Tekkon Kinkurîto (2006)

Beter inderdaad. Ik ga deze film zeker op DVD kopen!

Ik dacht dat Paprika mooi was. Maar dit is nog veel mooier. Ik was al behoorlijk gek op Beyond van The Animatrix. Het was echt een geweldige ervaring om nu eens een lange film van deze studio te zien. 5*

Ik denk dat ik deze binnenkort nog maar een keer ga kijken. Wat een prachtige animatie zeg!

Deze week mogen genieten van twee films. Begin van de week Innocence nog eens herkeken, en daarna Tekoninkreet mogen zien. Visueel twee aparte verhalen, maar beide even sterk!

Als student Audio Visuele vormgeving, en [amateur] illustrator/animator greep deze film mij van begin tot eind. Ongelooflijk hoe ze het keer op keer voor elkaar krijgen. Ik zou deze film kunnen kijken zonder tekst, zonder muziek. Tekoninkreet is een visuele wereld opzichzelf. Een wereld gecreeërd door creativiteit en dynamiek.

Unieke character designs zoals we gewend zijn van Studio 4C. Een gewaagde sprong in deze film, vind ik wel. Ik ben er zeker van dat niet iedereen deze ontwerpen kan accepteren, het steekt op zijn manier af tegenover de briljante backgrounds en dynamische camera shots. Een groot talent is dan ook nodig om zoiets te verhelpen met geniale regie die op zijn beurt talentvolle tekenaars en animators de goede weg op helpt.

Ik ben niet zo gauw meer ondersteboven van een visueel sterk filmpje. 2007, al jaren zie ik leuke dingetjes, een beetje computeren kan iedereen over een jaartje of wat wel. Tekoninkreet bruist echter van creativeit en echt talent, iets wat we vaak moeten missen. Niet alleen compleet overdonderd door het prachtige werk wat we zien, maar vooral de wereld die gecreeerd word, met zijn personages en het bizarre leven dat zij meemaken. Met een sneltreinvaart over daken vliegen, of een slakkengang door wat steegjes kruipen. Deze film laat zien dat hij begrijpt hoe het echt hoort.

Nog tien keer kijken, nog vijf keer zien!!!!!!!!!!!!

weergaloze animatiefilm!

Prachtige opening met schitterend geanimeerde beelden. De vriendschap tussen Black en White ontvouwt zich op een fijne manier. Fijne mix verder tussen actie en wat rustigere momenten waarin men zijn visie laat schijnen over het leven in de stad. Alleen doet men dat gelukkig niet binnen, maar met vaak een levendig en boeiend stadspanorama voor zich. Treasure Town zag er mooi uit. Al had ik op voorhand een nog wat prettigere stad verwacht en niet eentje waar Black en White constant op af zaten te geven. Dat betreft ook een beetje mijn enige kritiek op deze film.

Minpunt was de ietwat storende houding die White op een gegeven moment aan ging nemen. Hij zij wel meerdere malen dat hij zo verdrietig was, dat ik dacht: moet dat nou constant gezegd worden? Daar waar Japanse films nogal eens als ingetogen te boek staan, was dat hier niet zo. Terwijl het wel zou passen binnen de rustige sfeer in het middenstuk van de film. Middenstuk is overigens ook het minste deel. Vooral door een herhaling van bepaalde zetten. De relatie tussen Black en White raakte een beetje in een sleur.

Uiteindelijk raakt alleen het verhaal eventjes in het slop. De prachtige stadspanorama `s blijven zich gelukkig aandienen. De muziek is verder ook erg lekker en passend. Soms wat loom en zweverig en richting het einde wat energieker.

De laatste 30 minuten zorgen uiteindelijk voor een geweldige climax. Zonder die overdonderende beelden waarin surrealiteit en actie samenvloeien zou dit niet hoger geweest zijn dan 4* Nu echter een kleine 4,5*

Samen met Paprika een muzikaal en op het gebied van animatie overdonderende, fris vormgegeven film. Veel lichte, vrolijke kleuren ook. Vooralsnog de 2 toppers op animatiegebied uit 2006. Beide ook veel beter dan wat Oshii voor de dag kan brengen.

Gister eindelijk gezien hoor en damn wat ziet dit er goed uit! Echt het mag gewoon eigenlijk niet. Zowat elk shot weer compleet nieuwe achtergronden met extreem veel detail en ook nog eens erg speelse 'cameravoering' (in dit geval mag je dat zeker wel zo noemen). Wow.

En toch wist de film me ergens in het midden even niet meer zo te pakken, ik wou het wel, maar het werd steeds minder boeiend. Het hele verhaal kon me overigens weinig schelen en vond ik persoonlijk ook niet heel erg duidelijk uitgewerkt, heb achteraf een gevoel dat helemaal niet alles is afgesloten. Wat dat betreft ben ik wel benieuwd geworden naar de manga, misschien dat het daar allemaal duidelijker verteld is.

Maar ach, zo heel veel kan dat me ook niet schelen want tegen het einde werd het niet alleen erg sterk, maar zou ik het zelfs BRILJANT willen noemen (ik heb het hier over het hele stuk vanaf het pretpark). Dat schudde mij even helemaal wakker en heeft er voor gezorgd dat de film ook nu nog door mijn hoofd spookt.

En de muziek, echt fantastisch Plaid is geweldig en wist mij in deze film continu te charmeren en emotioneren en tijdens de aftiteling zorgde de muziek voor een brede glimlach op mijn gezicht.

Ben er nog niet helemaal over uit wat voor een cijfer ik deze film wil geven. Als het om beelden gaat zou ik het zo voor de 5 gaan, maar voor dat cijfer wist de film me te weinig vast te houden. Zal wel op een 4,5 uitkomen denk ik.

Zal hem binnekort nog een keer bekijken en dan (hoe fout het ook is) met Engelse dub zodat ik niks hoef te lezen en me puur op de mooie beelden kan storten.

Engels wel in ieder geval, onder de titel Black & White.

Grootste probleem van deze anime is de animatie van de personages. Ik vond het lelijkheid ten top. Gelukkig vliegen en bloeden ze er op los in een veelal prachtig vormgegeven omgeving. Ook de droomsequenties (soms in kindertekeningen-achtige vorm) leiden tot een verademing. De sequenties met 'de minotaur' zijn al helemaal om van te smullen.

Maar ja, het verhaal. Helaas duikt daar opeens een slechterik op (Snake) met 3 vechteriken met superkrachten. Geheel in strijd met de rest van de karakters (ook al hebben onze helden Black & White ook katachtige we-komen-netjes-op-onze-pootjes-terecht krachten). Ik vond het een zwakte in het geheel.

Anime met ups en downs dus. Zeker te kijken waard, maar de verering door een aantal gebruikers alhier is het niet waard m.i.

Indrukwekkend.

Eens met de meeste hier. Vooral de laatste 20tig? tal minuten zijn buitengewoon. Snap de kritiek op de gezichten wel, maar lelijk vond ik het zelf helemaal niet en goed passen bij de pracht en detail van de stad. Verhaal boeide me ook goed, bad guy was indd iets te typisch en vloekte een beetje met de wat gecompliceerdere karakters zoals de oude Yakuza. Prachtige scene trouwens wanneer hij wordt neergeschoten. Maar buiten dat karakter, allemaal vrij sterk.

Vooral de manier van de camera gebruiken is super en smaakt al naar veel en veel meer. Weet niet of ik de verkeerde anime kijk (kijk het erg sporadisch) Maar alleen Princess leek me hier wat op lijken.

4 ruime sterren. Grappig trouwens om de regisseur zijn staat van dienst te zien. Werkte mee aan het video spel dat wordt gespeeld in Clockers van Spike Lee en nog veel meer US werk, maar maakt toch een JP anime uiteindelijk. Gelukkig zullen we maar zeggen?

Prachtige animatie, met twee interessante personages Black en White.
Wel jammer dat de langverwachte climax geheel uitblijft.
In plaats daarvan een geforceerd maar welkom happy end.

Veel lof over deze film dus dan maar gezien.

Wat me direct opviel was hoe mooi alles ingekleurd was en toch wel speciaal in beeld is gebracht met ongewone shots waarbij de soundtrack iets extra geeft. Kwam erg mooi over. Enkel sommige personages waren niet om aan te zien.

Het plot is zeker goed gevonden en tot zo tegen het uur ver gaat het allemaal wel maar erna vind ik alles teveel veranderen in 1 grote warboel, met het einde op kop waar ik werkelijk niks uit kon opmaken. Wel zeer mooi gedaan maar ligt het nu aan mij? Ik weet niet het niet.

Laat ik het op een mooi 3,5* houden.

Leuk, maar toch niet zo goed als ik verwacht had

De animatie van de achtergronden vond ik erg mooi gedaan, mooie vormgeving en details.De smelting tussen de 2-D en 3-D vond ik ook heel goed.De karakters vond ik dan weer wat minder mooi geanimeerd.
Het verhaal kon mij niet over de gehele speelduur boeien, en het kon mij aan het eind dan ook niet zoveel meer schelen wat er ging gebeuren al wil je wel heel graag dat Black en White weer herenigd worden, en dat gebeurd dan ook .De actie word wel tof in beeld gebracht en dat zorgt net voor de halve ster meer.Misschien binnenkort nog maar eens kijken, want ik had echt het gevoel dat ik de hele tijd iets in het verhaal miste.

3*

Op de Miyazaki's na, ben ik niet vreselijk bekend met de animatie uit Japan. Blijkbaar moet daar toch maar eens verandering in komen, want ze blijven me elke keer verassen. Ook deze Tekon Kinkurîto heeft me behoorlijk vermaakt, soms overdonderd, maar vooral met bewondering laten kijken naar een sterk staaltje verbluffende animatie.

Treasure Town had er niet beter uit kunnen zien, wat een prachtig gezicht toch steeds. Dicht opelkaar staande gebouwen, steegjes die precies overal tussendoor lopen en alles prachtig ingekleurd wat er voor zorgt dat de sfeer hier verbluffend is. Ondertussen in deze prachtige stad zien we op een geweldige manier twee personages overal tussendoor springen, vliegen, rennen en wat dan ook maar. Een geweldig gezicht is het in ieder geval. Dit alles ondersteund door de prima score van Plaid. Zowel in de actiescénes, als in de meer wat emotionele scénes wist de muziek alles prima te ondersteunen.

De twee hoofdpersonages - Black en White - zijn geweldig. Vooral het eerste uur een genot om naar deze twee figuren te kijken. Daarna, wanneer Black zijn vriend ''in de steek'' laat gaat alles wat de mindere kant op jammergenoeg en neemt het verhaal een andere wending. Het eerste uur was wat mij betreft sowieso het leukst, misschien vooral omdat het toen wat luchtig bleef. Vooral Black weet op een stoere manier over te komen en weet de nodige stappen te ondernemen tegen de ''vijand'', die zijn stad willen transformeren. White lijkt wat kwetsbaarder en blijft op dit gebied een beetje op de achtergrond.

Wanneer het laatste half uur aangebroken was, had ik toch wel op iets anders gehoopt. De film kent de nodige hoogtepunten, maar een échte climax blijft jammergenoeg uit. Black en White lijken genoegen te nemen met de situatie. Beetje jammer, had toch wel iets anders verwacht, maar toch was dit laatse half uur indrukwekkend.

Ik ben in ieder geval blij dat ik de dvd heb, want dit is een filmpje om vaker te zien. Het verhaal stelde op een gegeven moment wat teleur, maar de animatie was prachtig, vooral in het eerste uur. Dikke voldoende voor deze film.

Oogverbluffend.

Helemaal op BluRay is dit een visueel feest. Echter, de inhoud is minstens zo belangrijk. Zo niet belangrijker.

En daar verliest de film mij een beetje. Want na een uitstekend eerste deel begon mijn interesse steeds verder af te zwakken. Aan het snoepgoed voor de pupillen heeft het i.i.g. niet gelegen. Het voelde, mede na de scheiding tussen B & W, alsof de schwung er een beetje uit ging. Had ook minder met de overige characters.

Redelijk.

Briljante animatiefilm, vooral door het laatste halfuur toch wel.

Dit is sowieso visueel groots, ondersteund met een bijzonder knappe soundtrack. Daar is echter al ongetwijfeld alles over gezegd, en men zou dit gewoon moeten ervaren, veel meer kan ik er niet over kwijt.

Film begint heerlijk met de kennismaking met Black en White die zich manifesteren als broers met geheel eigen karakters (what's in the name). Middenstuk was toch wel iets minder, maar met het laatste halfuur als ultieme rush schiet de film toch de huiskamer binnen. Enorm dynamisch in zijn visuele stijlen, Arias doet veel met geluid en de soundtrack om dat te ondersteunen, en het verhaal gaat zelfs een beetje ontroeren.

Aanrader. 4*

Eerst maar even zeggen, dat mijn mening hier echt niet te serieus moet worden opgevat. Ik heb zelf nog niet echt het idee waarover ik praat. Qua anime kom ik nog niet verder dan GitS 1&2, Appleseed en Memories geloof ik, of ik moet me heel erg vergissen. Een tijd terug, voordat mijn (inmiddels vervangen) externe HD crashtte heb ik nog wel een sneak peek van Mind Game gehad, maar daar houdt het echt op.

Ik zie, ik kijk, ik verwonder, ik oordeel tijdelijk, want er is waarschijnlijk nog zoveel in deze wereld wat nog te ontdekken valt.

Ik kijk, was het in het begin vooral. Er was zoveel te zien. Zoveel oog voor detail. In elk straatje, elke hoek van het scherm was er weer wat te zien wat me opviel. Bij elke scene zou je het beeld stop kunnen zetten, om alleen al naar de details te kunnen kijken. Nu had GitS2 dat ook, maar dit was anders, veel kleurrijker vooral.

Ook in het character design was dat terug te zien. Zeker later bij die "Killing Machines" en die bad guy, die er vreemd uitzagen.

Zet ik me over die verwondering heen, verbaast het me dat in deze kleurrijke stad zich zo'n twisted en donker verhaal afspeelt. Wat vrolijk begint, wordt steeds donkerder en donkerder. In combinatie met de kleurige omgeving, zorgt het voor een ziek sfeertje over de film.

Naast sfeer is er ook emotie. Soundtrack en animatie zorgt voor de grote emotionele verdieping in het verhaal. Bijvoorbeeld, de soort van getekende droom sequences van White, gaven voor mij vaak veel meer diepgang dan het eigenlijke hoofdverhaal. De relatie tussen die 2 vond ik dan ook veel belangrijker.

Tsjah dr valt nog zoveel te zeggen maar ik merk eigenlijk dat het niet veel verder loopt dan hier vandaag.

Ik zou nog dingen kunnen zeggen over het geweldig diverse gebruik van shots, dat net lijkt op een camerabesturing vaak. Ja dat viel wel positief op ook.

Een te fragmentarische recensie, voor een film die voor mij juist heel duidelijk is. Niet duidelijk in de zin dat ik er alles van gezien heb, want hij laat me alle hoeken van de kamer zien, maar wel dat dit animatiie is die mij ligt. Ook met een verhaal dat niet te simplistisch overkomt. Mooi!

Grootste teleurstelling sinds lange tijd, kan me echt totaal niet vinden in alle recensies hier.

Ik kan me niet herinneren een film telkens zo vaak een paar minuten terug te spoelen omdat m 'n gedachten helemaal waren afgedwaald.

Er gebeurt niets, nul komma nul interessants in deze film, werkelijk totaal niks! Het boeide werkelijk voor geen ene meter en ik moest enorm veel moeite doen er een beetje bij te blijven.

Het enige wat me een beetje hielp de hele speelduur vol te houden was een beetje te letten op de animatie en bepaalde details en zo, maar verder echt een complete sof, met een enorm saai en duf verhaal.

Jammer!

Prach-tig-e animatie! Keek mijn ogen uit! Ook geen standaard lopend verhaaltje (op het happy-end na). Wat een werk moet hier inzitten, zeg!

Soms heb ik gewoon even de dvd stopgezet om de mooie details eens goed te bekijken. Zet daarbij een goed passende soundtrack en een flink aantal punten voor sfeer heeft de film bij mij alweer te pakken. Gewoon mooi dit.

De grootste teleurstelling op animatiegebied sinds lange tijd. Ik heb de laatste tijd best wel wat (Japanse) animatiefilms gezien en bijna allemaal bevielen vaak op de een of andere manier wel. Deze echter niet.

De animatie is op de karakters na best mooi. De omgeving en achtergronden zijn vaak mooi en er is oog voor detail in deze film. Helaas is dit het enige pluspunt wat ik kan bedenken aan deze film. Het verhaal en de karakters konden me weinig boeien, want mijns inziens gebeurt er nauwelijk iets dat interessant te noemen is.

Ik heb erg mijn best moeten doen om deze film uit te zitten, wat uiteindelijk wel gelukt is, omdat de animatie gelukkig niet verkeerd is, maar ik heb te vaak op de klok moeten kijken en de opluchting was te groot toen de aftiteling eenmaal in beeld verscheen. Jammer, want ik had hier zeker meer van verwacht.

1,5*

Sprakeloos

Dat is wat er bij mij opkomt na het kijken van deze geweldige Japanse anime. Iets compleet anders dan het toch wat brave Ghibli Studios. Studio 4°C weet een perfecte balans te vinden tussen een luchtig eerste deel en een wat duister 2e deel. De seizoenen bieden hier een perfect decor voor. Evenals de geweldige sound van Plaid.

Over Treasure Town hoef ik weinig te vertellen. We weten allemaal wel dat dit een paar milimeter verwijdert is van perfectie. Vooral de stills waarin we Black op een hoog punt zien zitten uitkijkend over de stad. Arias had van mij deze scenes wel wat langer mogen door laten spelen. Nu worden ze soms wat snel afgekapt en dit was bij een paar andere scenes ook het geval. Maar buiten dat minpuntje toch weinig aan te merken op dit meesterwerk.
Net als de gewaagde 3D combinatie die goed uitpakte mede door sterk regiewerk van Arias.

De geweldige droombeelden van White en de scene waarin Suzuki word neergeschoten zijn weergaloos. Heb me bij deze eerste kijkbeurt soms iets teveel op het plot gefocust. En zal bij een herziening puur de audio-visuele kant bewonderen. Toch vond ik dat Tekon Kinkurito een erg sterke story kant heeft.

De 'Winter' vond ik trouwens magnifiek. Al snap ik wel dat dit bij sommige in het verkeerde keelgat kan schieten. Maar als je ervoor open staat is het een beleving.

Toch wel de beste Ghibli samen met Porco Rosso die ik tot nu toe heb gezien.
* * * * *

Vandaag nog een keer gekeken op bluray. Met meer aandacht nu dan de eerste keer toen ik vooral moe was. Tekkonkinkreet verdient die aandacht volledig. Wat een prachtige film. De voordurend dreigende sfeer, de prachtig weergegeven stad zowel in overzicht als in detail. Ook de toch wat aparte tekenstijl werkt. En hoewel de film hier en daar wat traag is blijft het verhaal toch boeien tot het eind. Voor de liefhebbers van Japanse anime een aanrader, voor de rest ook een poging waardig.

Ik doe er toch nog een halve ster erbij.

Geweldige stad.

De eerste impressie die ik kreeg van het zicht op Treasure Town was werkelijk fantastisch. Inmense grootte, diverse gebouwen en zelfs fijn kleurgebruik, ondanks de stoffigheid en viesheid van de stad. Maar niet alleen de buitenkant van de stad is fantstisch, ook middenin Treasure Town, in de smerige steegjes en smalle straatjes is het megasfeervol. Is het anderen ook opgevallen dat er diversen religies voorkomen in de dichtbevolkte woonwijk. Super om moskees, kerken en Aziatische tempels door elkaar te zien.

Naast de geweldige tekenstijl is er ook nog het sterke verhaal. Het eerste uur is topvermaak en simpelweg gewoon een mooi, spannend en soms ook duister verhaal. Na dat eerste uur neemt de vlotheid helaas af en wordt gewisseld met een wat emotioneler verhaal. Mooi, maar het mist het topvermaak van het eerste uur. Jammer dat er vanaf dat punt nooit meer de spanning en avontuur van het begin kwam...

Verder niets aan toe te voegen. Vond de stemacteurs goed hun werk doen en daar is alles wel een beetje mee gezegd...

* 4,0 stralende sterren

Grandioze film.

De stad in Tekon Kinkurito leeft echt, de verschillende clans en personen die het overwicht proberen te grijpen maken het alleen maar boeiender. Daartegenover de band tussen Shiro en Kuro, twee mooie, interessante personages.

Het blijft een heerlijke film waar je perfect kan verdwalen in de uitzonderlijk gedetailleerde visuals, of gewoon kan genieten van de mooie soundtrack. De animatie is van hoog niveau, de visuele stijl verbluffend en rijk.

Weinig films die zo "volledig" aanvoelen als Tekon Kinkurito, de achtergrond van de film (eerste niet-Japanner die een feature anime regisseert, en dan nog eens bij Studio 4°C) maakt het alleen maar intrigerender.

Geweldige film, indrukwekkend van de allereerste tot de allerlaatste minuut.

5.0* en een uitgebreide review.

Imposante reeks van visuele associaties met een gelaagd plot dat onverwacht ook nog eens gevoelig blijkt te zijn. Sinds de klassieker Akira niet meer zo genoten van een dystopische anime waarin verval en morele corruptie met zoveel gevoel voor schoonheid worden getoond. Aanrader!

Hupla: met mijn stem erbij stijgt hij ineens een flinke 15 plaatsen in de top 250, en terecht.

Deze film is, zoals hieronder al vermeld, de strafste anime die ik gezien heb sinds Akira.

Alles aan deze film was werkelijk top: de overduidelijk Yin-Yang verhouding tussen de 2 jongens was prachtig uitgewerkt en meer dan enkel symbolisch. Echt uitleggen kan ik het niet - je moet de film maar zien. Hoewel de film niet echt emoties bij mij op wekte, kwamen ze wel duidelijk en klaar uit de film. Sommige momenten had ik het ene beetje moeilijk - zoals dat trip momentje op het einde - maar na een beetje bezinken vallen de stukken op zijn plaats. Met eens herbekijken kan de film er alleen op vooruit gaan denk ik.

Het onderliggende verhaal zit ook sterk in elkaar, de betere misdaad film eigenlijk.

Maar genoeg over het verhaal. Hoe goed het ook moge wezen, het verbleekte voor mij tegen wat er op het scherm te zien was. Die tekeningen! Man, ik zou deze film zelfs opnieuw zien moest het verhaal tegensteken.

Ik vond het vet hoe die personages zoveel vertelden met hun gezicht terwijl het toch maar uit enkele lijnen bestond. Maar wat mij echt achterover blies was de verschillen in stijl die ze tegelijkertijd gebruikten! Terwijl de figuren zeer eenvoudig en scherp getekend waren was de omgeving vol zachte kleuren en met floux details afgewerkt. Met als kers op de taart de vergezichten. Die waren op de achtergrond ongewoon scherp met de grootste beelden van die stad. Op de momenten dat die fabrieken of dat pretpark in de achtergrond te zien waren overwoog ik soms om de film op pauze te zetten.

Toch kan ik de film niet niet de 5 sterren geven omdat hij wat te zwaar viel. Hij was net teveel voor mij.

Na een herkijk beurt (die sowieso nog wel komt) zou dat wel eens kunnen veranderen als ik hem beter verteerd heb.

mijn complimenten aan de regisseur

de details van de stad waren perfect trouwens als de film drie kwart gedaan was had het bij mij zelf een gevoelige snaar geraakt dus zeer zeker 4,5 sterren waart

Heb nu toch al wel (redelijk) wat animatiefilms gezien en ik moet zeggen dat deze qua animatie en details zeker tot de beteren behoort. Bij momenten visueel zeer fraai, tel daar de soundtrack bij die iets extra geeft en je komt tot voor mij perfecte (actie)-scènes.

Naar het einde toe wordt de animatie nóg wat indrukwekkender, echt prachtig om aan te zien. Alleen vond ik het verhaal stilaan een warboel worden, waar ik toch minder voor warm loop. Spijtig, net zoals een paar personages (niet Black of White!) die ik minder knap vond en op de koop toe ook nog niet zo interessant waren.

Zeven jaar geleden voor het eerst en het laatst gezien, en omdat ik ander werk van Arias al geruime tijd klaar heb liggen leek het me goed om deze eerst te herzien. Niet heel veel zin in, moet ik bekennen, want de vorige keer was ik niet super enthousiast, en deelde de film slechts 3,5* uit. Wellicht omdat ik destijds meer plotgericht was; nog niet zo into "style over substance" films was.

Echter, deze keer werd ik echt weggeblazen. De laatste zin van mijn vorige bericht, waarin ik suggereer dat de score bij herziening wellicht hoger uit kan pakken, blijkt een understatement, want dit is van begin tot eind vijf sterren materiaal. De beelden zijn overweldigend in hun detail en in hun rijkdom aan kleuren. De stad is echt prachtig vormgegeven, maar de dromen zijn helemaal schitterend. Die van Shiro door het stoepkrijtachtige karakter dat enigszins doet denken aan het segment Wanwa the Doggy uit de omnibus Genius Party Beyond, ook een Studio 4°C product. De droom van Kuro betreft de Minotaurus, en is de meest surrealistische scène uit de film. Haast psychedelisch, wat mij heel erg goed smaakt. Ook het camerawerk is sterk; soms lijkt de camera totale vrijheid te hebben.

Het draait in deze film niet om het plot, maar naast alle beeldpracht is het wel prachtig om te zien hoe de personages Kuro en Shiro met elkaar omgaan, en hoe ze om elkaar geven. Hun namen betekenen respectievelijk zwart en wit, wat erg symbolisch is. Kuro heeft op een gegeven moment ook een yin/yang symbool op zijn rug, en dat verklaart de symboliek, want Kuro en Shiro hebben tegengestelde karakters, maar kunnen niet zonder elkaar.

Mooie personages dus, maar de enige minpuntjes in deze film zijn wel aan de personages gerelateerd. Namelijk de karakterontwerpen, die ik nog nog steeds niet erg fraai vind, en de bewegingen van de personages, waarbij ik het gevoel had dat die niet altijd even vloeiend waren. Al moet ik erbij zeggen dat zeker het laatste me weinig heeft kunnen storen. De soundtrack tenslotte is vooral sfeervol, en treedt maar spaarzaam op de voorgrond. Die momenten vallen op: elektronisch, dat hoor je niet vaak. Maar ook in deze momenten uiterst sfeervol.

Kortom, een zeer geslaagde herziening en een hele dikke 5*.

Verliefd.

Altijd een favoriet, vanaf het begin op een solide 4,5*. In mijn hoofd vanwege het verhaal altijd de volle mep vermeden maar nu snap ik dat argument niet meer. Inmiddels verhoogd naar een terechte 5*.

Niet zonder mankementjes; zo mag het tempo iets hoger, is het een tik aan de lange kant en het ongrijpbare karakter van veel dialogen of scenes mag dan een krachtige charme van de film zijn; het drijft dat soms misschien net te ver door. Gevolg is een emotionele band met karakters die wat op afstand blijft.

Maar nog altijd staat daar het vijfvoudige aan positieve punten tegenover. Soundtrack is top, Kuro en Shiro als karakters zijn perfect op elkaar afgestemd (ook de disbalans als ze uit elkaar zijn), toon is volwassen met een gedoseerd puntje grofheid. De delirische droomsequenties zijn prachtig, zowel in nachtmerrie-achtige sfeer als van de rest afwijkende stijl. Die stem en design van de Minotaur erbij. Per-fect.

Allergrootste pluspunt is ongetwijfeld de stad. Onweerstaanbaar in visuele aankleding, kleurstelling en details. Echt om te smullen als de camera daar zo zwierig doorheen slingert; daar hadden wat mij betreft niet genoeg scenes van in kunnen zitten. Met alle bedrijvigheid aan mensen en voertuigen is Treasure Town werkelijk een ademend organisme van een metropool. Zelfs de toets roest en stof doet het perfect.

Meerdere scenes behoren tot het mooiste wat ik ooit in animatie zag. De film als geheel is misschien niet perfect; op aspecten als sfeer en het ambacht van geanimeerde visuals scoort deze zeldzaam hoog. 5*

Misschien wel te hoge verwachtingen, gezien die hoge score en de stijl. Want toegegeven, visueel is deze animatie best wel de moeite. Vooral de stad, maar de montage en blik van de camera (geanimeerd dan toch) is zeer boeiend. De figuren zelf zijn helemaal mijn ding niet en ik heb weinig met de personages. Het verhaal is ook minder voor mij. Doe mij maar de charme van Ghibli, de romantiek van Makoto Shinkai, de fantasie van Studio Chizu of de thrillers van Satoshi Kon... Tekkonkinkreet is mooi gemaakt, maar kan mij helaas niet genoeg boeien.