Village of the Damned (1995)

De begintitels waren erg leuk. Fijn muziekje ook.

Die worden dan hard afgebroken en daarna gaat het op nogal goedkope toon verder. Reeve is echt een vreselijk acteur om te aanschouwen, Alley is ook niet bepaald een begenadigd actrice.

Het idee is nog wel aardig, hoewel er verder weinig lijn en logica achter het verhaal steekt. Dit alles loopt uit op een climax die eigenlijk best pover is en nergens op slaat. De paniek en catastrofe straalt verder ook niet meteen van de film/acteurs af, waardoor je maar weinig met het hele dorp van doen hebt.

Vond de muziek af en toe wel leuk, vage effectjes enzo. Verder enigszins vermakelijk maar teveel potentieel en te weinig effectief op het doek.

2*

Ik vind de films van John Carpenter altijd wel vermakelijk maar nooit echt hoogstaand, zo ook met deze film. Ik vond het vooral erg jammer dat de film niet echt eng of spannend werd, je kunt dikwijls al op voorhand voorspellen wat er gaat gebeuren. Anderzijds bekeken werden er een aantal clichés niet gebruikt en verraste het einde toch ook wel een beetje. Het hele idee achter het verhaal mag dan wel interessant zijn maar word helaas maar matig uitgewerkt. De soundtrack vond ik al even matig als de uitwerking, weinig memorabel en niet bijzonder. Zelfs de personages vond ik weinig voorstellen, Christopher Reeve en Kirstie Alley acteren naar behoren en doen een poging om een interessant personage neer te zetten maar hun dood deed me niet veel, mede door het gebrek aan spanning. Een film die wel probeert maar niet echt slaagt..

2.0 sterren

Werkelijk ongelooflijk, want wat een misvatting...

Het is dan wel een eeuwigheid geleden dat ik deze Carpenter voor het eerst en laatst gezien heb, maar ik heb volgens mij nog nooit meegemaakt dat een herziening mij zó positief is bevallen als dat nu het geval is geweest.

Village of the Damned is een op en top Carpenter film gebleken. Zijn films die zich in smalltown USA afspelen zitten qua sfeer sowieso altijd wel goed en dat is niet minder in deze hervertelling van de Britse klassieker uit 1960. Village of the Damned heeft inderdaad niet het beste acteerwerk ooit, maar heb ik daar ooit een Carpenter voor opgezet? Zeker niet! Elk ingrediënt dat de liefhebber verlangt van hem is hier simpelweg aanwezig. Zoals gezegd zit het met de sfeer wel weer goed, is de bovennatuurlijke toon subtiel aanwezig, wordt de film vlot en zonder al te veel omwegen verteld en is de cinematografie van deze geweldenaar weer om van te smullen. Widescreen wordt weer optimaal gebruikt en sommige plaatjes zien er echt geweldig uit. Ingrediënten die in elke sterke Carpenter te vinden zijn. In het horrorgenre is heel vaak ook gewoon niet meer nodig en John Carpenter begrijpt dat gelukkig maar al te goed.

Wat deze Village of the Damned echter een extra half puntje bezorgt is de werkelijk fenomenale score. Iets wat ik al wist omdat ik een deel van de soundtrack op een Carpenter verzamel-cd heb staan, maar ik heb altijd met de illusie rondgelopen dat het een geniaal, maar misplaatste score was. Ben ik blij dat ik het aan het verkeerde eind heb, uiteindelijk. De score behoort gewoonweg tot zijn beste werk. De scène tegen het eind waar de agenten op elkaar beginnen te schieten wordt dan ook tot een hoog niveau geheven door middel van de score.

'95 was een goed jaar voor de heer Carpenter, met deze en In the Mouth of Madness. Hopen maar dat zijn nieuwe The Ward hier aan kan gaan tippen. Enige kritiekpunten op Village of the Damned zijn eventueel een enkel kind dat niet optimaal gecast is en het gebrek aan gore. Je kan niet alles hebben..

Zeer aangenaam verrast!

4,5*

Leuk feitje: veel locaties die hier gebruikt zijn, zijn dezelfde locaties gebruikt voor The Fog, 15 jaar hiervoor en is tevens de woonplaats van Carpenter. Er is echt niet veel poespas nodig om gewoon een goede horrorfilm af te leveren.

Ik had hem lang geleden al eens gezien, maar behalve die kindjes met hun zilverkleurig kapsel kon ik me er weinig van herinneren. Hoog tijd voor een herziening dus.

Ik vond het een aardige film die qua niveau gelijke tred houdt met het origineel. In tegenstelling tot dutchtuga moet ik wel bekennen dat ik de stempel van Carpenter hier minder in zag dan in zijn andere films. Uiteraard waren er bepaalde scènes die niemand anders dan hij had kunnen inblikken (de shoot-out met de agenten bijvoorbeeld), maar over de hele lijn had ik niet het gevoel een typische Carpenter te zien. Wat niet wil zeggen dat het een slechte film was natuurlijk.

Het idee is erg aardig en bevat genoeg potentieel om je als kijker de stuipen op het lijf te jagen. Dat lukte meestal goed, maar helaas niet altijd omdat de mimiek van sommige kindacteurs niet altijd de teneur van de film vertolkte. De overige vertolkingen waren wel goed. Ik heb ook weer genoten van de soundtrack en de suspense die naar het einde toe toch netjes opgebouwd wordt.

Een fijne griezelfilm met andere woorden, maar wat mij betreft zeker niet Carpenters beste.

Ben het wel eens met Halcyon, heb wel is beter werk gezien van Carpenter, maar toch is het allemaal weer zeer onderhoudend. Overigens merk ik wel dat dit een typische Carpenter film is, de score is weer behoorlijk sfeerverhogend, zoals bijna in alle Carpenter films. Echt fantastisch!

Daarbij komt ook nog is dat het uitgangspunt zeer interessant is. Helaas wordt er niet altijd even zorgvuldig mee omgesprongen, vind de reactie op het hele gebeuren maar mat. Het is al snel duidelijk dat die kids allemaal niet sporen, vraag me dan af wat ze nog in het dorpje doen tussen alle normale mensen. Best wel freaky! Toch van die dingetjes die dit geen bovengemiddelde horror maakt.

Gelukkig blijft het wel lekker lang mysterieus, doet de cast allemaal zijn/haar ding en zijn de kids ook lekker creepy met hun slimme opmerkingen, enge witte haar en hun psycho ogen.

3*

Een erg vermakelijke Carpenter dit.

Ik was vooraf niet zo heel erg bekend met het verhaal, dus ik liet me graag verrassen. Het concept van de film is in ieder geval erg goed. Daarnaast is de film heerlijk sfeervol, met dank ook aan de sterk muziek, waarin Carpenter sowieso altijd wel een meester is.

De kinderen spelen ook sterk, vooral het meisje dat de leidster is. Van Christopher Reeve en Kirstie Alley ben ik dan weer wat minder onder de indruk, maar zij doen wat ze moeten doen en zijn verder ook niet storend. Leukste scene is ongetwijeld het moment dat zowel de politie als het leger eraan te pas moet komen om de kinderen te lijf te gaan, maar de kinderen hen op elkaar laten schieten.

Het einde is uiteindelijk nog lichtjes verrassend. Het is zeker geen Halloween of the Thing niveau, maar vermakelijk is het allemaal wel en Carpenter weet vaak van weinig toch nog redelijk wat moois te maken, zo ook hier dus.

3,5*

Vlot en spannend filmpje. Stelt allemaal niet heel erg veel voor, maar het leunt wel op een fantastische sfeer. Als ik de albino Hitlerjugend uit de film zal tegenkomen, had ik ook acuut zelfmoord gepleegd. 3,5*

Deze vroeger al eens gezien en het was eens tijd voor een herbekijkbeurt. Deze keer is hij me weer meegevallen. 'k vond het een origineel en mysterieus verhaal. Qua tempo zat het ook goed, niet te traag en niet te snel.

Ook de cast deed het niet slecht. Vooral de kinderen waren weer goed gekozen.

Een goede thriller die de moeite is om te (her)bekijken.

Vroeger eens gezien en ik moet zeggen dat het verhaal wel leuk gevonden was maar dat de uitvoering helaas wat minder was. Ook heb ik me vreselijk zitten te ergeren aan de irritante rot kinderen. Dat was natuurlijk wel de bedoeling ervan. De film begint nog best goed en weet ook wel te boeien maar zodra de kinderen de hoofdrol opeisen vond ik het allemaal minder worden. De cast deed het wel aardig en dan met name Christopher Reeve.

Life is cruelty. We all feed on each other, exploit each other in some way to survive

Jaren geleden heb ik eens een film gezien waarin een groep kinderen in een stadje de boel beginnen te terroriseren. Een erg lange tijd ben ik de titel van die film kwijt geweest maar toen eens via MovieMeter op deze Village of the Damned en de Children of the Corn reeks gestoten. Vrij zeker van dat één van deze films de film moet zijn die ik vroeger heb gezien begon ik aan het kijken van zoveel mogelijk versies. De eerste Children of the Corn is het volgens mij niet dus leek deze Village of the Damned de meest voor de hand liggende keus.

Al krijg ik nergens het gevoel dat dit de film is die ik zo lang geleden heb gezien. Ik begin zelfs te twijfelen of ik niet gewoon in de war ben met de aflevering van The Simpsons... Soit, langs de andere kant vind ik het ook geen straf om dit allemaal te zien want ik blijf het concept wel erg geslaagd te vinden. De uitwerking is hier echter nogal pover en je merkt bijna nergens de hand van Carpenter. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik niet zo bijzonder veel van de regisseur heb gezien (Halloween en de twee Escape from... films) maar die films konden wel elke keer op een enorm goede sfeer rekenen. In Village of the Damned is er van die sfeer maar bijzonder weinig te bekennen en daarin stelt de film me toch wel serieus teleur. De soundtrack is niet indrukwekkend en vooral de climax ben je direct terug vergeten. Wat rest is een film die veel geforceerde dialoog tentoon spreidt en met wat cheesy effecten (die oplichtende ogen vond ik toch niet zo'n succes) niet echt een indruk nalaat.

Het interessantste is misschien nog dat dit het laatste magnum opus van Christopher Reeve is vooraleer hij van zijn paard viel en verlamd raakte. Hij heeft hierna nog wel wat rollen aangenomen zoals het in een rolstoel zittende hoofdpersonage uit de remake van Rear Window maar dit is zijn laatst afgewerkte film voor zijn accident. In ieder geval valt de rol van Reeve nogal tegen doordat hij enorm geforceerd overkomt. De climax waar hij met de kinderen probeert te redeneren is dan ook redelijk lachwekkend. Dat ligt echter niet compleet aan Reeve doordat sommige kinderen gewoon niet goed overkomen. Dan was Kirstie Alley nog net iets overtuigender in haar rol maar ook daar was het soms wat op het randje. Wel leuk om Mark Hamill nog te zien verschijnen in een bijrol als de pater van dienst.

Blijf het trouwens ook een enorm lelijke poster vinden doordat hij zo hard uitgerekt lijkt te zijn. Mijn DVD heeft ongeveer dezelfde hoes en ook daar is dat dat zo. In ieder geval is Village of the Damned een film die uiteindelijk wat teleur stelt. Hij kijkt lekker weg, daar niet van, maar is toch wat Carpenter onwaardig. Misschien eens op zoek gaan naar het origineel.

2.5*

De jaren 90 gaan sowieso niet de boeken in als het decennium waar John Carpenter zijn beste films maakte. In the Mouth of Madness was ijzersterk en Escape from LA bijzonder vermakelijk, maar het ging wel duidelijk bergafwaarts. Van slechte films kun je echter niet spreken (die kwamen pas later), maar een The Thing of Halloween was ook niet meer vanzelfsprekend. Village of the Damned is dan ook een film die daar precies middenin valt; het is geen ramp om te zien, maar we kunnen geenszins spreken van een nieuw meesterwerk van de geliefde horrormeester.

Village of the Damned heeft een sterke opening en best een spannend uitgangspunt. Helaas moet de suggestiviteit en subtiliteit op een gegeven moment plaatsmaken voor nogal flauwe taferelen en effecten. Waar Carpenter juist een ster is in het uiterste halen in het minimale, daar ligt alles er hier te dik bovenop. Het wordt soms te simpel en flauwtjes gebracht, waar Carpenter als geen ander suspense zou kunnen neerzetten. De vertolkingen wisselen van redelijk (Reeve, Jason) tot belachelijk (Hamill) en de karakters zijn allen niet bepaald boeiend. Het vermaakt allemaal gelukkig nog wel en het sfeertje is prima (beetje Stephen King- achtige setting en plot). Uitzonderlijk is het echter nergens.

3 sterren.

Voor de rol van Christopher Reeve hadden ze beter iemand anders kunnen nemen want als dokter vond ik hem niet echt overtuigend,Kirstie Alley maakte wat dat betreft meer indruk.Maar voor het overige vond ik dit een sfeervolle (zoals als altijd bij Carpenter) horror film met flink wat prachtige shots,een sterke soundtrack en enkele leuke kills.Nee deze herziening is me goed bevallen,een halfje erbij.

Nu heb ik deze film ook eens gezien na het herbekijken van het origineel uit 1960. Aan het plot hebben ze in wezen niet erg veel veranderd al zijn er wel een paar belangrijke verschillen zoals de kinderen die deze keer door een meisje worden geleid genaamd Mara. David die in het origineel de leider is, is helemaal niet zoals de andere kinderen en ontwikkelt zelfs gevoelens. Dat hij het overleeft vond ik wel een leuke ontwikkeling. Het beste karakter was Mara die zeker net zo kil was als David uit het origineel. De rollen voor de ouders van Mara vond ik niet goed gekozen. Vooral Reeve valt me in deze film dik tegen als ik hem ga vergelijken met George Sanders uit het origineel. Ik denk niet zozeer dat Reeve slecht acteerde, maar dat zijn rol gewoon veel te pover was uitgewerkt. De ogen van de kinderen vond ik hier te veel CGI, het leek meer alsof ze laserstralen schoten. Hoewel in zwart/wit vond ik het veel effectiever in het origineel. Al bij al is de film best vermakelijk, maar het schiet tekort in vergelijking met het origineel.

Vandaag maar eens opgediept uit de collectie. Jaren terug eens gekocht als onderdeel van een "Classic Horror Box" met daarin ook nog JC's Halloween en de originele The Blob. Mede doordat ik de poster met die kinderen met lichtgevende ogen er altijd enorm cheesy uit vond zien, had ik nooit een enorme behoefte gehad om deze te gaan bekijken.

Toch moet ik eerlijk toegeven dat ik hem nog alleszins vond meevallen. Ik was niet bekend met het originele film uit 1960 en voor mij was dit verhaal dan ook 'nieuw'.

Wanneer de vrouwen allen zwanger blijken te zijn na een blackout, begint men als kijker al een vermoeden te krijgen naar wat hier aan de hand is.

Mede door het sterke acteerwerk van de kinderen en een sterke rol van Christopher Reeve blijft de film wel vermakelijk van begin tot eind.

Ook de soundtrack van Carpenter is weer best geslaagd en de sfeer die soms neergezet word doet me wat denken aan King verfilmingen als Children of the Corn en Silver Bullet. Ook hier hebben we te maken met een kleine Amerikaanse gemeenschap waarbinnen het geloof nog best centraal staat.

Over het algemeen nog een best degelijke film, ook al vond ik die gloeiende ogen vooral op het einde een beetje "too much" worden.

Leuk voor zij die Carpenter's werk kunnen waarderen.

"What is that word you're thinking? What is empathy?... So if I have felt pain I should be able to identify with others who feel pain."

Weer een remake van horror-meester John Carpenter, al had hij misschien een interessantere film kunnen kiezen om een nieuwe visie van te geven.

Op mysterieuze wijze valt iedereen in het dorp Midwich flauw. Als de mensen weer ontwaken blijken alle vrouwen zwanger te zijn, en er worden vreemde kinderen geboren...

Christopher Reeve in zijn laatste rol voor zijn paardrijongeluk waarna hij zijn verdere leven in een rolstoel zou zitten. Dit is zeker niet zijn beste rol maar ik vond hem wel prima acteren, vooral in de emotionele scènes. Kirstie Alley (Star Trek II) deed het ook prima en Mark Hamil was erg grappig om weer te zien na Star Wars. De demonische kinderen speelde alleen tenenkrommend slecht, duidelijk herhalend wat Carpenter ze een seconde eerder heeft voorgezegd.

De kinderen vond ik niet helemaal goed gelukt met hun pruiken en hun CGI-ogen. En hoe ze bezit namen van de dorpelingen was nogal lachwekkend. Natuurlijk in een 60s zwart-wit horror geen enkel probleem maar in een 90s film kan het eigenlijk niet meer.

De soundtrack van Carpenter was wel weer geslaagd en ook de beelden waren erg mooi. Vooral als er niet veel gebeurd en de kinderen niet in beeld zijn is de film lang zo slecht nog niet.

Vermakelijke film om een keer gezien te hebben maar haalt het niet bij Carpenter's eerdere werk.

M'n 17e Carpenter en die eindigt ergens onderin de middenmoot van z'n oeuvre. Slechts af en toe dat je het idee krijgt naar een film van hem te kijken. De muziek tijdens de opening is frappant genoeg het meest indringende dat je te horen krijgt. Het voelt een beetje als een verplicht nummertje. Neemt niet weg dat het verhaaltje, mits je de film blanco in gaat, voor zover dat nog mogelijk is, het enige tijd aan de praat houdt. Om de zoveel tijd heeft het in ieder geval iets nieuws te bieden.

Van een black-out naar collectieve zwangerschappen en meer, terwijl ondertussen een veel te kranige Kirstie Alley haar opwachting maakt. Kwam nogal belachelijk over, maar goed, de kids zijn best creepy. Jammer dat hun trucje wat teveel wordt herhaald en het scenario er ook geen draai meer aan weet te geven wanneer de finale zich aandient. Als dat de kaarten eenmaal heeft uitgespeeld, blijft er niet veel meer van over. Alles bij elkaar net wat te tam en te kleurloos. Ondanks dat haar.

Matige film waarin alle vrouwen van een dorpje door een onverklaarbare gebeurtenis tegelijk zwanger raken. Deze remake haalt het zeker niet bij het origineel uit 1960. Voornamelijk omdat de film minder subtiel gebracht is, waardoor toch een deel van het mysterie en de spanning verloren gaat. Wel een paar aardige momenten en de sfeer komt ook redelijk goed over.

Leuk detail: in het origineel wordt helemaal niet over abortus gepraat.

Village of the Damned kan ik niet écht slecht noemen, ik heb me er in ieder geval wel anderhalf uur lang mee vermaakt, maar het torenhoge niveau dat Carpenter in de jaren 70 en 80 aantikte is hier overduidelijk ver zoek. Het is af en toe té campy (als je de poster ziet, weet je eigenlijk al genoeg), en het grootste probleem is dat er wat weinig sfeer in de film zit. En dat dan met een regisseur aan het roer die toch vooral bekendstaat om zijn sfeerschepping, beetje jammer allemaal. Niettemin zitten er enkele toffe en coole individuele scènes in, zoals de black-out in het begin met al die shots van de neergevallen mensen, of telkens wanneer de kinderen iemand aanzetten tot zelfmoord. Onder de mankementen en slechte beslissingen zit er in essentie geen slecht filmpje begraven. Ook de cast is best fijn, met goede rollen voor Reeve en Mark Hamill. De kindacteurs moeten vooral heel geforceerd kijken, maar vallen niet eens in negatieve zin op. De muziek is in orde zoals altijd in een Carpenter film.

Ik ben vooralsnog niet echt bekend met het jaren 90 werk van Carpenter (op het geweldige In the Mouth of Madness na), maar als deze Village of the Damned enige indicatie is, verwacht ik geen échte meesterwerkjes meer tegen te komen van de beste man. Maar daar kan ik fout in zijn, dat zien we nog wel eens een keer. Als hier een betere spanningsopbouw en vooral meer sfeer in had gezeten, was dit zelfs erg op niveau geweest. Nu slechts een kleine 3*.

Tweede verfilming gebaseerd op het verhaal The Midwich Cuckoos van John Wyndham. De eerste was Village of the Damned (1960) Dat was een zwart-wit Britse versie en deze in kleur een Amerikaanse. Of daarom het uiterlijk van de kinderen opvallender was (of was het een verwijzing naar de zwart-wit-versie?) en David was hier buitenbeentje en meer goed...wie weet? Het maakte voor de film niet echt uit. Dat komt doordat het bronmateriaal gewoon sterk is!

Wel was het 22 minuten langer, en een deel van het acteerwerk... ondermaats Verder voelt de film ook alsof hij voor tv is gemaakt. Wat niet zo was want dit kwam uit in de bioscoop. En dat was maar verdomd goed ook, want zodra de kinderen ouder worden, want het toont in meer detail de gruweldaden van de kinderen. En het lukt zelfs soms even griezelig te zijn als de jaren '60 versie. Voor een John Carpenter -film misschien een mindere maar zelfs een mindere Carpenter is beter dan films van sommige andere filmmakers.

En dan hadden we nog een John Carpenter tegoed! En dit is een een prima remake van de wel aardige maar veel te korte film uit 1960. Verhaal van John Wyndham (voornamelijk bekend van de Day of the Triffifds). Allemaal spelend in een klein onopvallend Amerikaans dorpje, wat het ook nog een lekkere Stephen King sfeer geeft. En volgens mij heeft Carpenter na deze niet veel bijzonders meer gemaakt, maar dit is nog prima horror. Geen idee waarom deze zo laag scoort, misschien vanwege de Bonnie Tyler's Total Eclipse of the Heart FX, maar hey horror moet je ook je eigen fantasie een beetje bij gebruiken, anders zit je in het verkeerde genre. De kids zijn lekker creepy en Christopher Reeve die mag als "vader" van één van de kinderen de boel een beetje in toom proberen te houden. P.S. iemand opgevallen dat Mark Hamill (Luke Skywalker) er ook in zit?

Had weer is zin in een Carpenter film en kwam bij deze uit, omdat ik die lang niet had gezien. Niet slecht, maar vergeleken met zijn eerdere films toch een stap terug. De kinderen deden het best goed en vooral de scene in het klaslokaal met die conciërge als ze allemaal tegelijk opstaan blijft creepy. Toch konden ze me niet helemaal overtuigen met die witte pruikjes en lichtgevende ogen en het begon ook een beetje in de herhaling te vallen. Wel fijne (en tevens laatste) rol van Christopher Reeve als plaatselijke dokter. Kort na deze film viel hij van zijn paard en raakte verlamd. Kalme en rustige rol van Mark Hamill als plaatselijke pastoor. Verder zien we Kirstie Alley, bekende actrice van de 80&90’s die in 2022 overleed, Linda Kozlowski (Crocodile Dundee) als schoolhoofd en Michael Paré (Streets of Fire) als haar man. Tot slot fijne soundtrack van Carpenter zoals we van hem gewend zijn.

Een middelmaatje uit Carpenter’s werk.