We Own the Night (2007)

Zeer sterke film. Een tijd geleden naar American Gangster gaan zien en opnieuw een film met de maffia en drugs. Maar dit is gewoon pakken beter. Joaquin Phoenix bewijst nog maar eens hoe sterk hij is geworden als acteur de laatste jaren. Denk maar aan Gladiator en Walk the line. Verdienste ook voor regisseur James Gray die van een quasi simpele verhaallijn toch een geweldige film aflevert. Op het eerste zicht lijkt de film niet echt speciaal, maar stilaan groeit hij tot één van de betere misdaadfilms die er de voorbije jaren gemaakt is. En tot nu toe voor mij de beste film van het jaar. Een absolute aanrader.

Prima ouderwetse misdaadfilms met een paar erg toffe scenes. Leuk om weer eens zoiets te zien. Einde is niet helemaal bevredigend, maar ja. In ieder geval zeer veel beter dan Eastern Promises.

En een geweldige Duvall weer. .

Goede film met een wereldcast. Phoenix, Wahlberg, Mendes en Duvall spelen allemaal geweldig! Als je in het begin van de film direct Heart of Glass van Blondie voorgeschoteld krijgt kan het bijna niet meer misgaan. Heerlijk sfeertje, een paar klassieke scenes en een verhaal dat erg goed inelkaar zit. Eindelijk weer eens een ouderwetse en harde misdaadfilm zoals ik ze wil zien.

Veel bekende en goede acteurs in deze film. Maar op de een of andere manier leek er geen chemie tussen de acteurs. Bovendien had ik het gevoel dat ik deze film al eens eerder heb gezien in een andere vorm. Ik had best hoge verwachtingen van deze film maar achteraf viel hij me tegen, tevens omdat hij zo voorspelbaar als maar wat was. Het is geen slechte film maar het kon ook stukken beter.

Aangenaam misdaad-drama dat helaas erg clichématig is. De sfeer en de waanzinnige soundtrack maken een hoop goed maar een nipte voldoende zit er net niet in vanwege het ontbreken van een goede balans. Een Duvall ten spijt. Redelijk.

Goede film!! Phoenix en Wahlberg zijn twee fantastische acteurs die ook in deze film zeer goed werk neer zetten! Schoonheid Mendes was ook leuk om te zien. Ook oudgediende Duvall zet een goede prestatie neer!

4*

Deze film heeft mij enorm verbaast. Ik dacht namelijk dat het weer zo'n film wordt waarin Russen door Niet-Russen worden gespeeld die met een vreselijk Russisch accent spreken. Maar dat was in deze film niet het geval. Het viel mij op, dat ze veel Russische-sprekende acteurs hadden gecast. Ook het verhaal was erg boeiend.

Deze film is overigens veel beter dan Eastern Promises.

In We Own the Night zit veel in maar het enige probleem is dat het allemaal zo standaard is.

We hebben hier weer te maken met een verhaal waarover al 1001 films bestaan. De kunst is dan het toch te kunnen onderscheiden van de rest maar Gray slaagt daar niet in. De sfeer kon beter en het camerawerk is maar flauw. Naar het einde toe begint het verhaal ook te verwateren. Vanaf de dood van Duvall (wel een heerlijke scène) boeit het me wat minder met op kop het verschrikkelijke einde. Jammer want in het begin krijg je nog wel een leuke en vermakelijke film.

Het acteerwerk kan zich wel onderscheiden: Walbergh, Phoenix en Duvall zijn pure klasbakken, sterke rollen van het trio. Eva Mendes deed het ook meer dan degenlijk, ik had erger verwacht.

De film krijgt een goede score maar er zat veel meer in.

3,5*

'We Own the Night' is een vrij aangrijpende film. Met zeer knap geschoten beelden, zeer knappe scènes laat James Gray zien dat het regisseren kinderspel voor hem is. De auto-achtervolgingsscène van Bobby is zeer knap gefilmd. Door de regen werd de scène zeer heftig in beeld gebracht. Het verhaal is goed uitgewerkt en iedereen legt wel een goede acteerprestatie neer. Een goede misdaad, die het kijken absoluut waard is.

3,5

Dit is zo'n film waaraan alles lijkt te kloppen aan de buitenkant: een geslaagde melancholieke sfeer, ontzettend sterk acteerspel van enkele grote acteurs en mooie camerabeelden van de actie. Maar toch knaagde er iets na afloop, want het is allemaal wel erg zoetjes ingebed in de misselijkmakend Amerikaanse traditie van de hulpdiensten eren. Zo van dat politiemannen hele stoere en eerlijke mannen zijn. Join them today! De schurken worden daarom net iets wreder aangezet, natuurlijk met een kwaadaardig Russisch accent, zodat de politiemacht er nog beter uitziet. Ik ben geen liefhebber van die onzin en daarom krijgt deze verder puik uitgewerkte film enkele harde strafpunten.

Echt een supergoede film. Het verhaal is ontzettend spannend en het acteerwerk van Phoenix en de rest van de cast is heel erg goed en gewoonweg indrukwekkend.

Vooral de scene waarin Bobby en Amada ruzie krijgen omdat Bobby bij de politie wil is waanzinnig goed. Of de scene waarin Joseph in de auto zit omdat op het veld niet meer kon bewegen. Bobby liep toen naar hem toe en deed zijn hoofd tegen dat van zijn broer. Kippenvelmoment.

Zo zijn er veel meer scene's geweest die gewoon supergoed waren. Er is geen moment geweest waarin het verhaal inkakte.

Dit is de derde film van James Gray. Het is een deprimerende misdaadfilm waar familiale relaties centraal staan. Bobby en zijn politie-agent broer Joseph zijn volledige tegenpolen. Aanvankelijk bindt niets Bobby meer aan zijn familie, tot het noodlot toeslaat. Een reeks gebeurtenissen zal hem alsmaar dichter naar zijn familie toebrengen en hem alsmaar verder verwijderen van het leven die hij leidde als fuifbeest en nachtuil . Het geweld is er ook, maar in kleine doses, en dat vind ik niet slechter.

Phoenix schittert nochtans niet in zijn rol. Als Gray zijn kwetsbaarheid in beeld wou brengen, dan heeft hij naar mijn zin overdreven. Wahlberg zet een iets betere rol neer dan anders, al blijft hij naar goede gewoonte erg droog en expressieloos. Ik vond het een goed verhaal maar met acteerwerk die ik niet steeds kon smaken. Zoals in vorige posts al gemeld, mocht ook voor mij het einde wat sterker. Vermeldenswaard is de scène in de gietende regen waar Robert Duvall in zijn auto neergeschoten wordt. Indrukwekkend gefilmd.

Redelijke misdaadfilm die vooral leunt op prima acteerwerk. De rest is inwisselbaar.

Weer een mooie gangsterfilm en opnieuw een samenwerking van Wahlberg en Duvall in een Gray film. Eigenlijk zou dit nog wel een vervolg op The Yards kunnen wezen. Het maffia-sfeer is hierin ook als vanouds en de jaren 80 sfeer zit er toch eigenlijk wel goed in. Het is ook weer zo'n typische broeder en vader verhaal en het lijkt ook net alsof Grey echt veelste veel ouwe mafiafilms kijkt en er door beinvloed is geworden. Naast het mafiagehalte krijgen we ook deels te maken met een politiefilm en dat is nou juist het mooie der aan. De ene broer zit bij de mafia en de ander bij de politie. Ook zitten hier en daar nog geslaagde actiescenes in. Die autoachtervolging-scene waarin Duvall word neergeschoten is ook onvergetelijk.

Weer een geslaagd misdaadfilmpje. Deed me btw ook een klein beetje aan A Bronx Tale denken.

3,5*

Ik herinner me nog dat ik de debuutfilm van deze regisseur (Little Odessa (1994)) bangelijk goed vond in zijn tijd.

Zijn volgende heb'k nog niet gezien maar deze derde film is een aangename verrassing !

Hij werd prachtig in beeld gebracht volgens de regels van de kunst, een beetje zoals de grote regisseurs dat in de jaren '70 en '80 deden. Daarmee bedoel ik: geen flitsende montage, geen schokkende handheldcamera's maar degelijke cinema die aangenaam wegkijkt.

De sfeer zit er goed in, daar zit de soundtrack voor een groot deel tussen. In de meeste films begint er bij een actiescène van die bombastische muziek te spelen, bij deze gelukkig niet. Het enige wat je hier dan te horen krijgt is een duistere soundscape die zorgt voor een beklemmende sfeer, dat noem ik klasse !

Toch is het geen foutloze film. Af en toe valt hij een beetje stil of komt er een scène minder sterk over dan wat de regisseur voor ogen had. Wat overblijft is geen meesterwerk maar een beklijvend misdaad drama dat absoluut de moeite is om bekeken te worden door een groot publiek.

7,5/10.

Een Misdaad-Drama met goeie acteurs dat schitterend in beeld werd gebracht en wordt ondersteund door een sfeervolle soundtrack, aanrader !!

Filmsite : http://www.sonypictures.com...

Prima misdaadfilm

Sterk begin (Eva Mendes, wat een snoepje ), en wat volgt mag er ook gerust zijn, met als hoogtepunt de inval in het drugspand en de carchase. Nadien wordt het iets minder, en met name het einde vind ik iets te snel afgeraffeld. Had een ietwat spannendere confrontatie tussen Vadim en Bobby verwacht. Er wordt verder ook weinig gedaan met de afwezigheid van z'n vriendinnetje.

Acteerprestatie van vooral Joaquin Phoenix is fantastisch. Hij gaat op een geloofwaardige manier van een feestende losbol over een geslagen hond naar een op wraak beluste man. Prima vertolking.

Verder zitten er een aantal erg mooie actiescènes in (hierboven al genoemd) en ook het verhaal is aardig (maar niet onvergetelijk).

Leuke muziek ook.

Blijft een aparte film. We Own the Night heeft waanzinnig goede scenes (zeker 4), terwijl sommige momenten niet om aan te zien zijn.

Clichéfilm met clichéverhaal en clichépersonages, maar net om die reden best vermakelijk. Ik heb bij Cop Land ook al geschreven dat dit type films er vlotjes in gaat bij mij, omdat ze toch een bepaalde impressie neerzetten van het gewelddadige New York met zijn meedogenloze gangsters en een bikkelhard politiecorps.

Het eerste uur is het best. De driehoeksrelatie tussen vader en twee zonen wordt goed geschetst en maakt meteen duidelijk hoe de verhoudingen liggen. Je bent dan ook benieuwd of en hoe die zullen verschuiven. Als dat dan gebeurt, blijkt dat niet even geloofwaardig. Sommige wendingen komen uit de lucht gevallen(flamoboyante uitbater van een discotheek wordt in geen tijd topagent om zijn familie te wreken) waardoor je de film op dramatisch vlak niet altijd serieus kunt nemen.

Op audiovisueel vlak is de film ook niet altijd even consistent. Met de soundtrack wil men duidelijk een eighties-sfeertje opwekken, maar dat lukt amper omdat de gekozen nummers niet de sterkste zijn. Visueel lukt dat een stuk beter, met dank aan de knappe locaties en de prachtig geschoten autoachtervolging in de regen.

Al met al geen hoogstaande film, daarvoor is alles een beetje te eenvoudig, wat niet wegneemt dat hij goed wegkijkt.

Zeer leuke film en met een behoorlijk verhaal.

Acteurs zijn allemaal top en het blijft goed spannend gedurende de film.

3,5 ster

Two brothers on opposite sides of the law. Beyond their differences lies loyalty

Ik heb We Own the Night voor het eerst gezien in de cinema. Toen liet hij een verpletterende indruk achter dus ik wou wel eens zien of de film zich ook nog kon rechthouden na een herziening. Een tijd geleden kwam de film op televisie, toen opgenomen en gisteravond na La Bamba opgezet. Na de aftiteling bleek dat Gray zich geen zorgen moet maken want dit is een film die na jaren even goed blijft.

We Own the Night is in alle opzichten een klassieke misdaadfilm. Is dat slecht? Neen, zeker niet. Het verhaal heeft op zich niet zo heel veel diepgang of inhoud, we hebben het feit van 2 tegenpolen als broers al vaker gezien, maar toch slaagt Gray er in om een erg sterke film af te leveren. Het begint nochtans redelijk simpel en ik was van plan om een halfje af mijn beoordeling te doen maar dan begonnen er zich een paar erg sterke scènes op te stapelen waardoor ik terug hetzelfde gevoel als 3 jaar geleden in de cinema kreeg. Geen idee waar het juist aan ligt want de film verrast eigenlijk nergens qua verhaal. Je weet dat Phoenix uiteindelijk zal bijdraaien en zich bij de politie zal aansluiten, je weet dat hij uiteindelijk degene zal zijn die Vadim zal neerschieten en je weet ook dat hij zijn broer zal overtreffen maar ik kan het vreemd genoeg erg waarderen. Ik heb dan sowieso al een zwak voor dit soort epische (misschien niet een goede bewoording maar ik kom op niets beters) verhalen. Ik denk dat het aan het feit ligt dat de broers zo verschillend zijn maar tegelijkertijd ook het besef van hun bloedband hebben. Een paar scènes benadrukken dit dan ook op een erg sterke manier (de reactie van Phoenix wanneer hij verneemt dat Wahlberg is neergeschoten, Wahlberg die uiteindelijk accepteert dat Phoenix een flik is en hem zelfs een illegaal wapen geeft, Phoenix die aan het einde van de maisscène naar Wahlberg gaat die compleet in shock is geraakt, ...) Een handvol erg sterke scènes die de film toch naar een hoger niveau tillen. Nog zo'n pluspunt is de sfeer doorheen heel de film. De realiteit van harde flikken versus harde gangsters in de jaren '80 is misschien niet altijd realistisch maar het zorgt wel voor een aangename sfeer. Gray weet er ook visueel een sterke film van te maken. Nergens springt er iets tussen uit maar juist daarmee is het zo degelijk. Gewoon een sterk staaltje solide camerawerk met een rauwe toets waardoor je je bijna nooit in de Big Apple ten tijde van de jaren '80 zou willen wagen. Leuke muziek trouwens (o.a. The Clash en David Bowie).

Joaquin Phoenix is toch altijd een vreemd type geweest, een erg sterke acteur maar toch een vreemd type. Om in zijn rol te blijven beledigde hij continu Robert Duvall tijdens het filmen waardoor Duvall en Phoenix niet erg goed overeen kwamen. Geen idee of het noodzakelijk was maar Phoenix speelt in ieder geval een fantastische rol. De metamorfose die hij doorheen de film ondergaat is prachtig om te zien maar de emotie die hij in zijn rol weet te leggen is weergaloos. Hij is toch één van mijn favoriete acteurs aan het worden. Hetzelfde geldt jammer genoeg niet voor Wahlberg. Ik weet niet waarom maar ik miszie altijd iets aan hem. Hij zet nochtans ook een goede rol neer maar hij wordt precies altijd overschaduwd door een andere rol wanneer ik een film met hem zie. Ook hier is dat het geval door Phoenix. Duvall daarentegen weet zich perfect recht te houden. Hij zal me altijd bijblijven als Tom Hagen in de Godfather maar hij kent hier toch een aantal erg sterke scènes. Een sterk driepoot, Wahlberg jammer genoeg als wankele poot, maar het wordt gelukkig nog wel versterkt door de verschijning van Eva Mendez. nu niet meteen één van mijn favoriete actrices, kan me eigenlijk ook niet meteen een rol voor de geest halen, maar hier doet ze het meer dan redelijk. De rest van de cast acteert stuk voor stuk uitstekend maar worden toch in de schaduw gezet door deze 4.

Gray levert hier een meer dan uitstekende film af. Het verhaal is boeiend genoeg, de cast is meer dan uitstekend en de sfeer zit erg goed. Een tikkeltje minder dan toen ik hem in de cinema zag maar niet zoveel dat er een verlaging inzit. Hij blijft dus gewoon op een solide 4,5* staan.

4*

Standaard misdaadfilm die door de cast nog boven de onvoeldoende weet te blijven. Het plot stelt niks voor en met een paar normale acteurs was dit hopeloos geweest. Maar door die cast die Gray wist op te trommelen is het nog wel te pruimen. Desalniettemin geen hoogtepunt.

Uitstekend misdaad-thriller/drama over twee broers waarvan één bij de politie werkt en de ander een eigen club heeft. De sfeer van de film wordt mede bepaald door de locatie en tijd (New York eind jaren 80). Een onderhoudend verhaal, goeie acteurs en zeker niet altijd voorspelbaar. Er is eigenlijk dus niks mis met deze film, maar hij blinkt gewoon nergens echt in uit. De auto-achtervolging waarbij de camera zelden de auto verlaat is nog wel het vermelden waard en betrekt je direct bij de actie omdat je net zoveel ziet als de bestuurder zelf.

Als je deze mooi vond, kijk dan ook het vergelijkbare The Yards van dezelfde regisseur en deels dezelfde cast.

p.s. Mooie poster hier trouwens. Doet me denken aan jaren 70 politie-films zoals Serpico.

Ondanks wat zoetsappigheden en overbekende thema's een redelijk beheerst misdaaddrama. Net als bij Gray's vorige een degelijke opbouw, maar in tegenstelling tot The Yards gaat het hier, wanneer de ontwikkelingen zich opstapelen, net wat soepeler. Vadim's doen en laten is niet zo sterk geschreven, maar zo'n scène als die in het drugshol mag er wel zijn. De regenachtige achtervolging vanuit Bobby's perspectief en de zoektocht in het riet zijn ook vermeldenswaardig. Dat slot had verder best wel wat bescheidener gemogen. Gray's drama blijft flauw en slap, de rest is acceptabel politiewerk van de oude stempel.

'k vond het ook een goeie film. Een mengeling van drama-misdaad (de nadruk ligt misschien iets meer op het drama-gedeelte), met een uitstekende cast en dito soundtrack.

Voor de rest viel me ook de aanval in de regen op als een van de hoogtepunten van de film.

Een aanrader.

Lekker gangster/politie thrillertje. 3,5*

jammer dat sommige mensen zo negatief reageren, voor mij is dot de beste film

phoenix raakt me echt in deze film, net alsof ik hem ken en het zelf

dan ook meemaak. wel echt een drama film, en ja het eind was wel een beetje gek

Zeer fijne misdaadfilm van James Gray.Een topcast ontbreekt hier niet: Robert Duvall, Mark Wahlberg en Joaquin Phoenix zetten een aantal goede acteerprestaties neer. Vooral Joaquin Phoenix schittert hier als nachtclubeigenaar. Hij trekt op een subtiele wijze de aandacht naar zich toe en blinkt dan ook uit door zijn personage en acteerprestaties.

Het verhaal en de personages zijn prima. Ik moet toegeven dat ik het gevoel heb dat ik dit soort films al heel vaak gezien heb (niet dat deze film daardoor minder leuk is). Het is een film over loyaliteit dat aan twee kanten snijdt: de politie en de Russiche maffia. Dit wordt in een lekker tempo vertelt en daardoor verveelt de film niet.

Wat valt er meer te vertellen? De film blinkt nergens echt uit maar weet ten alle tijden hetzelfde niveau te houden, en dat mag ook gezegd worden. Alleen het einde was om het zo te zeggen een "geef me een teiltje" moment. Een stevige hand op schouder was naar mijn idee meer dan voldoende geweest. Prettige film om te zien en is je film avond meer dan waard. 4 sterren!

Sterk.

We Own The Night heeft weinig franjes en is uiteindelijk een simpel, ouderwets misdaaddrama. De vaste elementen (verraad, naastenliefde,...) komen aan bod en de mix blijkt eens te meer efficiënt.
Af en toe dreigt de film een bocht te missen - Bobby die even de held gaat uithangenop het einde -, maar als geheel is dit een meer dan aangename zit.

Zoals te verwachten doet de cast het meer dan behoorlijk. Joaquin Phoenix is simpelweg schitterend en ook ouwe rot Robert Duvall kan er nog wat van. Helaas kan Mark Wahlberg hen niet bijhouden. Het niveauverschil is zelfs aanzienlijk.

We Own The Night is overigens aangenaam kijken. De speelduur kent geen inzakmomentjes en de cameravoering is simpelweg schitterend. De sfeer wordt sterk neergezet - ietwat gezapig en louche in het eerste uur, kil en meedogenloos in het tweede. Ook muzikaal stelt We Own The Night niet teleur.
Dat wordt meer kijken van James Gray.

4

Spannende politiefilm die een heerlijk verhaal met zich meebrengt en met goed acteerwerk een genot is om naar te kijken.

Voor mij had er toch iets meer moeite gedaan worden om tot een sterker plot te komen i.p.v. het hoge Hollywood karakter zege te laten vieren.

Het is te simpel om een in zo´n cruciale undercover zaak een zendertje in een aansteker te stoppen en dat de beste man dan ook nog eens lucifers op zak heeft. Dat is natuurlijk vragen om problemen, terwijl het een zaak is van leven en dood.

Ook is het te frappant dat de koorknaap bij het oprollen van de bende direct tegen de grond valt en voor de rest in de auto aan het bijkomen is.

Dit alles maakt het iets te ongeloofwaardig en er had wat mij betreft meer in gezeten. Om die reden geen 3,5* maar 3*.

De cast is in orde, maar het standaardverhaal en de melodramatische toestanden en bijbehorende geluidsband zijn wat te veel van het goede. Jammer, want zonder al dat gehuil was het een stuk rauwere film geworden.