Gia (1998)

Een 'bijtend' drama, gebaseerd op waargebeurde feiten, over het supermodel Gia Marie Carangi (Jolie). De film is tegelijkertijd een weinig flatteus portret van de harteloze Amerikaanse modewereld. Het beeld dat geschetst wordt, komt van gesprekken met haar familie en vrienden en fragmenten uit haar dagboek. Mercedes Ruehl haar spel is sterk, maar ook Angelina Jolie maakt een zeer goede indruk...

Zeer sterk, non fictie drama. Erg mooi gespeeld door oa Jolie die deze rol als model Gia Carangi prachtig vertolkt. Ook Elizabeth Mitchell deed haar rol erg goed. Hoe heel haar leven eventjes voorbij komt is indrukwekkend. Prachtig drama die duidelijk wel het kijken waard is. 4,0.

Aardige film over over één van de eerste supermodellen begin jaren '80, genaamd Mia. De film focust zich vooral op de priveproblemen van Gia, en minder op haar carrière zelf. Een redelijk geslaagde, maar toch ook wat gedramatiseerde en wat langdradige biopic. De grootste troef van de film is een overtuigende en goed gecaste Angelina Jolie.

Me eens aan deze gewaagd en 'k vond het een goeie bio over een topmodel. 'k kende het leven van Gia niet, maar het werd wel boeiend gebracht. Ook goed geacteerd van Angelina, het kwam overtuigend over. Verder vond 'k de muziek zeker ook niet slecht, van The Pretenders tot David Bowie.

'k vond hem wel eens de moeite waard om te bekijken, 'k heb het me niet beklaagd.

En hier is dan een deel mannelijke reactie, ik heb de film met mijn vriendin gezien op aanraden van mij!

Prachtige film die je dankzij een sprankelende Gia (Angelina Jolie) het verhaal in zuigt en waardoor je haar 'achterbuurttaal' accepteert en zelfs gaat begrijpen. Het is dan ook erg confronterend als ze door een dodelijke ziekte wordt getroffen.

Een van de weinige biofilms die we hebben gezien die dan ook goed is! Meestal vertekend men het verhaal grotendeels om het geschikt te maken voor een beeldverhaal. We hebben begrepen dat dit in deze film niet zo gegaan is, alle voorvallen hebben ook plaatsgevonden.

STERKE film!

Angelina acteert sterk zowel in het gedeelte van de film waarin Gia de successen binnenrijft als in het gedeelte waarin de verslaving en de fatale ziekte de kop op steekt.

Een boeiend relaas, misschien wat lang uitvallend, maar zeker niet zonder emotie gebracht.

“Life and death, energy and peace. If I stop today, it was still worth it. Even the terrible mistakes that I made and would have unmade if I could. The pains that have burned me and scarred my soul, it was worth it, for having been allowed to walk where I've walked, which was to hell on earth, heaven on earth, back again, into, under, far in between, through it, in it, and above.”

Indringend, fascinerend en tragisch, dat kan je het leven van model Gia Carangi wel noemen. Ik ging zonder voorkennis de film in, maar toen ik het witte gezicht van Gia zag en de vieze naalden wist ik genoeg. Fantastisch acteerwerk van Jolie, die steeds meer in mijn waardering stijgt.

Maar ook complimenten voor de regie van Cristofer. Het verhaal is straight forward, maar Cristofer weet met een speelse regiestijl er toch zijn eigen draai aan te geven. Veel zwart-wit beelden, voice-overs (van interviews met mensen die Gia hebben gekend) en een bijna dromerige sfeer. En de jaren 80 komen echt tot leven door de kleding, de muziek, maar ook gewoon door de zorgeloze sfeer vol met drank, drugs en seks. Naast Jolie is ook Mitchell erg sterk en de laatste scene tussen beide actrices maakt diepe indruk. Die blik van Jolie als Mitchell zegt dat ze elkaar snel weer zien snijdt dwars door je ziel.

Een film die ik niet snel zal vergeten.....

Niet de de film nou zo ongelofelijk goed is.

Maar het verhaal is erg realistisch dramatisch en naargeestig.

Een verhaal over opervlakkige schoonheid, leegte, verlaten worden en eenzaamheid, het nut en de negatieve kant van drugs en over ziekte.

Angelina Jolie's beste werk vind ik. De hele film is ongelooflijk indrukwekkend. Sommige scènes komen zo hard binnen. Je hebt het te doen met elk karakter en de ruwheid van de film maakt het heftig, wat goed is voor zo'n tragisch verhaal. Voor het eerst een paar jaar geleden gezien, en nu een paar dagen geleden. Ik kan zeggen dat ik hem nog beter vond.

Mwa.

Gia kan vooral scoren op het gegeven van het verhaal, dat opvallend heftig in elkaar blijkt te steken. Jolie in dit soort rollen had ik ook zeker niet meteen verwacht, al komen de wat meer gewaagde scenes met haar pas richting de finale echt aan te pas. Tenzij je haar naaktscenes meetelt als gewaagd natuurlijk.

Jolie in de hoofdrol weet wat mij betreft het spel niet echt te dragen, vooral omdat ze moeite blijkt te hebben met loskoppeling van haar algemene persona. Dit mag dan wel een vroegere rol van haar zijn, maar dat neemt niet weg dat het moeilijk is om haar echt serieus te nemen. Het acteerwerk is dan ook niet echt briljant. In ieder geval niet sterk genoeg om empathie vanuit mijn kant te verkrijgen.

De toonzetting is sterk, zeker richting de tweede helft, maar dat neemt niet weg dat de regie zelf wat makjes is. Iets te makkelijk het verhaal laten leiden en daarmee een wat kale indruk achterlaten. Er hangt toch te weinig sfeer en de harde toon komt vooral tot stand dankzij wat harde en zware progressie van het plot. Ik heb veel respect voor het verhaal en de weging daarvan, maar ik vrees dat me verder weinig gaat bijblijven van de film.

Zesde film in de Angelina Jolie marathon en tot nu toe haar overduidelijke beste! Volgens mij ook haar eerste grote rol waarbij ze helemaal los kan gaan. Wat een verschil met haar eerdere rollen (die vooral erg gewoontjes en eendimensionaal zijn).

Gelukkig wist ik vooraf niks over deze vrouw en haar leven waardoor ik gewoon verrast kon worden. Dat ze dood zou gaan was te verwachten, maar ook dat wist ik niet.

Het personage is op het begin al niet vrij sympathiek, maar ik weet ook niet hoe Gia Carangi in het echt was en of het verhaal echt overeenkomt. Later door haar drugsgebruik wordt dit alleen maar erger. Al had ik wel medelijden met haar. Ik heb het idee dat ze nooit heeft kunnen loslaten dat haar moeder haar vroeger verlaten had. Een soort verlatingsangst die ze daarna creëert (die patronen zie je ook doordat de vrouw op wie ze verliefd is niet helemaal voor haar gaat, haar mentor die doodgaat, haar moeder die weer bij haar weggaat in New York waardoor ze helemaal van slag is). Ook de ongelofelijke durf en lef die ze heeft om tegen de regels in te gaan en anders durven te zijn, zijn wel momenten om tegen haar op te kijken en wat ze daardoor bereikt heeft! Ondanks dat het lijkt alsof ze heel veel zelfvertrouwen heeft, is ze eigenlijk vrij gevoelig en onzeker. Het acteerwerk is gewoon heel sterk gedaan door Jolie en wat is ze knap (al lijkt ze totaal niet op de echte Gia)! De rest doet het ook goed.

De montages en camerawerk zijn ook leuk gedaan dat het lijkt alsof je naar een soort documentaire zit te kijken. Al voelt het wel af en toe van de hak op de tak, maar dat kan ook niet anders. Er is denk ik heel veel te vertellen over de wegen die zij in haar jonge tragische leven bewandeld heeft, maar er is weinig tijd. Ook de eindscene had beter gekund, ze hadden het voor mij nog iets meer mogen aandikken waardoor het emotioneel meer impact had gehad.