Rain Man (1988)

@Querelle en Erik Neuteboom

Er zijn veel verschillende vormen van autisme. Wat ze hier hebben gedaan is veel verschillende vormen bij elkaar in 1 persoon gestopt.

Daardoor heeft hij de ene keer veel behoefte aan structuur (onderbroeken) en de andere laten ze het even zitten (het zomaar mee gaan).

RSmovie91, daarom schreef ik ook dat het me nogal karikaturaal overkomt, als een soort 'Hollywood rariteiten kabinet', alle vormen van autisme bij elkaar stoppen is leuk voor de kijker. Je kunt dit soort films ook maken over schizofrenie en dan lekker lachen hoe grappig stemmen in je hoofd kunnen zijn of bepaalde wanen zoals denken dat je Jezus of Mozart bent ...

Weinig geloofwaardig drama dat toch nog de moeite waard is dankzij de fenomenale vertolking van Dustin Hoffman en de uitstekende interactie tussen die laatste en een genietbare Tom Cruise.

Ik dacht dat klassieke autisten juist zwakbegaafd waren?

Uit Wikipedia:

Autisme is een pervasieve ontwikkelingsstoornis die zich kenmerkt door beperkingen in de sociale interactie, de communicatie en zich steeds herhalend gedrag. De stoornis is al aanwezig voor de geboorte, maar voor het derde levensjaar niet duidelijk zichtbaar, en het kan niet genezen worden. Een persoon met een ernstige vorm van autisme kan niet zelfstandig leven. Vroeger dacht men dat alleen mensen met een verstandelijke handicap autistisch konden zijn. Tegenwoordig wordt autisme als grotendeels onafhankelijk van de intelligentie beschouwd.

Het syndroom van Asperger, ook wel aspergersyndroom of stoornis van Asperger, is een pervasieve ontwikkelingsstoornis vernoemd naar de Weense kinderarts dr. Hans Asperger. Het syndroom kenmerkt zich door beperkingen in de sociale interacties en een beperkt repertoire aan interesses en activiteiten. Anders dan bij de klassieke autistische stoornis is er geen sprake van vertraging in de ontwikkeling van de taalvaardigheid op lage leeftijd. Er is een normale tot hoge intelligentie en een gemiddelde neiging tot het maken van contact.

Echt een geweldige film. Dustin Hoffman is natuurlijk briljant en wint hier terecht een Oscar mee. Tom Cruise speelt ook een geweldige rol. Soms vond ik iets te overdreven en dan weer te zoetsappig en daarmee ontbrak het eraan om 5 sterren te kunnen geven.

Dit was een van mijn eerste bewuste ervaringen met Dustin Hoffman. Zijn er nog meer goede films met Dustin Hoffman die men mij kan aanraden?

"Hook". Niet zozeer voor de film zelf (al is ie zeker niet slecht), maar Hoffman geeft op prachtige wijze gestalte aan de snoodaard.

En natuurlijk Papillion! En Runawy Jury en Sleepers.

The graduate

Tootsie is ook een film met Dustin Hoffman, maar dit vond ik wel zijn minste film. Niet veel aan.

Ook Midnight Cowboy niet vergeten.

Rain man

De beginscene gaf me meteen een goede indruk ( zowel overzichtelijk als benieuwdmakend + proffessioneel). Ik vond het Tom Cruise als Dustin Hoffman's beste rollen.En ik overdrijf niet !! Dit is een van de beste scenes ter wereld : YouTube - Broadcast Yourself. . Wow, wat een film.

5 sterren van Sweinie

'Deze URL bevat een video-id met een onjuiste notatie'

Sorry

YouTube - Rain Man - Casino Scene

Voila

Hoezo is dat dan een van de beste scènes ter wereld?

Prachtige film een een stuk geweldig acteren van dustin

Sweinsteiger, leg eens uit asjeblieft?

Op zich wel een vermakelijk filmpje, maar het is nogal een melige bedoening, hoe deze twee broers (natuurlijk) naar elkaar toegroeien. Dat de film er verder nogal saai-op-z'n-jaren-'80 uitziet soundtrack-op-z'n-jaren-'80 ook te verschrikkelijk voor woorden is, helpt ook niet mee. Verder is het overigens wel allemaal erg vakkundig in elkaar gezet, iets té vakkundig, eigenlijk: vooral het script is zó uit de Hollywoodfabriek te komen. Dustin Hoffman acteert ook best goed, al kan ik me niet echt aan de indruk onttrekken dat zijn personge eigenlijk gewoon ontzettend karikaturaal is. Tom Cruise doet het ook prima - alleen, waarom heeft 'ie z'n broek zo hoog opgetrokken?!

2,5*

Geweldige roadmovie waarin twee broers, waarvan één een autist, elkaar opnieuw leren kennen. Grappig en ontroerend tegelijk. De film heeft een aangenaam tempo en verveelt geen moment. Mooie muziek van Hans Zimmer. Tom Cruise is uitstekend maar het is toch Dustin Hoffman die de show steelt in een onvergetelijk personage. Deze film kan inmiddels met recht een klassieker genoemd worden.

Dat Hoffman hiermee een Oscar zou scoren was voor mij zowel verbazingwekkend als voorspelbaar. Voorspelbaar omdat dit soort medelijwekkende en ontroering opwekkende rollen het altijd erg goed doen bij de uitreiking van het academy-beeldje, verbazingwekkend omdat het mij niet zo moeilijk lijkt om zo'n rol te spelen. Dustin heeft het n andere films in andere rollen al veel beter gedaan (Papillon, the Graduate om er even snel twee te noemen). Een karikaturale rol, zoals deze van Raymond, lijkt me nou niet vreselijk moeilijk. Constant heen en weer wiegen, monotoom praten en afwezig staren. That's it. En dan maar hopen dat de schrijvers je de juiste woorden in de mond leggen. Klinkt wellicht te geringschattend en ik wil niets afdoen aan het acteertalent van Hoffman, maar ik vond het nou geen prestatie van wereld formaat. Cruise had met zijn rol als 'angry young man' tegenwicht te bieden aan het geweld van Hoffman en doet dat erg goed. Niet mijn favoriete acteur, maar hier werkelijk in een rol die hem past en waar hij voor de eerste keer indruk op me maakte.

Het verhaal. Tja, een beetje 13 in 12. Voorspelbaar en niet spannend. maar daar gaat het wellicht niet om. angenaam om naar te kijken, zonder enorm hoogstaande memorable momenten, afgezien van wat grappige dingetjes ('o-oh, fart') en af en toe een drama momentje. De poster vind ik erg goed. Geeft perfect het verschil tussen de beide hoofdrolspelers aan.

Combinatiefilm.

Deze bekende klassieker verdient het nog steeds om gezien te worden. Dat zit hem niet zozeer in het simpele en mierzoete verhaaltje of de zogenaamde karakterontwikkeling bij Cruise's personage. Het zijn toch de acteerprestaties en chemie in combinatie met de puike sfeer en soundtrack die dit werkje naar iets hogers tillen.

Zeer goed.

Aardige roadtrip film met Tom Cruise en Dustin Hoffman die als 2 broers een mooie band opbouwen. Ik ben niet altijd een liefhebber van Cruise, maar hij doet het goed. De beste rol is voor Hoffman als autistisch persoon. De film volgt wel een bekend pad; natuurlijk groeien de 2 naar elkaar toe en tussendoor krijg je wat momenten die daarvoor zorgden. Cruise zijn personage ontdooit steeds meer tijdens de film en dat is toch wel mooi om te zien. Gelukkig wordt het allemaal redelijk luchtig gebracht en wordt dit geen zwaar op de maag liggend drama. Buiten de persoonlijke ontwikkeling vind ik de film weinig bijzonders brengen. Vermakelijk om een keer te zien, meer niet.

3*

Aardige roadmovie, maar ik had wat meer inhoud verwacht.

Het verhaal is net iets te eenvoudig. Zeker om een dikke 2 uur op te vullen. Je hebt de 'persoonlijke ontwikkeling' van Cruise's karakter en de band tussen de broers, maar da's dan ook alles en van bij het begin al geweten.

De acteerprestaties waren nergens briljant. Tom Cruise begint wat te nerveus, en ook Dustin Hoffman moet wat in z'n rolletje komen. De eerste 45 min was er ook geen chemie tussen de personages (al is dat ook wel een beetje de bedoeling, maar daardoor komt het wat afstandelijk over.)

Overigens heb ik overlaatst What Eating Gilbert Grape gezien en daarin vond ik Leonardo diCaprio pakken beter een mentaal andere neerzetten dan Dustin Hoffman hier doet, al is hij wel op niveau (maar ik had tevergeefs een overweldigende prestatie verwacht).

Redelijk sfeertje, 'n beetje een loom tempo en net iets te lang. De soundtrack mocht wel gehoord worden.

3,5

Nog steeds een heerlijke roadmovie....

Het verhaal is niet zo bijzonder, maar het gevoel dat je tijdens deze film krijgt des te meer.

Tom Cruise en Dustin Hoffman zetten hun rol prima neer en je voelt ook de chemie tussen deze twee acteurs.

Ook de locatie's tijdens hun reis zijn prima en dat aangevuld met een prima soundtrack.

Lange tijd een van de weinige bekende films over autisme. En dat heb ik, als asperger, geweten ook! In de eerste dagen dat ik met mijn eigen autisme naar buiten kwam, heb ik diverse malen moeten ontkrachten dat het beeld wat in deze film geschetst wordt van toepassing is op mij. De zogenaamde idiot savant is maar een heel klein percentage van mensen met een autistische stoornis. In die zin is het goed dat dezelfde regisseur ook een film gemaakt heeft over hoger-functionerend autisme met Mozart and the Whale.

Als film is Rain Man een typische Hollywood-productie waarin iemand met een druk bestaan opeens verantwoordelijk wordt over iemand met een handicap, en zo tot de conclusie komt dat er meer in het bestaan is dan alleen het jachtige leven, Tom Cruise en Dustin Hoffman zijn leuk op elkaar ingespeeld en vormen het hart van de film. Hun personages zijn wel vervelend karikaturaal als de egoistische yup en de geinstitutionaliseerde autist. En op zijn Hollywood's groeien de twee natuurlijk naar elkaar toe en zien ze nieuwe facetten van het leven. Rain Man is zo vaak nagedaan dat het origineel als voorspelbaar aan gaat voelen.

Schitterend werkje met Tom Cruise in zijn jonge jaren en Dustin Hoffman in een heel bekend voorkomend verhaal. We maken kennis met de macho Charlie Babbit die erachter komt dat ie een broer heeft , de Autistische Raymond "Rain Man" Babbit. En wat was dat toch ook een kei van een rol. Ik heb zelf ook lichte vorm van autisme en ook veel met dit soort mensen te maken gehad waar ik ook goed mee om kan gaan. Charlie kan dat in eerste instantie absoluut niet en vind Raymond maar een buitenaards wezen. En ja, dat heb je dan met standaard mensen die niks gewend zijn. Aan het term autisme word ook veel aandacht aan besteed en kan je ook wel zien hoe het in elkaar zit, hoe schrijnend en tandknarsend het ook mag lijken. Bij Raymond is het wel een van de zware vormen. Hij lijkt in de eerste instantie oliedom en aan de andere kant weer slimmer dan Einstein. En zo krijgen we ontroerende, pakkende momenten waar Charlie Raymond toch wel beter leerd kennen. De overbodigste dingen moeten gedaan worden om Raymond niet te laten flippen omdat het hem niet naar zijn zin is (bv op dat vliegveld, en met die tv-serie) Verder is Rain Man ook een heerlijke sfeervolle roadmovie en moest zelfs een beetje aan Wim Wenders denken. Je laat je gewoon heerlijk meeslepen in die sfeer en de relatie tussen Charlie en Raymond word steeds beter en nogmaals kom je erachter dat je wel een hoop aan Raymond heeft. Zo kan hij bv een hele jackpot zonder moeite winnen in een casino. Welke scenes me verder nog erg mooi waren was dat een dame toch nog een oogje had op Raymond. En dan is het einde ook nog hartverwarmend.

Maargoed. Rain Man is gewoon een heerlijke Road Movie en een mooie les over autisme en hoe het in elkaar steekt. Mooi, sfeervol en hartverwarmend met de passende muziek. Rain Man krijgt van mij de volle laag!

5,0*

Geweldige film, met een fantastische score van Hans Zimmer.

Heb zelf ook een vorm van autisme, maar niet te vergelijken met deze Raymond.

Beetje overtrokken, maar wel een briljante film.

Een keer dat ik me niet erger aan T. Cruise.

4.5 *

Film die het vooral moet hebben van de acteerprestaties van Hoffman en in minder mate Cruise. Zij zetten hun rollen prima neer. De interactie tussen beide hoofdpersonages is sterk. Het verhaal is echter niet zo interessant en in grote lijnen erg voorspelbaar. Nergens wordt het echt boeiend of verrassend. Omdat het verhaal nogal mager is, duurt te film ook te lang. De acteerprestaties houden de film echter nog net overeind.