Death Proof (2007)

Dramatische film. Als mensen praten over 'eigenaardig' en 'Tarantinoiaans' (voor zover dat al een woord is), vatten ze dit altijd op als positieve eigenschappen. Dit is gewoon een excuus voor de wanprestatie die Tarantino met deze film geleverd heeft. Het enige goede aan deze film is de carcrash, die heel interessant is, de rest is meer van hetzelfde, zoals we van Tarantino gewend zijn, veel dialoog met weinig inhoud. Kan heel vermakelijk zijn, maar slaat bij deze film toch wel de plank mis.

Vond de film tegenvallen. Hier en daar leuke momenten, zoals de crash, maar ook erg veel saaie dialogen. Vooral de 2e groep meiden vond ik minder. Car chase was wel weer leuk. Mocht van mij wel iets meer inhoud hebben.

Wel eens leuk om te zien maar niet echt super. Er wordt 2 keer een groep meiden gevolgd maar dat duurt allemaal ietwat te lang waardoor het een beetje saai wordt. De achtervolgingen en de crashes zijn vet. Ook wordt er goed geacteerd.

Death Proof is een leuke film, maar Planet Terror was toch wel een pak beter. Allereerst de dialogen, die waren in de hele film best geslaagd en leuk om te volgen, vooral het tweede verhaal. Iets waar Tarantino erg goed in is (met uitzondering van Jackie Brown).

De botsing halverwege was erg mooi in beeld gebracht, die auto van Kurt Russel was ook erg stoer. Beetje jammer dat hij uiteindelijk er weinig mee heeft aangericht behalve die botsing dan en wat geklooi op het einde.

Het einde van het tweede deel was ook lekker vermakelijk, vooral Kurt die overkwam als een psycho was erg komisch. Ik had toch liever gezien dat Kurt het van de dames won, nu bleek hij uiteindelijk een mietje te zijn.

Leuke film dus, goed voor 3 sterren.

Death Proof is het eerste deel van Grindhouse en geregisseerd door Quentin Tarantino wat duidelijk te merken is aan de dialogen. Het probleem is deze keer dat de dialogen soms behoorlijk langdradig zijn en lang niet altijd zo interessant als in andere films van Tarantino. De actie die dan na verloop van tijd dan eindelijk volgt is best spectaculair en mooi in beeld gebracht en het loopt allemaal toch net even iets anders af dan je van tevoren verwacht. Als ode aan de B-films uit de jaren zeventig is deze film echter wel geslaagd. Tarantino brengt namelijk bewust grafische foutjes aan op het scherm, krassen en nephaperingen en ook de oude auto's zijn natuurlijk geweldig, terwijl er bij de achtervolging in een keer nieuwe auto's rondrijden. Dankzij het mindere eerste halfuur duidelijk Tarantino's minste film, maar in zijn geheel nog altijd best vermakelijk en zeker een voldoende waard, al is Planet Terror duidelijk beter.

3,0*

Eerste Tarantino waarbij ik meermaals op m'n horloge zat te kijken.

Eerste deel ging nog wel, zat een lekker sfeertje in en de bar is een prima setting, kwam zelfs sleazy over. Ook de introductie van Stuntman Mike is zeer vermakelijk, al zal ik nooit echt een Kurt Russell fan worden. Toch zakte het tempo een beetje in door de wat saaie dialogen. De dialogen lijken hier veel luchtiger bedoeld dan in bijvoorbeeld Pulp Fiction of Reservoir Dogs maar voelen vooral aan als 'filler'. Het eerste stuk sluit wel prima af met een mooie crash, eerste keer ook dat de film visueel echt overdonderend is.

Tweede stuk kon me nog veel minder boeien. Tempo is vooral aan het begin gruwelijk traag en de dialogen vreselijk saai. De personages konden me ook totaal niet boeien en vroeg me al snel af wanneer Stuntman Mike er weer aan zat te komen. Het einde is nog best leuk, maar dan is het al te laat om de film te redden.

2*

De soundtrack is trouwens weer lekker a la Tarantino!

Het eerste stuk is vele malen beter dan het tweede stuk. Vooral als het tweede stuk overgaat op kleur, begint de matigheid.

In het eerste deel zit een betere sfeer. In de bar. Redelijke dialogen. De eindscene van deel 1 is wat mij betreft ruimschoots de beste scene van de film, ingeleid door Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich (heerlijk nummer). De crash dus. Schitterend, vooral als de Death Proof auto over één van de vrouwelijke gezichten rijdt. Nog wat leuke momenten uit het eerste deel: als de passagier van stuntman Mike mag kiezen welke kant ze op wilt en kiest voor links. Dat Mike dan zegt: jammer...etc. Je zult nu wel erg bang worden. Dan het moment dat de passagier het loodje legt. Gruwelijk. En de dialoog tussen de sheriff en zijn zoon. De hoofdsheriff heeft alles bij het rechte eind, maar heeft geen zin om in zijn vrije tijd de zaak op te lossen, zodat stuntman Mike zijn gang kan gaan.

Het tweede deel kenmerkt zich vooral door slap geleuter van vier vervelende dames. Laat de mannen de dialogen dan maar voeren, Tarantino. Het einde is dan wel weer hard en geslaagd.

1e Deel: 4*
2e Deel: zeer kleine 3*.
Totaal: 3,5* en inmiddels een bepaalde scene een stuk of 5 keer herzien.

Ik vind het een geweldige film! Ok, het zou eigenlijk samen met Planet Terror met de fake trailers gezien moeten worden, maar de film is gelukkig sterk genoeg om op zichzelf te staan. Hier en daar voelt het wel een beetje als teveel gepraat aan, maar gelukkig is het goede Tarantino dialoog. Kurt Russell speelt een fantastische rol, als oude stuntman met strakke Tshirtjes. De achtervolging op het einde is erg ouderwets, en dat is een pluspunt. Het voelt lekker rauw allemaal.

4,5*

Heerlijke film, Tarantino laat mij keer op keer kennis maken met muziek die eeuwig blijft hangen: Chick Habit en Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich (zoals ook gehele soundtrack van Pulp Fiction, Kill Bill en Reservoir Dogs geweldig zijn).

Het verhaal kan me niet boeien, het zijn eerder de losse scenes: de stoere vrouwen, de geweldige muziek, goed filmwerk (zoals replay van de crash wat eerder is aangegeven), het rauwe motorgeluid van muscle cars, heerlijk gewoon! Vooral hoe die meiden in de auto op de muziek bewegen vlak voor de crash..

Dialogen zijn soms wat ver gezocht, maar voor mij geen probleem, Tarantino zet weer vrouwen neer in de film op heel eigenzinninge, stoere manier, wat ze nog aantrekkelijker maakt dan ze al zijn.

Het leuke aan Tarantino's films is dat ze altijd zo schaamteloos lekker FILMS zijn. Zijn liefde voor het medium spat altijd van het scherm. Alles is slechts film in zijn producties, en je wordt er keer op keer weer aan herinnerd hoe geweldig films wel niet zijn. De man heeft de hele bedoeling van films wonderwel begrepen en weet keer op keer cliché's te vermijden, om te draaien en zelfs films te maken waarin je zo ongeveer alleen maar dingen ziet die voor het verhaal niet ter zake doen.

En Death Proof is absoluut geen uitzondering! Opnieuw heeft hij een unieke, frisse film gemaakt die bol staat van de prachtige dialogen van driedimensionale, hippe personages die fascineren zoals ze dat alleen in films kunnen doen. Hun fysiek is minstens zo belangrijk als hun inhoud en ze struinen het doek over, dampend van de mimiek en trekjes en grapjes. Het geeft de film een magnifieke sfeer. Zoiets realistisch als dit vermakelijke gekittekat krijgt automatisch sfeer. En de manier waarop iedereen zijn teksten uitspreekt ... Maar er is meer! Tarantino's ode aan de B-film oogt en voelt in alles aan als B-film. Hij heeft het genre echt volledig door, en het is hilarisch om zijn fratsen in de film terug te zien. Crappy beeldkwaliteit, een weggevallen stuk film (waar het eigenlijk nog van pas komt ook, natuurlijk), montagehaperingen, verkeerde camerafocus, slechts een paar sets, een obligaat gebrek aan fatsoenlijk verhaal: dat soort dingen. Tarantino is echt heer en meester. Met natuurlijk, zoals altijd, een fantastische soundtrack die alles alleen maar sterker maakt! Sfeer is waar het in Tarantino's films om draait, maar vooral in Death Proof. Hij maakt een A-film met wat B-films zo leuk maakt.

Het enige moment dat het wringt is in de 2e helft. Het is duidelijk dat Tarantino trouw blijft aan B-film logica, maar dat blijft toch echt B-film logica en lijkt een hiaat in het script. Het gaat om de auto-achtervolging, wanneer Zoë Bell voor op de auto ligt en achtervolgt en tot op het randje van de dood geramd wordt door de toch niet zo sympathieke Stuntman en zijn auto. Want ja, hebben ze nou echt een reden om door te rijden? Ze kunnen toch net zo goed gewoon stoppen? Tuurlijk, dan is je actiescène afgelopen, en tuurlijk, B-filmmakers zouden zich er geen moment druk over maken of het nou logisch is of niet, zolang er maar lekkere actie in de film mag, en tuurlijk, het is een hele chille actiescène, maar toch ... A-filmmaker Tarantino weet beter. Zoals ik zei, dat wringt. Maar ach, aan de andere kant is de scène die het oplevert zeer te pruimen, bouwt het op naar iets prachtigs en moet een ode aan de B-film ook wel eens écht B-filmachtig doen. Maarja. Het is toch echt het verschil tussen iets dat absoluut fantastisch is en iets wat toch iets te dicht bij een B-film zit.

Het acteerwerk rockt. "The Girls" staan hun mannetje, ook al is ploeg 2, op Lee na, toch echt een tikje minder cool dan ploeg 1. Er zijn veel personages, en allen zijn ze op hun plaats, wat allang knap is, maar ze weten ook allen te boeien. Zelfs Quentin zelf met zijn toch echt weer een beetje ondermaatse acteerprestatie. Maar dan is er natuurlijk ook nog Mike zelf, waarvan toch wel echt ieder aspect boeiend is. Zijn mooie, stoere, en vooral ook zijn redelijk intrigerende psychotische kanten houden de aandacht vast. De aanvulling van het geheel met auto's, sigaretten, drank, geflirt, dans, de gebruikelijke Tarantino-grapjes (Red Apples enzo, maar ook het feit dat het geweld gewoon grappig is in de film) én de auto-achtervolging is gewoon volmaakt. En dan die botsing
Ik vond het keerpunt halverwege de film wel schitterend. De spanning die nu in de lucht hangt is gewoon ... zo filmisch.

Ja hoor, Tarantino heeft weer een film-film gemaakt, die net zoals Pulp Fiction, net zoals Kill Bill, even uniek als prachtig is en de kijker alleen maar hongerig maakt voor meer films. Een film met ontploffingen en geslaagde grappen, een film met teveel fantasie en creativiteit, een ode aan films waaraan mensen ook weer een ode gaan brengen: vermaak zoals je het nergens anders krijgt.

4,5*

Ik heb gisteren de film voor de derde keer gekeken en ondanks dat ik hem de eerste keer tegen vond vallen vind ik hem steeds beter worden naarmate ik hem vaker kijk.
Het eerste deel van de film vind ik het sterkst omdat die ook de grindhouse look heeft. Het tweede deel is ook goed vooral de laatste achtervolging. Alleen had van mij daar de intro van de nieuwe personages iets korter gemogen.
Kurt Russel zet zijn personage van stuntman Mike erg sterk neer. Het mooiste moment vond ik wel dat je in de tweede helft van de film zijn ogen van psychopaat naar angstige vluchter ziet gaan.

Niet de allerbeste van Tarantino maar zeker niet de slechtste.
Elke keer dat ik hem zie vermaak ik me kosteloos. En ik heb zeker niet vaak dat ik films meerdere malen met hetzelfde plezier kijk.

Ik geef hem toch 3.5 sterren omdat ik reservoir dogs 4 sterren gegeven heb en die film toch net iets beter vond.

Death Proof

Waar is Tarantino de koning van? Juist, van de scherpe dialogen. Die zien we in Death Proof ook gelukkig alleen beginnen ze op het laatst helaas een beetje te vervelen. Tenminste ik dwaalde bij het tweede deel nog al snel af. Het verhaal is niet echt bijzonder, maar de manier waarop het gebracht wordt is werkelijk geweldig. Het jaren '70 stijltje beviel me erg goed. Je denkt echt dat het zich in dat tijdperk afspeelt maar dan zie je ze opeens met een IPod zitten, erg leuk gedaan. Ook de verwijzing zijn weer prachtig gedaan.

De film komt wat langzaam op gang maar bouwt zo wel goed naar haar eerste hoogtepunt toe. Als de dames bij Stuntman Mike in de bar zitten weet je dat hij iets van plan is, maar wel gewoon aardig tegen de dames doet. Als ze dan weggaan en vraagt of zijn lifter links of rechts moet komt de ware aard van het beestje boven. En dan de botsing, waarschijnlijk de beste botsing ooit in beeld gebracht, werkelijk geniaal! Bij het tweede gedeelte zijn de personages van de dames wat minder interessant dan die van het eerste deel. Het tweede deel heeft wel de grote finale en flink wat humor met een geweldige eindscene. Het kleurenspel was ook prachtig, de rare montage op sommige momenten wat minder en ook irritant.

Een film kijken waar de dames een keer grof in de mond zijn is ook wel eens leuk om te kijken. En dan krijg je ook nog eens zo'n mooie lapdance te zien. Het acteerwerk is ook prima in orde en Kurt Russell steekt er toch wel bovenuit als Stuntman Mike. Ook de auto's zijn prachtig.

Tarantino doet gewoon weer zijn ding. En doet dat prima, de scherpe dialogen afgewisseld met de over de top actie is erg leuk om naar te kijken. Death Proof haalt het niveau niet van zijn beste maar ze zijn ook niet echt met elkaar te vergelijken. Als Tarantino fan, zoals ik, zal hij je zeker bevallen.

3.5*

Damn, ik dacht wat een prut film is dit in de eerste 30 minuten.
Maar dan kwam eindelijk na lang te wachten de actie.
Die maken de verwachtingen waar.
Als ik deze film ooit zal herzien, zal ik de eerste 30 minuten skippen....
Gewoon, omdat ik daarbij er geen actiegevoel bij heb.....

Eerste stuk: 3,5 vanwege de lapdance en de dames.
Tweede stuk: 4,5 vanwege de keiharde actiescenes en dat de dames zoveel weten van auto's.

Totaal een 4*.

Quentin Tarentino gooit je met death proof metteen in het diepe en begint weer kenmerkend. Sfeervolle muziek en een intro waar ik kriebels van in mijn buik kreeg.

Na de eerste 15 minuten word het lastig bovenwater blijven. En ben je gedwongen te blijven zwemmen ookal heb je de schoolslag 10 jaar geleden al geperfectioneerd. Niet heel intressant dus.

Maar de film herpakt zich zeer sterk door een paar sfeervolle en sterke actie scenes. Met weer geweldige achtergrond muziek. Hup in de borstkrol richting het einde. En het einde is dan ook geweldig! Heerlijk gewoon.

Nogmaals een vreselijk fijne Quentin!

Had deze vreemd genoeg nog niet gezien, al wel eeuwen op m'n pc staan maar nooit naar omgekeken, nu die dan op tv kwam werd het toch hoog tijd, geen slechte keus.

Het begint al heerlijk, vind het filter dat erover is gegooid erg tof werken (Zoals in Planet terror 4.5*) en de stijl van Tarantino is weer duidelijk merkbaar. Fijne dialogen die eigenlijk de gehele eerste helft moeten dragen, niet hoogstaand maar ook zeker niet vervelend. De eerste helft word het langzaam opgebouwd en gebeurd er vrijwel niks om vervolgens tot een geweldige climax te komen.

Tweede helft bestaat haast voor de helft uit een achtervolgins-scéne waar je U tegen mag zeggen. Prachtig geschoten en zenuwslopende achtervolging die het niveau van de tweede helft hoog houdt. Vond de dialogen in dit tweede gedeelte namelijk nogal irritant werken, té veel 'fuck' 'shit' en 'bitch' om interessant te blijven. Aan zulke dingen kan ik me helaas irriteren als het teveel gebeurd.

Slechts het einde was niet naar mijn smaak, dat om de beurt meppen van russel...beetje flauw en vreemd om mee te eindigen.
Snap opzich wel waarom de meeste dit de 'minste' tarantino vinden maar als dat zo is, hoeft hij zich nergens voor te schamen want het is werkelijk een prima filmpje gebleken
4*

Ik vond het nou niet echt een goede film, een van de minste van Tarantino.

Te veel dialoog voor een actiefilm en te weinig spanning voor een thrillerfilm. Dat gepraat van die dames bleef maar doorgaan zeg, en dan ook nog een anticlimax op het eind.

Vond het gewoon een ongeloofwaardige, saaie film en had echt meer verwacht. Om nou anderhalf uur naar oninteressante dialogen van oninteressante dames te kijken is toch niet echt mijn favoriete ding. De achtervolgingsscenes waren in ieder geval beter dan al die dialogen. En dan verslaan de meiden ''stuntman Mike'' nog ook....

Dan moet ik nog wel even zeggen dat het tweede verhaal interessanter was, maar dit kwam vooral door de achtervolgingsscenes. Jammes dat de vrouwelijke acteurs mij in dit stuk meer irriteerde.

Ik kom niet hoger uit dan 1,5 sterren.

Aardige film, vraag me alleen af als er geen Tarantino ( en ben een fan van zijn films) had gestaan was ik misschien tot een andere conclusie gekomen.

Maar ala....een kniesoor die daar op let.

Laatste Tarentino die ik nog moest zien, en nou ben ik niet echt fan ofzo, al zitten er toch wel goeie tot hele goeie films tussen (Pulp Fiction, Reservoir Dogs, Kill Bill 2), maar ook wat mindere films (Jackie Brown, Inglourious Basterds). Dan had ik toch niet verwacht dat hij daadwerkelijk een erg matige film had afgeleverd, voor het eerst dat het serieus een saaie film is geworden.

Had onlangs Planet Terror al gezien (erg leuk), dit is toch heel wat anders. Film is duidelijk opgesplist in twee delen, en een veelgehoorde kritiek is dat het tweede zoveel minder is. Vind er eigenlijk amper verschil in zitten. Het is twee keer hetzelfde riedeltje van keuvelende vriendinnen, wat gelul over seksleven, one-liners bij de vleet, en de stuntman die zich er mee gaat bemoeien. Enkel de afloop is anders. Vond ook het eerste stuk gewoon niet zo heel veel aan, als het een van een andere regisseur was geweest hadden we gezegd 'Tarentino Light', de verwijzingen naar eigen en andere films maken het een Tarentino, maar verder is het een allemaal behoorlijk slappe vertoning. Paar geinige scenes ten spijt.

Het tweede stuk is al het zelfde verhaal. Enige leuke wending was dat de dames behoorlijk kick-ass waren, iets wat het tweede deel nog enigzins kon verantwoorden, anders had het echt integraal geschrapt mogen worden. Zag ook niet zo in waarom er een kleine stijlwijziging voor moest doorgevoerd moest worden (betere beeldkwaliteit, dat zwart-wit opeens), zoveel verschil zat er niet tussen de stukken, behalve dan dat het naar een ander type film verwees. Verder was een jammerende Russel wel aardig.

Kon de muziekkeuze wel weer waarderen, Tarentino komt altijd wel met vrijwel onbekende catchy deuntjes, al is het hier lang niet zo memorabel als wat hij eerder gebracht heeft. Zoals eigenlijk wel de hele film, veel herhaling (zijn dialoogopbouw was ooit innoverend, maar nu erg herhalend), en een stuk minder grappig dan wat je gewend bent.

Verreweg zijn minste, ook veel minder dan Planet Terror. Vrij saai, sporadisch grappig, enkele aardige scenes. 2* lijkt me nog best netjes.

Opnieuw een plezante film van nonkel Quentin.

Dit was de laatste die nog open stond van de beste man zijn films en nee daar is geen speciale reden voor dat is uiteindelijk gewoon toeval. Snap de lage score ook niet zo want dit is gewoon in alles een Tarantino film. Misschien niet zo ingenieus als Pulp Fiction, niet zo gedreven als Resevoir Dogs of zo sfeervol als Kill Bill maar toch nog altijd een bovengemiddelde amusante en entertainende film. Al had hij wel wat minder nadrukkelijke stijlelementen mogen gebruiken maar goed...

Tarantino is een regisseur met een krachtige signatuur, een duidelijk herkenbare stijl in alle films die hij maakt. Dat maakt zijn versie van een Grindhouse B-film dus in de eerste plaats geen Grindhouse B-film maar eerder een typische Tarantino film. En ja, ik geef toe dat is leuker voor de fans dan voor diegene die toch al niet zo veel met zijn werken stijl hebben...
Tegelijkertijd is iedere Tarantino film sterk en uniek genoeg om stevig op eigen benen te kunnen staan en de kop ver boven het maaiveld uit te steken.

Ook Death Proof, Tarantino's verzameling van te gekke muziek, American Muscle Cars, strakke kontjes en een geflipte stuntman Mike was weer een waar plezier om gezien te hebben. Het is en blijft een vakman pur sang en mooi ook dat in iedere film zijn liefde voor het medium zo nadrukkelijk spreekt. Ik kan daar als mede filmfan wel van genieten.
Het oeverloze geouwehoer van die meiden, een 'damn sexy' lapdance, een ultiem coole witte Dodge Challenger en een nog coolere Earl McGraw en natuurlijk Quentin als, niet onverdienstelijke, barman maken het al meer dan de moeite waard.
De tweede helft van de film wordt er een tandje bijgeschakeld en ligt de nadruk meer op de actie en pulp elementen. Stuntman Mike krijgt het maar moeilijk met zijn dametjes...

Leuke film, die ik nog eens nodig moet herzien zonder irritante reclameblokken ertussendoor.

Zeker een mooie 3.5*

Leuker dan Planet Terror, meer girl power dan Charlie's Angels. De rol van Tarantino was dit keer niet irritant, mede omdat de rol bescheidener is. Leuk om Earl McGraw en Son nr. 1 weer terug te zien. Ik vond eerstgenoemde ook beter uit de verf komen dan in Planet Terror. Verder ook leuke muziek. Al met al een aardig filmpje.

Jarenlang deze en Planet Terror geboycot. Ik wilde de originele Grindhouse versie, omdat twee voor een met trailers het hele idee achter het Grindhouse-principe is. Dat kan je niet zo maar even wegnemen, Wat een leuk en sympathiek project was, was nu geldklopperij geworden. Omdat ik nog de enige was die mijn spandoek in de lucht hield, omdat ik toch graag de films wilde zien, omdat er nu een goedkope box is met beide films (waardoor je toch nog het twee voor één idee hebt) en vooral omdat mijn gewicht ernstig is gedaald, ben ik toch overstag gegaan. En daar heb ik gemengde gevoelens over.

Want enerzijds heb ik wel weer gewoon een leuke Tarantino gezien. Hoewel ik het zijn minste vind, heb ik me behoorlijk vermaakt. Van het eerste deel zijn de laatste 5 minuten erg sterk, van het tweede deel (Death Proof heb ik het nog steeds over) de laatste 20 minuten. Was er verder niets te beleven? Vond de muziekkeuzes wel weer leuk, vond die hele knullige montage en look van de film ook nog wel grappig. Maar dat oeverloze gelul (de anderzijds in mijn verhaal). Op zich was het op momenten best geestig en heb me er ook nog wel af en toe mee vermaakt. Maar het duurt te lang! En dat is dus precies wat er mis is met de film. Hoe lang duurt Death Proof in Grindhouse? 90 minuten? Prima!

Toch als ik kijk naar wat ik 3,5 sterren geef en wat ik 4 sterren geef, valt dit er precies een beetje tussen. Vond het namelijk wel erg vermakelijk. Uit protest (het meest armzalige protest ooit, maar ach) 3,5 sterren.

Inglourious Bastards mag dan één van Tarantino's beste werken zijn, de film die hij ervoor maakte behoort zonder meer tot één van de belabberde producten van zijn CV. Death Proof ziet er grotendeels stijlvol uit, het bevat een aantal mooie plaatjes (van mooie dames) en Kurt Russell is weer eens prima op z'n plek in een erg amusante rol. Jammer genoeg is de rest van de film gewoonweg dodelijk saai. Tarantino schotelt de kijker eerst veertig minuten nietszeggende vrouwen in ellenlange gesprekken voor en geeft vervolgens slechts één gave scène als beloning. En om daarna weer over te gaan naar zestig oervervelende minuten. Vooral het tweede deel is gewoonweg niet door te komen, voornamelijk door die rampzalige personages. Met dat verschrikkelijke Wanda Sykes- achtig mens voorop.

2 sterren.

Drie maanden geleden al herzien en toen had ik een vernietigende review klaar voor Death Proof. Ik moet helaas, concluderen, want ik geef mijn fouten niet graag toe, maar echt reëel was ik destijds niet. Eigenlijk is dit een ideale genrefilm van Tarantino, vooral omdat dit genre erg veel betekent voor mij als cinema liefhebber. Wel een kanttekening dat Tarantino dat vooral bewerkstelligt in het eerste segment, het tweede segment, vond ik op Winstead in cheerleader pakje niet zo geweldig.

Eerste helft is gewoon briljant. Het grindhouse gegeven wordt perfect geïllustreerd. De cracks in het scherm, de sfeer, sterke dialogen, het hele design en natuurlijk erg fijne references naar films binnen dit genre. Vooral dat shirt van Shanna waar Tura Satana op afgebeeld stond vond ik erg tof. Satana ook één van mijn exploitation heldinnen en Shanna vond ik dan ook nog wel het leukste personage uit DP. Dan kom ik dus gelijk bij een ander sterk punt uit DP en dat zijn de karakteristieke personages.Enorme uiteenlopende persoonlijkheden die elkaar perfect aanvullen, ook een leuke wisselwerking met elkaar. Leuke bijrollen van Tarantino en vooral Roth, en die lapdance mag er ook wezen . Ferlito is sowieso een ideale cast, komt altijd erg trashy over en de juiste vrouw voor deze scene. Nogmaals nog even benadrukken hoe subliem de sfeer is in die eerste helft, echt exploitation in it's purest form trouwens. Russell is ook een ideale bad guy en de hell ride die het einde inluidt van het eerste segment is briljant. Heerlijk bloody ook.

Tweede helft gaat het wel wat mis. Die grindhouse 'feel' verdwijnt en het gaat de richting naar de carsploitation flicks als het vaak aangehaalde Vanishing Point. De dialogen vond ik hier wel veel interessanter, komt mede door her personage Kim, die lekker venijnig uit de hoek komt. Ook zo'n heerlijke Afro-Amerikaanse stereotypering. Winstead haar personage is zo aandoenlijk, zo naief en heerlijk in dat cheerleader outfitje, leuk dat Bell zichzelf speelt, alleen jammer van Dawson. De finale is dan wel weer erg de en ik ook erg gek op. Die finale moeite waard, feminisme en girlpower zijn vaak terugkerende thema's in deze films en daar ben ik persoonlijk ook wel erg dol op.

Mijn discussie met HarmJanStegenga en jeroentjuh hebben mij laten beraden op de strenge criteria die ik voorheen toepaste op moderne exploitation, en moest ook wle toegeven dat dat niet reëel was. Nu ik dat niet had beleefde ik de film totaal anders en is deze genrefilm (de eerste helft althans) eigenlijk een perfect fit voor iemand met mijn zwak voor de exploitation richting waar de eerste helft een ode naar is. De tweede helft wel wat minder maar ik ga dat niet te zwaar laten wegen aangezien ik de eerste helft echt weergaloos vindt. Bij deze de rectificatie en de corrigerende tik richting mijzelf.

Tegen alle verwachtingen in, een van de leukste films van Tarantino!

Ik ben absoluut geen fervent Tarantino fan + de weinig enthousiaste recensies, deden mij lang geleden besluiten om deze film gewoon op de lange baan te schuiven.

Goed, de dialogen zijn niet van het niveau Reservoir Dogs of Pulp Fiction, maar de totale onzinnigheid waarmee ze gepaard gaan vergoed gelukkig een hoop, ik heb mij nooit verveeld bij al dat slappe geouwehoer. De lapdance werd aanvankelijk behoorlijk verpest bij de aanblik van Kurt Russel.....als ongeleid, gewetenloos, vervelend projectiel is hij echter beter op zijn plek!

Het hoogtepunt van de film is uiteraard het spectaculaire auto ongeluk. Al vind ik de 2de verhaallijn dicht in de buurt komen, met name vanaf het moment dat de Nieuw - Zeelandse chick een vreemde hobby van haar uit gaat oefenen en in zwaar weer terecht komt: mijn adrenalinepeil steeg in ieder geval met de minuut, al helemaal toen de meiden besloten om een wraakmissie op te starten. Een heerlijk terecht! - gevoel en zeer vermakelijk en grappig om te aanschouwen!

Een meer dan prima film! Een 4*

Tja de soundtrack in deze film is absoluut weer Tarantino waardig, fantastische muziek die het een lekker sfeertje geven.

De automoordscene is mooi weergegeven en lekker over de top en uiteraard was de laatste scene 'alleraardigst'!

Dialogen zijn zeer matig en wisten mij niet te boeien, vooral de 2e groep dames vind ik matig acteren/discusseren. Veel 'motherfucker' dit en 'motherfucker' dat.

Niet Tarantino's beste werk maar ach ik heb me er zeker mee vermaakt.

1 voor slecht en saai verhaal. Vergeleken met Pulp Fiction (5 ! ) is Death Proof echt pulp.

Erg toffe film.

Zeker niet Tarantino's beste, maar heb me geen moment verveeld. Vooral het eerste deel is erg vermakelijk, best leuke dialogen doorspekt met een toffe soundtrack. De beste scène (de crash) zit halverwege. Wat volgt in deel twee is een beetje een herhalingsoefening, maar dan net iets minder. Ook de personages waren iets minder interessant. Ook hier een aardig einde, zij het iets minder spectaculair dan het einde van deel één.

Maar toch een vermakelijke film.

Zéér matig. Ik had beter verwacht van Tarantino. Vooral in het acteren rammelt de film. Niet om ààn te zien. Ik weet niet waar Tarantino zijn actrices heeft gevonden, maar in ieder geval niet op een toneelschool of een plaats dat ook maar iets met acteren te maken heeft. Tarantino zelf doet het overigens ook niet best in zijn kleine rolletje.

Kurt Russell vond ik daarentegen wel een lichtpuntje, al vond ik hem op het einde ook tenenkrommend. En Zoë Bell: kudo's voor haar stuntwerk, maar acteren kan ze totaal niet!

Waar Tarantino me altijd vooral kan boeien met zijn dialogen, lukt hem dat bij mij hier niet. Bij het eerste groepje dames zat ik al wat verveeld het geheel te volgen, krijgen we bij de tweede groep weer iets soortgelijks! Erg saai.

Tweederde van de film is slap gelul van vrouwen. Op zich niet altijd even tof, maar een paar rijmende quotes maken het toch nog goed. Afijn, het duurt even, maar uiteindelijk barst Death Proof los met een legendarische auto-achtervolging. Wat ontzettend stoer gedeelte is dat . Al met al toch een van de zwakkere Tarantino's, maar een ruime voldoende kan ik het wel geven .