Unforgiven (1992)

Tegenvallende en saaie film.

Super sterk verhaal. Met 2 topacteurs. Eastwood en Freeman top acteurs.

Tegenvaller had er meer van verwacht.

Mooie acteerprestaties leuke dialogen maar daar stopt het.

Kleine 3.0*

Drek!

Nee, voor een western viel het alleszins wel mee, Clint Eastwood overstijgt mijn verwachtingspatroon van hem. Een onderhoudend, vermakelijk verhaal ( vrouwen willen koste wat kost wraak nemen, tegen de wil van de plaatselijke sherrif in! ), wel aardige acteerprestaties, op visueel vlak niet helemaal brak: te danken aan de setting die wat moderner oogt dan menig western die zich in het hillybilly tijdperk afspeelt.

Het knaagt uiteindelijk wel dat de film er niet in slaagt om zijn rauwe, gewelddadige karakter te verzilveren. Je kunt je nauwelijks voorstellen dat de kreupele hoofdrolspeler, vroeger gewelddadig was, laat staan in het heden. Het kijkt allemaal wel weg, voor hoe lang het duurt maar echt gruwelijk of schokkend wil het allemaal nooit worden. Een 3*

Een beetje een onzinargument. Deze film heeft bij mijn weten totaal niet de bedoeling om te schokkend of gruwelijk te zijn.

Een beetje onzin om het als een onzinargument te bestempelen,

De gebeurtenis in het begin zou zogenaamd schokkend en gruwelijk moeten zijn, zowel in het begin als later bij het slachtoffer weinig van gezien. En laat nou net dàt de aanleiding voor het hele wraakgebeuren mechanisme in het verhaal zijn, tamelijk belangrijk om te begrijpen waarom de vrouwen wraak willen. Essentieel dus.

Er waren toch gewoon littekens? Wat had Eastwood moeten doen? Het bloed rijk laten vloeien over het scherm en close-ups maken van open wonden en ontstekingen? Dat is niet het soort film waar Eastwood op uit was.

Lijkt me ook niet nee. Bovendien is 'het wraakgebeuren' ook niet de essentie van de film. Het gaat echt om Eastwood.

En dan nog iets: niet van westerns houden, western kijken, en dan weer flauw gaan zagen over het genre inclusief emoticons.

Kinderachtig!

Eastwood kan er wel niet op uit zijn geweest, het is wel een scene die de toon voor de rest van de film zet, in de zin dat je het wraakmotief van de vrouwen volledig kan ondersteunen cq meeleven, aangezien het er allemaal niet zo gruwelijk uitzag was voor meeleven niet heel veel plaats, ondanks dat de misdaad op zich natuurlijk gruwelijk was. Tekenend was nog wel dat ik aanvankelijk tussen de vrouwen moest zoeken wie er nou verminkt was.

Neuh, hoor.

Jongen, leer anders even begrijpend lezen.

Ik lees wat er staat: Drek!

Je gaat wonderwel vooruit, nu de rest nog!

Haha, ja.

Zegt de meester die van bijzaken een hoofdzaak maakt.

Nadat iemand mij er om vroeg, ja. Het zijn niet mijn woorden dat ik er een hoofdzaak van maak, slechts een element, zelf conclusies trekken is duidelijk niet aan je besteedt. Hou je commentaar voortaan even lekker voor je, als het niet zinnig is.

Je laat anders je teleurstelling er wel voldoende van afhangen.

Is het nu mijn beurt om ook iets kinderachtigs tegen je zeggen?

Ik heb dàt punt inderdaad even uitvergroot, maar het is niet zo dat ik mij alleen aan het blind staren was op het wraakmotief of dat ik niet wist dat de film vooral om Clint Eastwood `s nadagen draait.

Trouwens, niets kinderachtigs aan mijn opmerking, gewoon de waarheid.

Niet de waarheid, wel een mening. Want ik snap de wraakneigingen wel zonder meer gruwelijke beelden en ik kon wel herkennen wie er aangevallen was. Meer harde beelden hadden wat mij betreft niet in de rest van de film gepast en dat is ook niet Eastwoods stijl.

Die opmerking was naar Tone toe gericht, omdat hij een voorbarige conclusie meende te moeten trekken, namelijk dat ik alleen maar aanstoot zou nemen aan het slappe begin.

Dat kan, het is verder ook niet zo dat ik de film enkel niet goed vindt omdat hij niet hard of gruwelijk is, als de film verder niet geheel bevredigend is ga je op andere aspecten letten, o.m. binnen de plot, die op papier niet mals klinkt.

Mocht je nog in de nabije toekomst een western willen proberen, raad ik je Assassination of Jesse James aan. Denk dat die film wel meer in jouw straatje ligt.

Een film met mijn favorieten acteurs. Die een geweldige prestatie afleggen. Het is dan wel geen "uniek verhaal" maar het acteerwerk en de muziek haalt het beste uit deze Westernfilm die in de nadagen van het western gerne werd gemaakt. 5 Sterren klassieker

Een paar mooie shots van de horizon maken nog geen mooie film.

Visueel gezien bijzonder matig. In veel scènes is de belichting gewoon slecht, en de wijze waarop alles in beeld wordt gebracht is ook niet bepaald fraai te noemen.

Een aantal karakters waren gewoon overbodig. Het lulletje rozenwater, de Engelsman en de schrijver. Had wat mij betreft eruit gekund. Daar kan geen grapje over The Duck wat aan veranderen.

Enigszins verfrissend is dat Freeman gewoon rondloopt zonder in een racistische situatie terecht te komen. Lijkt me zeker in het Wilde Westen een hele prestatie.Vond hem verder nou ook niet echt wat toevoegen, speelt vaak dezelfde soort personages, en ook hier komt hij ondanks dat hij soms woorden als "ass" en "shit" in de mond neemt toch vooral over als brave Hendrik.

Uiteindelijk slechts een paar gave scènes. De scène dat ze op het geld wachten is visueel gezien de enige die een beetje de moeite waard is. Visueel veel minder, maar qua sfeer wel redelijk was de eindscène.

1,5*.

Wauw! Wat een topfilm. Ik had niet gedacht dat na de Sergio Leone westerns, er een western film was die mij zo konden boeien. Zeer goede personages en geweldige acteerprestaties.

Het enige minpunt aan deze film is dat je wel een aantal oude Clint Eastwood westerns gezien moet hebben om hem te begrijpen, of beter gezegd: de "grap" er van in te zien. Als je nog nooit een film met Clint in de hoofdrol hebt gezien, en zijn "badass-ness" niet kent zal je snel denken: "OK het is een oude man die niet eens zijn paard op kan komen."

Geweldige film die aantoont dat Eastwood ook lekker van zelfspot houd. 5/5*

Vier Oscars kreeg Clint Eastwood voor Unforgiven, een western op een alternatieve manier in beeld gebracht en waarin wordt gewezen op de gevolgen van geweld voor daders en slachtoffers. De zo klassieke zwart-wit personages worden vervangen door humanere cowboys en dat is wat de film zo uitzonderlijk maakt.

William Munny, een gewezen revolverheld op rust, laat zich verleiden tot een laatste missie. Maar op zijn tocht wordt hij met zijn eigen verleden geconfronteerd en moet hij zijn weg zoeken in een soort moreel moeras.

Je kunt het hoofdpersonage William Munny zo een beetje aanzien als de man zonder naam - het personage dat Eastwood eens zo graag vertolkte - op latere leeftijd, wanneer hij de gevolgen van zijn daden gaat inzien. Het siert Eastwood dan ook dat hij de mythe die hij door de jaren heen geworden was zonder scrupules ondermijnt en op de proppen komt met een film waarvan de onderliggende moraal bitter realistisch en tijdloos is.

Het is moeilijk om eigenlijk van te voren in te schatten hoe goed een film nu eigenlijk gaat zijn, en wat je kan verwachten.

Bij deze film is dat zeker gelukt.

Ik verwachtte een sterke, onderhoudende en sfeervolle western. En dat bleek het ook te zijn.

Het verhaal speelt zich enkele jaren na de gebruikelijke periode af. (1860). Het kon dus evengoed Blondie himself zijn die hier gepensioneerd is en wat varkentjes kweekt samen met zijn kinderen.

Wie dan ook hoopt om een actievolle film te zien met veel gunfights heeft het mis. In het eerste half uur van de film wordt het leven van de personages geschetst, zonder dat het ook echt saai wordt.

En als we dan goed en wel in het zadel zitten kunnen we vertrekken op de eigenlijke tocht. De film kantelt hier toch, het laatste van de film is toch een stuk donkerder dan het begin, of dan de leone-westerns. Regen, sneeuw, donkere avonds; alles inbegrepen.

Reken daar nog eens het acteertalent van Freeman en Eastwood bij. Die hun stem en gelaatsuitdrukking alleen al scheppen een sfeer waar andere films nog maar van kunnen dromen. En daar moet een film het toch grotendeel van hebben. Een sfeervolle film met een interessant verhaal dat liefst nog eens spannend is ook. Je kan haast niet wachten om te zien wanneer de oude man zelf eens in actie komt.

Enige opmerking is het nogal snelle klimaat. De enige dag is het zomer, de andere dag ligt er sneeuw. Zijn toch wel schoonheidsfoutjes waar aan gedacht moest worden. Maar deze maken de film er niet minder op.

4,0*

btw: Wyoming werd pas in 1890 een staat binnen de USA, en de film speelt zich af in 1880.

Clint for president, wat een geweldige film blijft dit zeg!!!!

Uitstekende Western onder regie van Eastwood.

Ging compleet tegen mijn verwachtingen in, niet dat ik geen goede film had verwacht, maar wel een heel ander soort film.

Unforgiven is namelijk geen film vol stoere 'gunslingers', close up's en veel shootouts. Het is een film waarin we een oude cowboy zien worstelen met zijn verleden. De daden die hij ooit begaan heeft, de manier waarop hij zichzelf tot een legende gemaakt heeft, en de manier waarop hij die legende op het einde nog eens extra kracht geeft.

Dat is zo mooi aan deze film, Eastwood melkt niet gewoon zijn oude personages uit, maar geeft hen een ode op geheel eigen manier.

Beetje overbodige rol van Freeman maar ik kan me niet aan die man ergeren. 'The Kid' was dan wel weer een erg leuke rol en laat ons zien dat cowboys lang niet altijd zo stoer zijn als ze zeggen.

Verder gewoon een uitstekende film op visueel vlak en het camerawerk was ook dik in orde.

Vrij veel dialoog in de film, maar het verveelde nooit. Uiteraard had de film, zoals alle films waarin Eastwood speelt of die hij regisseert, een prachtig einde. 4.5 ster, prachtige Western.

Lekker rauw en vies en puur. Eastwood en Hackman, wat een toppers. Ga zien!

Sommige acteurs kunnen zo intrigerend zijn dat ik alleen al voor hem aan het scherm blijf kleven. Clint's rol in Westerns is voor mij speciaal. Het gortdroge stoicijnse spel vind ik perfect bij het Amerikaanse landschap passen. Maar zeker ook bij het personage: iemand die alleen op de been kan blijven door te moorden. Zo lang zijn ware geliefde aanwezig is, al is het in zijn geheugen, dan kan deze verwilderde man gedomesticeerd worden en leeft hij vredelievend met zijn gezin. Dit kwam natuurlijk veel voor in het wilde westen. Jonge mannen spelen eigen rechter en raken 'de weg kwijt', maar eenmaal hun liefde van hun leven gevonden weten deze bad guys hun oude kwade zelf te overwinnen. (Veel criminele jongeren zijn als ze eenmaal hun gezinntetje hebben gewone burgers...)

Maar als vrouwlief overlijd en hij overblijft met kinderen en geld nodig heeft en geschonden vrouwen loven een premie uit dan begint zijn verleden weer op te spelen...en daarbij is zijn respect voor de vrouw onaantastbaar geworden. En een oude vriend is heilig. Motieven te over om die premie te willen verdienen.

Dit gegeven is eenvoudig uitgewerkt door Clint Eastwood in een stijl die we van zijn Wester'ns gewend zijn. Zijn typische filmstijl is Voor mij onweerstaanbaar. Vooral die eindscéne waar Clint, met die oude verweerde kop, uit het duister naar voren treedt en zijn orde op zaken stelt is....een prachtige verwijzing naar al die oude meesterwerken van hem.... Zo'n geladen scéne kan alleen bestemd zijn voor Clint de oude meester zelf.

De hele film is sfeervol geschoten en de bonte stoet aan personages vervelen geen moment