Rain Man (1988)

Sluit me voor het grootste gedeelte aan bij de vorige post. Inderdaad om bovengenoemde redenen liep het eerste half uur wat stroef maar daarna ontpopte Rain Man zich als een hele aangename film.

Eigenlijk veel beter dan ik verwacht had. De film is nergens over de top zwaar drama, het behoud een soort luchtigheid die erg goed werkt. Waarschijnlijk hebben de mooie zonnige zomerse beelden daar ook wel flink deel aan en wie wil er nu in godsnaam vliegen als je zo'n mooie autorit kan maken, geef Raymond groot gelijk
De film is vaak ook erg grappig. Dit komt met name door de goede chemie tussen Hoffman en Cruise, en hoewel Hoffman hier de zwaardere rol heeft wordt hij daarin perfect aangevuld door Cruise. Dit is wat mij betreft toch echt wel een kwestie van prima teamwork.
Vond er een paar erg mooie ontroerende momenten in zitten, zoals wanneer Charley ontdekt wie de Rain Man eigenlijk was of wanneer Charley z'n broer leert dansen. Dit hadden erg melodramatische tranentrekkende scenes kunnen opleveren maar gelukkig behoudt de film op cruciale momenten zijn oprechtheid.

Maar echt drama? Weet niet hoor vind dat een wat zware term voor Rain Man (denk dat het daarom ook zo lang geduurt heeft voor ik hem eindelijk gezien heb), vond het meer een prettige feel-good film. De mooie beelden en goede acteerprestaties zorgen verder dat Rain Man zijn 4* wel verdient heeft.

Dit was nou typisch zo `n filmpje dat nooit saai wordt maar ook nergens de middelmaat ontstijgt voor mij. Dustin Hoffman zet wel een goede rol neer als autistische patiënt. Maar echte hectische scènes rondom zijn persoontje blijven helaas uit. Ik heb in een werkplaats voor gehandicapten stage gelopen en soms flipten ze echt behoorlijk uit de pan. Ook vond ik de conversaties die gevoerd werden af en toe behoorlijk simpel maar toch leuk dat er wel progressie in te bespeuren was.

Wel leuk ook dat Tom Cruise gebruik maakt van de gave van Dustin Hoffman.

Tel daarbij op het nummer: The Scatterings of Africa, een feest van herkenning voor mij! En de mooie, steeds terugkerende muziek als de broers in de auto zitten brengen het geheel tot een dikverdiende 3*

mooie aangrijpende film met hier en daar humor in verwerkt. En met een goede Cruise en een nog betere Hoffmann. Meer moet dat niet zijn. 4*

Gisteren opgenomen en vanochtend gekeken. Was wel een leuke film met een sterk acterende Hoffman die me toch wel aangreep.

Gewoon een leuke film om te kijken en zo een zware drama vind ik dit ook weer niet. Zit een beetje tussen drama en comedy in, zoals hier op MovieMeter ook wordt aangegeven.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Prima film met een uitblinkende Dustin Hofmann en een ietwat tegenvallende Cruise. Het verhaal is prima opgebouwd, waardoor de twee broers langzaam naar elkaar toe groeien. Ook de muziek was mooi, maar die is bij Zimmer natuurlijk altijd dik in orde. Toch miste ik iets, waardoor de film mij niet helemaal pakte. Desondanks een bovengemiddelde film, die het waard is gezien te worden!

3,5 *

Zeer vermakelijke film. Heb echt genoten. Emotioneel en humorvol. De muziek is perfect. En het verhaal is erg aangrijpend. En natuurlijk waar de film ook bekend om staat, het geweldige acteerwerk. Dustin Hoffman zet een geweldige rol neer en verdiend die Oscar ook zeker. Maar ook Cruise speelt gewoon erg goed, maar verwaterd een beetje naast Hoffman. Zeker de scene's dat Hoffman flipte waren echt geweldig. Zeker één van de beste acteurs die er is.

4.5*

Mooie film.

Sterk acterende Dustin Hofmann en een ook erg sterke Tom Cruise. Al het lof gaat over het algemeen naar de eerste, maar de tweede zet hier ook een uitzonderlijk sterke prestatie neer. Extreme personages overtuigend spelen is over het algemeen makkelijker dan standaard personages. Tom Cruise acteer erg sterk en komt lichtelijk onsympathiek over door de manier waarop hij met zijn broer omgaat en vanwege de manier waarop hij alleen maar op geld belust is. Gaandeweg in de film merk je dat het steeds beter gaat klikken in de film tussen de twee wat uitmondt in de paar laatste erg mooie en emotionele scènes.

Film is overigens een naar mijn mening perfect gedoseerde mix van humor en emotie.

Erg leuke en vermakelijk film.

Pover dramatje.

Cruise speelt eigenlijk geweldig slecht en veel beter doet Hoffman het ook niet. Beiden raken nooit verder dan enkele ticjes. Als duo stellen ze ook al helemaal niks voor.

Wat rest is een oeverloos lange reis van herhalingen die toewerkt naar een erg voorspelbaar einde. Klassieke cinema op z'n klassiekst, zonder enige vorm van identiteit. Buiten de lijntjes kleuren zit er al helemaal niet bij aangezien de film geen enkel lijntje tegenkomt.

Tel daarbij op de vreselijke soundtrack, tot pamfluiten toe op het einde (hoezo goedkoop sentimenteel?) en je hebt eigenlijk een draak van een film.

Het is enkel de aandoening van Hoffman die de film noch enigszins interessant maakt en tot een aantal aardige dialogen leidt. Maar zelfs daarvoor kan je veel beter een film als Ben X gaan kijken.

Erg pover TVsentiment, heeft ook meer weg van schoolTV dan van een serieus drama. En daarbij moet het ook weer nodeloos gerekt worden uiteraard.

1.5*

Recensie: Rain Man.

Wat kan ik nou over deze film zeggen?

Niet veel eigenlijk, alleen dat deze film bij mij in het geheugen zit door die prachtige rol van Dustin Hoffman. Hij speelt de sterren van de hemel. Ik snap niet hoe hij Raymond kan spelen. Het verhaal zit goed in elkaar en Tom Cruise speelt een goeie bijrol als zijn broer. Verder een klassieker in de filmgeschiedenis, weliswaar wel een oudje maar hij staat gewoon bij mij in de top 10. Werden dit soort films maar vaker gemaakt dan stond ik vaker bij de bioscoop. De films van tegenwoordig zijn ook geweldig maar ze missen gewoon soms een goede verhaallijn. Dat kan je van Rain Man niet zeggen.

Mijn complimenten voor Levinson, hij heeft deze film tot een pareltje gemaakt die lekker op een verdiende plek staat in mijn top 10.

Volgens mij zet Dustin Hoffman hier één van de beste filmrollen in de filmgeschiedenis weer! Wat een acteerprestatie! Maar ook Cruise doet het uitstekend. En wat een mooi verhaal in deze film.
Ook de prachtige filmmuziek van Hans Zimmer, who else?, slaagt weer met vlag en wimpel

Toch is het niet alleen maar rozengeur en manenschijn bij deze film. De eerste is de speelduur. De film had van mij minstens een kwartier korter gemogen. En de grootste afknapper van de film is de scene waarin Susanna Rain Man kust in lift . Totaal overbodige en misplaatste scene naar mijn mening. Dit weerhoudt de film van de 4 sterren. Zonde..!

3,5*

Ik ben stiekem wel een sucker voor dit soort films. Dustin Hofmann op de method-acting tour is indrukwekkend!

Deze film heeft zo'n indruk op me gemaakt. Het acteerwerk van Dustin Hofman is zo meesterlijk daar kan ik gewoon met mijn pet niet bij. Zelfs op de kleinste puntjes zet hij een autist zo goed neer.

Wat mij het meeste heeft geraakt in deze film is de band tussen de twee broers. Mensen kunnen zo bezig zijn met hun eigen leven dat ze de mensen die hun dierbaar zijn, maar die niet zo goed mee kunnen komen, helemaal kunnen vergeten.

Heel mooi om te zien hoe Charlie zijn broer eindelijk leert kennen voor wie hij echt is. En schitterend om te zien hoe de band tussen de twee maar groeit en groeit. Ja, ik vond het een hele ontroerende film.

Schitterend drama dat ongezien sentiment combineert met een luchtige toets.

Cruise en Hoffman spelen uitstekend en staan op een torenhoog niveau te acteren. Samen zweven ze op ongekende hoogte boven de rest van de cast uit. Ze zien er ook echt als broers uit. Ongeveer hetzelfde postuur, allebei vrij grote neuzen,.. Het duo vormt duidelijk de steunpilaar en tilt de film zoveel hoger dan verwacht.

Het verhaal slaat de juiste richtingen uit en weet altijd te boeien, ook al neemt het relatief veel tijd om verteld te worden. Een goed verfilmde ‘road trip’ die langzaam maar zeker evolueert in een soort vriendschap. Qua voorspelbaarheid kan je wel wat punten aftrekken, maar dat zie ik met plezier door de vingers. Scènes zoals die in de lift, de goktafel en zoveel meer zijn fenomenaal en bulken van de sfeer. Dit gekoppeld aan een leuke ‘Eighties’ soundtrack die deels bestaat uit een schitterend Zimmer-deuntje zorgt voor de finishing touch.

‘Rain Man’ is altijd een film geweest die ik graag heb gezien, en dat wordt bij elke herziening alleen maar opnieuw bevestigd.

4,00

Ik had al een aantal documentaires en reportages gezien over mensen met het savantsyndroom (al dan niet gecombineerd met autisme) en deze film stond echt al superlang op mijn verlanglijstje. De savantvaardigheden maken me keer op keer jaloers, de autistische karaktertrekken zijn daarentegen onthutsend.

Hoffman speelt zijn - voor een steengoede acteur een dankbare (denk ik toch) doch moeilijke - rol subliem en ook Tom Cruise speelt zijn rol erg goed.

Waarom toch geen superquotering: omdat ondanks de goede acteerprestaties het verloop van de film - en dan vooral van de emotionele verandering van Tom Cruise - erg voorspelbaar en typisch Hollywood is. Dus ondanks de juiste dosis humor en drama zonder over the top te gaan toch 'maar' 4 sterren.

Op zich wel een vermakelijk filmpje, maar het is nogal een melige bedoening, hoe deze twee broers (natuurlijk) naar elkaar toegroeien. Dat de film er verder nogal saai-op-z'n-jaren-'80 uitziet soundtrack-op-z'n-jaren-'80 ook te verschrikkelijk voor woorden is, helpt ook niet mee. Verder is het overigens wel allemaal erg vakkundig in elkaar gezet, iets té vakkundig, eigenlijk: vooral het script is zó uit de Hollywoodfabriek te komen. Dustin Hoffman acteert ook best goed, al kan ik me niet echt aan de indruk onttrekken dat zijn personge eigenlijk gewoon ontzettend karikaturaal is. Tom Cruise doet het ook prima - alleen, waarom heeft 'ie z'n broek zo hoog opgetrokken?!

2,5*

Geweldige roadmovie waarin twee broers, waarvan één een autist, elkaar opnieuw leren kennen. Grappig en ontroerend tegelijk. De film heeft een aangenaam tempo en verveelt geen moment. Mooie muziek van Hans Zimmer. Tom Cruise is uitstekend maar het is toch Dustin Hoffman die de show steelt in een onvergetelijk personage. Deze film kan inmiddels met recht een klassieker genoemd worden.

Combinatiefilm.

Deze bekende klassieker verdient het nog steeds om gezien te worden. Dat zit hem niet zozeer in het simpele en mierzoete verhaaltje of de zogenaamde karakterontwikkeling bij Cruise's personage. Het zijn toch de acteerprestaties en chemie in combinatie met de puike sfeer en soundtrack die dit werkje naar iets hogers tillen.

Zeer goed.

Aardige roadtrip film met Tom Cruise en Dustin Hoffman die als 2 broers een mooie band opbouwen. Ik ben niet altijd een liefhebber van Cruise, maar hij doet het goed. De beste rol is voor Hoffman als autistisch persoon. De film volgt wel een bekend pad; natuurlijk groeien de 2 naar elkaar toe en tussendoor krijg je wat momenten die daarvoor zorgden. Cruise zijn personage ontdooit steeds meer tijdens de film en dat is toch wel mooi om te zien. Gelukkig wordt het allemaal redelijk luchtig gebracht en wordt dit geen zwaar op de maag liggend drama. Buiten de persoonlijke ontwikkeling vind ik de film weinig bijzonders brengen. Vermakelijk om een keer te zien, meer niet.

3*

Aardige roadmovie, maar ik had wat meer inhoud verwacht.

Het verhaal is net iets te eenvoudig. Zeker om een dikke 2 uur op te vullen. Je hebt de 'persoonlijke ontwikkeling' van Cruise's karakter en de band tussen de broers, maar da's dan ook alles en van bij het begin al geweten.

De acteerprestaties waren nergens briljant. Tom Cruise begint wat te nerveus, en ook Dustin Hoffman moet wat in z'n rolletje komen. De eerste 45 min was er ook geen chemie tussen de personages (al is dat ook wel een beetje de bedoeling, maar daardoor komt het wat afstandelijk over.)

Overigens heb ik overlaatst What Eating Gilbert Grape gezien en daarin vond ik Leonardo diCaprio pakken beter een mentaal andere neerzetten dan Dustin Hoffman hier doet, al is hij wel op niveau (maar ik had tevergeefs een overweldigende prestatie verwacht).

Redelijk sfeertje, 'n beetje een loom tempo en net iets te lang. De soundtrack mocht wel gehoord worden.

3,5

Lange tijd een van de weinige bekende films over autisme. En dat heb ik, als asperger, geweten ook! In de eerste dagen dat ik met mijn eigen autisme naar buiten kwam, heb ik diverse malen moeten ontkrachten dat het beeld wat in deze film geschetst wordt van toepassing is op mij. De zogenaamde idiot savant is maar een heel klein percentage van mensen met een autistische stoornis. In die zin is het goed dat dezelfde regisseur ook een film gemaakt heeft over hoger-functionerend autisme met Mozart and the Whale.

Als film is Rain Man een typische Hollywood-productie waarin iemand met een druk bestaan opeens verantwoordelijk wordt over iemand met een handicap, en zo tot de conclusie komt dat er meer in het bestaan is dan alleen het jachtige leven, Tom Cruise en Dustin Hoffman zijn leuk op elkaar ingespeeld en vormen het hart van de film. Hun personages zijn wel vervelend karikaturaal als de egoistische yup en de geinstitutionaliseerde autist. En op zijn Hollywood's groeien de twee natuurlijk naar elkaar toe en zien ze nieuwe facetten van het leven. Rain Man is zo vaak nagedaan dat het origineel als voorspelbaar aan gaat voelen.

Schitterend werkje met Tom Cruise in zijn jonge jaren en Dustin Hoffman in een heel bekend voorkomend verhaal. We maken kennis met de macho Charlie Babbit die erachter komt dat ie een broer heeft , de Autistische Raymond "Rain Man" Babbit. En wat was dat toch ook een kei van een rol. Ik heb zelf ook lichte vorm van autisme en ook veel met dit soort mensen te maken gehad waar ik ook goed mee om kan gaan. Charlie kan dat in eerste instantie absoluut niet en vind Raymond maar een buitenaards wezen. En ja, dat heb je dan met standaard mensen die niks gewend zijn. Aan het term autisme word ook veel aandacht aan besteed en kan je ook wel zien hoe het in elkaar zit, hoe schrijnend en tandknarsend het ook mag lijken. Bij Raymond is het wel een van de zware vormen. Hij lijkt in de eerste instantie oliedom en aan de andere kant weer slimmer dan Einstein. En zo krijgen we ontroerende, pakkende momenten waar Charlie Raymond toch wel beter leerd kennen. De overbodigste dingen moeten gedaan worden om Raymond niet te laten flippen omdat het hem niet naar zijn zin is (bv op dat vliegveld, en met die tv-serie) Verder is Rain Man ook een heerlijke sfeervolle roadmovie en moest zelfs een beetje aan Wim Wenders denken. Je laat je gewoon heerlijk meeslepen in die sfeer en de relatie tussen Charlie en Raymond word steeds beter en nogmaals kom je erachter dat je wel een hoop aan Raymond heeft. Zo kan hij bv een hele jackpot zonder moeite winnen in een casino. Welke scenes me verder nog erg mooi waren was dat een dame toch nog een oogje had op Raymond. En dan is het einde ook nog hartverwarmend.

Maargoed. Rain Man is gewoon een heerlijke Road Movie en een mooie les over autisme en hoe het in elkaar steekt. Mooi, sfeervol en hartverwarmend met de passende muziek. Rain Man krijgt van mij de volle laag!

5,0*

Film die het vooral moet hebben van de acteerprestaties van Hoffman en in minder mate Cruise. Zij zetten hun rollen prima neer. De interactie tussen beide hoofdpersonages is sterk. Het verhaal is echter niet zo interessant en in grote lijnen erg voorspelbaar. Nergens wordt het echt boeiend of verrassend. Omdat het verhaal nogal mager is, duurt te film ook te lang. De acteerprestaties houden de film echter nog net overeind.

Na zoveel jaren nog eens herbekeken en de film is nog niets van z'n glans verloren. Vooral de rol die Dustin Hoffman speelt is zéér overtuigend gedaan.

Het is allemaal heel realistisch zonder dat het melig wordt, met zelfs af en toe een grappig moment. De muziek vond 'k trouwens ook heel goed.

Een aanrader

Rain Man, een film die ondertussen toch al wat gedateerd is. Je merkt ook het gebrekkig talent van Mr. Tom Cruisecontrol. Hoffman doet het wel goed, al krijg je toch een vertekend beeld van autisme. Het is een mooi voorbeeld van één bepaalde patient (waar gebeurd verhaal) maar het is meteen een combinatie van extreem autisme en een geniale geest. Maar kom, het is cinema en voordien wisten weinig mensen nog wat autisme inhield. Nu nog trouwens... Cruise speelt een weinig sympathiek en eogistische man. Jammer, want zo valt zijn frustratie vanwege de drangmatige gewoonten van Hoffman in het niet. Cruise is gewoon van begin tot einde gefrustreerd. Om z'n werk, z'n vriendin, geld, z'n vader, z'n auto, ... De film is wel genieten, maar is toch niet het meesterwerk dat ik nog in gedachten had.

Wellicht wat goedkoop en af en toe iets sentimenteel, maar als komedie toch behoorlijk geslaagd. Het mag dan wel een herhaling van zetten zijn, maar het blijft toch interessant genoeg. Filmisch verder niet zo interessant, maar zo'n roadmovie gaat er altijd wel in.

Hartverwarmende stem over autisme. Beiden hoofdacteurs spelen goed tot geweldig. Het gaat eigenlijk over om elkaar te begrijpen terwijl je in het begin niet zo veel met de ander heb. Heel mooi hoe ze naar elkaar toegroeien, je krijgt voor beiden steeds meer sympathie. Mooi einde en de soundtrack die positief opvalt maken deze film tot een prachtige film.

Heerlijke 80's film met geniale rollen van Tom Cruise en Hoffman. Ik ga deze binnenkort gewoon meteen nog een keer kijken want ik heb hem op m'n MacBookje in de auto gezien en volgens mij is hij nog meer waar dan het cijfer dat ik hem nu geef. Het is precies wat je er van kan verwachten. Prachtig drama met mooie, emotionele momenten.

Dustin Hoffman speelt zeker een goede rol, maar daar is dan ook eigenlijk alles wel mee gezegd. De film is redelijk knullig, lang uitgesponnen, en het magere plot rammelt hier en daar.

Het is best wel vermakelijk hoor, maar een Oscar verdient dit natuurlijk niet. Wellicht omdat dit een van de eerste films was met iemand met een aandoening in de hoofdrol?

Tom Cruise speelt een vreselijke rol, hoewel dat ook wel de bedoeling is, en die vriendin van 'm is er ook slechts bij als eyecandy. Wat was trouwens in godsnaam the deal met die scene in de lift? Echt heel erg raar. Zo waren er wel meer scenes misplaatst of gewoon doorzichtige 'buddy'momenten, zoals met dat samen dansen.

Over het geheel genomen geen echte hoogvlieger dus, maar door Hoffman wel amusant.

3*

"Uh oh"

Barry Levinson's Rain Man met in de hoofdrol Dustin Hoffman en Tom Cruise. Deels gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Kim Peek. Een zeer sterke Drama-film. Ook een beetje een halve roadmovie want ze rijden erg veel, omdat Raymond niet durft te vliegen. Ik heb zelf een zeer lichte vorm van autisme (lichte vorm van het Asperger-syndroom) maar toch vond ik veel dingen best bekend voorkomen allemaal.

Dustin Hoffman, een van mijn persoonlijk favoriete acteurs, doet het hier heel erg goed als de klassiek autist Raymond. Een van zijn allerbeste rollen, vooral omdat het heel knap is om het gedrag zo correct na te bootsen. Tom Cruise en Valeria Golino waren ook niet slecht en leverde goed acteerwerk. Ik vond vooral in de dramatische scenes Tom best goed.

Rain Man vertelt het verhaal over de yuppie Charlie Babbitt. Als zijn vader overlijd erft hij enkel een rozentuin en een oldtimer. Hij komt erachter dat al het geld naar zijn autistische broer Raymond gaat van wie hij nog nooit gehoord heeft. Boos omdat niemand hem vertelt heeft dat hij een broer heeft en vast besloten om de helft van het geld te krijgen ontvoerd hij Raymond en gaat met hem op weg naar Los Angeles. Raymond wil echter niet met het vliegtuig dus zijn ze gedwongen om met de auto het hele eind af te leggen. Tijdens de reis raakt Charlie steeds meer aan Raymond gehecht. Een zeer sterk verhaal dat staat als een huis. Schrijver Barry Morrow heeft de Oscar die hij won voor het verhaal van Rain Man cadeau gegeven aan Kim Peek.

Hoe het Charlie op een gegeven moment helemaal niet meer draait om het geld maar dat hij gehecht is geraakt aan Raymond vond ik een erg mooie wending. Raymond is zo geniaal, hoe hij soms uit de hoek komt. Het einde vond ik erg mooi. Blijkbaar hadden de schrijvers in gedachte dat Raymond bij Charlie zou blijven maar Hoffman wou perse dat deze terug ging naar de kliniek omdat dat realistischer was.

De soundtrack van Hans Zimmer (zijn eerste Hollywood werk) is geweldig. Heerlijk die 80s synthesizers. Vooral de main theme en de muziek als ze in Las Vegas zijn vond ik heel goed. De muziek weet perfect met de film te matchen, terwijl het redelijk exotisch klinkt.

De film is erg mooi opgenomen. Prachtige beelden. Levinson heeft een erg mooie stijl vind ik.

Een ijzersterke drama-film. Een aanrader.
-Acteerwerk 9/10
-Muziek 10/10
-Cinematografie 10/10
-Verhaal 8/10
-Algemeen 9,8/10