Benny's Video (1992)

Hatsikadee, weer een 4.5 voor een film van Haneke. Niemand heeft eerder de interesseloosheid van de hedendaagse "weissnicht"-jeugd en het eigenbelang van de mens in het algemeen zó treffend in een film samengevat. In deze film zit zo'n kolossaal contrast tussen wat je ziet en wat je denkt dat het af en toe een zwarte komedie lijkt. Maar dit is bittere ernst. Elke scène lijkt een sneer naar de Westerse consumerism-maatschappij, waarin we eeuwenoude culturen en contact tussen mensen onderling consumeren zoals we een broodje kaas consumeren: zonder interesse voor het onderwerp. Het einde van de film is zowel briljant als totaal ziek. Wederom: een klap in je gezicht van Haneke.

Aparte film, die aanzet tot denken.

Na een sterk begin zakt de film wat in, om tenslotte verpletterend te eindigen.

Ik heb me tijdens het kijken voortdurend geërgerd aan dat jochie. Een verwend rijkelui's kind, die door een tekort aan aandacht en liefde door slaat.

Ik vond vooral zijn passieve houding, en het op elke vraag 'weet ik niet' beantwoorden irritant.

Al met al vind ik dat de uitwerking van het goede idee beter had gekund.

Weer een uitermate sterke film van Haneke. Deel één van deze trilogie, Das Siebente Kontinent, was me nog iets te abstract en 'kil'; hier geeft Haneke iets meer mee aan de kijker. Ook deze film is weer erg kil, maar hier kwam het een stuk krachtiger over dan bij Das Siebente Kontinent. Erg indrukwekkend dus...

4*

Pijnlijk, bruut maar fascinerend. Er zijn niet al te veel films waar je echt een minuutje stil van bent, maar Benny's Video hoort daar (nog meer dan Funny Games) zeker wel bij. Wat een einde ook...

Toch blijft het bij 3,5*, ik kan mij goed vinden in Goodfellas betoog; iets meer uitleg, iets meer antwoorden.

Enorm fascinerende film over een jongen die totaal emotieloos is en totaal geen uitleg kan geven waarom hij bepaalde dingen doet.

Het geheel is enorm kil gefilmd, maar dat zijn we wel gewoon bij Haneke.

Enorm sterk gespeeld door alle vertolkers en vooral Arno Frisch, die zo overtuigend overkwam dat je zou gaan denken dat hij het echt gedaan had.

Meesterlijk!

Kille film en wat mij betreft één van de betere van Haneke.

Arno Frisch vond ik vanaf blik één al een onsympathiek etterbakje, maar dat komt waarschijnlijk door zijn latere- al net zo sympatieke- rol in Funny Games. Jammer, ik heb de films dus in de verkeerde volgorde bekeken, waardoor ik meteen al een bepaald effect mist. Volgens mij hakt de film er meer in als je er van tevoren niets van weet en er ook geen synopsis van hebt gelezen of gehoord!

De film is blauwig geschoten, wat het geheel nog eens killer maakt.

Eén waarschuwing: bekijk of lees nooit interviews met Haneke! Ten eerste legt hij veel teveel van en over zijn films uit en je gaat hem al gauw een pompeuze zak vinden. Waarna je zijn films moeilijk onbevooroordeeld kan bekijken, wat jammer is omdat hij toch wel een bijzondere filmmaker is.

Twee jongetjes in een slaapkamer. Zo jong nog, je stelt je voor dat ze net samen een computerspelletjes gespeeld hebben. Dat zit niet in hun patroon; roken in bed wel.

1e ziening van Benny's Video.

Over het geheel genomen heb ik vertwijfeld gekeken. Of, om het beter te zeggen: emotieloos.
Het komt erg plotsklaps, de moord. Ook al snel in de film.

Ik bedoel niet dat de moord mij niet schokte, dat deed ze zeker wel. Maar het is zó absurd.
Misschien wel te absurd voor mij, vanaf dat moment leek de f me niet meer te kunnen raken. Na afloop bleef ik dan ook zitten met het 'was dit het nou'-gevoel..

Het voorgaande wil trouwens niet zeggen dat er niets fijns te beleven valt: ik heb zeer gefascineerd zitten kijken naar moeders spel in dat hoogst onwerkelijke gesprek met vader. Hoe zij daar van gekkigheid en spanning in maniakale lachjes uitbreekt: zo treffend.
Aan de andere kant schuwt de regisseur niet lugubere beelden te tonen. Brr.

Een groot breekpunt is wanneer de ouders de moord, uiteraard op video, te zien krijgen. Film maakt een draai van 180 graden, verandert volkomen van gezichtspunt. Zeer bevreemdend.
Om niet te zeggen dat ze daar het contact met de werkelijkheid verliest. Ze kan dan bijkans worden geplaatst in het rijtje dat meer neigt naar het fantastische, het occulte.

Wonderbaarlijk, evenals de vliegtuigen. Er zit zoveel in deze film. Rookgordijnen die worden opgetrokken?


Haneke zinspeelt veel op symboliek. Benny beziet de buitenwereld dmv een camera, de moord wordt niet rechtstreeks maar door een 2e scherm getoond (we zijn ons nog bewuster van onze rol), er is de videoboodschap naar vader thuis die verdacht aandoet, met name Benny verrast gedurende de f meermaals met uitspraken... way out there.

Wel, ik pik daar erg weinig van op. Sterker nog, het is deze 1e kijkbeurt compleet langs me heen gegaan.
Kleine teleurstelling in Hanekes oeuvre.

Meest beklijvende film die ik tot nu toe zag van Haneke. Deze regisseur weet echt van aanpakken: hij weet de kijker op een meesterlijke manier bij de film te betrekken (die beginscene!!!) zodat je daar na de film echt wel even "stil" van wordt.

Wat ik misschien nog een beetje miste bij "Funny Games" en "Cache", was er nu voor mij wel: ik heb de hele speelduur met open mond naar deze film zitten kijken, want het verhaal kent echt nergens een zwak moment. In iedere scene zit er wel iets ingenieus of een onderliggende betekenis. Bovendien weet Haneke zijn morele boodschap altijd prachtig te formuleren: niet prekerig en zeemzoet (zoals we gewoon zijn bij de Hollywoodklassiekers), maar rauw en hard als een mokerslag. En die mokerslag mist zijn effect zeker en vast niet! Integendeel!

Het is enorm mooi om te zien hoe Haneke zijn personages symbool laat staan voor "de maatschappij in het algemeen". Iets wat de impact van de film alleen nog maar vergroot. Dit verklaart waarschijnlijk ook zijn koele en observerende manier van filmen: hij wil niet dat je je per se vereenzelvigt met een specifiek personage, hij wil dat je de kern van de film ziet en de onderliggende boodschap kan "voelen".

Mijn interesse in Haneke's werk, die na het zien van "Funny Games (US)" en "Cache" een beetje afgezwakt was, is nu meer dan ooit terug aangewakkerd! (Ik moet beide genoemde films nog eens opnieuw bekijken: ik zag ze tijdens de media-heisa rond funny games US. Waarschijnlijk was mijn visie door de vele previews en reviews wel wat vertekend...)

Benny's Video is in ieder geval een film die bij mij nog lang zal blijven nazinderen!

Meesterwerk! 5*

Geweldige film; ik vondt het meesterlijk neergezet; angstig en een gruweldaad. ookal is dit een van de meest shockerende films van Haneke; het blijft mn favoriet.

Volgens mij is er alleen maar een 15+ dvd.

Maar ook dit was weer een hele aangrijpende Haneke, dan wel minder schokkend dan The Seventh Continent en Funny Games, maar wel zeer, zeer emotioneel. Michael Haneke verteld weer op zijn standaard wijze het verhaal over een normale 15 jarige jongen Benny (ook hierin prachtig gespeeld door Frisch, die ook in Funny Games speeld, en dan zie je toch wel een groot verschil) die geobserdeert is door de camera (zoals de jeugd in het heden is geobserdeerd door computers en ook zo die meisje vermoord die hij meeneemt naar zijn huis, en dan is het ook voor de kijker zelf in te vullen, of het nou een opzettelijke moord was of moord uit paniek vanwege die fout met die koeienpinschieter. En pas na de moord, dan gaat de film helemaal los komen. De ouders die doen nadat ze over die moord gezien hebben op die opnamebeelden nog steeds alsof Benny nog een goede jongen is maar zijn ook ondertussen helemaal van de rel, en daarbij moest ik ook verdacht veel aan Ken Park van Gus van Sant denken. Ik zie ook dat veel mensen hier tegen het lange vakantiestuk aanhikken in de film, maar toch zie ik daar wel begrip in, aangezien die moeder ook het blijft volhouden om haar zoon geen moordenaar te vinden en de moord voor gezien wil houden, en ook het schuldgevoel die ze heeft dat ze Benny bijna nooit aandacht hebben gegeven, gaat ze met Benny naar Egypte om afleiding te zoeken, maar dat houd niet lang vol en zo komen we bij de scene in de film die mij ook heel erg is bijgebleven: dat Benny en zijn moeder naast elkaar op bed liggen en ineens die moeder in huilen uitbarst omdat het idee dat haar zoon iemand vermoord heeft naar boven komt. Heel ijzersterk en keihard. Het einde hakte er ook in.

Kan ook hier weinig slechts over zeggen. Weer een goed gelukte film van Haneke, die wel te kijken is als je je niet klote voelt.

3,5*

Micheal Haneke - Benny's video

Sterke film van Haneke en tot nu toe zijn beste die ik gezien heb.

Voortreffelijk acterende Benny gespeeld door Arno Frisch.

Benny is een jongen die alleen maar video's huurt en voornamelijk alleen op zijn kamer zit films/tv te kijken. Soms komen zijn ouders even kort binnen om hoi te zeggen, maar er is totaal geen band in hun relatie met hun zoon.

Dan maakt Benny vrienden met een meisje op straat die voor zijn videotheek staat waar Benny continue heen gaat, en nodigt haar uit naar zijn huis waar hij op dat moment alleen thuis is.

Eerst dacht ik leuk voor Benny hij maakt vrienden met iemand die misschien wel dezelfde hobby/passie heeft als hij voor video.

Maar het gevaar ligt op de loer, vooral toen Benny die man/hond/agent uitbeeldde in de tram.

Ik had ontzettend medelijden met het nietsvermoedende meisje maar vooral de kilheid van Benny die ook maar geen sprankje medelijden of gevoel overhoudt na zijn misselijke daad.

De ouders van Benny die ook totaal gestoord zijn om dit te verdoezelen en denken dat alles weer normaal wordt als ze het opruimen. De rationele denkwijze van die pa over hoe ze het gaan aanpakken is ziek en grappig tegelijkertijd. Die moeder kon haar lach ook niet helemaal inhouden.

Zijn ouders geven zichzelf de schuld omdat ze weten dat hun relatie met Benny geheel oppervlakkig is daarnaast willen ze zo niet bekend staan als de ouders van zo'n kind. Ze vragen meerdere keren aan Benny 'ben je bang?' maar uiteindelijk zijn ze zelf bang en willen ze niet bekend staan als de ouders van zo'n kind en de consequenties die voor hun volgen. Niet alleen Benny's leven maar ook hun leven zal totaal veranderen.

Paar berichten terug las ik dat het met de Oostenrijkse mentaliteit te maken had om de donker kanten te verbergen nu ga ik bijna jaarlijks in Oostenrijk op vakantie en heb ik altijd het gevoel dat het gastvrije en oprecht aardige mensen zijn, maar nu weet ik wel beter.

Erg goede film en een die nog tijd in je hoofd blijft hangen gisteren gaf ik de film een 3.5 maar ik verhoog tot een 4.

Michael Haneke schijnt een man van controversiele films te zijn. Ikzelf heb er nog weinig van gezien. Na Funny Games US is dit pas mijn tweede.

De film begint sterk als je de geisoleerde en vreemde Benny ontmoet met een passie voor filmen met de camera. Een passie waarin hij nogal doorslaat. De sfeer in de film is bedrukt en grauw, precies de sfeer die de film nodig heeft. Ik wist weinig van het plot, dus ik schrok wel toen hij plots het meisje doodmaakte. Was het moedwillig of kwam dit door een paniekaanval? Het is ieder geval boeiend om te merken hoe zijn ouders hiermee omgaan, zodra ze er achtergekomen zijn. Sterk stuk als zij de video met de moord te zien krijgen. Daarna wordt de film best vreemd. Benny's ouders kunnen er moeilijk mee omgaan en willen hem blijven zien als een goede jongen. Dit blijven ze tot het einde volhouden, hoe raar dat voor een buitenstander ook is om te begrijpen aangezien we goed zagen hoe weird hij echt is. Maar dat hele proces wordt overtuigend getoond. De manier waarop (veelal door camerabeelden) is goed bedacht. De beeldschermcultuur wordt goed weergegeven.

Jammer genoeg vond ik de film na een goed 1e half uur wel wat inzakken met een wat minder interessant middenstuk. Gelukkig wordt dit richting het einde weer sterker. Mede dankzij een goede rol van Arno Frisch als Benny is dit zeker wel een aanrader geworden.

3,5*

Ook mijn favoriete scenes, verpletterend (goed, samen met de moordscene dan). Eens opzoeken of ik dat stuk met orgelmuziek ergens terug kan vinden.

Verder vind ik het camerawerk van Haneke altijd wel genieten. Een stilstaande camera die een shot promoveert tot een bewegende foto. Visueel erg aantrekkelijk, en tegelijkertijd in de context van de film ijskoud van karakter (daarnaast is de afwezigheid van ondiegetic muziek altijd een manier waarop de kijker directer wordt aangesproken en het realisme vergroot).

Daarnaast zijn Benny en het meisje erg mooie mensen die hun rol erg geloofwaardig spelen.
De rest is al door anderen sterk verwoordt; ijzersterk commentaar op een ongeïnteresseerde maatschappij met veelzeggend symbolisme.

Opzicht best een aardig drama en Benny had ze ook niet allemaal op een rijtje, maar in het algemeen vond ik het best een saaie, koude en langdradige bedoeling welke ik ook regelmatig heb moeten vooruitspoelen. Hoewel de film uit 1992 komt vond ik het eigenlijk niet gedateerd overkomen (wel leuk om de oude media systemen terug te zien en een oude computer voorzien van o.a. 5 1/4 diskette-station). De cast (het gezin) speelde overigens wel goed en overtuigend en dan vooral natuurlijk ons psychopaatje "Arno Frisch".

Wat onbehaaglijke film over de misdadige en verregaande neigingen bij een jongere die toch, al gaat er van zijn ouders weinig echte belangstelling voor hem uit, zelf totaal geen gevoel voor verantwoordelijkheid vertoont.

Sterker nog dan het psychopatische bij de jongere is de houding van de ouders die in een asociale, gevoelsloze wereld leven en werkelijk geen enkel diepgaand kontakt met hun kind hebben en daar ook niet om vragen en met het resultaat best wel tevreden zijn.

Een verrassend slot - was niet nodig - beëindigt deze Haneke-film, zoals steeds intelligent en origineel opgebouwd.

Beter dan Funny Games. In eerste instantie leek het nog zo'n gemoedelijke thuiskom-film voor cultuurcritici, maar dat duurde slechts vijf minuten: Haneke shockeert vanaf het begin (ik had het natuurlijk ook kunnen vermoeden), en met veel meer reden en context dan in zijn latere Funny Games, waar enkel ellende bestaat waaraan met niet kan ontsnappen - tenzij door het uitzetten van de film.

Ik vind Haneke meesterlijk in het vertellen van beklemmende verhalen, waarbij ontspoord gedrag op indirecte wijze wordt geassocieerd met omgevingsfactoren en de donkere kanten van menselijk gedrag blootlegt. En altijd begeeft hij zich op het randje met zijn verklaringen: het is nooit helemaal expliciet, maar tegelijk zijn zijn aanwijzingen zo concreet dat er moeilijk aan te ontkomen valt.

In Das Weiße Band doet hij dit op een wat venijnige, subtiele manier (door de impliciete link naar nazi-Duitsland), in dit geval is het wat meer rechttoe-rechtaan. De kille, liefdeloze familie biedt ruimte voor Benny's ontsporing, en het is pijnlijk om te zien hoe na het incident geprobeerd wordt om dit te compenseren. En dan zijn er natuurlijk de films en het zelfgekozen isolement in een donkere kamer van waaruit Benny de werkelijkheid buiten zijn raam via een camera bekijkt, en de duidelijke link tussen videobeelden en Benny's gedrag... een argument zo oud en versleten als het bestaan van de televisie, maar stiekem nog steeds imponerend. VHS komt natuurlijk wat gedateerd over tegenwoordig, maar aan intensiteit ontbreekt het niet. (Ik bedacht me nog tijdens die trip naar Egypte, volgens mij wordt er helemaal niet zoveel meer gefilmd tegenwoordig, sinds de smartphone met name verleidt om doorlopend foto's te maken.)
Haneke wijst bovendien zeer kritisch naar de eigen kille cultuur als medeverantwoordelijke voor dergelijke ontsporing. Prachtige scenes doen hierover reflecteren, zoals de eerdergenoemde orgelmuziek onder beelden van een Egyptische bazaar, en sowieso zijn alle scenes met koorstukken van Bachs 'Jesu Meine Freude' erg indrukwekkend.

Heerlijk duister dus, en knap hoe Haneke zijn 'betoog' opzet en die duisternis visualiseert, zoals door hele korte en simpele shots van een rondrijdende auto in de parkeergarage. Is ook een beetje de stijl van Kieslowski trouwens.

Aanrader dus, veel meer dan het hermetische Funny Games.

'k vond deze toch iets minder, omdat er toch wat mindere stukken in deze film zaten die niet altijd even veel boeiden.

De cast deed het wel goed en kwam overtuigend over.

Tja, dit is zo'n film goed voor een keertje, maar toch niet veel meer. 'k denk dat 'k gewoon minder aan de filmstijl van Michael Haneke ben.

Regisseur Michael Haneke is niet zo'n favoriet van me. Heb welgeteld maar 1 voldoende uitgedeeld als ik mijn stemtabel terugzie. Die is voor 'Caché'. Het zal allemaal wel wat er gebeurd op het scherm. Veel boeit het me niet. Die Benny maakt zomaar ineens een meisje af, propt haar in de kast en de ellende gaat verder. Leuk en aardig hoor en in het begin nog redelijk beklemmend, maar wanneer Benny met z'n moeder op vakantie gaat vond ik het wel prima. Ik donderde bijna in slaap. Komt omdat ik zowel met de personages, als de regie weinig kan waarschijnlijk. Ik kan dan helaas weer geen voldoende uitdelen aan Haneke.

Een redelijk spannende film. De traagheid en de stilte vind ik bij deze film in zijn voordeel. Het past erbij. Wat mij betreft versterkt het de beklemmende sfeer. Het acteerwerk vind ik goed en realistisch. Ik heb meerdere films van Haneke gezien en ik houd wel van zijn stijl. Deze film is mij echter ook een beetje tegengevallen. Ik had er denk ik meer van verwacht. Wel een voldoende. 3,5*

Bizar ventje die Benny! 4 sterren.

Matige film over een jongen die het liefst alleen in zijn kamer naar gewelddadige films kijkt. Een portret over een nihilistische puberjongen. Zoals de meeste films van Michael Haneke is deze afstandelijk en ook behoorlijk traag. Er zijn lange stukken waar maar weinig gebeurd. En bovenal is de film een stuk minder indringend vergeleken met een flink aantal van zijn andere films.

Ik moest bij deze film toch geregeld terugdenken aan zijn Haneke's latere werk Funny Games (Film, 1997). Niet dat het inhoudelijk hetzelfde was, maar dezelfde kille psychopathische sfeer was wel gelijkaardig, net als het even minimalistische trage camerawerk. De film begint alvast hard en is niet voor gevoelige dierenliefhebbers. Zo'n luchtdrukpistool kwam ook voor bij huurmoordenaar Anton Chigurh uit No Country for Old Men (Film, 2007) en is een geducht moordwapen. Wist ik veel dat dit later in de film nog ging opduiken ...

Interessant vond ik vooral de houding van de ouders. Ik had niet de indruk dat de jongen gestraft werd, integendeel. Er kon nog een snoepreisje vanaf om even op adem te komen. Verantwoordelijkheden opnemen stond niet meteen in het woordenboek van de familie. Ook de moord zelf is op zijn Haneke's zou ik durven zeggen. Visueel niet te zien, maar auditief wel huiveringwekkend tot de ijzige stilte. Het deed al pijn aan de oren bij het varken, laat staan nu.

En dan de jongen zelf, emotieloos en inderdaad nihilistisch om dan kurkdroog geen verklaring te hebben waarom hij naar de politie is gestapt (wraak wellicht?). De ouders zijn er vervolgens zwaar bij en ik vermoed dat hij er nog van geniet ook...