best heeft gedaan met de special make-up en effects? Inderdaad, pure verwennerij!

Maar ondanks al het leuks komt er soms gewoonweg té veel op je af als kijker – te veel opdringerige personages die allen kost wat kost hun stoere oneliners en vloeksalvo’s willen spuien. Sommige grapjes zijn bovendien wel erg gemakkelijk en flauw, de algemene teneur van de film echter is er een van bizarre, maar hilarische flauwekul. Naast de typische visuele gimmicks en het zichtbare spektakel, zit per uitzondering ook de score perfect op z’n plaats. Postmoderne Carpenter-riedeltjes suizen door de luidsprekers en geven de dan al amusante confrontaties tussen mensen en zombies nog meer panache. Oorspronkelijk had Rodriguez voorzien dat de grootmeester de soundtrack ter harte zou nemen, maar achteraf bekeken bleek hijzelf een meer dan succesvolle tweede keus.

Nu, wat gebeurt er als je samen een project uitwerkt waarbij ieder een eigen interpretatie geeft aan het begrip grindhouse? Juist, dan word je onvermijdelijk met mekaar vergeleken! Waar Death Proof eerder bleef steken in een saaie eerste versnelling, schakelt Planet Terror door naar een wervelende vijfde om vervolgens alle remmen los te gooien en zich op een nietsvermoedend publiek te storten. Creatieve Roberto presteert al jaren beter dan zijn partner in crime, pretentieuze Quentin, en hopelijk wordt met deze double bill ook het grote publiek hiervan overtuigd. Tarantino, die nog niet eens zo slecht acteert in z’n kleine doch opvallende rol, komt bovendien erg sadistisch aan z’n einde. Alsof Rodriguez hiermee symbolisch aangeeft dat hij voorgoed komaf wil maken met de hegemonie van z’n maatje en uit diens schaduw wil treden.

Dit is eigenlijk een heel aparte film die hierboven wordt omschreven als een horror film. Maar alleen een horror film (vanwege de zombies) is het niet want er zit ook heel veel actie en humor in.

De film is super overdreven (wat ook de bedoeling is) en de actie is geweldig. De hoofdrol speler Freddy Rodríguez (nooit eerder van gehoord) van deze film speelt verrassend goed en verfrissend. Ook de zeer wulpse Rose McGowan speelt een prima rol in deze film. Bruce Willis vind ik daarentegen tegenvallen (speelt stijfjes en te geforceerd).

Het verhaal is niet bijster en spannend is het ook nooit maar de combinatie van actie (soms super overdreven), humor en horror (de zombies) en overdreven dialogen (barbecuesaus) maken dit tot een zeer leuke film. Het einde is overigens wel wat minder maar dat drukt de pret niet.

Het leuke van deze film is ook dat er zeer veel verschillende types in meespelen. De meeste daarvan zijn trouwens zeer leuk en appart. Fergie van de Black Eyed Peas speelt trouwens ook een korte rol in deze film.

Kortom een zeer vermakelijke film.

Leuk de ode aan oude zombiefilms en het Carpenter-esque alleen pakt Rodriguez het helemaal verkeerd aan. Op momenten weet hij knap de sfeer naar 70's en 80's niveau te brengen met hier en daar heerlijke Carpenter klanken maar verknalt hij het over het algemeen helemaal met zijn gebruikelijke 'coolness'. Teveel stunts, teveel wisecracks, teveel actie, kortom teveel 'cool' dus. Rodriguez zal nooit mijn regisseur worden. Death Proof vond ik beter.

2,5*

Geslaagde film, erg komisch, de dialogen zijn gewoon te grappig voor woorden. En dan zo´n lekkere ouderwetse sfeer met heerlijke bloederige actie momenten. Vond het een beetje een kruising tussen Shaun of the dead en Dawn of the dead.

Wel een aardige film. Ik vond hem zoieso beter dan Death Proof, die vond ik enorm saai. Maar het idee van deze film stond mij meer aan, bijv de zombies en het gore etc. Vond het af en toe wel erg rommelig, en de stijl qua filmen lag niet echt in mijn straatje, maar uiteindelijk was het wel vermakelijk om naar te kijken. De hoofdrolspeler (die Mexicaan) was ook nog niet eens heel erg verkeerd!

Dus een aardige voldoende 3.5*

Leuke over de top film, met lekker veel gore scenes en een aantal grappige vondsten. Gewoon lekker achterover zitten en genieten van alle onzin die in deze film voorbijkomt, dan zul je je best vermaken. Beter dan Death proof in ieder geval.

3,5*

Deze gisteren eindelijk bekeken.

Allereerst moet ik toegeven dat ik niet echt een fan ben van Rodriques. Ik vind hem een regisseur, die welliswaar coole, spectaculaire actiescene's mooi in beeld weet te brengen, maar die verder niks te vertellen heeft en vaak ook het eenvoudigste verhaaltje nog hopeloos weet te verknallen door met eindeloos weirde scene's en personages op de proppen te komen.

Maar laat dat nou juist net voor deze keer in zijn voordeel werken!!

Waar Tarantino veelste veel nog wat van een verhaal en serieuse dialogen in zijn Death Proof gedeelte probeerde te verwerken (en daar door gedeeltelijk faalde!), weet Rodriques WEL meteen de juiste toon te vinden voor zijn homage aan het Grindhouse B-film genre!

Ik heb me werkelijk telkens suf zitten te lachen, met weer een volgende krankzinnige scene en idiote plotwending!

Met name de "missing reel " vondst was werkelijk geniaal! Om een sleutelscene met je beroemdste acteur in de film NIET in de film te hebben (met als resultaat daardoor de opvolgende scene's behoorlijk verwarrend ook te krijgen) was echt hilarisch!

En wat een geweldig wijf die McGowan (zelfs zonder, of JUIST door het ontbreken van haar rechterbeen!)

Ik geef een acht, ofwel vier sterren!

Planet Terror is een bovengemiddelde horrorfilm die dusdanig over de kop gaat dat het de film een beetje afzwakt. Opzettelijk gemaakte pulp en met name voer voor gore-fanaten en cinefielen. Was tevens één van de doublefeature: Grindhouse.

Tweede deel van Grindhouse. Dit keer door Rodriguez gemaakt: "meester der overdreven overdetop geweld". Planet Terror is er ook zo'n eentje. Verhaal slaat natuurlijk nergens op. Maarja, wie let hier nou op het verhaal? Rodriguez heeft weer een uiterst geweldige prent klaargestoomd dat niks doet schuwen. Boordevol keiharde extreem bloederig geweld en platte humor. Alles is zo lekker hard ranzig, smerig, overdreven en onzinnig dat je gewoon met een big smile op je face zit te kijken. Gewoon allemaal heerlijk schaamteloos. De rollenverdeling was ook fantastisch met Freddy Rodriguez als een doodnormale burger Wray en de sexy Cherry. (als haar been eraf is is ze helaas niet zo sexy meer), De B-film acteur Jeff Fahey als JT, die de BBQ eigenlijk belangrijker vind dan de dorpelingen die worden afgeslacht. De politiegroep die eigenlijk dommer zijn dan Wray en natuurlijk de erg leuke bijrollen van Ouentin Tarantino en Bruce Willis als geinfecteerde soldaten. De zombies zien er ook heerlijk kotsverwekkend uit en als er weer eens een oorlog ondstaat met heerlijk veel knallen spat het bloed, ledenmaten en de brokken verrot vlees letterlijk extreem in het ronde.

Wat ook lekker smerig was was die QT als zombie waar als hij Cherry wilt verkrachten en zijn broek naar beneden trekt zijn hele pik er slierterig afrot. haha.

Heerlijke overdreven splatterfilm. BTW ook op de ouderwetse stijl gefilmt net als Death proof. Gewoon onzinnig goed en over de top. Gewoon weer een nieuw pareltje van Robert Rodriguez.

5,0*

Enigszins bekomen van de pret, even een korte review.

Ik heb me sinds "They Live" niet meer zo vermaakt met een film. Steeds als je denkt: "het kan nu niet meer gekker worden", gebeurt het. Geniaal. Heb hem ook meteen in mijn top 10 gezet. Wat een verademing na het matige en ronduit saaie "Death Proof".

De trailer van Machete is alleen al hilarisch. En dan moet de 'hoofdfilm' nog beginnen... Planet Terror heeft veel vaart, maar toch rustige momenten met grappige dialoog. Er zitten enorm veel 'coole' personages in waarbij een aantal onvermijdelijk het einde niet haalt, en aangezien er veel sympathieke karakters in zitten, is het erg spannend om te zien wie het overleeft en wie niet (in tegenstelling tot de doorsnee horrorfilm, waarbij vaak alle personages vreselijk irritant zijn op de uiteindelijke overlevende na).

Er zitten erg veel leuke verrassingen en wendingen in (die man die aan het begin zijn masker afdoet, ik wist bijvoorbeeld niet dat hij meedeed). De casting is sowieso geweldig. Die dokter, die BBQ sauce gast, die zwerver-met-een-duistere-achtergrond en de politieman, allemaal coole personages met een overdosis testosteron. Het is leuk om te zien dat er een regisseur is die kennelijk dezelfde puberale, zwarte, smerige (en geniale) humor heeft als ik.

5 sterren.

P.S. ik geloof dat de "Evil Dead" trilogie met Campbell hier een beetje op lijkt qua thema en humor. Die heb ik nooit gezien, zal het gauw eens doen. Ik houd niet van horrorfilms met erg veel schrikmomenten, maar lekkere absurde zombie slasher movie, dat ligt me kennelijk wel.

Verassend goede actie/horror/comedy, een van de beste horrors die ik heb gezien. Death Proof nog niet gezien maar dit was in ieder geval geweldig. Een soort 'From Dusk Till Dawn', maar dan een stuk extremer,bloederiger en leuker. Braindead kwam ook in me op tijdens het kijken.

Enorm veel gore en over the top scene's, leuke en erg goed getimede humor en veel meer! Ik heb mijn ogen uitgekeken. Bleef de hele tijd leuk en de filmstijl was ook wel apart, soms wel een beetje storend maar het had wel wat. 4 verdiende sterren.

Welnu, je hebt mensen die teveel in films willen stoppen. Dat merkte ik ook aan Rodriguez' Once Upon A Time In Mexico. De film was te volgen, maar hij wilde teveel in één keer, wat de narratief zeer uit balans bracht. De timing van de presentatie van karakters en situaties was in die film ook redelijk dramatisch. Erg jammer.

Maar dit is iets anders. Zombie-horror. Zoals eerder gezegd -bijna- altijd leuk. Eigenlijk komen deze films in twee gradaties -corrigeer me als het nodig is, want hoe in ik er ook voor ben, er zijn er zat die ik nog moet zien; de ene schetst een complete situatie en gaat er diep op in, durft soms zelfs te filosoferen. De andere dompelt de kijker onder in gore en is eigenlijk nergens anders goed voor dan dat -klik hier voor een voorbeeld. Het gaat in ieder geval meestal nauwelijks om de oorzaak, alleen om het gevolg.

Deze film is een vreemde, maar toch prettige mix tussen de twee. Complete situatieschets is niet aanwezig, noch wordt er gefilosofeerd, maar daar alles zo expres over-the-top is en duidelijk een hommage aan het genre, is de film een stuk minder breinloos dan allerlei andere pogingen om in het World Guinness Book Of Records te komen voor Meeste Ranzigheden Binnen 90 Minuten.

Maar toch probeert de film er wel een verhaal in te gooien.Achtergrondinfo over het virus. Niet dat dat echt nodig is of heel erg veel aan de film toevoegt, maar toch is het leuk.

Enorm toffe rollen van Rose McGowan en ook Mary Shelton; ik had een zekere ommekeer verwacht, maar niet deze, zeker niet na de neurotische trekjes die ze vertoont in trailers en op posters.

Verder moet ik zeggen dat Planet Terror nergens echt weet te verbazen; het is allemaal erg leuk en onderhoudend en bovendien leren we dat Stacy Ferguson helemaal niet zo irritant is zolang ze maar niet zingt. Maar mijn mond viel nooit open van verbazing. Dat had ik weer wel met Death Proof, die door velen als het mislukte broertje van deze helft van de Grindhouse anthologie wordt beschouwd. Nee, ik vind Death Proof echt stukken beter; Planet Terror ziet er strak uit, is een prachtig gorefest en bij vlagen komisch, de film blijft altijd boeien maar ik werd nooit spreekwoordelijk met stomheid geslagen.

Ook leuk om Michael Biehn weer 's mee te maken .

De missing real gage, vond ik erg leuk. Vooral omdat nu niet duidelijk is hoe de verschillende karakters samenkomen, wat bij dit soort films sowieso redelijk overbodige plot ontwikkelingen zijn.

Planet terror heb ik van de week voor het eerst gezien. Na het enigszins teleurstellende Death Proof is planet terror precies wat ik er van verwacht had.

Over de top actie, gore, belachelijk script en personages maar erg vermakelijk. Rose McGown is mooi en de machinegeweer aan de been is een legendarische vonst.

Alles aan deze film is b, vooral het belachelijke maar vermakelijk gekunsteld happy end,

Gek genoeg vind ik het hoogtepunt van de film de fake trailer aan het begin.

Sinds Army of Darkness heb ik niet meer zo genoten van over de top hilarische horror kitsch.

Ik denk dat The Grindhouse vooral een filmliefhebber event is en daarom ook heeft gefaald in de bios.

Na een terugblik op de film pas ik mijn beoordeling aan: ik haal er een halve ster vanaf.

Het druipt er gewoon vanaf dat de film snel inelkaar geflanst is.......

Tis een kwestie van smaak, ik vond Death proof beter......qua dialogen, qua actie en verhaallijn. Eigenlijk op alle gebieden wel.

Deze film vind ik echt pulp vergeleken met andere werken van Tarantino! Ik vond het maar niks en misschien is dat wel de bedoeling geweest van de 2 heren: Net als bij kunst; je vind het geweldig of je zet er je vraagtekens bij en trekt een zuur gezicht!

Sorry mensen maar ik snap die 3,61 echt niet.......

Planet Terror is een leuk actie/comedy/horror. De stijl van filmen en het camerawerk is leuk gedaan en beviel me wel, het begin was ook goed maar op het einde zakte hij ver weg.

Met de humor zit het wel goed, ik heb me wel een paar keer kapot gelachen om de over-de-top actie. Dat mens met dat machinegeweer is meesterlijk bedacht. En de ranzige dingen zijn lekker dik in beeld gebracht, bijvoorbeeld het breken van die hand en het uitknijpen van dat gezwel(of zoiets) en niet te vergeten het afschieten van het hoofd van die biochemici.

Het verhaal is goed maar ik denk dat er wel meer uit te halen valt, met misschien een iets serieuzere film. Je vervelen doe je bij deze film in iedergeval zeker niet. Aanrader om gewoon een keertje tussendoor te kijken en als je zin heb in een vette, ranzige, grappige en totaal over-de-top film.

En niet te vergeten, de trailer van Machete was meesterlijk, als er echt een film van komt ga ik hem zeker kijken.

3.5*

Gewoonweg geweldig.

Had de humor niet verwacht. Helemaal anders dan Death Proof (die toch wel saai was). En uiteindelijk is dat de manier van kijken: comedy.

Het camerawerk zorgde voor de sfeer en was helemaal niet irritant.

En dan nog de over-the-top ideetjes van Rodriguez (vrouw met machinegeweer), gedurfd en geslaagd.

Wat aan de lange kant (20 minuten eruit was perfect geweest en is dat niet de lengte die de film in Grindhouse heeft?) maar verder een erg vermakelijke, zelfbewuste hoop vrolijke onzin. Vol met leuke over de top ideetjes en sidekicks die echt lollig zijn. Toch duidelijk het leukste dat ik tot nu toe van Rodriguez zag.

3.5*

Vanaf de eerste minuut een reeks van genoegdoening in de vorm van seksistische grappen, dik aangezette karikaturen, overdreven viezigheid, exorbitant geweld en cartooneske onderbroekenlol. En dat alles heel fraai weergegeven in een kleurrijke ode aan de foute film. Maar...het duurde me echt een fractie te lang, op een bepaald moment was de flow er naar mijn gevoel wel uit en wachtte ik alleen nog maar op het einde. Ook vond ik de vrouw met machinegeweer aan het been helemaal niet zo'n tof concept als ik had verwacht. Wink

Machete

Robert Rodriguez keert dus terug naar From Dusk Till Dawn toestanden en dat kan enkel maar pure fun betekenen.

Planet Terror bereikt dit zonder problemen. Erg amusante toestanden in een leuk visueel jasje.

De humor in dialogen is even goed als de zombietoestanden. Ik kan hier nu een heel rij one-liners gaan bovenhalen maar ga het niet doen. Die zombietoestanden is uiteraard het toepasselijke gore met veel bloed dat in het rond spuit.

Zelfs beter dan From Dusk Till Dawn !

3,5*

Lekkere 'pulp' actie met gigantisch veel bloed en gorereffecten, goede rock-score en wat humor, het is allemaal uitgebreid gezegd. Maar de film weet me na een uurtje niet meer zo te boeien. Vind de uitvergroting van vreemde personages zoals de eenbenige chick, en eigenlijk de stoerheid van iedereen te "geforceerd over-the-top". Ook de trucjes om het op een oude reel film te laten lijken, zijn krampachtig (wat me bij Death Proof overigens niet stoorde vreemd genoeg, misschien komt het omdat ik Planet Terror minder hoog aansla). Hoe dan ook heb ik erg veel zin in Machete, zeker na de trailer

Dat was lachen !

Deze film kan je op geen enkel moment serieus nemen, en dat is ook de bedoeling van de maker.
Ze scheppen de typische sfeer van de jaren '70-'80 B-Pulp Actiefilms zonder noemenswaardige plot of geloofwaardigheid, die bij ons destijds de rekken vulden van de plaatselijke videotheek.

Constant vliegen de explosies en kogels je om de oren, de vrouwen zien er bloedgeil uit en de mannen zijn onverbeterlijke macho's, I like it

Op't einde loopt er zelfs een vrouw rond die op de plaats waar haar rechterbeen zou moeten zitten een machinegeweer in de plaats heeft !

Je hebt het al begrepen zeker ?
Dit is voer voor de liefhebbers van B-Films.
Er is tonnen "gore" aanwezig een héél veel hersenloze Actie.

7/10.
Een aanrader

Filmsite: http://www.grindhousemovie....