There Will Be Blood (2007)

Na een aantal kijkbeurten dacht ik laat ik ook eens wat bij dit meesterwerk neertypen, al vind ik dat bij deze film erg moeilijk, omdat het bij mij meer een gevoel is.
Een meesterwerk mag je dit zeker noemen.Op alle vlakken slaagt de film erin je helemaal mee te zuigen in het verhaal, mee te laten leven met de boeiende karakters en een emotie losmaakt.

Het is erg moeilijk om There Will Be Blood te omschrijven.De film kent zoveel lagen dat het onmogelijk is om dit na 1 of 2 kijkbeurten allemaal te bevatten.Dit is echt een film die je opnieuw kunt bekijken en weer opnieuw en nog steeds verhaal technisch dingen kunt ontdekken.Alles wat je in de voorgaande kijkbeurten zijn opgevallen neem je mee naar de volgende, en zo lijkt er dan weer een puzzelstukje te passen binnenin dit meesterlijk epos.
Paul Thomas Anderson is toch wel een van mijn favoriete regisseurs, die steeds weer met iets anders komt.Het begon voor mij allemaal met Boogie Nights, wat echt een geweldig stukje film is.Toen kwam Magnolia, opnieuw een meesterlijke film.Heel anders is dan weer Punch-Drunk Love, een pareltje.En dan komt hij opeens met deze film.

Het verhaal sprak me meteen aan.En de film kon me zelfs nog meer bekoren.Er zit zoveel gevoel in deze film, wat erg moeilijk in woorden is uit te drukken, maar de diepe indruk die het geheel maakt is ongekend.De gehele speelduur is een ware emotionele uitputtingsslag.Na de film heb ik dan ook even de tijd nodig om alles weer op me in te laten werken, en zelfs nu nog.Het begin is al fantastisch.15 minuten nagenoeg zonder tekst gespeeld.Alles binnen dit moment maakt al meteen duidelijk wat voor man Plainview is.Een man die zich door niemand en niets zelfs niet een gebroken been laat stoppen om geld te verdienen. zelfs als een werknemer sterft ziet hij in een kind een nieuwe methode om geld binnen te halen .Die vastberadenheid en inhaligheid blijft Plainview de hele film behouden.Na deze introductie begint de film pas echt.Day-Lewis is vanaf het begin al bezig om een fenomenale rol neer te zetten.Als je in zijn ogen kijkt zie je gewoon dat hij het karakter is.Zo opgaan in een rol en dat niveau de hele film behouden, en zelfs per scène nog te overstijgen, zo'n dedicatie aan een karakter en een film project zal geen enkele acteur hem na kunnen doen.Hij word dan ook terecht wel eens de beste acteur van de wereld genoemd.

Die Vastberadenheid om succesvoller dan zijn concurenten te zijn worden duidelijk als Eli Sunday ten tonele verschijnt.Je ziet meteen dat Plainview hem niet mag, omdat deze direct over geld begint voor het land waar de olie zich onder bevind.De cynische opmerkingen en de ergernis in zijn stem als hij hem toespreekt voel je door merg en been.En zo zitten er vele momenten in de film die een bepaald gevoel in je losmaken.Alles draait om Plainview en niemand anders.Zoals hij zelf ook al zegt: "There are times when I look at people and I see nothing worth liking. I want to earn enough money that I can get away from everyone." Hij stoot iedereen van zich af en uiteindelijk zelfs zijn "zoon", om dus op het eind helemaal alleen te zijn
Bij Eli, fantastisch gespeeld door Paul Dano, is dat weer andersom.Hij wil juist in de belangstelling staan en ziet het goede in de mens.Maar wil wel hetzelfde succes hebben.De twee staan elkaar naar het leven, en wat volgt is een tweestrijd die dieper en dieper gaat, alleen maar om macht. Dit alles lijdt tot de ultieme confrontatie.Tevens een fantastisch stukje acteergeweld.Een half uur lang een uitzinnige Day-Lewis, is een genot om aan aan te zien.Vooral de drainage/milkshake monoloog is fenomenaal, Dano houd zich daarintegen goed staande en levert ook een fantastische performence af, de gekte van Plainview voel je gewoon door het scherm heen.Geen enkel moment is er ook maar sprake van ''over-acting'', ook een perfecte timing van beide heren. .

Visueel is het overdonderend, mooie shots van weidse omgevingen die me af en toe deden denken aan de Leone westerns.Het camera werk is fenomenaal en blijft bijna de gehele film in beweging.Dat is ook in andere P.T. Anderson films terug te vinden.De camera die bijna nooit stilstaat.De manier waarop hij alles in beeld brengt is erg mooi om te zien.Tevens is de belichting perfect en geeft deze gewoon veel sfeer.De editing is erg krachtig, en de muziek is briljant en erg mooi om te horen.Zelf vind ik de film ook geen moment te traag.Het had van mij zelfs nog wel een half uurtje door mogen gaan.De film voelt gewoon episch en zeer groots aan, en dat voor een karakter gedreven film.

Ik sluit me aan bij velen hier, dat There Will Be Blood een fantastische film is.Een parel binnen de moderne cinema.Het gevoel wat de film bij je losmaakt is niet te beschrijven.Op het einde blijf ik ook nog even stil naar de aftiteling kijken om hetgeen wat ik net gezien heb (opnieuw) in me op te nemen, om me al weer te verheugen op een volgende kijkbeurt, en alles weer opnieuw te beleven.

5*, en de derde plek in mijn top 10 zekergesteld.

Jammerlijke tegenvaller dit. Waar de eerste kleine 2 uur nog zo leuk waren om te volgen hoe Plainview zichzelf opwerkte, gaat de film op het laatst helemaal de mist in.

Daniel Day-Lewis speelde hier een meesterlijke rol. De film duurt lekker voort en het verhaal is tot zover erg interessant om te volgen. Mooie beelden en iedereen vervult zijn rol goed, het verhaal is ook erg leuk. Dan richting het einde wordt alles gewoon veel te landradig en werd ik gek van dat geschreeuw en gezeik van die jongen. Die scene in de bowlingbaan duurde ook zo enorm lang Deze genoemde dingen verpesten de film voor mij gewoon compleet.

Nu kan ik er niet meer dan 2 sterren aan kwijt, zonder het laatste deel waren het er misschien wel 4..

Geweldige film, echt een topper en misschien wel samen met The Dark Knight een van de beste van dit decennium (imo). Op een gegeven moment vond ik het zelfs jammer dat de film bijna was afgelopen en dat is met andere films wel eens anders geweest.

Geen moment verveeld of geërgerd aan een eerder genoemde traagheid. Hij duurt lang en bevat een vreemd soort actie, maar dat hoort gewoon bij deze film. Fantastische dialogen en (inderdaad DVD-T) overdonderend camerawerk.

Ik vond alleen de muziek af en toe storend en héél soms overheersend, maar als ik dat meeneem in mijn uiteindelijke score zou ik een grove zuurpruim zijn. Een dikverdiende 5 sterren dus!

De Citizen Kane van onze generatie.

There will be blood is een karakterstudie van twee personen die symbool staan voor de totstandkoming van het moderne Amerika in het begin van de 20ste eeuw. Industrialisatie en kapitalisten die zich door hun grootste ambitieuze hebzucht over de rug van de burger een machtige positief hebben verworven. Maar ook de diverse godsdiensten die hebben gestreden om zoveel mogelijk Amerikaanse zielen te winnen.

De basis van het verhaal is de strijd tussen Eli en Plainview. Een complexe relatie en concurrentiestrijd. Plainview opzoek naar geld en onafhankelijkheid en Eli naar respect, aanzien en macht.
Beide zijn ogenschijnlijk compleet tegengestelde, maar beide weten dat als ze hun doel willen bereiken elkaar nodig hebben. Beide gaan zover dat wanneer het nodig is ze voor elkaar op de knieën gaan. Beide weten dat ze de goodwill van de burgerij nodig hebben om hun eigen doelen te halen.

Hardwerkende Amerikanen die goedgelovig zijn worden door Plainview en Eli gebruikt. Het is soms schrijnend om te zien dat zoveel goedgelovige mensen zich zo makkelijk laten inpakken. Zowel de gelovige mensen in de kerk, als ieder in het dorp die zich inzet voor de olie van Plainview.

Een concreet voorbeeld: De boer die het laatste stukje land aan Plainview wil verkopen wil dit alleen als hij zich laten bekeren tot de kerk. De arme man hoopt dat Plainview een beter mens wordt, dat de kerk beter wordt en de maatschappij beter wordt. IN zijn ogen is het een goede daad. Plainview biecht in de kerk van Eli 'I abandoned my Child!! De kerkelgangers geloven een verloren ziel te zien die terug is.
Maar wij als kijker, Plainview en ELi weten dat dit een farce is. Dat het de manier is om alles naar zich toe te trekken. Eli die de vertoning uitvoert, wetend dat het zijn aanzien versterkt en Plainview een mogelijk geeft door het stof te laten gaan. Het is fascinerend om te zien hoe Plainview dit alles ondergaat zonder enig werkelijk berouw om zijn zoon.
.
Visueel en film technisch is de film sowieso een meesterwerk. Prachtig camerawerk, rustige montages en scenes waar de tijd werd genomen om de karakters compleet uit te beelden. De stijl moest mij gek genoeg aan de epiek van David Lean denken.

Overbodig is het om te melden dat Daniel DayLewis briljant is en een van de meest legendarische rollen aller tijden speelt. Right down with Marlon Brando, Lawrence Oliver en Robert de Niro.

Aan het einde van het film verpletterd het kapitalisme alles en iedereen wat in de weg staat. Misschien is de huidige economische crises wel een teken dat er andere tijden komen en dat de eeuw waarin de Plainviews en de Kanes geen kans meer krijgen.

We zullen zien.

Gedurfde film over ware menselijke aard

In een diep gat, meters onder de oppervlakte zwoegt een man. Hij graaft en beitelt en zoekt. Hij is onvermoeibaar, ondanks de zware inspanning en de benauwdheid van de kleine ruimte waarin hij zit. Met een meterslange ladder is hij naar beneden geklommen, zeker wetend dat hij hier kan vinden wat hij zoekt. Hij vindt wat hij zoekt, maar breekt ook zijn been. Maar deze man is onverzettelijk en zelfs een gebroken been kan hem er niet van weerhouden de ladder te bestijgen en kruipend over de grond de bewoonde wereld weer op te zoeken.

There will be blood opent met deze minutendurende scène. En meteen is duidelijk: deze film is anders. Al die minuten wordt geen woord gesproken. De beklemming die de hele film in zijn greep heeft, is hier in enkele minuten al treffend neergezet. Zo maken we kennis met Daniel Plainview, de man die keihard werkt aan zijn succes. Pas jaren later kan hij met trots zeggen: I'm an oil man. Dan heeft hij het ongeluk nog niet achter zich gelaten. Want steeds blijven er ongelukken gebeuren en de titel van de film doet al vermoeden dat dit epos geen happy end zal opleveren.

De maker van mozaïekfilm Magnolia, Paul Thomas Anderson, deinst weer niet terug voor een groots project, en misschien wel des te groter omdat de stijl van deze film weer geheel anders is dan dat meesterwerk Magnolia. Ging die film over noodlot en toeval, There will be blood blijft nog dichter op de huid van de mens zitten en toont de mens in al zijn gedaanten, en vooral in de donkere. Want hoe lief deze Plainview ook om lijkt te gaan met zijn zoontje H.W. waarvoor hij in zijn eentje verantwoordelijk is, uiteindelijk is bij de oil man alles berekening.

There will be blood is een film over een tijdperk. Het toont Amerika, eind negentiende eeuw. Maar het is ook en vooral een film over de waarden van Amerika, zowel de zucht naar succes en rijkdom als religie. Maar in deze film botsen die waarden en, erger nog, ze ontaarden. Want als Plainview eenmaal succes heeft, maakt hij langzaam maar zeker alles kapot. De man die zo hard werkte om iets op te bouwen, blijkt uiteindelijk heel destructief.

Anderson vertelt dit verhaal of Amerika en over de menselijke natuur op een gedurfde manier. Hij houdt het tempo laag en de dialogen schaars. Soms zijn de beelden heel verstild, van zwarte gezichten van mannen die onder de olie zitten. Dan weer zet hij sterke scènes neer, vooral als hij het fanatisme van de kerkelijke gemeenschap laat zien. En de ingezette muziek is ook effectief. Vooral het Fratres van Arvo Pärt en het vioolconcert van Johannes Brahms zijn een schot in de roos.

Maar Daniel Day-Lewis tilt de film naar een hoger niveau. Hij speelt zo overtuigend deze grootse, maar o zo nare man, dat je werkelijk vergeet dat je naar een acteur zit te kijken. Zowel de liefhebbende vader als de hartvochtige tiran in Plainview zijn raak getroffen. Hij maakt die omslag binnen het verhaal en dat doet hij op meesterlijke wijze.

Mijn tweede Paul Thomas Anderson.

Waar Punch-Drunk Love mij erg positief verraste, viel There Will be Blood me een beetje tegen. Een film waar het echt om de karakters gaat. Een tweede kijkbeurt lijkt me wel genoodzaakt.

Het eerste deel van de film keek lekker weg, er zat vaart in en het verhaal was echt interessant. Daarna wordt het allemaal wat zwaarder en verloopt het ook wat trager. Meer saaie en langdradige scenes tot op een gegeven moment dat het echt niet meer boeit. Het einde vond ik dan wel weer goed en zorgde toch nog voor een kleine nawee.

Visueel is het erg goed, de decors zijn mooi en ook het gebruik van muziek is goed en draagt bij aan de sfeer. De sfeer die overigens vrij beklemmend is, vooral in het tweede deel van de film. Waar ik vooral een petje voor afneem is Daniel Day-Lewis. Hij speelt zo sterk en overtuigend!

Aardig wat sterke punten maar gevoelsmatig valt hij me een beetje tegen. Ietwat langdradig en teveel trage en saai scenes/dialogen. Voorlopig houd ik het dan ook op 3,0*.

Ik begrijp niet zoveel van de hoge waardering voor deze film. De styling is fantastisch, dat moet gezegd. De zinderende dorre landschappen herinneren aan die in de meesterwerken van Sergio Leone. Drama's met maar één hoofdpersoon en verder onbeduidende bijrollen zijn echter per definitie nogal saai.

Nergens krijgt Day-Lewis genoeg weerstand in zijn spel. Dat ligt niet zozeer aan de kwaliteit van de andere acteurs als wel aan de keuze van de regisseur. Er zijn kansen genoeg om het verhaal iets meer spanning te geven: de dominee, Plainfields eigen zoon, een plotseling opduikende halfbroer. Maar nee, Anderson degradeert iedere bijrol tot figuratie. Jammer.

Een van mijn (zoniet dé) favoriete films van de afgelopen 2 jaar.

Wat ik er zo goed aan vind, is moeilijk om te zetten in woorden. Ten eerste, quite obvious, Daniel Day-Lewis, mijn favoriete acteur van dit moment. Wat speelt de snorrenmans weer fabuleus! Geweldig!

Daarnaast is de setting, 1 die mij altijd al aanspreekt, eind 19e eeuw, op hele overtuigende manier op het beeldscherm getoverd.

Ook mede met behulp van de muziek weet Paul Thomas Anderson hier een ontzettend rauw beeld te schetsen van een fascinerend verhaal over een fascinerende olie-man. Alles valt perfect gestyled in elkaar. Het werkelijk fantastische acteerwerk, de setting, muziek, shockerende momenten, psychologische spanning, en uitermate mooie shots.

Ik denk dat de bovenstaande combinatie, en mijn fanboy-ism voor Daniel deze film mijn favoriete film van (op zijn minst) 2007 maakt.

De film is hard en rauw, en zeker niet weggelegd voor iedereen...

Houd je daar wél van, of weet je het niet zeker, geef deze film dan een kans, want het heeft mijn top 10 op de kop gegooid.

Mijn allereerste bericht. Dank u voor het applaus.

Ik maakte me lid na het lezen van de recensies over deze film.

Mij heeft deze film op een zeer bijzondere manier gegrepen. De film heeft me beslopen, me geruisloos neergepind. DDL is heerlijk en de perfecte casting voor de rol van hardwerkende oliebaron, met een charisma dat je enkel nog in die tijd terugvond. Vandaag slijm je je naar boven, of ben je dady's little son. Toen waren er veel meer mensen die zichzelf keihard van nobody tot somebody werkten. De rijken van toen hadden ruwe handen, nu hebben ze een fluwelen velleke. En de stijl... net zoals het moest zijn. Aards, zwijgzaam, hard, en geweldige vuiligheid in een schitterend maatpak. Een karakterflm, ik heb er enorm van genoten. Schitterende fotografie en zeer goede ondersteunende muziek. Ja, ik ben echt onder de indruk. Gewoon zien, misschien gebeurt er hetzelfde, misschien niet. Maar zeg mensen niet dat het de moeite niet is, want misschien missen ze hetgeen jij ook (toevallig) miste bij het wel kijken.

Eindelijk heb ik hem ook gezien...

Ik was helemaal weg van de geweldige muziek die speelde tijdens de woordenloze openingscène, op de één of andere manier deed die me terugdenken aan de beginmuziek van "2001: A Space Odyssey (1968)" .
Onheilspellende muziek die onder je huid kruipt en je koude rillingen bezorgt, da's een welkome afwisseling met de meeste “normale” filmmuziek.

De mooie tracking shots brengen de actie schitterend in beeld, da's wat anders dan de laatste rage met schuddende en bevende handycams waar ze ons de laatste tijd mee om de oren slaan en als vooruitstrevend willen laten overkomen...

Die scène waar de oliebron voor de eerste keer opspuit en in vuur en vlam komt te staan vond ik adembenemend, de repetitieve muziek paste er perfect bij !
Intussen maakt Daniel enkele vijanden bij de diepgelovige plaatselijke bevolking hetgeen hem nog zuur zal opbreken.

Het wordt pas écht duidelijk wat voor een harteloze klootzak Daniel wel is wanneer we hem zijn "zoon" op de trein zien achterlaten zonder nog een blik achterom te werpen.
En dan is er nog de vernedering die Daniel moet ondergaan in de "Kerk van de derde openbaring" om zijn oliepijplijn te kunnen verwezenlijken, waaaaw !

De eindscène is om duimen en vingers bij af te likken, hoe hij daar tekeer gaat is gewoonweg Duivels te noemen, het doet de filmtitel alle eer aan.

7,5/10.
Een goed Drama dat prachtig in beeld is gebracht.
Je moet er wel even de tijd voor nemen, want met zijn 2uur 38min tellende speelduur valt hij best lang uit, maar vervelen doet hij nergens, chapeau !
Ik ga hem waarschijnlijk nóg beter vinden na een tweede kijkbeurt.

Filmsite : http://www.therewillbeblood...

Super drama, met een voortreffelijke rol van Daniel Day-Lewis. Net zoals mensen hier voor mij al zeiden de openingsscene is geweldig. Er zijn hele mooie shots van velden en treinsporen. Mooie muziek die me een beetje bekend voorkwam.

Het zoeken naar olie en het stichten van Little Boston is een mooi stuk. En langzaam zie je de haat in hem groeien tegen de kerk van de 3e openbaring. Ook zijn frustatie over de doofheid van zijn zoon(niet echt zijn zoon dan) is mooi gespeeld.

Op een paar momenten zien we de ware Daniel Plainview.
1. Als hij zijn zoon naar een doveninternaat stuurt
2. Als hij word gedoopt en binnensmonds zegt" There is a pipeline".
3. Als hij zien partner(weet ff niet hoe die heet) achterlaat en met zijn zogenaamde broer opstap gaat.

De eindscene kan ik weinig over zeggen, ik denk dat de mensen voor me al genoeg hebben gezegd, Hoe hij Eli terugpakt voor hetgene wat hij moest zeggen bij zijn doop. GEWELDIG!

"I`M A FALSE PROPHET AND GOD IS A SUPERSTITION"

4.5*

Nee, ik ben helaas niet geraakt door deze film zoals velen hier wel. Het zal niet liggen aan de acteerprestatie van Daniel Day Lewis want hij was weer magistraal. In het eerste gedeelte sleepte voor mijn gevoel het verhaal zich maar een beetje voort. Af en toe was er een goede scene. Maar daar tussendoor kon het mij eigenlijk niet zo intereseren.

Pas later wist de film mij wat meer te pakken. Vanaf het moment dat hij zijn zoon in de trein afzette begon je meer te zien hoe de man in elkaar stak. Je begint een beetje door te krijgen waar de man voor staat en wat zijn beweegredenen zijn. Daarvoor vond ik het allemaal nogal flauwtjes neergezet.

Heel leuk vond ik het wel om naar het oude amerika te kijken. Een beetje een kijkje naar de roots zou je het kunnen noemen. Je ziet ook hele mooie gebruiksvoorwerpen uit die tijd. Ik had bijvoorbeeld nog nooit een babyflesje uit die tijd gezien.

Ook al ben ik niet geraakt door de film toch KAN ik hem gewoon geen onvoldoende geven. Een film zoals deze moet het vooral hebben van een bepaalde sfeer en ik vind het jammer dat ik niet door die sfeer gepakt ben.

Prachtige film zeg. Afgezien van de bij vlagen irritante soundtrack (Brahms uitgezonderd) is het één en al genieten, van het acteerwerk van Daniel Day Lewis in het bijzonder.

Erg mooi gemaakte film waarbij de sfeer erg goed is en je mee leeft met Daniel.

Weinig special effects maar dat maakt hier niet uit.

Verhaal is goed en wordt ook prima gebracht.

Hij duurde wel wat lang waardoor het soms minder boeit.

Acteerwerk was ook van goed niveau.

3,5 ster

Sorry, geen film voor mij.

Ik heb het natuurlijk wel (met moeite) afgekeken, maar het kon me niet echt veel interesseren.

Maar dat ligt aan mij, want dramafilms zijn niet echt aan mij besteed. Op een paar uitzonderingen na.

Wel is het een beetje interessant om te zien hoe ze vroeger olie produceerden en hoe het met andermans landen en rivaliteit ging.

Daniel-Day, samen met Paul Dano waren wel een uitstekend duo en rivalen Wel goed acteerwerk van hun beiden. Ookal jammer dat Dano zo'n vreselijk irritant en extreem Katholiek-rotjoch moest spelen. Zelf ben ik dat ook, maar deze film laat erg goed zien wat ik erg jammer van mijn geloof vind.

En dan nog die poster Met z'n scheve stropdas.

'I have a competition in me. I want no one else to succeed.'

Een groot acteur speelt een groot acteur. Daniel Plainview is een man met één doel voor ogen en hij zal er alles aan doen dit te bereiken. Een levensverhaal van iemand die zijn hele omgeving verwoest om zichzelf als uiteindelijke winnaar uit te roepen. Een epos dat je vastgrijpt, meesleurt en niet meer loslaat.

De opening is sublieme start waarin een zwijgzame introductie van Daniel Plainview en zijn zoektocht naar rijkdom plaatsvindt. Het begin van zijn grote competitie in het leven; de concurrentie uitschakelen, onafhankelijk zijn van alles, alleenheerschappij en niemand zal hem ooit vertellen hoe te handelen. Voldoende mensen komen op zijn pad die hem de weg willen wijzen, of hulp aanbieden, die de haat van Plainview jegens allen alleen maar versterkt.

Zijn grote tegenstander en dwarsligger is Eli Sunday, ook op weg naar succes. Niet op het gebied van olie, maar zieltjes winnen voor zijn kerk. Zijn bedoelingen als predikant zijn twijfelachtig, hij laat ook zijn ware aard nauwelijks zien. Paul Dano speelt zijn karakter uitstekend en de psychologische oorlogsvoering tussen beide is een denderend conflict.

De achternamen van de twee hoofdpersonen zullen ongetwijfeld verwijzen naar, of zelfs symbool staan voor, het kapitalisme en christendom rond 1900 in de VS. Het zijn tegenpolen die van elkaar leven en botsen, Plainview en Sunday. Die strijd kan ook geïnterpreteerd worden als een innerlijk duel.

De eindscène onderstreept de dalende spiraal van Plainview en laat hem eenzaam en bovenal ongelukkig in zijn eigen slagveld achter. Day-Lewis geeft alles als de oude Plainview, een extreem complexe en verscheurde persoon, die zowel fascinerend als angstaanjagend is. Ondanks dat Eli Sunday komt bedelen voor geld, lijkt deze vrij voldaan en gelukkig om een oude bekende te zien. Plainview daarentegen is verdronken in zijn eigen idealen en radeloosheid nu er niemand meer is om zijn grote overwinning mee te vieren. Kunnen we nog wel van een triomf spreken?

Deze film ook maar is gezien, ik moet zeggen dat ik me prima heb vermaakt. Ondanks dat het verhaal eigenlijk weinig om het lijf heeft blijf je toch geboeid kijken.

Denk wel dat het vooral een show van de acteurs is, iedereen doet z´n rol naar behoren en Daniel Day-Lewis zet hier ook een indrukwekkende prestatie neer.

Vond de muziekscore zelf een beetje kut en zwaar misplaatst, het probeerde vooral een spanning te creëren, terwijl het helemaal niet spanend was allemaal. Dit geeft de film zo nu en dan toch een sfeertje mee die me niet echt helemaal beviel.

Ook het einde vond ik niet zo mooi, ondanks dat de scene tussen Eli en Daniel indrukwekkend is vond ik de overgang van (dacht ik) 1911 naar 1927 opeens te gehaast, het paste wat mij betreft niet helemaal in het verhaal.

Prima vermaak, maar geen toppertje voor mij.

3,5*

Daniel Day Lewis IS Daniel Plainview. Zelden zo'n achterbaks en harteloos hoofdpersonage in een film gezien. En toch blijf je kijken naar dit personage. Dat is natuurlijk geheel te danken aan Daniel Day Lewis, die hier toch wel een van zijn beste rollen neerzet. Ook gaat er lof uit naar Paul Dano, die zich goed staande weet te houden tegenover Day Lewis.

En dan heb ik het nog niet gehad over Paul Thomas Anderson. De man maakt niet veel films. Maar de films die hij maakt, kunnen vaak met recht meesterwerken genoemd worden. There Will Be Blood wordt op een kalme manier verteld (geheel anders dan bijvoorbeeld Magnolia en Boogie Nights). Er zit geen shot teveel in deze film. En de eindscene op de bowlingbaan met de milkshake-speech mag nu al klassiek genoemd worden.

Ik denk dat elke Movie-meter user het met mee eens moet zijn dat beelden meer voor zich spreken dan woorden.

There Will Be Blood lijkt een van de weinige films die dit wil bewijzen. In de moderne film wereld lijkt het haast een trend om elk dingetje grondig uit te leggen, zodat de kijker het snapt, en vervolgens toch nog een open einde eraan te plakken (*kuch nieuwste Nolan *kuch).

PT Anderson doet dit zeker niet. In een iets on- Andersonse film zijn het vooral de prachtige beelden die je aan het denken zetten.

Neem de eerste scene, ik kan die 10 minuten wel 3x per dag bekijken. Er zijn geen woorden voor nodig om te beseffen wat er gebeurd, de kijker is toch niet dom? Laten zien en de kijker in zijn waarde laten.

Het verhaal mag dan zeker niet het meest originele zijn, ik ben blij dat Anderson ook bewijst dat hij wat 'nuchtere' films kan neerzetten dan zijn bekroonde films als Magnolia en dergelijke. Al weet je het natuurlijk nooit met Anderson, zou er meer aan vast zitten dan wij denken? Daarover later meer .

We volgen het verhaal van een beginnende oliebaron. Als je na een halfuur mr Daniel Plainview zou moeten beschrijven, zou het een beleefde, haast charmante zakenman zijn, die toch zijn sluwe trekjes heeft. Daniel-Day Lewis zet zijn rol werkelijk ijzersterk neer. Ik denk dat geen bladertje van de Oscar gestolen is. Je kunt gerust stellen dat Lewis de film draagt.

Zoals gezegd, een standaard verhaal.. Nadat we 'The Rise' hebben gezien, wordt ook 'The Fall' grondig behandelt met de aandacht die het verdient. Tijdens de film worden er mooie shots gehanteerd, het camerawerk is van hoog niveau. Als je het werk van Anderson zo'n moeten omschrijven, is het niet speels, maar vooral doordacht. Het resultaat mag er zijn.

Waar ik bij Taxi Driver niet tot de hoofdacteur kon doordringen, is dat bij There Will Be Blood totaal niet moeilijk. Zijn psychische toestand is zo goed in beeld gebracht dat het geheel zeer geloofwaardig is.

Enige minpunten zijn eigenlijk dat de film iets te lang duurt (het theatrale einde op de baan was mooi, maar iets te gestrekt) en de muziek die niet altijd aansloot op de feeling van de film. Het was zeker een mooie film, misschien dat het na een nodige herziening nog kan stijgen. Om mijn woorden uit de eerste regel kracht bij te zetten: ga deze film gewoon eens kijken!

Eerste film van Paul Thomas Anderson die ik écht goed vind. De film heeft een degelijke (doch extreme) sfeersetting en Daniel Day-Lewis' personage is werkelijk meesterlijk. Interesse in zijn (vaardig geschreven en gespeelde) personage is zo extreem dat deze je zonder moeite door de twee en een half uur loodst. Mindere dingen zijn wellicht de pijnlijke 2001: A Space Odyssey imitatie in montage en soundtrack maar bovenal de te overaanwezige depressieve muziek. There Will Be Blood is geen Kubrick Science-Fiction film en sowieso vond ik het geen goede stijlkeus voor dit type epische vertelling. Hoe dan ook is het geheel erg goed geschreven, de opbouw in scenes/dialogen is ontzettend goed en There Will Be Blood is absoluut een memorabel episch drama.

Wat een telurstellende film! Hier de hele tijd voor op gebleven?! Balen dus. Nog nooit zo'n niet passende muziek bij een film gehoord, de muziek had beter bij een thriller of horror movie gepast. Ik vond het een t.v film met veel teveel langdradigheid.

Ik had mij nog nooit ingeschreven bij deze site, maar toen ik zag hoe overdreven positief iedereen was over deze film toen moest ik toch echt iets van me laten horen, want mijn god wat was het matig.

Overigens is het echt ontluisterend dat de eerste reviews al sterren toe kennen en meestal ook nogal veel terwijl ze de film nog moeten gaan zien!! Wat is dat voor kinderachtig gedoe, daarmee haal je de waarde van het stemmen onderuit, zulke mensen zouden verbannen moeten worden van deze site!!!

Al met al zou ik zeggen niet kijken deze film hij voegt niets toe aan je bestaan.

Kijk zelden een film meer dan 1x maar heb deze film nu een keer of 10 gezien...

wat een film, echt ALLES klopt...wat een juweeltje...

Tegenvaller. Had van deze film meer verwacht. Day-Lewis speelt prima, net als in bijvoorbeeld Gangs of New York. De film zelf is echter niet interessant en duurt ook nog eens erg lang. De personages vond ik, op die van Plainview na, weinig interessant.

2*

Gemengde gevoelens.

Pluspunten: de fantastische vertolking van Day-Lewis, de desolate landschappen en de dreigende sfeer die keer op keer opgewekt wordt.

Echter zit de film vol met weinig interessante personages en ontbreekt het Day-Lewis aan een echte tegenstander, of je moest dat onnozel priestertje als tegenstander rekenen. Plainview speelt met hem, speelt z'n spelletje ook gewoon mee maar verplettert hem uiteindelijk als een insect. Jammer, een sterkere interesserantere tegenstander zou de film boeiender gemaakt hebben.

Het personage Plainview is wèl interessant: een machtswellusteling die altijd en overal de confrontatie aangaat. Iemand die niet zonder competitie kan leven. Ironisch genoeg zorgt die mentaliteit ervoor dat hij iedereen wegjaagt en dat hij uiteindelijk moederziel alleen achterblijft.

Het grote verschil met de religieuze Eli Sunday is dat Plainview tenminste eerlijk uitkomt voor wie/wat hij is, ook al is het niet mooi. Sunday is gewoon een ordinaire bedrieger die z'n geloof verloochent. Hij is dan ook geen partij voor Plainview, en da's jammer.

Bijzonder matige film, die op meerdere paarden lijkt te wedden, maar op bijna alle fronten volledig tekort schiet.

Het is voor mij haast onmogelijk om me in de hoofdpersoon in te leven, zo'n opportunistische klootzak die naar geld streeft als hij is, en het belangrijkste nevenpersonage wordt al meteen als zo'n verschrikkelijke zeloot neergezet, dat daar hetzelfde voor geldt. Het enige personage dat nog enigszins sympathiek lijkt te zijn, de zoon, wordt weer veel te weinig uitgediept. Het gevolg is dat de film als drama volledig faalt.

Dan zitten er wat momentjes met zwarte humor in, zoals de pijpleiding opmerking na de bekering, maar het is allemaal te flauwtjes om echt leuk te zijn. En dan wordt op het einde de zeloot als hypocriet ontmaskerd, wat nog enigszins een mooie vertoning vol vernedering is, wordt ie doodgeslagen, waardoor het al het effect weg is. Ook geen gevoel van drama wat bij me opkomt, want daar zijn beide personages me te onsympathiek voor. Kortom, als zwarte komedie schiet de film ook te kort.

Is het plot dan slechts een kapstok om een visueel mooie film te schieten? (En ik heb meerdere films met matig plot maar met prachtige visuals op 5* staan, dus dat kan ik zeker waarderen.) Nou, ook niet, want afgezien van een paar schaarse mooie luchten is het vooral visuele saai. Soms is het ook gewoon visueel brak, zo slecht als sommige scenes belicht zijn.

Lichtpuntje is de bijzondere soundtrack. Echt erg interessant, bijvoorbeeld de ritmische muziek tijdens de ontploffing van de boortoren. Leuk om na afloop erachter te komen dat de soundtrack door Jonny Greenwood van Radiohead, één van mijn favoriete bandjes, is verzorgd.
Ook aardig gebruikt is het Brahms vioolconcert, al ben ik niet zo'n fan van vioolconcerten (vind ik een beetje masturbatie voor violisten). Vond de uitvoering eigenlijk niet zo mooi, orkest klonk nogal lelijk. Lees in na afloop dat het de Berliner Philharmoniker is olv Karajan. Zal wel iets misgegaan zijn bij de soundediting van de film, heb ik eerder ook meegemaakt bij de film Mahler waarbij de muziek gespeeld werd door het Concertgebouworkest olv Haitink. Klonk in de film ook veel slechter dan op cd.

Waarom deze film door zoveel critici als (een van) de beste films van het decennium genoemd wordt is me een raadsel. Voor de muziek 1*, wat overigens nog wat meer had kunnen zijn als de film ook niet zo oeverloos lang had geduurd.

Redelijk 'zware' film, maar redelijk geniaal ook.

Zoals ik in eerdere reacties heb gelezen: iedereen heeft zo wel zijn eigen opvattingen over Daniel Plainview en iedereen heeft wel z'n eigen gedachten bij diens beweegredenen. Voor mij is Daniel Plainview niet van in het begin 'slecht. Hij wordt dat, hij zinkt steeds verder weg in zijn eigen roem en geld. Toen hij pas in het dorpje was, nam hij even Mary vast, hij was bezorgd over het feit dat zij door haar vader geslagen werd. Duidelijk teken dat Daniel het aanvankelijk goed bedoelde. Als we dan echter even verder gaan. HW raakt doof door de druk van het gas dat vrijkomt bij het boren. Het eerste waar Daniel aandenkt (weliswaar nadat HW in veiligheid is gebracht) is aan geld, de olie die er duidelijk is. Da's al een eerste teken dat hij in verval is.
Een rise-and-fall concept eigenlijk, maar nu eens niet in een puur misdaadkleedje.
Zo gaat de film verder, met moeilijke relaties met o.a. Eli Sunday, een ellendige priester die ook alleen maar uit is op geld en zichzelf verloochent; Henry Plainview; en HW.
Het einde van de film vond, laten we zeggen, anders. De sfeer van de voorgaande 2,5 uur is zo goed als weg, omdat je nu binnen een rijk mansion zit. Best spijtig. Die bowlingbaan enzo, helemaal anders dan de buitenlucht die we de voorgaande uren te zien kregen.

De muziek vond ik bij momenten goed, maar soms ook onwaarschijnlijk slecht en absoluut niet bij de film passen.Teveel viooltjes en van die abrupte geluiden. Bv in de scene waarin Daniel en zijn mannen de grond rond Bandy's erf draineren.
De beelden waren wel goed, de film beschikt over een geweldige sfeer, de natuur wordt mooi gefilmd en de kostumering zat ook snor.

Het acteerwerk was om van te smullen. Daniel Day-Lewis laat zien dat hij de beste acteur is van de laatste jaren, zijn vertolking als Plainview komt bij mij in het rijtje met oa Brando als Vito Corleone.
Maar ook Paul Dano vond ik uitstekend. Hij heeft echt de perfecte ellendige smoel om Eli Sunday te vertolken. Dillon Freasier acteerde eveneens uitstekend, hij kwam mij heel natuurlijk over als HW.

Dus; sterke film met nog sterkere acteerprestaties, mooie beelden en enkele fantastische quotes. De film heeft een zekere traagheid, maar een voor mij aangenaam en beheerst tempo. Minpuntje is voor mij de muziek die te ongepaste tijde te bombastisch aanwezig was.
Absoluut een must see-film.
4,5*

Originele film die na een keer zien nog niet helemaal duidelijk is. Maar dat er geweldig wordt geacteerd staat natuurlijk buiten kijf. Dat deze een terechte oscargenomineerde was ook, en dat deze niet wegging met de Oscar voor beste film eveneens. Deaslniettemin is het een pareltje om te zien, maar heeft imo net niet dat tikkeltje wat mij overtuigt om een hogere score te geven. 3.5*

Bijzonder werkje. Dit is weer zo'n film die me sprakeloos achter laat en als dat gebeurt zit het eigenlijk altijd wel goed.

Uitstekende muziek, het past er steeds perfect bij.

Er gebeuren allerlei dingen. Er wordt olie gevonden, er heerst concurrentie, het zoontje wordt doof, alcohol komt in het spel, en het geloof in God wordt aan de kaak gesteld.

Op een of andere manier past Daniel-Day Lewis perfect in de tijd van hoeden, paarden en houten huizen. Misschien omdat ik 'm al eerder aantrof in Gangs of New York, ik weet het niet. In ieder geval speelde hij waanzinnig goed en weet hij zijn personage formidabel in te vullen met die opgetrokken linker-wenkbrauw.

Ik bleef wel met een aantal vragen zitten, wellicht heb ik niet goed opgelet.
Hoe is Daniel precies failliet geraakt? Ik dacht dat ze nog bezig waren met het aanleggen van die pijpleiding.
Waarom steekt HW het huis brand?
Waarom beweert Daniel opeens dat HW helemaal niet zijn zoon is?
Waarom vermoorde hij Henry?

Ik vond het trouwens wel prettig dat er tijdens veel dialogen van de zijkant werd gefilmd, zonder die standaard over-the-shoulder shots.


De goede sfeer, verassende twists, mooie plaatjes en de zeer sterke rol van Daniel (als Daniel) zorgen voor een interessante tweeënhalve uur.

You're just a bastard from a basket.

Visueel prachtige film over een oliebaas die op het sociale vlak steeds verder in verval raakt.
Daniel Day-Lewis zet een prima acteerprestatie neer en de rest van de cast presteerd ook naar behoren. Ook de 19e eeuwse sfeer komt goed over. Dit zijn voor mij de grootste pluspunten van deze film.

Maar als eindoordeel kom ik zelf helaas niet verder dan een enigzins matige 3,0*. Dat komt simpelweg door het feit dat de film mij nooit echt wist te raken. Ik leefde eigenlijk met geen enkel personage echt mee. Ook heb ik een goede climax gemist en heerste er een tekort aan echte, goede spanning. Laat ik het gevoel omschrijven alsof je 158 minuten in de business class van een prachtig vliegtuig zit met alles erop en eraan voor een prachtige, comfortabele vlucht naar een tropische eindbestemming, maar het stijgt uiteindelijk gewoon nooit op...

Toch jammer, want over het algemeen hou ik wel van zulke rustige, tikkeltje sobere films. Maar als het qua verhaal eigenlijk niks meer is dan een zakenman die door zijn lust naar geld in verval raakt, moet ik zeggen dat de film qua inhoud gewoon tekort schiet. Natuurlijk kent iedere film zo zijn kernverhaal, maar de uitwerking eromheen vond ik te karig.
Wel zitten er een aantal sterke scenes in. Vooral die hele eindscene met die predikant maakte een goede indruk op mij.

Zeker minimaal een voldoende waard, want voor een onvoldoende bevat deze film toch te veel kwaliteiten. Maar helaas dus niet de kijkervaring waar ik op had gehoopt.

3,0*

Wat een irritante rol van Paul Dano! Kan hem echt niet uitstaan! Verder wel een aardige drama film, maar niet om tig keer te bekijken.