Death Proof (2007)

Zeer Goed !1!!!

Ik verbaas me er over dat ik over deze nog niet mijn mening had gegeven eerlijk gezegd, maar toen zal ik nog wel niet zo actief geweest zijn alhier.
Ik denk dat ik deze voor het laatst zag een goed jaar vanaf dit schrijven, en voor mij betekent het dat als alles hiervan nu nog is blijven hangen een teken is dat dit een prima plaatje was/is

Vooraf gezegd, ik ben redelijk Tarantino fan geworden door o.a. Death Proof.
Ik vind de man (QT) gewoon een erg prettig regisseur met al zijn eigenaardige filmkenmerken.
Check de wiki er maar eens op na.
Tarantino films kunnen dan ook redelijk met de tarantino-bingo kaart gekeken worden om te checken of alle filmkenmerken aanwezig zijn...

Goed, over deze film dan.
Toch wel in mijn top 3 van zijn films.
Geniale en goede soundtrack, pakkende verfilming en typische dialogen.
Na deze film vergeet je iig nooit meer het 'Hold Tight' van dave, dee dozy beaky mitch and titch.

Er wordt leuk gespeeld met kleur en beeldeffecten, maar evengoed kan ik begrijpen dat dit voor sommigen als storend ervaren wordt.

De film is in 2 delen neergezet en er dreigt een inkak momentje halverwege, maar als je even vasthoudt komt de spanning weer goed terug richting het einde.
Het daadwerkelijke einde is medogenloos maar wel redelijk suf.
Enniewee, het ging mij verder om alles er tussen.

Kurt Russel speelt zijn hoofdrol lekker weg als oud gediende en we zien Quentin zelf ook nog even als bar-eigenaar.
Mooie meiden waar het verhaal om draait doen het leuk op het doek qua acteerwerk en voor de vertegenwoordiging van mooie meiden op zich.

Jah, zal er niet veel verder over uitwijden.
Film is echt een Tarantino dingetje, en als je zoals ik hier gek van bent dan ga je alleen al prat op alle standaard kenmerken, verwijzingen en technieken.

Zag dat deze morgenavond (vanavond) op de televee komt, Kijken!!!

cijfer al tijd geleden toegekend, maar echt wel waard!

4,5*

Lekker filmpje zeg. Lekkere dames, lekkere wagens.

Ze doen allebei waar ze zin in hebben. Zuipen en racen als een maniak.
Heerlijk die crash die vier keer terugkwam. Lichaamsdelen vliegen door de lucht, ze worden gewoon zonder pardon in één klap afgemaakt. Klabammm!
Absoluut geen diepgang natuurlijk, maar dat belemmmerd het kijkplezier niet. Kurt Russell doet het ook gewoon goed.
De race had misschien iets spectaculairder gemogen en ik vroeg me ook af waarom geen van de twee 'n keer op de rem trapte.
Het einde kwam vrijwel uit het niets, maar dat geeft niet. Stuntman Mike is dood, dus so be it.
Die 'oude' look met die strepen, vlekken en zwart/wit past er ook prima bij.

Ik heb me wel vermaakt.

Vermakelijk maar iets wat te langdradig!

Taratino heeft mij altijd wel kunnen verassen en dat doet hij nu wel weer maar dan alleen het eerste gedeelte van deze film. Het 2de gedeelte kon mij eigenlijk weinig boeien, hier en daar werd het wel leuk maar het duurde gewoon te lang.

Het einde is wel weer vet.

3.5*

Nee, hier sloeg Tarantino voor mij de plank mis. Het is best leuk om te kijken naar een stuntman die met zijn speciale auto allemaal mensen om zeep helpt, maar dat moet ook nog ergens op kunnen leunen: een degelijke verhaallijn. Dit mist Death Proof voor mij volkomen. De stuntman vermoordt gewoon mensen voor de lol en krijgt wat tegenwerking: dat is alles. Daarnaast vond ik Stuntman Mikes slachtoffers nogal irritant, waardoor ik meer medelijden had met Mike toen hij achtervolgd werd dan met zijn slachtoffers in datzelfde geval. Dat lijkt mij toch niet de bedoeling. Het einde was ook vrij voorspelbaar. Deze film is niets bijzonders.

Onderhoudende actiefilm met een origineel verhaal. Al werd het soms wat saai door de vele dialoogscènes.

Goed.

It's better than safe. It's death proof.

Ik heb deze film al een klein jaartje liggen in mijn blue-ray schap en altijd pakte ik een andere dvd of blue-ray, ondanks dat ik was overdondert door de andere ''Grindhouse collega Planet Terror''. Achteraf is dit ten on-rechte want deze film heeft aardig wat vermaak te bieden... Van zeer mooie dames, Pam en Lee ( Eigenlijk de enige,maar dan heb je ook wat zeg ! ) tot prachtige 70's pulp photography van de hand van Quentin Tarantino himsel. Dat gepaart met een weinig subtiele psychopaat met een brute killer auto in de naam van Kurt Russel. Kon ik eigenlijk weten dat dit allemaal wel goedt moest komen.

De reden waarom ik deze film vrij lang links heb laten liggen is eigenlijk dat Quentin Tarantino heel erg de neiging heeft om on-intressante dialogen véél te lang laat doorvoeren waardoor dat een ontzettende afbreuk doet aan zijn films, wáár op technies gebiedt helemaal niks mee is. Een voorbeeld van die films zijn Pulp Ficktion en zijn recentere Inglourious Basterds. Daar leek deze film met name in het 2de bedrijf ook eventjes naar te neigen,maar gelukkig leek hij dat optijd in de gaten te hebben en het subtiel recht zet,gelukkig dat verdient deze film !

De dialogen zijn weer een heerlijk los en on-ofhankelijk waardoor je weer genoeg fuck's en een heleboel andere sh*t krijgt te verduren waar je als kijker helemaal niks mee kan wat het natúúrlijk heerlijk ontspannen film kijken wordt. Vooral DJ, Jungle Julia is een heerlijk los-gebekte meid waar je het nodige zwarte humor of conflickjes van mee krijgt,heerlijk personge vindt ik zelf. De vriendinnen spelen ook leuke typetjes aleen ze staan voor mij toch wat op de achtergrond. De andere fantastische personage is onze robuuste held Stuntman Mike die een héérlijke foute,oppervlakkige,guilty pleasure neerzet en er ook nog vol van geniet ondanks zijn opvallend weinig screen-time maakt hij er een memorabel personage van De gesprekken van hem in de bar zijn fantastisch met zéér charmante Pam. Zowiezo zijn de shots nog de scene's in de bar weergaloos en voor mij een van de beste stukken wat Quentin Tarantino heeft gemaakt. Het totaal plaatje klopt geheel de setting,sfeer,dialogen,dreiging,stereotype's.Heerlijk...

Het 2de bedrijf is op alle fronten de mindere ( Op Lee na dan ) Wat absoluut geen schande. het heeft vooral te maken dat de meeste karakters eigenlijk minder zijn en sommige zelfs eritand. ( die man/vrouw) Doordat de karakters minder zijn krijg je algauw een domino effect het begint met de dialogen die dan minder interesant zijn alhoewel ik wel heb gelachen vooral in die cafetaria hebben ze een grappig gesprek. Met een sneaky Mike op de achtergrond

Lee: [to Zoë] I'm sorry, but what is "home"? Is that Australia, right?

Zoë: [seemingly offended] What do you mean by that, mate?

Abernathy: Zoë's from New Zealand. And you never, I repeat, NEVER, call a Kiwi an Aussie.

Kim: Not unless you wanna get your ass kicked.

Lee: I'm so sorry, I really am.

Zoë: [Abby, Zoë and Kim laugh] We're just taking the piss out of you, mate!

Aleen jammer dat Quentin Tarantino in het 2de gedeelte heel erg de neiging heeft om de dialogen toch weer te ver door te voeren waardoor sommige ''saaiere'' gesprekken te lang duuren dan kan de film wat in-kakken wat eigenlijk wel wat zonde is. Gelukkig ziet hij dat zelf ook op tijd en eindigt de film met een grande-finale wat geweldig en toepasselijk is.

Ook leuk dat de 2de gedeelte ook wat leuk verweizing heeft naar Kill Bill

Ondanks dat deze film een klasse minder is dan Planet Terror, verdient Death proof een zeer geslaagde 3,5 sterren !

Grindhouse is me prima bevallen !

Butterfly just made my day.

Altijd even in komen in een Tarantino, vooral deze Death Proof had enige tijd om echt lekker in het sfeertje te zitten van over the top. Afgezien van Tarantino zie ik niet zo veel van dit soort filmpjes, waardoor het toch altijd wennen is. Dat maakt niet uit.

Death Proof was gewoon een hele fijne en grappige film ervaring, ik heb zo kunnen lachen om de dialogen en de speelsheid tussen de personages (vooral het tweede groepje was GE-WEL-DIG). Heerlijk hoe de gesprekken over niks kunnen gaan, maar toch zo interessant.

Erg mooi en gepassioneerd gemaakt, leuke muziek en ook wat geinige effecten die ditmaal niet echt opvielen zoals bv. in Kill Bill. Het was meer een bezigheidje wat leuk was naast het verhaal, maar steelde niet de show.

Cast doet het geweldig, vooral Butterfly is best wel... oke. En wat ik ook wel leuk vind is dat Tarantino zelf mee speelt, heb hem wel vaker gezien. Maar dit keer ook echt bewust en niet van o-hij...

Sterk vermaak, 4 sterren

Stond al lang op mijn 'nog zien' lijstje, en gisteren maar is bekeken. En ik moet zeggen, ik ben trots op mijzelf dat ik geen enkele keer heb doorgespoeld, want wat vond ik dit een vervelende film zeg.

Death Proof bestaat uit 2 delen die elk bijna een uur duren, elk deel bestaat uit het geklets van een irritant meidengroepje, dit waren wel erg saaie conversaties die mij als kijker deden gapen. Geen enkele keer dat ik ook maar een glimlach op mijn gezicht kreeg, geen enkele keer dat ik ook maar iets leuks of lachwekkends zag gebeuren. Nee, gewoon het geklets van dames.

En nu hoor ik hier mensen praten over de genialiteit van de converstaties, maar die mis ik blijkbaar, want ik vond het gewoonweg een martelgang. De conversaties worden vrij snel beëindigt door het enige lichtpuntje van de hele film, Stuntman Mike.

Stuntman Mike is een geweldig figuur en maakt deze film mij nog een ster geven, want zelfs de actiescènes vielen tegen, en de achtervolging op het einde vond ik niet echt spannend te noemen.

Death Proof is niet mijn ding blijkbaar, door het hoge gemiddelde en het groot aantal fans hier op MovieMeter. En ik ben op zich dan weer wel een liefhebber van Quintin Tarentino, waar ik bijv. Kill Bill geweldige films vind.

Hilarische foute film, precies zoals ik me had voorgesteld. Echter moet ik wel zeggen dat ik iets meer actie had verwacht, maar doordat de dialogen vaak zo sterk en grappig zijn (typisch Tarantino) is dat geen verlies. Maar de actie en gruwelijkheid die er was, was natuurlijk super over de top, maar wel leuk. Daarnaast was het onwijs strak gefilmd, zag dat Tarantino ook director of Photography was, kan hij dus blijkbaar ook goed. En de cast is top, met name Kurt Russel (al dachten veel mensen met wie ik de film keek dat het Jeff Bridges was).

Zeker niet de beste van hem, maar absoluut de moeite waard.

4*

Twintig minuten aan pure, onversneden bombarie, fenomenale verhaalwendingen en een pracht van een einde. Daar moet je als kijker op teren, want het voorgaande anderhalf uur is om de longen uit je lijf te hoesten. Non-stop gemekker dat een zondagse 'koffieklets' nauwelijks overstijgt. De film kruipt als een futloze slak vooruit, zonder nog maar een slijmspoor achter te laten. De poot van Tarantino is merkbaar, maar deze meneer in kwestie is in feite een tikkeltje arrogant te noemen als hij denkt deze berg larie zonder tegenspraak door onze strot te kunnen rammen. Er gebeurt niets noemenswaardig en het feit dat 'Death Proof' samen met het véél betere 'Planet Terror' een geheel vormt, is een regelrechte schande.

2,00

Gemaakt en bedoeld als B-film en daarin zeer geslaagd. De Tarantino-conversaties...geweldig. Een ruime voldoende, heb me zeer zeker vermaakt. Maar niet zo geweldig als een aantal andere films van hem (zoals Pulp Fiction, die is écht geweldig). Ik hou het op 3.0.

Gisteren toch eens bekeken en hij haalt het niveau van Pulp Fiction of Reservoir Dogs niet.

Wel weer een typische Tarantino film met heel wat voeten in beeld en dialogen over voetmassages Ook leuk was dat opeens het deuntje van Kill Bill nog eens tevoorschijn kwam.

Enkel de scènes met Kurt Russel waren echt de moeite, de rest vond 'k veel te veel dialogen en te weinig actie en zelfs een beetje saai. De film mocht voor mij dan ook een stuk ingekort zijn.

Na het geweldige Planet Terror wilde ik deze Death Proof eens zien.
De film is erg saai en heeft bijna geen verhaal. Maar toch, door de soms gevatte humor, blijft het luchtig en grappig. Ik vond het wel jammer dat het eerste deel van de film rond een groep meisjes draait, en dat ze dan zo gruwelijk moesten worden vermoord. Waarna de film zich op een ander groepje focust. Het einde von ik best een ontgoocheling. Ik had een afgeronder eind verwacht. 3*

Goeie film stuntman Mike achter de dames aan zit in zijn death-proof-auto. Een verhaal of plot is niet te ontdekken hier, maar dat is niet storend. Doorspekt met de typische Tarantino dialogen. Uitermate stoer en sexy en ook de jaren '70 B-film look tijdens het eerste gedeelte van de film is geslaagd. De dik aangezette rol van Kurt Russel is een plezier om naar te kijken, en dat geldt ook voor de dames. Een ruime 3.5 sterren.

Ik had verwacht dat dit de slechtste Tarantino zou zijn en eerlijk gezegd had ik na het langdradige, en ronduit slechte, begin de hoop al opgegeven. Echter veranderd alles zodra Kurt Russel (geweldige rol) verschijnt. Ik kon wel even genieten van die lapdance en shit maar ik zat wel te wachten op de echte achtervolgings-actie waar de film om bekend staat. Death Proof stelt wat dat betreft zeker niet teleur. Qua auto's, achtervolgingen en actie is dit een van de beste films die ik ken. De geile wijven spelen ook een erg belangrijk deel, en dan heb ik het niet over de negerinnen, dan heb ik het ook niet over die white-trash Shanna of dat australische mens maar over Butterfly en vooral Lee. Het zou strafbaar moeten zijn dat iemand als Lee er in een film zo fucking lekker uit kan zien en er in real life zo casual bijloopt, damn. Door het geweldige camerawerk blijft het de hele tijd boeiend en het geeft een kick. De laatste achtervolging is het best, met geniaal acteerwerk door Russel die hem flipt. Het einde was hilarisch. Zoals bij bijna alle Tarantino's kwam het bijna vanuit het niets

Planet Terror en Death Proof zijn eigenlijk twee totaal verschillende films maar delen uiteraard de Grindhouse sfeer. Ik snapte overigens niet waarom Quentin besloot om halverwege te stoppen met de ouderwetse beeldkwaliteit. Is eigenlijk wel jammer. De film had richting de 4* kunnen gaan... maar het had ook een 3* kunnen zijn vanwege het slechte begin wat je net zo goed kunt doorspoelen, en Eli Roth aan wie ik onbewust een hekel ben gaan ontwikkelen.

It's better than safe. It's death proof

In mijn beginperiode op MovieMeter was ik een die-hard Tarantino fan en ik was indertijd enorm benieuwd naar Grindhouse. Het leek me één van de meest interessante films te zijn van het jaar maar de uiteindelijke film stelde teleur. Althans toch het Tarantino gedeelte want Planet Terror en de fake trailers waren wel de moeite. De film flopte zowat overal en er werd besloten om Planet Terror en Death Proof apart uit te brengen met een langere speelduur. Deze versie van Death Proof ontbrak in mijn Tarantino collectie dus een tijd geleden eens gehaald en gisteren maar eens opgezet.

Vooral omdat het al 5 jaar geleden was dat ik Death Proof effectief had gezien en me nog maar erg weinig van de film kon voorstellen. Wat me nog wel bij stond was dat de Grindhouse versie nogal langdradig leek en aangezien deze versie zo'n klein halfuur langer is, was ik er niet helemaal van overtuigd of dit me ging kunnen pakken. Het resultaat is vlees noch vis en mag zich makkelijk het minste uit het Tarantino universum noemen. Het grote probleem bij Death Proof is de opdeling in twee segmenten. Het eerste stuk met Stuntman Mike, Pam, Jungle Julia en de rest is vrij degelijk, al is Jungle Julia als personage op zich vreselijk irritant, maar dan wordt er opeens een tweede groep vrouwen op de kijker los gelaten. De film begint terug opnieuw (na eerst een nodeloze zwartwit filter op de beelden te zetten) en dit segment is tergend traag. Kim blijkt zowaar nog irritanter dan Jungle Julia te zijn en het is pas met de achtervolging dat de film terug wat vaart begint te krijgen. Ik had dan ook liever gezien dat Tarantino beide verhalen wist te combineren en iemand van het eerste groepje had laten overleven om dan met de tweede groep op wraaktocht te gaan.

Wel een heerlijke soundtrack trouwens. Met Django Unchained had ik het gevoel dat Tarantino zijn feeling voor een soundtrack wat kwijt was geraakt en Death Proof bewijst dat ten volle. Het ene heerlijke nummer wordt afgewisseld door een ander en het is werkelijk genieten. Qua cast ben ik hier wel iets minder over te spreken. Sydney Tamiia Poitier en Tracie Thoms zijn verschrikkelijk over the top, en niet in de goede zin van het woord, als Jungle Julia en Kim maar ook Rose McGowan lijkt niet op haar plaats te zijn. Gelukkig is Kurt Russel wel heerlijk op dreef als Stuntman Mike en zijn Zoë Bell en Mary Elizabeth Winstead ook altijd wel leuk om te zien. Beetje jammer ook dat Tarantino zich in het begin iets te hard concentreert op het 'kapot maken' van zijn film. De krasjes zijn nog oké maar het haperen van de dialogen zijn veeleer irritant.

Ik zou eigenlijk Grindhouse nog eens moeten herzien om een goed beeld te kunnen schetsen maar Tarantino's keuze om van Death Proof een langere film te maken is niet goed. Waar Planet Terror een heerlijke exploitation film is, is Death Proof een vaak wat saaie zit die door een handvol scènes naar een hoger niveau wordt getild.

2.5*

Weet niet zo goed wat ik ervan moet denken. Een hele hoop is saaie dialoog - nogal opmerkelijk voor een Tarantino - maar naar het einde toe wordt het leuker, en die laatste autoscene maakt een hele hoop goed. Het soort actie dat ik in ieder geval nog nooit gezien heb. Ik zat wel op het puntje van m'n stoel toen Zoë op de moterkap lag, want je verwacht (door de crash eerder in de film) dat er elk moment iets gruwelijks kan gebeuren.

Het eerste deel van de film is vooral vormtechnisch wel aardig (hoewel vreemd dat alles en iedereen er erg 70's uitziet terwijl het zich wel afspeelt in de 21e eeuw), maar ook inhoudelijk nauwelijks interessant. De carcrash is super gedaan, maar dat was ook onverwacht een van de naardere dingen die ik de laatste tijd gezien heb in films. Kon het eigenlijk niet echt cool vinden ofzo.

Dus tja, nogal een onevenwichtig en vreemd geheel wat mij betreft. Kan hem niet laag beoordelen, want de stunts en de actie is prima in orde, maar alles er omheen is toch echt te magertjes.

3*

De minste film van Tarantino, van wat ik gezien heb. De dialogen zijn te lang en trekken de spanning uit de film, vond ze zelfs niet echt intressant, het was gewoon domme wijfen gezwets. Daartegenover staan de scenes met Russel, dan vooral in de auto die erg goed zijn.

Het einde had het me inderdaad ook niet uitgemaakt of die 3 dames vermoord werden, wat waren die irritant zeg.

Al met al wel vermakelijk maar haalt het niveau bij lange na niet van een Reservoir dogs of Django unchainded.

Death Proof

Alweer een Tarantino. De man zijn excentrieke filmwijze pakt soms ontzettend goed uit, maar kan ook verraderlijk slecht zijn. Death Proof bevat een combinatie van beide. Afgrijselijke scènes vormen de dominante boventoon, terwijl er af en toe toch nog een goede tussenzit.

Bovenal zat ik me het eerste uur te bedenken wat ik nu aan het bekijken was. Een uur lang vorm je een trio aan dames die zich klem zitten te zuipen in de kroeg. Niet geheel ongewoon, maar zulke taferelen kan ik ook live zien. Als na een uur de aap uit de mauw komt realiseerde ik mij waar ik naar had zitten kijken: slaapverwekkende, nietszeggende, te lang uitgerekte scènes vol met onnodig veel dialoog. En dan besef je dat je nog een uur moet gaan. Het tweede uur pakt iets anders uit, en terecht. Twee keer achter elkaar hetzelfde liedje was me te veel geworden. Tarantino's excentrieke verhaal sprak mij niet aan dit keer. De scènes in de auto spraken mij wel aan.

Kurt Russels rol is me nog steeds niet helemaal duidelijk. Zijn prestaties zijn net zo labiel als zijn personage. Het ene moment behoorlijk aardig, het andere moment zeer slecht. Zijn piekje beleeft hij na het eerste uur, toen de aap uit de mauw kwam. Voor de rest is het een redelijke ondermaatse prestatie.

Van alle dames is mij er geen eigenlijk bijgebleven. Ik vond Poitier en Ferlito wel aardig spelen, maar verder dan dat komen ze ook niet. Tarantino's eigen toevoeging aan het geheel is ook totaal overbodig.

De stijl van de film was meer op Tarantino's persoonlijke genot gericht, of de wanhopigheid van de kijker, dan op kunstzinnige stilistische attractiviteit. Veel billen en veel tieten bedoel ik dus. De retrosfeer is na verloop van tijd ook niet meer te harden en je verlangt naar wat moderniteit.

Death Proof was zeker niet goed. Ondermaats zelfs vind ik. Misschien zie ik er bij een herziening de kwaliteiten wel van in. Wie weet. Het is echter vooral saai, op de achtervolgingsscènes na dan.

2.0*

Hoe slecht kan Tarantino zijn.

Twee hoofdbrokken in deze film : oervervelend vrouwengesnater doorgaans over sex en een pak auto-stuntwerk.

En wat betekent nu heel dat boeltje ? Ik zou het echt niet weten. Holle dialogen en oppervlakkige, karikaturale karaktertekening

Flauwe film. Zelfs niet voor snelheidsduivels aanbevolen, laat staan voor een filmliefhebber die naast, laat ons respectvol blijven, het visuele, toch ook iets inhoudelijks wil zien.

Vandaag zowel Death Proof als Planet Terror gekeken, en het was qua vermaak een verschil van dag en nacht, helaas. Ik heb me met Planet Terror, en de prima over the top actie daarin, zonder problemen een kleine twee uurtjes vermaakt, en vervolgens heb ik ook deze maar eens opgezet. Deze draak viel me toch wat rauw op m'n dak.

Als hommage aan de jaren '70 grindhouse-films heeft Tarantino schijnbaar vooral veel te lange, quasi-edgy gesprekken tussen matige actrices en een slecht uitgedachte structuur overgenomen (twee keer hetzelfde verhaal behalve de afloop, met twee keer een half uur waarin niks gebeurt)- qua actie of vermaak was er weinig van terug te vinden. Deze film deed me nog het meest denken aan Faster, Pussycat! Kill! Kill!, ook zo'n verschrikking uit de geschiedenis van de westerse cinema. Hoe dan ook, de film bestaat voor driekwart uit niet boeiende, edgy bedoelde maar vooral geforceerd overkomend irritant gekwebbel van groepjes vrouwen, met Jungle Julia in de eerste helft en met name Tracie Thoms in de tweede helft als tragische dieptepunten. Daarnaast hebben we nog wat kroegscenes, een lapdance, en verder zowaar een minuutje of tien, vijftien actie via wat achtervolgingen. En eigenlijk was daarvan alleen de eerste editie de moeite waard. Aangezien het een Tarantinofilm is eindigt het uiteraard in een wraakexercitie, maar in dit geval was ik allang blij dat er iets gebeurde in de film. Een dieptepunt voor Tarantino, wat mij betreft, en eigenlijk in alle aspecten een mislukking.

Als Tarantino fan kwam ik tot de ontdekking dat deze film mij volledig was ontgaan. Gelukkig stond de film op Netflix.

De verwijzingen naar zijn andere films vond ik eigenlijk het leukste aan de film. De bekende voetscene, de kill Bill ringtone bij het tankstation en natuurlijk de red Apple's sigaretten.

De dialogen liepen in mijn optiek te lang door waardoor je snel je aandacht verliest. De overgang van zwart wit naar kleur vond ik dan wel weer erg tof!

Al met al niet zijn beste film maar ik heb me zeker vermaakt

Natuurlijk ver uit NIET tarantino s beste.

Maar zijn handtekening is wel aanwezig ( logisch) .( voeten fetisj dailoog muziek vergeten acteur laten shinen) ect ect.

Maar vooral het einde maakt deze film . Sterke vrouwen.u don,'r fuck with .

En een gruwelijke vette car crash...damn .

Death Proof.. Voor mij een lastige film om te beoordelen.

Een aantal zaken vind ik fantastisch, zoals de manier waarop Kurt Russell de rol van Stuntman Mike vertolkt, zo lag ik dubbel bij de scène met zijn boekje en het moment waarbij hij glimlachend de camera inkijkt voordat die de auto instapt. Daarnaast zijn de dames erg cool met elk een uitgesproken karakter en ook de muziek is noemenswaardig, zoals bij vrijwel elke Tarantino.

Helaas slaat QT dit maal een beetje door in zijn dialogen. Ze zijn zoals gewoonlijk erg lang, maar niet zo scherp en gevat als in zijn andere films (al is dit ook iets wat me opviel in The Hateful Eight). Met als dieptepunt de ellenlange scène in de diner, waar niemand iets interessants te melden heeft.

In mijn ogen samen met The Hateful Eight en Jackie Brown een van zijn mindere films, maar desalniettemin nog steeds bovengemiddeld goed. Ik twijfel tussen 3.5* en 4*, maar ik kies toch maar voor 4* vooral dankzij de memorabele rol van Kurt Russell.

Eindelijk gezien deze Tarantino het eerste uur gaat nog ondanks de af en toe oervervelende dialogen. Het tweede deel is nog een stuk minder. Dor de soundtrack die wel erg fijn is en de lapdance toch nog 2½ sterretje.

Hardop moeten lachen om sommige scenes die typisch Tarantino zijn. Leuke rol ook voor Kurt Russel als zijnde geschifte stuntman. Verder zijn de dialogen soms wat stroef en duurt het net allemaal wat te lang allemaal. Het is vooral de hele toffe muziek die de sfeer van de film aardig weet op te krikken.

Grindhouse.

Rodriguez vs Tarantino, Planet Terror vs Death Proof. En daar vind ik Tarantino dan lelijk mee door de mand vallen, want in de vergelijking is dit toch wel een ernstig teleurstellende film. En ook in de lijst films van Tarantino vind ik dit bepaald niet de beste - waarbij ik misschien zeggen moet dat ik niet echt een fan van de man ben.

Maar toch. Veel te lang, met een wat moeizaam verhaal - of eigenlijk twee zonder noemenswaardige samenhang. Misschien was het een beter idee geweest om een van beide helften te kiezen, en die wat beter uit te werken - in deze vorm is het wel een genadeloze aanslag op het zitvlees. Van de spitse dialogen waar de eerdere films van Tarantino een belangrijk deel van hun faam aan hadden te danken is hier ernstig weinig te merken - noem er eens een die vergelijkbaar sterk is als in Pulp Fiction. En evenmin zijn de karakters voldoende kleurrijk. Stuntman Mike wordt dan tenminste nog redelijk gespeeld, hoewel hij op het einde ook nogal tegenvalt.

En dan kan je nog iets argumenteren over het grindhouse-concept, maar ook dat vind ik er erg slecht uit komen. En zeker als deze vergelijkt met Planet Terror.

Een sappig werkje van Tarantino. Het duurt even voor de film op gang komt en je wordt ook wat in het duister gehouden waarover die precies gaat. ‘Death Proof’ is verpakt in een sexy 70’s look waardoor het leuk is om naar te kijken, vooral in het eerste deel waarbij we kennismaken met de personages waaronder de mysterieuze stuntman Mike.

Kurt Russell speelt op geniale wijze een psychopaat waarvoor je bijna sympathie zou krijgen, ware het niet dat hij jonge vrouwen achtervolgt en ze vervolgens op brute wijze vermoordt. De eerste keer wanneer Mike zijn sadistische kant toont, is best schokkend. Tenzij je al weet wat er gaat gebeuren, is deze twist leuk gevonden (met bijna een vette knipoog naar de camera wanneer hij in de auto stapt).

De vrouwen in kwestie zijn uitgesproken types die onbezonnen maar ook zeer gevat uit de hoek komen. Ik had er soms mijn plezier in om ze te zien discussiëren, hoewel die ‘bitch’ en ‘nigga’ niet perse hadden gehoeven. Hoewel het in zijn andere films vaak mannen zijn die lange dialogen voeren, domineren de vrouwen in Death Proof. De conversaties zijn luchtig en plezierig maar duren net iets té lang. Langer dan 5 minuten wordt het moeilijk om de aandacht vast te houden wanneer het eigenlijk nergens over gaat. Dit lag zeker niet aan de acteerprestaties van de vrouwen, zij deden volledig wat ze moesten doen. Toch denk ik dat de kwaliteit niet zou ondergedaan hebben mocht de film pakweg 20 minuten minder geduurd hebben.

De actiescènes zijn top en maken het wachten wel de moeite waard. De twist waarin het tweede groepje vrouwen beslist om achter de stuntman aan te gaan, komt echt uit het niets. Vanaf dan is het full ‘girl power’ en genieten geblazen. De achtervolgingsscènes zijn spannend en leuk gefilmd. Quentin geeft een vibe van puur entertainment door aan de kijkers. De film komt, ondanks het geweld, niet te zwaar of serieus over, mede door een dosis zwarte humor. Men had gerust nog een stapje verder kunnen gaan met het einde, dit kwam vrij plots en stond in contrast met de rest van de (nogal uitgerekte) film. Algemeen toch een leuke zit!

“I'm ok!”

Tarantino op z'n best. Death Proof is niet voor iedereen, dat is vanaf de allereerste scene duidelijk. Maar ik heb genoten van de film, en het is Tarantino zoals ik hem graag zie. Het is nog meer pulp dan normaal, en vanaf het begin met de vreemde overgangen, de zichtbare krasjes en het soms uitvallen van audio weet je dat je naar een ‘Tarantino classic’ zit te kijken. Zoals gewoonlijk zit het verhaal simpel in elkaar, maar het zijn de lange dialogen/monologen, de acteerprestaties, en gewoon de knettergekke hersenspinsels van Tarantino die het leuk maken. Zo'n scene met twee auto's die op elkaar botsen, waarbij je 4 of 5 keer achter elkaar ziet hoe iedereen doodgaat is puur genieten. Ook de zwart-wit opening van het tweede gedeelte, waarbij het opeens overgaat in kleur, zijn van die kleine dingen die het zo interessant maken om naar een Tarantino film te kijken.

Een autoracer heeft het gemunt op vrouwen, en de film is opgedeeld in twee gedeeltes. Met de altijd sterke Kurt Russell als gemene deler. Maar dit is een film waar de actrices excelleren, en Ferlito (nee, niet alleen voor de lapdance), Bell, Dawson, Poitier, McGowan en Winstead zijn allemaal geweldig. Vooral Bell is fantastisch en de typische Tarantino humor is voor haar gemaakt. En ze is in het echte leven ook een stuntvrouw, wat in deze film wel goed uitkomt. Death Proof is de laatste Tarantino film die ik nog moest zien en ik kan het nu eindelijk zeggen, de man weet geen slechte films te maken.

Met gemak de slechtste Tarantino. Ik vroeg me, bij gebrek aan ook maar enigszins boeiende dialogen, personages of verhaal, in de eerste helft vooral af hoe het kon dat Rosario Dawson zo bleek was geworden. Blijkt het ene Vanessa Ferlito te zijn. De enige die het bekijken waard was naast haar Rosario, die in het tweede deel pas in beeld komt, want voor het vrouwelijk schoon kun je deze verder beter overslaan. Ik vroeg me in het tweede deel ook al af wie die griet was die zo waardeloos acteerde, maar dat bleek dus eigenlijk een stuntvrouw, Zoe Bell.

Het laatste kwartier van de film is zeer vermakelijk met een vette achtervolgingsscene maar de rest is gewoon shit. Saai, met een hoop gelul zonder echt goede humor, geen vondsten en geen enkel interessant karakter. Alsof degene die het schreef net zo straalbezopen was als de eerste groep meiden halverwege. Die sms-jes sloegen ook nergens op en leken enkel bedoeld om weer een anachronisme erin te plakken.

De film had makkelijk in een half uurtje gepast en dan had je daarachter Planet Terror kunnen plakken.

De muziek is ook drie keer niks. Advies: doorspoelen tot het laatste kwartier.