L'Orribile Segreto del Dr. Hichcock (1962)

Zeer geslaagde Italiaanse horror waarbij het duidelijk is dat Riccardo Freda's samenwerking met Mario Bava sporen heeft achtergelaten. De contrast- en kleurrijke lichtcomposities en keus voor gotische locatie's met klassieke en bijzondere architectuur lijken zo uit een film van Mario Bava te zijn gestapt. Het verhaal is behoorlijk vermakelijk en er is sprake van een lekkere spanningsopbouw waarbij de geweldige violen-soundtrack erg goed helpt.

Wat me ook erg opviel was hoezeer Dario Argento geinspireerd moet zijn door deze film bij het maken van Suspiria en Inferno. Verhaaltechnisch zijn er vele overeenkomsten en enkele lijken bijna identiek terug te keren. Ook de brand op het einde moet hij een lekkere spize hebben gevonden voor zijn eigen licht en gothiek spectakels.

L'Orribile Segreto del Dr. Hichcock is een mysterieuze horrorfilm die dankzij de Bava-achtige elementen een erg goede indruk achterlaat.

Een sfeervolle gotische horrorfilm met een soundtrack waar de nekharen van overeind gaan staan.
Prima geacteerd door Barbara Steele en Robert Flemyng komt hier en daar oprecht gestoord over.
Het necrofilie stuk maakt het alleen nog maar zieker en is best gewaagd voor een film uit deze periode.
Het kleur gebruik doet ook denken aan Bava en Argento. Het zou mij dan ook niets verbazen als Argento ook deze film zag als inspiratiebron voor zijn eigen werk.
Zonde dat deze zo in de vergetelheid is geraakt, want de prent kan zich zeker meten met bijvoorbeeld iets als Bava's 'La Frusta e il Corpo'.
Een aanrader voor de Italo liefhebbers.

Mario Bava begon zijn regisseurs-carrière als assistent van Riccardo Freda. Waar Bava zijn oude leermeester later ruim zou overtreffen met zijn gestileerde Giallo en Gothische horror, moeten we na het zien van deze film van Freda toch concluderen dat Bava zijn bijzondere belichtingsmethode deels van Freda heeft. Voorheen maakte Bava namelijk films in zwart-wit. Barbara Steele zal Freda dan wel weer van Bava hebben.

De gerenommeerde Dokter Hichcock vermoord per ongeluk zijn vrouw met een overdosis chloroform. Hij verlaat zijn villa en gaat opzoek naar een nieuwe vrouw. Jaren later komt hij samen met zijn bruid weer terug naar zijn huis. Hier wordt zijn nieuwe vrouw echter geplaagd door het spook van zijn eerste vrouw.

In een opzicht hebben de Italianen toch echt een voordeel op Amerikanen zoals Roger Corman. Corman moest voor zijn goedkope films alle decors opbouwen van dunne houten platen, papier maché en wat dan ook. Freda en Bava konden simpelweg een compleet ingericht gebouw uit de gewenste tijdperiode afhuren. De artistieke gekleurde belichting en de verzorgde locaties geven een goed verzorgde indruk. Alleen werken dubbings en het verhaal dan nog tegen.

Het is een vrij Edgar Allan Poe-achtig verhaal, maar veel heeft het niet echt om het lijf. Daarnaast zien we ook maar weinig schokkende dingen. Dr. Hichcock is zeker onethisch, maar geen echte horror-dokter die van hakken en zagen houd. Wel wordt er gehint op Necrofilie, maar echt zien doen we niets.

Aardig sfeerwerkje van de Italianen.