L'Orribile Segreto del Dr. Hichcock (1962)

Zeer geslaagde Italiaanse horror waarbij het duidelijk is dat Riccardo Freda's samenwerking met Mario Bava sporen heeft achtergelaten. De contrast- en kleurrijke lichtcomposities en keus voor gotische locatie's met klassieke en bijzondere architectuur lijken zo uit een film van Mario Bava te zijn gestapt. Het verhaal is behoorlijk vermakelijk en er is sprake van een lekkere spanningsopbouw waarbij de geweldige violen-soundtrack erg goed helpt.

Wat me ook erg opviel was hoezeer Dario Argento geinspireerd moet zijn door deze film bij het maken van Suspiria en Inferno. Verhaaltechnisch zijn er vele overeenkomsten en enkele lijken bijna identiek terug te keren. Ook de brand op het einde moet hij een lekkere spize hebben gevonden voor zijn eigen licht en gothiek spectakels.

L'Orribile Segreto del Dr. Hichcock is een mysterieuze horrorfilm die dankzij de Bava-achtige elementen een erg goede indruk achterlaat.

Hoe ben je aan deze film gekomen Drs. DAJA? Naar mijn weten is namelijk alleen de Italiaanse dvd van Medusa dik in orde maar heeft die helaas geen Engelstalige opties.

Ik heb de DVD-R van Sinister Cinema.

TERROR OF DR. HICHCOCK* - store.sinistercinema.com

Kwaliteit is alleszins niet groots, maar de film is natuurlijk wel heel boeiend.

Bedankt voor de tip!

Nu is hij uit in Frankrijk. Italiaans met Franse ondertitels. Print is wel beduidend beter.

L'Effroyable secret du docteur Hichcock: Barbara Steele, Riccardo Freda

Kleurrijke, vlekkeloze kopie, anamorphic widescreen. Jammer dat de Italiaanse generiek vervangen werd door een Franse die alleen uit witte letters op een zwarte achtergrond bestaat.

snel uitverkocht

Mooi én spannend.

Mooie en spannende film, zag duidelijke invloeden van Hitchcock, o.a. Suspicion (glas melk) en Psycho. Interessant om te zien dat necrofilie niet geschuwd werd in een film uit 1963.

Een sfeervolle gotische horrorfilm met een soundtrack waar de nekharen van overeind gaan staan.
Prima geacteerd door Barbara Steele en Robert Flemyng komt hier en daar oprecht gestoord over.
Het necrofilie stuk maakt het alleen nog maar zieker en is best gewaagd voor een film uit deze periode.
Het kleur gebruik doet ook denken aan Bava en Argento. Het zou mij dan ook niets verbazen als Argento ook deze film zag als inspiratiebron voor zijn eigen werk.
Zonde dat deze zo in de vergetelheid is geraakt, want de prent kan zich zeker meten met bijvoorbeeld iets als Bava's 'La Frusta e il Corpo'.
Een aanrader voor de Italo liefhebbers.

Tja visueel is het wel dik in orde, de Victoriaanse gothic setting worden hier ten volle benut. Als Barbara Steele in en rond het landhuis waart levert dit toch een aantal zeer atmosferische beelden op. Spannend vond ik het nergens worden ik ben al te veel gewoon. De soundtrack was goed maar bij momenten werd het zo dik aangezet dat ik zoiets van jaja nu weten het wel dat het spannend moet overkomen. Andere leuke elementen die altijd wel interessant zijn: de zwarte kat, de devote creepy huishoudster die een goede band had met de vorige meesteres, het schilderij van de overleden meesteres. De film deed me erg aan Rebecca denken van Hitchcock alsook aan Premature Burial. Ook vergelijkingen met andere Hitchcock en Bava films kunnen worden gemaakt.

Steele is de enige die eigenlijk op niveau acteert, Robert Flemyng die Hichcock (en dus niet HiTchcock) speelt zet vooral grote ogen op maar acteren buh niet echt overtuigend.

Grootste pijnpunt net zoals bij Bava's The Whip and the Body is dat het een slap verhaaltje is en het niet kan boeien voor een speelduur van meer dan een uur voor mij. Ook het zogenaamde necrofilie thema kwam niet echt geweldig uit de verf.

Ik denk wel dat deze je zal liggen baspls.

Mario Bava begon zijn regisseurs-carrière als assistent van Riccardo Freda. Waar Bava zijn oude leermeester later ruim zou overtreffen met zijn gestileerde Giallo en Gothische horror, moeten we na het zien van deze film van Freda toch concluderen dat Bava zijn bijzondere belichtingsmethode deels van Freda heeft. Voorheen maakte Bava namelijk films in zwart-wit. Barbara Steele zal Freda dan wel weer van Bava hebben.

De gerenommeerde Dokter Hichcock vermoord per ongeluk zijn vrouw met een overdosis chloroform. Hij verlaat zijn villa en gaat opzoek naar een nieuwe vrouw. Jaren later komt hij samen met zijn bruid weer terug naar zijn huis. Hier wordt zijn nieuwe vrouw echter geplaagd door het spook van zijn eerste vrouw.

In een opzicht hebben de Italianen toch echt een voordeel op Amerikanen zoals Roger Corman. Corman moest voor zijn goedkope films alle decors opbouwen van dunne houten platen, papier maché en wat dan ook. Freda en Bava konden simpelweg een compleet ingericht gebouw uit de gewenste tijdperiode afhuren. De artistieke gekleurde belichting en de verzorgde locaties geven een goed verzorgde indruk. Alleen werken dubbings en het verhaal dan nog tegen.

Het is een vrij Edgar Allan Poe-achtig verhaal, maar veel heeft het niet echt om het lijf. Daarnaast zien we ook maar weinig schokkende dingen. Dr. Hichcock is zeker onethisch, maar geen echte horror-dokter die van hakken en zagen houd. Wel wordt er gehint op Necrofilie, maar echt zien doen we niets.

Aardig sfeerwerkje van de Italianen.

Wordt deze maand door Vinegar Syndrome uitgebracht op 4k UHD

De blu ray rekease van Radience was de aanleiding tot kennismaking met deze film. Op zich is die goed bevallen. Het is een sfeervolle gothic horror met een morbide uitgangspunt. De blu ray ziet er ook prima uit, al geloof ik graag dat die op 4k nog beter tot zijn recht komt met meer detail, waardoor het decor nog beter tot uiting komt en ook meer kleurdiepte zou fijn zijn.

Uiteindelijk kom ik toch niet hoger dan een 3,5, want de pacing is toch vaak een probleem bij dit soort films en ook het eind wordt nogal afgeraffeld. Daarbij had ik ook liever de uitkomst anders gezien.