Unforgiven (1992)

Unforgiven is 11 mei te zien in Eye in het kader van Koolhoven & Simons.

Schitterende film. Demystificatie van het Westen magistraal gebracht. Zowel inhoudelijk als visueel. Een sobere piano score, de donkere fotografie, de plenzende regen, etc
Unforgiven. Niet alleen in het plot (Munny wil wraak voor zijn vermoorde vriend - deze klassieke verhaallijn dat tot het einde wordt volgehouden, is de enige reden waarom ik geen 5 sterren toeken) maar ook in het personage. Daarom die begin- en eind tekst over de vrouw van Munny. Munny was een schurk en een moordenaar. Dat zal hem nooit vergeven worden. Zelfs niet door het lot want hij zal terug moorden, hij is en blijft een schurk en moordenaar. De enige die iets goeds in hem zag, was zijn vrouw maar die is er niet meer. Zijn houvast tot het goede was weg en misschien heeft Munny het zijn vrouw nooit vergeven voor haar vroegtijdige dood.
Dat Eastwood volledig achter het scenario van David Webb Peoples stond, wordt nog maar eens krachtig benadrukt doordat Eastwood de rol van Munny op zich neemt. Een moordenaar die met moeite op zijn paard kan klimmen, die met moeite recht kan schieten met een revolver ... nee, meer diametraal tegenover zijn rollen als 'The man with no name' en 'Dirty Harry' kan je niet komen. Eastwood ondergraaft zijn eigen helden rollen.
Unforgiven deelt een mokerslag uit aan het wilde westen. Dat Eastwood de maker is (die de start van zijn carrière te danken heeft aan de western), komt dubbel hard aan.

Toch heeft hij zijn eerdere imago als westernheld hiermee niet echt teniet kunnen doen (zo hij dat al gewild zou hebben)

Die films blijven even populair als altijd, en de western in het algemeen heeft er ook geen schade door opgelopen.

De duistere kant van het "wilde westen" werd ook al eerder in de kijker gezet sinds de reform westerns vanaf de jaren zeventig.

Ik ben zelf geen fan van deze film, maar al met al is het een storm in een glas water gebleken, die inmiddels al lang weer geluwd is.

Vraag mij af of hij nou wilde afrekenen met de western, volgens mij is deze film zelfs opgedragen aan Leone. Hij maakte deze film omdat hij het een goed script vond, en ik denk dat er later een boel bij bedacht is.

trebremmit

Naar verluidt lag dat script al tientallen jaren op de plank, maar durfde hij het niet eerder aan, omdat hij dacht dat de tijd er nog niet rijp voor was. (en hij nog graag wat langer de held wilde blijven? )

Volgens deze site vond zijn scriptlezer het niks en bleef het daarom zo lang op de plank liggen.

‘Unforgiven’: Clint Eastwood’s Eulogy for the Man with No Name in His Anti-Western Masterpiece • Cinephilia & Beyond - cinephiliabeyond.org

Nog steeds - zo blijkt hierboven - zijn er westernliefhebbers die de impact van Unforgiven proberen te minimaliseren. Zou het kunnen dat de angst er goed in zit om hun teergeliefde western uit de gratie van het film minnend publiek te zien vallen ? Maar hun vrees dat Unforgiven de geschiedenis van de western film wil saboteren, is volgens mij onterecht.

Dat Unforgiven een beetje als de schrik van het wilde westen wordt aanzien, is tweeledig.

De figuur Eastwood. Aanzien als een klokkenluider, iemand die het genre populariteit en kwaliteit gaf, is nu plotseling een verrader door het genre in vraag te stellen.

Er is ook het feit dat Unforgiven verpakt is in een klassiek plot van wraak met herkenbare referenties van een western (saloon, sheriff, huis op de prairie, enz). Het maakt dat de film ogenschijnlijk zeer dicht staat bij klassieke westerns (in tegenstelling tot de meer revisionistische jaren “70 films) waardoor er meer verwarring gecreëerd wordt.

Unforgiven is gemaakt met een visie. Een visie die gerust naast de visie van de traditionele westerns kan en mag staan. Dat is immers de bedoeling. Om een veelheid van visies te krijgen die een onderwerp belichten. Zo kunnen Unforgiven en meer traditionele westerns gerust naast elkaar leven

Unforgiven heeft dan ook niet als uitgangspunt de duistere kant van het ‘wilde westen’ (maar misschien is western inderdaad een beter woord) te tonen. Het is slechts een gevolg. Unforgiven wil volgens mij in de eerste plaats het medium dat de western heeft gemaakt bekritiseren maw (zoals ik reeds schreef in mijn vorig commentaar) demystificatie. De review van Vidi well legt zeer helder uit hoe dit gebeurt. Het beeld (van de western én van de revolverheld) dat we hebben meegekregen door media (vooral film maar ook literatuur vermits vele verhalen daarop gebaseerd zijn) is een verzinsel of een overdrijving. Daarom het personage van de zogenaamde biograaf. Het is niet de western (de periode) maar het genre dat wordt geviseerd (en misschien was dit niet duidelijk in mijn vorig commentaar). Eastwood wou geen authentiek verslag van de western maken maar een decompositie van een genre. De mokerslag werd uitgedeeld aan het genre en bij uitbreiding aan Hollywood. Eastwood zal dan ook wel enige ironie gevoeld hebben toen die Oscars werden uitgedeeld..

Dat Eastwood enkel een goed verhaal wou vertellen zonder implicaties, kan ik moeilijk geloven. Hij kan toch ook een scenario lezen. Het personage is duidelijk geen typische Hollywood held. Daarnaast zijn de visuele elementen (fotografie, score, locaties) duidelijk gekozen om zich te onderscheiden van traditionele westernhelden. Weg zijn de zwart wit tegenstellingen van good guy en bad guy. Weg is het simplisme van mensen neerschieten. Er wordt een complexe moraliteit geschetst. Trouwens Eastwood heeft al vanaf het begin van zijn regisseurs carrière zijn helden rol in vraag gesteld. To play misty for me, Bronco Billy, Tighttrope en in de 21 ste eeuw bv Gran Torino. Munny past dan ook in dit rijtje. Geen toeval en nee, dit zijn geen interpretaties achteraf.

Dat het scenario lang heeft blijven liggen op de planken, kan ik best geloven. Een film maken dat niet volgens de geijkte Hollywood formule geschreven is (ontspannende, luchtige, spectaculaire happy endings) zijn voor vele producenten ‘box office poison’ maw niemand investeert omdat ze denken dat niemand komt kijken (geen geld opbrengen). De film werd toch gemaakt en dat is geheel de verdienste van Eastwood. Het is immers zijn eigen productie firma Malpaso die er geld heeft ingestoken. Het heeft niets te maken met een angst om zich te keren tegen de western.

Dus ja, Unforgiven schreef (en schrijft) filmgeschiedenis; een film waar we 30 jaar na datum nog steeds over schrijven, discussiëren, bekijken … niet slecht voor een storm in een glas water;

Oké, laat het ons dan een oprisping noemen, die (tijdelijk) wat bubbeltjes veroorzaakte

Meer te danken aan het feit dat Eastwood zijn eigen imago in de rug schoot dan aan het verhaal zelf.

Dat werd hem vooral door vele van zijn fans kwalijk genomen (waar ik zelf sowieso al niet bij hoorde)

Inderdaad kan "Unforgiven" best naast de traditionele western staan, zoals je zegt.

Het bijt elkaar niet (of niet meer )

In de jaren vijftig werden er als westerns gemaakt waar niet alles zwart wit was, zie bijvoorbeeld The Searchers, Day of the Outlaw of Decision at Sundown. Ik denk dat Brix gelijk heeft dat het vooral om het imago ging van Eastwood meer dan om het verhaal zelf.

Ik weet niet hoe ik deze film moet ervaren. Onderuit halen van het genre Western? Waarom eigenlijk...? .Eastwood als lulletje rosenwater... Eastwood en Freeman ( daar is ie weer..) als Peppi en Kokki? ik had gewild de film niet gezien te hebben. Wat doet dit met iconische westerns van Eastwood? Ik begrijp dat het script jaren op de plank lag. Het enige en de enige die echt indruk op mij maakte was Gene Hackman , geweldig. Wat deed die English Bob in Godsnaam in die film..? Eerlijk gezegd vond ik het verhaal een 1* .. ruk, ( wie laat zijn kinderen van 11 en 8 jaar twee weken alleen achter in The Wild West., "' for a few dollars".-dan spoor je niet).. , maar vanwege Eastwood en zijn oeuvre, en zeker Hackman, die de film redt - het enige boeiende in de film- geef ik toch 3*.

Blijft de vraag, en ik herhaal, waarom vraagtekens bij het genre en je eigen bijdrage er in? Onnodig en overbodig...dat is het genre en je zelf wel heel erg serieus nemen , overschatten zelfs. Kan iemand Eastwood zeggen dat Western en zijn eigen bijdrage er in fictie is , en fictie blijft??

ik had de film gekocht bij bol.com , naar wat ik er over gelezen had....Wat een tegenvaller. Wat een slecht, gammel verhaal. Het middenstuk moest ik mij ook doorheen trekken...en het einde mwahhh .Wel erg goede acteerprestaties ( Hackmann natuurlijk!!) , wat deze misser redt.

Unforgiven vond ik verhaaltechnisch en qua tempo en invulling van karakters een zeer matige film. Begrijp dat er hier kijkers helemaal lyrisch zijn over deze film maar ik ga daar niet in mee als objectieve kijken.

In Unforgiven rekent Clint Eastwood knap af met het geromantiseerde beeld van de noeste revolverheld die hij menig maal vertolkte. In deze antiwestern draait het namelijk niet louter om goed versus kwaad, maar heerst een complexe moraliteit. Het plot is ietwat simplistisch, maar dat is Clint vergeven: de sterke cast en fraaie setting maken meer dan goed.

3,5 * Genreconventies met kogels doorzeefd

de kracht van deze film zit hem vooral in de sfeer die de hele prent uitademt. Niet in geweldige shoot-outs of sneller dan het licht trekkende revolverhelden. In tegendeel zelfs, de schietpartijen zijn nogal matig vergeleken met klassieke westerns en de wijze waarop 1 van de bad guys zittend op het toilet te grazen wordt genomen komt nogal klungelig over, kom op - geen bewaking en de belagers staan honderd meter verderop in de gewoon in bosjes met hun paarden Sterke rol ook van Gene Hackman.

Geen goede film. Lelijke beelden, lelijke mensen. Een klein simpel verhaaltje dat aan alle kanten schokt en kraakt. Er gebeuren zoveel onrealistische dingen. Er klopt gewoon helemaal niks van.

De film doet me denken aan een rare mix van Wild Hogs, There will be blood en Once upon a time in the west. Die films zijn goed in wat ze zijn. Deze film is goed in niks.

Watveen hoop onzin!

Hoe zie je hier nu vergelijkingen met Wild Hogs of There will be Blood?

En hoe een film die in niks goed is toch 9 Oscarnominaties kreeg, waar het er 4 van won, moet je me toch nog even toelichten? Staat je tv wel goed afgesteld? Fotografie is prachtig.

Verder was Hackman het helemaal niet eens met de bonus die de dames uitloofden. Juist daarom pakt hij iedereen zo hard aan. Om andere bountyhunters af te schrikken. Als je al zo’n dun verhaaltje niet kan volgen….

Op zulke onnozele berichten kun je beter niet reageren. Want de vergelijkingen die hij maakt slaan echt kant noch wal.

Wild Hogs: Een stel oude vrienden gaat op pad (met motoren of paarden) en je krijgt scenes te zien waarin ze in de natuur rond een open vuurtje zeuren over het bed thuis, vrouwen en andere triviale dingen.

There will be blood: Met de stel oude vrienden gaat een ongelofelijk irritant jong ventje mee dat me doet denken aan die jonge zeurpiet die in There will be blood uiteindelijk wordt doodgeslagen. Daarnaast komt in There will be blood de hardheid van het bestaan goed naar voren, iets wat ze denk ik met Unforgiven ook willen tonen, maar omdat er denk ik staat is duidelijk dat dat bij mijn i.i.g. niet overkomt.

Once upon a time in the West: Ik denk dat Unforgiven je probeert emotioneel te raken, met die harde scenes waarbij mensen de zweep krijgen en in elkaar worden geschopt. Het lukt bij niet: Ik zit me alleen maar te irriteren. Het mislukt bij mij denk ik doordat er geen muziek is. De geleid je toch beter naar de stemming die bedoeld wordt.

Het wordt allemaal versterkt door Clint Eastwood. Als ik naar hem kijk zie ik altijd de acteur.

Die vergelijkingen slaan echt kant nog wal behalve dat er jonge en oude acteurs in zitten (al komt hun leeftijd ook in de verste verte niet overeen ).

Nou ja, Wild Hogs gaat over ouder worden, daar zit de enige thematische overlap. Maar de setting, achtergrond en betekenis zijn totaal anders. Zij willen nog graag, terwijl William Munny het prima vind zo.

Maar goed, ik kan er weinig mee als jje zo bazaal naar films kijkt.

En kun je ook geen emotie voelen zonder muziek?

Overigens woon de muziek een Oscar, dus zouden er toch genoeg scenes moeten zijn die dat wel doen.

Verder is Clint inderdaad Clint, maar hier past dat toch juist mooi de terugkeer en het eind van de iconische cowboy. En vooruit, daar ligt nog wel een link met IUATITW, beide films gaan over het uitsterven van het wilde westen, alleen Unforgiven ontneemt het ook nog alle heroiek.

Het gaat niet om vergelijkingen, het gaat om associaties. Ik zeg niet voor niks: De film doet me denken aan de rare mix Wild Hogs, There will be blood en Once Upon a time in the West. Daar kan jij het niet mee eens zijn, maar het is toch echt zo. En juist omdat het zo'n rare mix is betekent dat voor mij dat de film geen keuze maakt, of de keuze niet aan mij duidelijk heeft kunnen maken. En als een film zijn bedoeling (boodschap) niet aan mij kan duidelijk maken, of niet bij mij bereikt wat het wil bereiken, dan is het in mijn ogen een slechte film. Want dan is mijn tijd verspild.

Tuurlijk. Je kunt de film er de schuld van geven. Maar wellicht ging je de film in met een verkeerde verwachting en zat die in de weg.

Unforgiven is een toch vrij op zichzelfstaande western die alle heroiek van het genre onderuithaald.

De coole ‘man with no name’ is verworden tot een berouwvolle krakkemikkige geheelonthouder. Het doden van een mens is alkes behalve heroisch en het tijdperk waarin het recht van de sterkste geld, komt aan zijn eind.

Wat mij betreft de beste anti-western ooit gemaakt.

Bedankt voor de inspiratie. Ik ga m nog maar eens opzetten zo.

Unforgiven won enkele Oscars, dus zo slecht zal de film echt niet zijn geweest. Dat je er niet van houd oke, maar het is alles behalve een slechte film. Anders wint zo'n film geen Oscars. En als ik zie hoe de film wereldwijd gewaardeerd wordt denken er heel veel mensen zo over.

Duistere western

Unforgiven blijft Clint Eastwoods meesterwerk. Zowel als acteur of regisseur heeft hij nooit een betere film gemaakt. Het is zowel zijn magnum opus als zijn afrekening met het wilde westen.

De film begint met een schokkend oude en onhandige Clint Eastwood. Zo hebben we hem nog nooit gezien. Hij is geen schim meer van de stoere revolverheld waar we 30 jaar mee opgegroeid zijn. Het is bewust een meta film. Alles wat Clint ooit heeft bijgedragen aan de romantiek van het wilde westen wordt hier te grabbel gegooid.

De film opent met de mishandeling van een hoer, een brute daad die zelfs in de spaghetti westerns zelden zoveel aandacht kreeg.

Dit zet een keten van gebeurtenissen in werking waarbij er een belangrijke rol is weggelegd voor English Bob, een prachtige creatie van Richard Harris. Maar de show wordt vooral gestolen door Gene Hackman. Een geweldige macho sheriff van het oude stempel die bovendien over een heerlijk gevoel voor humor beschikt (The Duck of Death)

Veel tijd wordt besteed aan het ontmythologiseren van de revolverhelden. Moord is niet iets om trots op te zijn. De oude rotten weten dat.

Uiteindelijk draait het uit op een confrontatie tussen Eastwood en Hackman in een van de duisterste scenes ooit in een western. Prachtig ingeleid met een shot van een lege whiskeyfles die in de regen op de grond valt. Geheelonthouder Munny daalt weer af in de krochten van zijn oude zelf. I killed man, woman and children and anything else that crawed or walked on this earth…..

De film is ook letterlijk duisters als er dood en verderf wordt gezaaid en het eindigd met de bedreiging van het hele dorp. Maar op de 4k UHD ziet het er weergaloos uit. Een scene waarbij je de adem inhoud. Het wilde westen was geen pretje maar een tijd waar het geweer, machismo en bluf de dienst uitmaakten en dood en verderf op de loer lagen.

De film eindigt waar die begon. Op de begraafplaats. Het Wilde Westen is begraven, een tijd van handel en voorspoed staat voor de deur.

Veel lijkt er eigenlijk ook niet veranderd. Het gebeurt tegenwoordig ook gewoon in het daglicht.

5* meesterwerk.

Ik heb veel westerns van en met Eastwood gezien, maar romantisch is niet echt een beeld wat er bij past vind ik, misschien zijn jaren 50 westerns waarin hij een bijrol speelde, maar voor de rest niet echt.

Ik denk ook niet dat het een afrekening is, waarom zou hij anders deze film opdragen aan Leone en Siegel?

Zoals eerder gezegd, het script lag al heel lang op de plank en het is vooral Eastwood zijn imago wat hier anders is dan in al zijn andere westerns.

Ik doel niet specifiek op Clint’s zijn westerns, maar westerns in het algemeen.

En ik had wellicht beter het ‘geromantiseerde’ beeld, dan het ‘romantische’ beeld kunnen schrijven. Het Wilde Westen en de revolverhelden worden toch vaak als ‘cool’ neergezet.

Hoe leeftijden en percepties ervan tussen generaties enorm kunnen verschillen. Hier speelt Clint op z'n 61-62ste een roestige, ouwe lul (dat was je ook wel in die tijd), terwijl Tom Cruise inmiddels ook in de 60 nog van flatgebouwen springt e.d. Vond in die tijd dat de film uitkwam, het anders willen portretteren van mensen die gewapenderhand conflicten kwamen oplossen behoorlijk geforceerd. Zal ook wel met de Rodney King gebeurtenis te maken hebben gehad. Velen zagen dat als baanbrekend, zeker gezien Clint's Western achtergrond. Geen film om nog eens na te kijken, wat mij betreft.

Geen idee wat ik dacht in 2021, deze film is geweldig!

Toevallig begin deze week ook weer eens opgezet. Ditmaal de 4K versie i.p.v. de oude blu-ray.

Ziet er echt geweldig uit!

Derde keer dat ik hem gezien heb.

Geweldige film inderdaad

Ik had blijkbaar nog geen stem uitgebracht bij deze film. Dus bij deze dan maar

We worden wel weer erg verwend dit jaar met westerns op 4K:

The Outlaw Josey Wales, Pale Rider en van Arrow Video The Dollar Trilogy (wel per film een aparte limited edition box).

Herkenbaar, heb ik soms ook.

Bij deze film kan ik me dat ook wel voorstellen. Dat je de eerste keer er niet helemaal in zit ofzo of het niet helemaal klikt, maar dat er toch scenes zijn die je bij zijn gebleven waar je onbewust nog over aan het nadenken bent dagen erna.

En dan bij herziening valt alles perfect op zijn plaats.