Grace Is Gone (2007)

Mooie trailer.

http://www.apple.com/trailers/weinstein/graceisgone/trailer/

Ik was zo gelukkig deze film in Londen te kunnen zien tijdens het filmfestival in oktober 2007. Het is echt een mooie film. Zeer goed gespeeld vooral door de twee jonge dames die de dochters spelen. Hieronder nog een leuk clipje van youtube: grace is gone, first day of shooting:

http://www.youtube.com/watch?v=L-xVwUp27H8

Echte dramafilm waar 90 minuten bijzonder weinig in gebeurt.

In een goede drama hoeft ook niet veel te gebeuren.

De uitwerking van het verhaal is bijzonder sterk, en het inleven in het karakter van Stanley Phillips (John Cusack) kost geen enkele moeite.

Subliem acteerwerk van John Cusack, Shélan O'Keefe en Gracie Bednarczyk maken deze dramafilm tot een meesterwerkje voor de liefhebber.

Prachtige muziek en waardig einde maken dit tot één van de betere drama's van deze tijd.

gebeurd inderdaad weinig, je moet er van houden.

maar wel goed acteerwerk, 'leuk' om een keer gezien te hebben.

Geweldige drama film waarin ik een traantje heb weggepinkt., inderdaad goed acteerwerk van de kleintjes maar ook een hoog acteerprestatie van John Cusack die met veel gevoel zijn rol heeft gespeeld

4 sterren.

Prachtige film! Aan het begin weet je niet precies waar je aan toe bent, aangezien het een rustige film is, waar niet bizar veel in gebeurt. Naarmate de film vordert, wordt het steeds boeiender en mooier. Een prachtige, emotievolle dramafilm, zoals een dramafilm moet zijn. Zeer goed acteerwerk van Cusack en de meiden.

De muziek is ook prachtig in deze film!

4*

Tsja... gebeurde wel heel weinig idd.

ook al was het goed geacteerd, ik hoef hem niet weer te zien.

Goede drama, goed acteerwerk ook van de meiden.

Gebeurt inderdaad wienig, maar dat maakt hem zo sterk en juist het verhaal beter.

Saaie film met wel een heel flauw verhaal.

Een vader die zijn dochters niet durft te vertellen dat hun moeder gestorven is in Irak.

En ze dan maar meeneemt op een autotrip.

Dat is het dan zo ongeveer.

Het goede acteerwerk kan deze film niet redden.

En waarom loopt Cusack de hele tijd alsof hij in zijn broek gescheten heeft???

2 Sterren

Lijkt mij ontzettend zwaar. Kruip maar eens in de huid van de vader.

En cirkeltjes gaat maken op de boer zijn akker en nog meer van die rare dingen. Zeer ongeloofwaardig, inderdaad. En daarom krijgt deze film van mij ook een onvoldoende. Uit het gegeven "Moeder sneuvelt in Irak", daar had best wel meer uit gehaald kunnen worden.

Het acteren van de dochters, vooral die van de oudste vond ik overigens wel ok.

Erg mooie film, die ondanks zijn eenvoudigheid, toch wel wat bij me losmaakte. Ik denk dat je, voor de mensen die hem niet goed vinden, eens in de rol van de vader moet kruipen. Vond hem niet langdradig of saai. Aan het einde wanneer Cusack aan zijn dochters verteld dat hun moede er niet meer is kreeg ik toch ff een (welliswaar piepklein) brokje in mijn keel, en dat heb ik niet snel!

Voor mij 3,5 ster!

Een erg mooie en emotionele film. Goed acteer werk, maar wat kun je anders verwachten van meneer Cusack.

Het laat gewoon het leven zien van een man wiens vrouw is overleden in de oorlog, en hoe je het je kinderen moet vertellen.

De film laat je erg goed de emoties zien die de mens doorgaat tijdens een verlies situatie. Echt mijn complimenten.

van mij 4.5 ster

Maar waarom loopt Cusack de hele tijd rond alsof hij in zijn broek gescheten heeft???

Zeer aandoenlijke film. Cusack zet samen met de meisjes een mooie acteerprestatie neer. De film behandelt een moeilijk thema: hoe omgaan met verlies, lijden, het reddeloos verloren zijn,...? Wie er ooit zelf mee geconfronteerd werd, weet de film zeker te appreciëren.

Volgensmij heb je ieen anderfe film gezien, Cusack was in een woord geweldig, een oscarwaardige rol!!

Volgens mij heb jij niet goed gekeken!!!

Basisschool nog niet afgemaakt?

Prachtige film, je voelt gewoon de onmacht van John Cusack om het vreselijke bericht aan zijn dochters te vertellen. Geweldig geacteerd door de drie hoofdrolspelers.Was in ieder geval erg ontoerd door deze film.

Dramafilm waarin de kijker wordt gevraagd mee te gaan in de huid van de vader, om de onmacht te voelen die hij ook voelt. Onmacht omdat hij zijn kinderen niet kan/wil/durft te vertellen dat hun moeder is omgekomen in Irak. Deze onmacht wordt getoond door middel van een vader die zich groot houdt voor zijn meiden en daardoor zijn emoties binnenhoudt. In het grootste deel van de film is Stanley vrij emotieloos omdat de enige emotie die hij op dat moment zou kunnen tonen verdriet is, en dat mag niet omdat z'n dochters dat niet mogen zien. Probleem daarbij echter is dat de kijker ook weinig emotie ziet en hierdoor (vooral in het begin) grotendeels op afstand wordt gehouden, net als de meiden. Stanley houdt zich niet alleen groot voor zijn meiden, maar ook voor de kijker. Je ziet wel de onmacht, maar ik voelde hem niet.

Dit resulteert in een voor mij vrijwel emotieloze film waarin hoofdrolspeler Cusack maar twee keer mag tonen hoe zijn prestaties zijn op het gebied van het tonen van emoties. Dit gaat hem de tweede keer (wanneer hij het aan z'n dochters verteld) beter af dan de eerste keer (op bed in het huis van z'n moeder, als ook zijn broer er achter komt). Een gemiddeld GTST-acteur zou een betere huilscene afleveren (nouja, die acteurs zijn ook om te huilen).

Lichtpuntje in deze film vond ik de praatgroep-scene in het begin waarin eens te meer werd aangetoond dat het toch echt de vrouwen zijn die alleen maar aan sex denken en de man zijn vrouw die in Irak is oprecht mist en niet alleen om de sex.

Uw punt???

En toch loopt hij verdorie rond als of er zit in zijn broek een stront!!!

Lol

Ik kom haast niet meer bij!!!!

Dat weten wij nu wel. Jij vindt het wel leuk om constant in herhaling te vervallen, hè.

Hij maakt zich inderdaad een beetje belachelijk. Je had gewoon een punt, het verhaal van deze film is gewoon vaag en flauw.

Ik zie de bedenkers zo voor me: 'Goh, laten we een film maken over een gezin dat hun moeder verliest in Irak'. 'Ja, goed idee. Dan doen we het zo, dat de vader het niet aan zijn dochters durft te vertellen'. 'Ja, leuk en omdat hij het niet durft te vertellen, ja leuk leuk, neemt ie ze mee op een road-trip'.

Als je het gewoon normaal had gehouden en zonder fratsen (dat scheelt) had het veel beter uit kunnen pakken. Het geheel was dan veel echter geweest. Gewoon een film over de verwerking van de dood van een moeder die gesneuveld is in Irak en een vader die geen heel goede band met kinderen heeft, had best een interessant en echt indringend schouwspel op kunnen leveren. Het feit dat het nu eens geen 'zoon van' of 'man van' is, maar 'dochter van, vrouw van en moeder van' is op zich best interessant.

Mijn punt is dus hij loopt bij momenten zeer raar rond!!!

Echt waar je moet anders nog maar eens zien want jullie vinden deze film toch het einde.

Tis net alsof hij in zijn broek gescheten heeft!!!

Echt waar!!!

Ik lieg niet.

Hiervoor alleen zouw ik hem al eens bekijken.

Zeer aangrijpende film, die in zijn uitwerking uniek is. Het is dan misschien wel 1 groot cliche, maar dat vind ik niet erg in zo'n film. Erg mooi dat ze laten zien hoe je een masker kunt opzetten in zo'n situatie.

De jongeman hierboven heeft wel gelijk; hij moet die film zeker nog een keer kijken, (zodra hij wat meer levenservaring heeft.)

Wat is hier in vredesnaam uniek aan???

Hij is uniek om de 'simpele' uitwerking van een zwaar onderwerp.

John Cusack kan bij mij al niet gauw verkeerd doen, maar in dit geval gaat alle lof vooral uit naar de twee kids; ik heb enorm genoten van het overtuigende, naturel spel van de twee meiden! Het verhaal zelf komt wat moeizaam op gang en om heel eerlijk te zijn gebeuren er gaandeweg ook geen heel enerverende dingen. Maar juist dat gewone, dat menselijke, maakt het totaal juist zo ontroerend. Het is geen roadmovie vol met flitsende locaties en gebeurtenissen (en dat vinden sommigen er dan wellicht wat saai aan) maar het is juist het soort reisje waarvan ik me voor kan stellen dat de doorsnee lamgeslagen vader met z’n kinderen maakt. Je zit de hele film uit te kijken naar (maar ook op te zien tegen) het moment dat hij het zal gaan vertellen en dat is ook waar het allemaal om draait. Niet om de oorlog en zijn slachtoffers, maar om een ouder die zijn kinderen moet gaan vertellen dat mama er niet meer is.

Mooi gedaan.

Op zich is het verhaal wel goed en ik kan me voorstellen dat je als vader moeite hebt om je kinderen te vertellen wat er met de moeder is gebeurd. Maar in deze film is het wel heel langzaam met andere woorden er zit te weinig vaart in. Jammer

het verhaal is inderdaad mooi en het raakt je ook als de kinderen erachter komen dat hun moeder overleden is. Alleen wordt het verhaal gebracht zoals de realiteit niet gaa, want wie gaat er nu eerst op reis om dan het nieuws pas te vertellen. Toch grijptde film je wel aan. 3*