Margot at the Wedding (2007)

Erg lage waarderingen hier. Ik wilde deze film zien naar aanleiding van The Squid and the Whale en moet zeggen dat je goed kunt zien dat beide films van dezelfde regisseur zijn. Ook hier combineert hij de genres drama en komedie weer zoals hij dat ook in The Squid deed. Ook hier weet hij weer een doodnormaal verhaal boeiend te maken en te houden gedurende de hele film. Ook hier is het acteerwerk weer dik in orde. Het enige wat ik iets minder vond bij Margot at the Weding was dat ik het echte meeleven op momenten miste. Toch nog een van die films die veel te weinig worden gemaakt.

Kleine vier sterren

Gisteravond samen met mijn vriendin en ouders gekeken. Hun reactie waren: "waar gaat het nou eigenlijk over?" en net als veel mensen hier, hebben zij vraagtekens bij het genre komedie/drama, ze kunnen de komedie nergens plaatsen. Ik vond het juist wel een film die echt komedie/drama was.

Margot gespeeld door Nicole Kidman, vond ik vreselijk onsympathiek. Vooral hoe ze zich richting haar zoontje opstelde. Alle problemen die ze zelf heeft, reageerde ze af op haar familie. De relatie tussen haar en de familie is duidelijk niet goed. Haar zus en zij kunnen het samen heel leuk hebben maar achter de rug om is het vaak negatief over elkaar. De realiteit straalt eraf, echter wordt het toch te saai gebracht op een of andere manier. Het verhaal boeit dan ook te weinig, waardoor je snel bent geneigd om hem af te zetten. De verhaallijn is ook heel erg rommelig. De film bestaat eigenlijk uit een groep fragmenten die gebeuren tijdens het weekend. Ik raad wel aan om hem af te kijken want naar het einde toe wordt het toch wat boeiender en het verhaal duidelijker.

Nicole Kidman en Jennifer Jason Leigh speelden zeer sterk als zusjes. Jack Black vond ik wat minder in deze wat serieuzere rol. Toen hij moest huilen, zag het er niet uit en moest ik eerder lachen dan meeleven met hem. Wel heel goed van Jack Black is dat hij weer wat komedie in deze film blaast. Sommige scenes zijn echt wel grappig. Daarnaast zijn er wat komische dialogen tussen de twee zusjes. De film bevat dus zeker wel komedie.

Als cijfer twijfel ik sterk tussen 2* en 2,5*. Ik heb alle lof voor het acteerwerk want dat was dik in orde. Ook heb ik nog een paar keer hard moeten lachen, voornamelijk om Jack Black. Maar jammer genoeg is het bij elkaar echt erg matig. De film boeide sowieso te weinig om hoger te geven dan 2,5*.

4,5. afgerond 2,5*

Vermoeiende, deprimerende en verwarrende film die slecht is uitgewerkt en daarom nergens echt aanspreekt. Dankzij het redelijk goede acteerwerk geef ik hiervoor niet de laagste beoordeling.

Waar ging deze film nou eigenlijk over ? Wat was het nut van deze film ? Dat zijn vragen die bij mij naar boven komen na het zien van deze film. Je ziet Nicole Kidman naar een bruiloft gaan, je ziet haar ruzie maken met haar zus en de rest van de familie en daarna zie je haar weer vertrekken. Gek veel gebeurt er ondertussen niet.

De sfeer is ook behoorlijk deprimerend, saai, grimmig. Dat maakt het ook al niet prettig om naar deze film te kijken.

Het acteerwerk van Nicole Kidman vond ik wel behoorlijk goed. Jack Black ook. Toch weet dat de film niet te redden. Ik vind dit geen aanrader.

Ietwat onevenwichtig.

Toch voelt e.e.a. qua dialoog wel realistisch aan. Hapt aardig weg ondanks het art-gehalte, maar veel meer dan een paar aardige acteerprestaties en een vermakelijke Black zat er schijnbaar niet in. Het verhaaltje wist mij i.i.g. niet zo heel erg te boeien. Ook bij vlagen enigszins deprimerend.

Nog niet eens zo gek gedaan. Redelijk.

Ik kan hier weinig mee. Het lijkt er een beetje op alsof men geprobeerd heeft een variant op zo'n franse film uit de jaren-80 na te doen, zo een waarin niets lijkt te gebeuren, maar de onderstromen kolken van de details en de subtiliteiten. Maar in tegenstelling tot dat soort film vind ik deze vooral saai en irritant. De emoties komen niet aan, de personages zijn niet aimabel, niet herkenbaar. De symboliek met de boom komt niet over. Jack Black acteert niet. Nicole Kidman misschien wel, maar ze is dermate irritant dat de film daar ook niet prettig om wordt - en ze is in deze film echt verschrikkelijk lelijk toegetakeld, echt een verkeerde kapper en een botoxje teveel. Enige wat overblijft is Jennifer Jason Leigh, die tenminste dan nog een ietwat sympathieke rol speelt en ook subtiel gerimpeld en daardoor verfrissend naturel overkomt.

Hommage aan Eric Rohmer's Pauline a la Plage en dat betekend dus heel iets anders dat we normaliter krijgen bij Amerikaanse romantische comedy cq chicklit.

Meer richting Woody Allen al blijft dit toch iets meer een vrouwenfilm.

Kabbelt heerlijk voort met toch het nodige venijn tussen de personages.

Een redelijk dramafilm...

Echt niet zo spannend...

Redelijk acteerwerk...

Bekende actrice Nicole Kidman speelt redelijk goed...

Redelijk verhaal...

Het is geen moeite waard...

Ik ben het absoluut met je eens, ook had ik die indruk over Margot, ik vind dit steeds duidelijker worden naarmate de film vordert.

Wat een vreemde familie, althans wie ben ik dan ook om een familie als "vreemd" te bestempelen. Toch, voor mij is dit een ongewone film. Overduidelijke humor? Nee.. Maar wel dat cynische, het soort van 'moet ik nu lachen of mág ik er wel mee lachen? Ja... En dat is ook humor, wel van een andere soort, maar kon me absoluut smaken.

Een zeer interessante film, totaal anders dan wat ik ervan verwacht had. Kidman speelde absoluut heerlijk, al heb ik ondervonden dat ik wel wat moeite had met Black, om die dan in een serieuze rol te zien, ik heb dan ook de neiging om hem 'niet serieus' te nemen. Maar dat terzijde, een interessante film over een iet wat vreemde familie .

Ook nog even dit: ik begrijp ook niet zo goed waaraan Margot at the wedding zo'n lage score verdient, maar ieder z'n smaak vermoed ik.

Eens bekeken en de titel is dus niet hetgeen je kunt verwachten: een romantische film, maar wel een drama over familieproblemen. Een komedie zou 'k het zeker niet noemen, want lachen zat er niet echt in.

De acteerprestaties vond 'k eigenlijk ook niet direct memorabel, ondanks dat er toch een aantal grote namen meededen.

Het einde is nogal onverwacht. 'k had eigenlijk gehoopt dat de film nog iets ging worden na een half uur, maar het eerste half uur geeft eigenlijk al een goed beeld van de rest van de film.

Tja 'k heb hem eens gezien, maar 'k hoef hem niet meer terug te zien.

Na herziening heb ik mijn waardering voor deze karakterstudie drastisch verhoogd. Ik weet niet hoe men de vrouwelijke tegenhanger van "haantjesgedrag" noemt, maar daar gaat het over. Film toont erg herkenbare venijnige verhoudingen, zoals die in menige familie voorkomen. Goed dat Jack Black met zijn acties en commentaren voor het nodige tegenwicht zorgt, anders zou het allemaal wel heel erg zwaar op de hand zijn geweest. Qua acteerwerk springen de kinderen én Jennifer Jason Leigh eruit.

Brakke film.

Maar sowieso spreken de films van Baumbach me zelden aan. Vooral gekenmerd door vervelende personages die in wat aangezet drama hun weg proberen vinden. Baumbach zit vol met het type "echte" mensen die ik in het "echte" leven zoveel mogelijk probeer te vermijden.

Nu niet dat deze film zo geweldig realistisch aanvoelt. Er zit ook wel een scheut comedy in, maar die is zelden grappig. Niet scherp genoeg, niet overdreven genoeg, niet duister genoeg ... 't is in ieder geval niet genoeg. Qua drama zou het beter uit de verf kunnen komen, maar daarvoor is de regie van Baumbach dan weer vééls te pover.

Acteerwerk is dan nog het beste aan de film, maar daar red je ook geen meubelen mee. En het duurt niet al te lang, waardoor erger leed nog verkomen wordt. Maar de film wist helemaal niks met mij te doen, buiten hier en daar wat irritatie oproepen dan.

1.5*

“Make sure you can handle rejection. I can't.”

Films van Baumbach kan ik meestal wel waarderen, maar Margot at the Wedding is één van zijn mindere films. Onuitstaanbare personages, een zeer vreemde balans tussen humor en drama die niet werkt en een gewoonweg saai verhaal. Familieperikelen zijn waarschijnlijk nog nooit zo saai in beeld gebracht. Daar kan zelfs Nicole Kidman niet aan veranderen.

Een regisseur als Noah Baumbach komt voornamelijk goed tot z'n recht wanneer hij met interessante personages kan werken, maar die zijn er spijtig genoeg niet in de wereld van Margot at the Wedding. Enkel Jennifer Jason Leigh komt enigszins herkenbaar over, de rest van de leden zijn vooral vervelend en kinderachtig. Niet dat het acteerwerk daarvoor de schuldige is overigens, want zelfs Nicole Kidman speelt een zeer verdienstelijke rol. Het is vooral het scenario dat elke keer de bocht uitvliegt met vervelende humor, twijfelachtige besluiten en een ernstig gebrek aan hoogtepunten. Steeds merk je als kijker dat de makers proberen om er een onvoorspelbare film van te maken (net als het echte leven), maar vergeten dat vervolgens ook boeiend in te vullen. Jack Black heeft genoeg leuke rollen gespeeld, maar dit soort personages horen niet in een film als deze thuis. Punten voor het sterke acteerwerk en de korte speelduur, verder geregeld vermoeiend om door te komen.

Nicole Kidman marathon 29#

Nog niet eerder gezien. Het is best een vreemde film en je moet er ook eventjes inkomen, maar uiteindelijk is het een hele fijne film om te kijken. Er zit wat humor in, niet grandioos, maar wel in kleine details en ook wat drama. Maar het gaat vooral om de personages, hoe zij overkomen en welke dynamiek zij met elkaar hebben. Dat vind ik wel interessant.

Nicole Kidman doet het geweldig. Ze weet het personage weer zo eigen te maken met behoorlijk wat rare trekjes. Ze is vooral niet sympathiek, maar ook weer wel. Dit verandert een beetje gedurende de film. Dat maakt het leuk om naar te kijken. Jack Black (niet altijd een fan van) en Jennifer Jason Leigh doen het ook goed. De kinderen weliswaar ook.

Het einde is wat te abrupt voor mij. Er had voor mij wel wat meer een afronding mogen zijn van het verhaal. Dat ontbrak en dat vind ik dan het enige teleurstellende aan de film. Al hoewel het nu wat meer ingezonken is vlucht ze eigenlijk weer weg voor haar familie, omdat ze de confrontatie niet aan kan. Denk ik. Ze stuurt haar zoon weg, maar rent hem toch achterna? Doet ze dit voor haarzelf of zet ze nu toch haar zoon op de eerste plaats? Dus het is wel iets om over na te denken en dat maakt het weer half goed.

Jammer van het lage gemiddelde, want het is zeker een aanrader. Niet bijzonder, maar wel leuk voor tussendoor.