Margot at the Wedding (2007)

Ik heb eigenlijk geen idee waarom er zo'n negatief imago kleeft aan deze film. Reviews waren helemaal niet zo slecht. Degene die ik vertrouw (zoals village voice, NYT) waren positief. En als je dan zo'n Time review leest...

...dan denk ik ook: "define them sharply"??, "firm conclusions"?? Het is godverdomme geen Walt Disney!

Doodsaaie film die nergens leuk wordt (komedie???? laat mij niet lachen!!!!)

De 1,5* zijn echt en alleen maar voor het acteerwerk van Kidman & Jack Black.

Deze film is echt helemaal verkeerd in elkaar gezet.

Het had een best leuke komedie kunnen worden als ze daar hun best voor hadden gedaan, echter overheerst de drama zo ontzettend sterk dat er van komedie geen sprake kan zijn.... maar goed, los van dat feit.... de film is totaal overbodig..... aan het eind van de film blijf je zitten met de vraag ; Ja en nu? Wat heb ik eraan? Wat is de boodschap?

De film slaat helemaal nergens op, en boeit totaal niet....

Pluspuntje? Ja.... het acteerwerk van Kidman en Jack Black is in orde... dat maakt de film net geen k*t film... maar het verpest alsnog je avond als je deze film gaat kijken zonder een vervangende achter de hand te houden......

... En wat de titel betreft.... het er wordt gesproken over een bruiloft.... maar daar is dan alles overgezegd.

Zelfs voor een drama-fanaat is dit een zeer zure tegenvaller.

@JerryL:

De film belooft een bruiloft en die zit er niet in; Het zou een komedie moeten zijn en het is geen komedie; De film is overbodig want, wat heb je eraan.

Ik heb films om heel wat redenen afgekeurd zien worden, maar drie van deze geweldige miskleunen in één recensie is zelfs voor moviemeter sensationeel

Nee Van Helsing, daar heb je wat aan mmmmmmmwwwoooaaahhhhahahaha

Leuke personages, goede dialogen en op en top menselijk.

Maar voor een goede film is meer nodig.

Een goed verhaal vind ik daarbij het allerbelangrijkste en net dit ontbrak in deze film.

En ......sorry maar van Jack Black heb ik nog geen enkele mooie film gezien.

Vermoed dat ik niet van zijn humor en zijn kop hebben moet.

LOL

2,5

Wrang, bijzonder cynisch uitgewerkt familiedrama. Zeer goed gespeeld, vooral door een voortreffelijke Kidman, maar de film mist sympathieke personages en is zo kil en afstandelijk dat je er na een tijdje een beetje naar van wordt. Niettemin af en toe erg grappig.

De film van Helsing geeft wat er wordt belooft, hier word een drama-komedie belooft, de film stelt zowel als drama als komedie teleur.

Ieder zijn smaak, verder ben ik geen professioneel recensie schrijver, ik geeft slechts mijn mening als kijker en dat is deze.

Was aanvankelijk nogal sceptisch over de rolverdeling, kon er maar moeilijk in meegaan en Kidman als 'borderliner'.. Maar naarmate de film vordert en naarmate men steeds wranger wordt en emoties laat lopen en Black lamlendig in elkaar stort kon ik de film toch best proeven. Baumbach's vorige was net dat tikje fijner qua sfeer en setting, maar hier ben ik uiteindelijk toch ook best voor te porren.

Na een kwartier dacht ik dat de film op een flop zou uitdraaien. Niets van dat, integendeel Baumbach is er in geslaagd om een uitstekende sfeer te scheppen en eens je bent vertrokken laat de film niet meer los. De cast speelt geweldig en Kidman zet als Margot zonder twijfel een schokkende dominante en koelbloedige bitch neer op het witte doek. Toch weet je niet of je haar nu moet haten of medelijden met haar moet hebben. Want zelf is ze ook allerminst gelukkig. Maar Margot weigert (al dan niet bewust) om bij zich zelf stil te staan, ipv daarvan uit ze haar frustraties op de personen in haar omgeving waarmee de boel langzaam maar zeker in een tijdbom verandert. Zalig om te zien, hoe uiteindelijk alles ontploft en Margot het zet op een lopen!

Gisteravond samen met mijn vriendin en ouders gekeken. Hun reactie waren: "waar gaat het nou eigenlijk over?" en net als veel mensen hier, hebben zij vraagtekens bij het genre komedie/drama, ze kunnen de komedie nergens plaatsen. Ik vond het juist wel een film die echt komedie/drama was.

Margot gespeeld door Nicole Kidman, vond ik vreselijk onsympathiek. Vooral hoe ze zich richting haar zoontje opstelde. Alle problemen die ze zelf heeft, reageerde ze af op haar familie. De relatie tussen haar en de familie is duidelijk niet goed. Haar zus en zij kunnen het samen heel leuk hebben maar achter de rug om is het vaak negatief over elkaar. De realiteit straalt eraf, echter wordt het toch te saai gebracht op een of andere manier. Het verhaal boeit dan ook te weinig, waardoor je snel bent geneigd om hem af te zetten. De verhaallijn is ook heel erg rommelig. De film bestaat eigenlijk uit een groep fragmenten die gebeuren tijdens het weekend. Ik raad wel aan om hem af te kijken want naar het einde toe wordt het toch wat boeiender en het verhaal duidelijker.

Nicole Kidman en Jennifer Jason Leigh speelden zeer sterk als zusjes. Jack Black vond ik wat minder in deze wat serieuzere rol. Toen hij moest huilen, zag het er niet uit en moest ik eerder lachen dan meeleven met hem. Wel heel goed van Jack Black is dat hij weer wat komedie in deze film blaast. Sommige scenes zijn echt wel grappig. Daarnaast zijn er wat komische dialogen tussen de twee zusjes. De film bevat dus zeker wel komedie.

Als cijfer twijfel ik sterk tussen 2* en 2,5*. Ik heb alle lof voor het acteerwerk want dat was dik in orde. Ook heb ik nog een paar keer hard moeten lachen, voornamelijk om Jack Black. Maar jammer genoeg is het bij elkaar echt erg matig. De film boeide sowieso te weinig om hoger te geven dan 2,5*.

4,5. afgerond 2,5*

Vermoeiende, deprimerende en verwarrende film die slecht is uitgewerkt en daarom nergens echt aanspreekt. Dankzij het redelijk goede acteerwerk geef ik hiervoor niet de laagste beoordeling.

Een film met alweer een schitterende Nicole Kidman en ook de acteerprestaties van Jennifer Jason Leigh en Jack Black konden me bekoren. Jack Black is nochtans een acteur die ik in vele film irritant vind, maar deze keer eens niet.

Het verhaal is een basic drama, familieproblemen. Een echte rechte lijn is er in het verhaal niet te vinden, het is in feite een levensverhaal over twee zussen. Enkele van de verhaallijnen zijn slecht en te oppervlakkig uitgewerkt, waardoor je hier al snel je aandacht verliest. Het hoofdverhaal is redelijk uitgewerkt, maar mist op vele punten diepgang, waardoor dit drama je niet echt raakt. Het einde is zeer plots, en vind ik niet erg geslaagd. De inbeeldzetting mist bij mij close-ups om de emoties laten over te komen.

Het is geen film die ik meermaals zal bekijken, en ik vind het ook niet echt een aanrader, maar ik vind niet dat ik een uur en een half weggesmeten heb.

Waar ging deze film nou eigenlijk over ? Wat was het nut van deze film ? Dat zijn vragen die bij mij naar boven komen na het zien van deze film. Je ziet Nicole Kidman naar een bruiloft gaan, je ziet haar ruzie maken met haar zus en de rest van de familie en daarna zie je haar weer vertrekken. Gek veel gebeurt er ondertussen niet.

De sfeer is ook behoorlijk deprimerend, saai, grimmig. Dat maakt het ook al niet prettig om naar deze film te kijken.

Het acteerwerk van Nicole Kidman vond ik wel behoorlijk goed. Jack Black ook. Toch weet dat de film niet te redden. Ik vind dit geen aanrader.

Noah Baumbach, een goede vriend van filmgod Wes Anderson, is nou typisch een regisseur die niet bekend is bij het grote filmpubliek. Zonde, want de jongeman is een typische auteur die als geen ander op tragi-komische wijze het leven in beeld weet te brengen. Zijn debuut Kicking & Screaming kreeg niet voor niets de Criterion behandeling en zijn vorige film The Squid and the Whale is ook een onderbelicht meesterwerkje. Margot at the Wedding deed het eigenlijk nergens goed. Er werden geen grote prijzen gewonnen en de box office van de film was ronduit teleurstellend. Een gemiddelde Will Smith productie haalt minimaal 10x zijn budget binnen, terwijl dit soort films moeten schrapen voor elke dollar. Bizar eigenlijk...

Nicole Kidman speelt 'Margot'. Een succesvolle schrijver. Overbezorgd ten aanzien van haar tienerzoon en (seksueel) gefrustreerd in haar relatie met haar man. Ze heeft weinig contact met haar twee zussen, maar de bruiloft van haar zusje Pauline (Jennifer Jason Leigh) wil ze niet missen. De verzoening tussen de twee begint aanvankelijk goed, maar Margot ziet weinig in de aanstaande van haar zus (Jack Black) zodat de familievete weer wordt opgerakeld. De tragikomedie is heel wat anders dan de 'American Pie' of 'Judd Apatow' komedies, zodat de kijkers wellicht met verkeerde verwachtingen naar de film toegingen. De film spitst zich namelijk véél meer toe op getroubleerde familierelaties en ongemakkelijke situaties waarbij af en toe komische elementen worden gebruikt om het drama enigszins te doorbreken. Noah Baumbach was zelf verantwoordelijk voor het spitsvondige en zéér scherpe scenario, iets wat zijn prestatie nog groter maakt. Nicole Kidman en Jennifer Jason Leigh krijgen goed steun van Ciaran Hinds en John Turturro, maar de grote verrassing is Jack Black die overtuigt in zijn serieuze rol.

Ietwat onevenwichtig.

Toch voelt e.e.a. qua dialoog wel realistisch aan. Hapt aardig weg ondanks het art-gehalte, maar veel meer dan een paar aardige acteerprestaties en een vermakelijke Black zat er schijnbaar niet in. Het verhaaltje wist mij i.i.g. niet zo heel erg te boeien. Ook bij vlagen enigszins deprimerend.

Nog niet eens zo gek gedaan. Redelijk.

wat een saaie film, ik heb hem toch maar afgekeken in de hoop dat het beter werd, maar helaas..... Meestal speelt Nicole Kidman toch wel in goede films, maar dit vond ik helemaal niks.

0.5 voor de moeite.

hmm...ik denk dat je geen komedie moet verwachten,..ik vind het een goede film waar zeer scherpe kantjes aan zit. goede acteerprestaties, en de film sleept me mee in de depressieve sfeer. nee ik heb hier echt niks op op aan te merken. jammer voor het lage cijfer, underrated.

Verschrikkelijk slechte film. Hopeloos en irritant verhaal.

Verschrikkelijke film, toch uitgekeken met de hoop dat de onverwachtse wending zou komen.. Tevergeefs.

Jammer dat Kidman zich verleend aan dit soort films, maar het is wel vaker bij haar afwachtten wat de film gaat brengen..

Saaie film.. 1 voor de moeite.

Ja, en nu weer lekker terug naar je sprookjesbos met de LOTR trilogie...

Persoonlijk vond ik dit ook erg pretentieuze bagger. Semi-intellectueel gelul zonder humor of pure emotie.

Visueel is er ook totaal niks te beleven en is het vaak gewoon lelijk (afzichtelijk). Er is gekozen voor muziek, alleen we horen dit bijna nooit, omdat het heel ver op de achtergrond achter al het gelul moet zitten, had dan gekozen voor geen muziek...

Ik zal het wel weer allemaal gemist hebben, maar dit vind ik typisch zo'n "art"house film die zogenaamd erg moeilijk en Kunst met de grote k is.

Ik sta graag open voor plotwendingen of veranderingen verderop in een verhaal. Waar ik bijvoorbeeld Sense and Sensibility niet uit heb kunnen zitten, heb ik het bij deze wel gedaan. En daar heb ik spijt van, want een broodnodige plotwending kwam er niet, het gelul zonder clue emmerde maar door en van hele gesprekken ontging mij compléet wat het doel moest zijn. Anderhalf uur quasi intellectueel gelul zonder verhaal.

Ik kan hier weinig mee. Het lijkt er een beetje op alsof men geprobeerd heeft een variant op zo'n franse film uit de jaren-80 na te doen, zo een waarin niets lijkt te gebeuren, maar de onderstromen kolken van de details en de subtiliteiten. Maar in tegenstelling tot dat soort film vind ik deze vooral saai en irritant. De emoties komen niet aan, de personages zijn niet aimabel, niet herkenbaar. De symboliek met de boom komt niet over. Jack Black acteert niet. Nicole Kidman misschien wel, maar ze is dermate irritant dat de film daar ook niet prettig om wordt - en ze is in deze film echt verschrikkelijk lelijk toegetakeld, echt een verkeerde kapper en een botoxje teveel. Enige wat overblijft is Jennifer Jason Leigh, die tenminste dan nog een ietwat sympathieke rol speelt en ook subtiel gerimpeld en daardoor verfrissend naturel overkomt.

Filmtip: Kinderen geen bezwaar!

Belachelijk laag gemiddelde hier.

Ik heb me bijzonder vermaakt!

Is Margot nou zelf ziek of zie ik spoken? Dat ze met haar obsessie voor psychologische ziekten die van haar zelf over het hoofd ziet (paranoia, vergeetachtigheid, veel drinken/pillen)? Verder een erg goede film, snap de negatieve reacties totaal niet. Het onnavolgbaar geniepige en vaak komische gedrag van Margot en Pauline was mooi om te zien.

3.5*

Wat is dit? Een komedie, een drama, wat...?

Bestaan er echt mensen, die op deze manier met elkaar communiceren?

Anderhalve * voor de zoon van Nicole Kidman, want je moet toch wat.

Hommage aan Eric Rohmer's Pauline a la Plage en dat betekend dus heel iets anders dat we normaliter krijgen bij Amerikaanse romantische comedy cq chicklit.

Meer richting Woody Allen al blijft dit toch iets meer een vrouwenfilm.

Kabbelt heerlijk voort met toch het nodige venijn tussen de personages.

Kompleet hysterisch..

Een redelijk dramafilm...

Echt niet zo spannend...

Redelijk acteerwerk...

Bekende actrice Nicole Kidman speelt redelijk goed...

Redelijk verhaal...

Het is geen moeite waard...

Ik ben het absoluut met je eens, ook had ik die indruk over Margot, ik vind dit steeds duidelijker worden naarmate de film vordert.

Wat een vreemde familie, althans wie ben ik dan ook om een familie als "vreemd" te bestempelen. Toch, voor mij is dit een ongewone film. Overduidelijke humor? Nee.. Maar wel dat cynische, het soort van 'moet ik nu lachen of mág ik er wel mee lachen? Ja... En dat is ook humor, wel van een andere soort, maar kon me absoluut smaken.

Een zeer interessante film, totaal anders dan wat ik ervan verwacht had. Kidman speelde absoluut heerlijk, al heb ik ondervonden dat ik wel wat moeite had met Black, om die dan in een serieuze rol te zien, ik heb dan ook de neiging om hem 'niet serieus' te nemen. Maar dat terzijde, een interessante film over een iet wat vreemde familie .

Ook nog even dit: ik begrijp ook niet zo goed waaraan Margot at the wedding zo'n lage score verdient, maar ieder z'n smaak vermoed ik.