I Am Legend (2007)

Hoe komt het dat zo gesofisticeerde aliens in War of the World het onderspit delven door bacterieën ? Die hadden toch wel een antibioticaatje kunnen ontwikkelen ? Wie voedert de wormen in Dune ? In de Star Wars ruimteschepen heb ik nog nooit een aanwijzing naar het toilet gezien. Moeten die nooit kakken ? .....

Zo kan je over elke film je vragen stellen over het hoe en het waarom. T'is tenslotte SF en geen realistische op waargebeurde feiten gebaseerd verhaal.

Ik vond I am Legend persoonlijk een goede film, waar ik uiteindelijk geen kloppende hoofdpijn van heb gekregen en mijn ogen niet dichtvielen van verveling. Will S. speelt een overtuigende rol als overlever, researcher naar het tegenmiddel en getormenteerde echtgenoot die door de tegenspoed zijn gezin verloor.

3*

I Am Legend

Alweer een film met een zombie/virus concept. Wat doe ik mijzelf aan? Ik kom zeer ongeloofwaardig en zelfs hypocriet over dat ik bij de ene film het hele concept loop af te kraken en eenzelfde film daarna weer opzet. Het ging eigenlijk een beetje per ongeluk. Hij lag bovenop de stapel dus ik had er niet bij nagedacht. Toch maar gekeken dan!

Qua verhaal is I Am Legend zeer zwak. Zoals ik al vaker bij dit soort films zeg: we hebben het wel gezien. Dan zou hij het van de uitwerking moeten hebben, die meestal tegenvalt. Hier was ik echter zeer positief verrast. Het ging niet om overleven hier, het ging over genezen! Eens wat anders dan hersenloos geknal op vampiers of zombie's. Heerlijk verfrissend een keertje! Nou is het wel zo dat de uitwerking beter is, maar nog beter kan. Op sommige momenten is de film een beetje saai en het einde is zwakjes. Weer iets te cliché. Toch is deze film een goede afwisseling op en uitgemolken afgezaagde slappe zombie/virus concept.

Will Smith is niet de man voor deze rol. Hij is een goede acteur, daar ligt het echt niet aan. Maar ik vond hem niet in dit jasje passen. Als overlever vind ik hem prima, maar als dokter zie ik hem niet helemaal. Desondanks speelt hij naar behoren en is het plezant om naar te kijken. Pas als hij andere mensen ontmoet kan je goed zien wat de eenzaamheid met hem heeft gedaan. Iets wat ik aan het begin nogal mistte.
Alice Braga en Charlie Tahan vallen in deze film te verwaarlozen. Ze komen maar 20 (±) minuten voor en weten niet heel memorabel te presteren. Daar hebben ze ook niet heel veel ruimte voor eerlijk gezegd.

Qua visuele weergave is I Am Legend zoals hij zou moeten zijn. Ik kreeg nogal het 24 Days Later gevoel met de shots van de uitgestorven stad. Bob Marley is een goede aanwinst en een ontspannen afwisseling in de eenzaamheid van de film. Dit komt echter denk ik meer omdat ik een verwoed fan van hem ben. Redemption Song aan het einde bij de aftiteling was nog even genieten, maar daar kan ik de film geen credits op laten scoren.

Al met al gewoon vermakelijk. De film scoort bij mij op het feit dan het anders is dan de andere zombie/virus films. Plezant om naar te kijken.

3*

Morning, Hank.

I'm halfway through the "G's".

Iedereen heeft wel zo'n film die je verdedigt tegen zowat elk argument, een film waar je 100% achter staat ondanks de gemengde reacties en meerdere foutjes hier en daar.

Die van mij heet I Am Legend.

In deze film lijkt het eindelijk zover te zijn dat we een geneesmiddel voor kanker hebben gevonden, dit blijkt later zich verder te ontwikkelen tot een virus die ruim 5 miljard mensen uit heeft geroeid.

Robert Neville word gespeeld door Will Smith en is zover hij weet de enige overlevende die immuun is voor het virus.

De overige bevolking hebben de vorm van bloeddorstige mutanten aangenomen en leven in de donkerste uren van New York City waar ook Neville bezig is met zijn studie over het virus en het geneesmiddel.

Uiteindelijk blijkt hij niet zo alleen te zijn als dat hij denkt.

In grote lijnen is dit verhaal al eerder gedaan, maar deze versie heeft toch een hele unieke touch die het een boeiende en vermakende film maakt.

De film weet een zeer realistisch beeld van een verlaten stad te schetsen, helaas halen de animaties je af en toe een beetje uit het moment.

Het beste aan deze film is het absolute feit dat er een paar geweldige scene's in zitten.

Ik heb hem al vier keer gezien en hij blijft vermaken dus ook dat zit erg goed.

Will Smith speelt weer erg sterk en had naar mijn mening op ten minst genomineerd mogen worden voor een Oscar in 2007 voor deze spannende sci-fi thriller!

Personal favorite!

I Am Legend is een mooie film in de eerste helft. De tweede helft is wat minder.

Het concept van het verhaal spreekt mij aan. Een man die dagenlang alleen in New York city woont, met als enigste gezelschap zijn hond. Het heeft wel iets engs om New York zo verlaten en begroeid te zien. New York ziet er mooi uit in deze film. Erg interessant is het om te zien hoe die man het in zijn eentje uithoud in New York. Je ziet wat die man doet in zijn eentje in de grote stad. Deze film heeft in de eerste helft een goede alleen op de wereld sfeer.

Die hond is dus het enigste gezelschap van de man. Als die hond er aan gaat door het virus is dat een droevig moment. Voor de man want hij is zijn enige gezelschap kwijt. Maar ook voor de kijker is dit een droevig moment. Je leeft helemaal met die man mee.


De zombies zijn een leuke toevoeging voor de film. Het zorgt voor de nodige spanning. Maar ik moet zeggen dat ik de zombies er niet echt mooi uit vond zien. Ze lijken wel uit een computer spel te komen. Jammer. De muziek die we bij deze film voorgeschoteld krijgen is redelijk goed. Alleen vond ik de muziek tijdens de actie scènes soms iets te bombastisch . Maar over het algemeen ben ik wel te spreken over de muziek bij deze film.

Dan het acteerwerk. Will Smith als de man die alleen in New York woont acteert erg goed. Hij moet de film grotendeels dragen en dat doet hij goed. De vrouw en het kind die in de tweede helft komen opdraven vond ik een stuk minder acteren. Ze waren maar een beetje op de automatische piloot hun teksten op te dreunen. Gelukkig dus dat de hoofdpersoon wel goed acteert.


Het tweede deel van de film is een stuk minder. Het eerste deel had een goede sombere sfeer. En nu de hoofdpersoon toch niet alleen blijkt te zijn word die sfeer verbroken en dit vind ik jammer. Je dacht eerst dat je naar een film zat te kijken over een man die alleen op de wereld leeft. Maar is hij toch niet alleen . Sfeer weg. Erg Jammer . Over het einde van de film ben ik helemaal niet te spreken. Als de film nog een beetje sfeer had word die dan aan het einde helemaal teniet gedaan. Het moest toch allemaal weer goed komen. Het tweede deel is eigenlijk vrij zwak vergeleken met het meesterlijke eerste deel. De alleen op de wereld sfeer is weg. Maar toch moet ik wel zeggen dat het tweede deel nog eventjes behoorlijk spannend word met die aanval van de zombies.

I Am Legend is een film die veel beter had kunnen zijn. Het eerste deel was fantastisch. Maar de sombere sfeer die de eerste helft zo goed maakt, word in de tweede helft kapot gemaakt. Wat overblijft is nog een spannende scene met de zombies die aanvallen en een vreselijk eind goed al goed einde wat niet goed bij de film past. Toch is deze film wel het kijken waard, vooral dus voor het goede eerste deel.

3,5 ster voor deze film.

Goede film met een sterk spelende Will Smith. En maar goed ook, want hij draagt de film toch wel. De eerste helft was heel sterk met die beelden van de verlaten stad, Smith samen met zijn hond als enige inwoner door de verlaten stad en de eerste confrontatie met de vampieren. De dood van de hond vond ik ook emotioneel in beeld gebracht. De flashbacks werkten goed en de film werkt al snel toe naar een einde, dat helaas een beetje te kampen heeft met mindere CGI en ook wat minder spanning als in het begin. Maar slecht werd het nergens en uiteindelijk is dit gewoon een heel vermakelijke film met een prima sfeer.

Wat een bagger en hersenloze troep, we zijn halverwege de film opgestapt herinner ik me

Dat Smith zich leende voor deze shit, ongelofelijk. Achteraf hoorde ik hoe het einde in elkaar stak.

Gelukkig niet gezien, a waste of time

Degelijk.

Wat begint als een best sfeervol filmpje, eindigt in een hoop bombastische nonsens. Wel te verwachten natuurlijk, maar toch erg jammer. Het mysterieuze sfeertje is compleet verdwenen zodra Smith die tegenkomt helaas, en vanaf dan gaat het alleen maar bergafwaarts. Het dieptepunt wordt bereikt bij het uiteindelijke einde, met dat hele ''restoration of humanity'' gezanik. Hoe verzin je zoiets .

Gelukkig blijft het wel vermakelijk wegkijkvoer allemaal. De zombies waren wel leuk, maar vooral omwille van hun snelheid en agressiviteit, want de CGI zelf was inderdaad niet al te best. Verder doet Smith het oké, maar memorabel is zijn rol niet echt. Heeft een beetje aan hetzelfde syndroom te lijden als Denzel Washington wat dat betreft.

Nipte voldoende dus. 2,5*.

I Am Legend

Dit is toch gaaf? Ik ben echt geen drama liefhebber. Misschien weet ik nu wel waarom. Hoe die hond voor zijn baasje opkomt en daar uiteindelijk zelf voor moest boeten. Bah, brok in mijn keel! En dan ook nog eens het liedje Three Little Birds van Bob Marley er bij. Oh.. Echt, de Sci-Fi is ook goed in de film en ik heb me echt gewoon niet verveeld in de film. Kwa actie was er ook niks mis en de set-up was ook perfect!

Will Smith speelde uiteraard een fantastische rol in de film! Echt geknipt voor hem! Willow Smith deed zelfs mee, wow.. Smith word dus blijkbaar echt een acteer familie! Leuk ! Nu alleen nog zo goed doen als hun vader en dan zit alles snor!

Het verhaal van I Am Legend was erg gaaf en goed om te volgen. Wow! Triest ook opzich, ik zat vaak met een brok in mijn keel . Het concept was ook erg goed. Eindelijk eens wat anders dan een zombie apocalypse! Fijne herziening en zeker nog steeds een plekje in mijn top 10 waard!

4.5* Owja, kijk eens HALVE TAMME., ik heb een drama film gezien en vond hem goed !

Prima apocalyptische film met fraaie beelden van een desolate stad. De film is erg onderhoudend, kent een fijne sfeer en een subtiele spanning. Destijds in de bioscoop gezien, en onlangs op TV opnieuw gezien. De dialogen zijn schaars en dat is maar goed ook, want de laatste vijftien minuten verandert dat (nadat die dame haar intrede doet) en dan zakt de film wel meteen in elkaar. Men probeert dan uit het niets meer inhoud en diepgang te geven aan wat tot dat moment een heel vermakelijk fantasieverhaaltje was, met als resultaat hele kromme onzindialogen die de film bijna verpesten.

Ik handhaaf mijn waardering op 3,5*, maar die laatste 15 minuten kosten de film wel bijna een halve sterretje. Qua beelden is dit wat mij betreft wel een van de betere apocalyptische films.

Ik heb niets tegen (de meeste) blockbusters, maar dit is dus echt zo'n uitzondering. De spookstad New York is indrukwekkend. Des te groter het contrast met de tergende CGI van de vampiers. Ik zie ook dat veel mensen kritiek hebben op de CGI in The Mist, maar dat is echt schitterend in vergelijking met I Am Legend!

En dan Will Smith die het op een zeker moment natuurlijk weer niet kan laten om zichzelf te zijn i.p.v. in zijn rol te blijven. Wat is de scène met die poppen super kut zeg! Dat hij het doet, begrijp ik best wel, maar de manier waarop, pfff! Zo typisch!

Ook zijn een aantal spannende momenten veel te geforceerd opgezet. Ja, ik heb mij net even teveel zitten irriteren bij deze film.

Vooropgesteld, I am Legend grossiert in prachtige beelden van een uitgestorven NY. Lawrence legt daar en passant toch even het schaalmodel neer voor wat we aan het einde van ep. I van the Walking Dead te zien krijgen. Maar verder moest ik toch bijzonder veel moeite doen deze (naar mijn mening onterechte) moderne sci-fi classic serieus te nemen.

Twee factoren spelen daarin een rol: de zombies (wat de plotomschrijving bovenaan de pagina hier dan ook zeggen moge) en de performance van Will Smith. Zombies werken bij mij alleen als ze er goed uitzien, als ze op grote schaal of juist op extreem kleine schaal (één of twee) worden ingezet, én als hun verschijning gepaard gaat met tenminste iets van spanningsopbouw. I am Legend faalt binnen alle drie die facetten: de groepen die we zien, zijn te klein om echt als een dreigend collectief over te komen, en te groot om iets te kunnen uitrichten met subtiele spanningsopbouw. Daarnaast zien de zombies er tamelijk slecht uit. Hetzelfde euvel eigenlijk als in Maze Runner: The Scorch Trials (2015). World War Z deed het wat dat betreft stukken beter, door zowel grootse als kleinschalige dreiging te verwerken.

Dan Will Smith, die als een soort clown door het beeld paradeert, maar al te trots dat hij in een post-apocalyptische wereld nog steeds de dialogen van Shrek kan souffleren. In het eerste deel van de film geloof ik hem nog wel, maar als Smith de dialoog aan moet gaan, wordt zijn onkunde als acteur maar al te duidelijk. De interactie met Alice Braga was pijnlijk slecht, om over het daaropvolgende einde nog maar niet te spreken. Het thema van geforceerde zelfopoffering in combinatie met die filmtitel, had alsjeblieft iets anders verzonnen...

In dat verband verwordt I am Legend tot een kleine deceptie, en is het in de eindafrekening ook minder dan een 'leuke sci-fi voor tussendoor'. Die prachtige settings aan het begin deden anders vermoeden.

2*

“Nothin' happened the way it was supposed to happen.”

Apocalyptische film met sfeervolle beelden en een sterke Will Smith. De beelden van een desolaat New York maken indruk en je wilt gelijk weten wat er gebeurd is. Een virus uiteraard, waardoor de mensheid is uitgeroeid en sommige zijn veranderd in vleesetende vampiers/zombies.

Met een aantal mensen (waaronder Smith) die immuun zijn en het in hun eentje moeten zien te rooien. I Am Legend heeft een aantal spannende scènes, maar het gaat toch vooral om Smith en de manier waarop hij iedere dag probeert door te komen. Met als enige metgezel zijn hond Sam. Dit veranderd wel naarmate de film vordert en Smith op zoek gaat naar een tegengif. Met een einde die zowel naargeestig als hoopvol is.

Indertijd voor het eerst bekeken vanwege de plot, dus vooral als actie/avontuur. Nu jaren later heb ik minder op het verhaal hoeven letten en kon ik meer de sfeer, de verlatenheid en de details van Smiths dagelijkse routine op me in laten werken, en dat leverde een uitstekende eerste uur op, gevolgd door een minder interessant maar verder ook absoluut niet slecht laatste halfuur. Een fraaie film indien beoordeeld als vignet van de eenzaamheid (in dat opzicht doet de film me wel aan Alien denken), maar wie allergisch is voor Will Smith moet hier maar niet aan beginnen.

Redelijk spannende film ondanks het ontbreken van realistisch gevaar.

In principe kijk ik nooit naar films met vampiers omdat dit complete onzin is.

Als ik mezelf wijs maak dat ze in monsters veranderen door een virus lijkt dat geloofwaardiger (hondsdolheid+)

Acteerwerk Will niet slecht en de desolate stad geeft een aparte sfeer.

Meerdere keren stond het geluid iets te hard waardoor een schrikeffect.

Opnieuw de gewone versie bekeken, en opnieuw genoten van deze zeer goede film.

Maar zal toch eens tijd moeten maken voor de alternatieve versie

Prima.

Geen verkeerd filmpje dit. Die apocalyptische films liggen me sowieso wel. Dus deze ook maar een keertje opgezet. Uitstekende rol ook door Will Smith. De film is natuurlijk niet heel realistisch maar totdat er echt een apocalyps is gekomen kunnen we dat nog niet met zekerheid zeggen.

Het begin van de film is ongetwijfeld het sterkst. Enkele spannende scenes, maar uiteindelijk zijn die mutanten toch wel erg matig geanimeerd op het scherm. Ziet er nu niet meer uit, terwijl de film niet eens zo heel oud is nu.

Zwakke rol door Braga, maar door enkele spannende scenes en een best goed einde toch nog vrij geslaagd geworden. De matige effecten moet je even over het hoofd zien maar daarna is het zeker wel genietbaar vermaak.

Zeker niet verkeerd, alleen gebeurt er niet zo veel. Je kunt het verhaal in een paar regels samenvatten. Kortom, ik vond het behoorlijk saai.

De Blue-ray gevonden bij de kringloop, met twee versies waarvan één met een alternatief einde. Daar toch wel dermate nieuwsgierig naar dat ik dacht die nemen we mee ook al heb ik de film al op dvd.

De film zelf ademt nog steeds een en al kwaliteit uit wat mij betreft, ook al is hij alweer van 2007, de tijd heeft er nog niet grip op gekregen. De verlaten straten en monsters zien er nog altijd behoorlijk overtuigend uit. Over die straten gesproken, persoonlijk vind ik de setting briljant. Een miljoenstad op een dergelijke manier verandert in een spookstad en Smith die rondscharrelt en al jaren overleeft, iets wat hem prima lukt en waar hij ook alle maatregelen voor heeft getroffen. Eens een keer niet zo'n halfbakken overlever die constant in de problemen zit. Goed detail bijvoorbeeld de ammoniak. Hij heeft de boel aardig onder controle en lijkt prima te leven met zijn hond, de situatie in de videotheek is een meer dan herkenbaar en logisch gevolg van eenzaamheid en een hele aardige manier om er mee om te gaan. Heb wel eens gelezen dat mensen hier het geforceerd en nep vonden, of overdreven, maar ik vind het heel reëel en best wel goed bedacht. Iemand die niét in zichzelf praat die wordt juist gek.

Goed, dat de jaren alleen, en de spanning in het algemeen, want wie gaat die situatie s'nachts niet in de koude kleren zitten, zijn tol begint te eisen is duidelijk te zien. De dood van Sam is dan ook de druppel waarop hij gevonden word door Braga waarop het verhaal een andere kant op gaat. Het verschil overigens tussen beide versies is dat waar hij zich in de originele opoffert, en in het alternatief het vrouwtje dat hij in zijn lab heeft aan het zobiemannetje terug geeft, omdat het daarom lijkt te gaan. Nadat hij haar weer zombie maakt en terug geeft aan het mannetje laten ze Smith met rust waarop hij met Braga en het kind opzoek gaat naar de zogenaamde safe haven. Hoewel niet verkeert prefereer ik toch de andere, hij offert zich op waarop zij alleen met het kind de veilige zone bereikt met het genezende serum en vervolgens de titel verklaart van I am legend, door de inzet van Robert Neville en opoffering. Een einde die toch wat beter de film afsluit en realistischer aanvoelt.

De film valt verder vooral op met de goed acterende Will Smith, eens geen Independence day en Wild wild West in het kwadraat, een reden waarom ik Smith ook lange tijd niets vond en daarom deze film dus daarom al zou mijden. Maar nee, alle vooroordelen de afvalbak in, Smith zet een prima rol neer als de op overleven gerichte Neville die de boel aardig op orde heeft maar waar de nodige wear and tear toch duidelijk aan te merken is , als het al niet een trauma of PTSS betreft. De settings zien er prachtig uit, het golfen vanaf een vliegdekschip, de met auto's gestremde tunnels en straten, vervallen gebouwen en natuurlijk de naargeestige sfeer van het donker waar 'ze' leven, en de nacht wanneer ze op jacht gaan. Verder allemaal qua script prima gebracht, met eerst de desolate toestand, een nadert einde, verandering en een prima eind.

Prima film wat mij betreft, mooi gemaakt, goed geacteerd, ziet er nog steeds allemaal geweldig uit, lekkere duistere sfeer en een prima einde in de originele versie. Vroeger toch altijd een van mijn favorieten, dat inmiddels niet meer, maar goed waarderen doe ik deze film nog altijd.

Drie kwartier uitstekend, met een perfect voor deze rol gecaste Smith die met speels gemak de film in zijn eentje (en met hond) draagt. Mooie beelden van een leeg New York waarbij het ontbreken van muziek juist de stilte hoorbaar maakt en zo de bevreemdende sfeer verstrekt. Helaas gaat de film daarna een iets anders afslag in die mij minder smaakte en dat desolate verlaat waardoor ik de film minder boeiend vond. Maar ja, eerlijk, die eerste drie kwartier waren zo sterk dat ik hier nog wel een goed cijfer aan geef, al vervolg m'n aandacht dat uur erna nogal eens. 3,5*.

In coronatijden geven dergelijk apocalyptische films een vreemd gevoel. Hier ligt een virus aan de basis aan zowat de hele uitroeiing van de mensheid. Bij ons zal het niet zo'n vaart lopen, laat staan dat sommigen tranformeren in een vampierachtige zombie ofzo. Bizarre wezens overigens: enorm schrikwekkend en bovendien erg taai.

Knappe beelden alvast van een desolaat New York. Die openingsscène met die herten gaf wel wat. Ook wanneer Robert op andere momenten door de stad dwaalde bleven de beelden tot de verbeelding spreken. Het golfen was misschien nog het leukste bizarre moment. Smith doet het wel goed. Hij verveelt niet en is in deze film een eyecatcher. Ook het plot is best aangenaam en binnen de context vrij realistisch. Geen absolute superheld, maar een man met zijn zwaktes en post-traumatische stressstoornis.

Blijkbaar een film die twee eindes kent. Ik veronderstel dat ik de "juiste" versie heb gezien. Einde was vrij bevredigend en past in de setting van de film. Prima wegkijker, wel van genoten.

Best een prima film.

Goed sfeertje zo met dat verlaten New York, zag er mooi uit, alleen je kan wel merken dat we wat CGI betreft toch een stuk verder zijn sinds 2007. Die herten zouden nu echt niet meer kunnen, net als eigenlijk de vampierwezens zelf. Ze worden vrij lang in het donker en geheimzinnig gehouden en wellicht dat dat ook meer zo had kunnen blijven, want hoewel ze creepy genoeg zijn zorgt het er toch een beetje voor dat het de sfeer van de film ietwat verpest als ze al teveel in beeld komen. Dan zit je toch een beetje naar een B-horrorfilm te kijken terwijl de rest zoals gezegd eigenlijk best goed is.

Wellicht dat de laatste 30 minuten, als die vrouw en haar zoontje ten tonele verschijnen, wat underwhelming zijn, ik vond dat huis niet per se de meest boeiende locatie om de film te laten eindigen. Maar verder is het in zijn relatieve kleinschaligheid wel geslaagd, ook qua speelduur allemaal niet langer of uitgebreider dan nodig.

3,75*

Meh.

Het begin van de film is wel aardig: lekker met een snelle auto door een verlaten New York scheuren. Niet dat het me veel kan schelen, maar de scène had alleen niet veel toegevoegde waarde voor het verhaal: wie gaat nu in hemelsnaam op die manier op hertenjacht? Snipen is veel makkelijker en de snelle auto zien we de rest van de film dan ook niet meer.

De CGI van de film ziet er wel verouderd uit, met name de zombies/zieken zien er maar matig uit. Verder krijgen we naar het einde toe meer religie voor de kiezen en dat viel een beetje slecht bij me, zeker als Smith zich als een soort Jezus opoffert. Wellicht symbolisch bedoelt omdat hij een wetenschapper is, en de wetenschap het in deze film het gedaan heeft. Het ergert me en dat doet zeker flinke afbreuk aan de film.

1,5*.

Opnieuw bekeken en het stelde me toch wel een tikje teleur. Dat was zeggen, na de eerste drie kwartier dan, want dat begin was wel echt enorm goed met Will Smith en zijn hond die door een verlaten New York lopen. Overal gecrashte auto's, groeiend onkruid, ingestorte bruggen, verwoeste gebouwen. Het geeft een raar gevoel dat zoiets misschien wel ooit best mogelijk kan zijn, helemaal nu we zelf in een pandemie zitten schieten zulke gedachten best door mijn hoofd tijdens het kijken van deze film. De stilte, de eenzaamheid, het steeds weer herhalen van je dagritme dat eigenlijk al nergens meer over gaat. Ik vond dat deel gewoon top. De combinatie van de beelden van de lege stad samen met flashbacks naar de evacuatie werkte ook wel aardig.

En ondanks dat ik vanaf dat moment best wel naar wat spanning en actie verlangde, was het juist dat die toevoeging de film een stuk minder interessant maakte. De monsters zijn vrij saai en ik vond hun geschreeuw ook best irritant in de oren klinken. Maar vanaf dat moment veranderde de film in een redelijk standaard survivalfilm waar er af zoveel van zijn. Dat laatste half uur met de vrouw en haar zoon maakte het al helemaal standaard. Het best aardige slot maakte niet meer goed dat ik hier zeker geen hele ruime voldoende meer voor over heb, ondanks dat Will Smith weer een prima rol neer had gezet.

3* (was 3,5*)

” I... I promised a friend I would say hello to you today. Please say hello to me. Please say hello to me.”

I Am Legend heb ik destijds in 2007 samen met mijn vader in de bioscoop gezien. Toen was ik erg onder de indruk van de film en vond ik het een prachtige film. Nu, 14 jaar later.. Is de herziening toch net wat minder spectaculair als hoe hij in mijn gedachte spookte.

Laten we beginnen met dat de film nog steeds prachtig is. De hele post-apocalyptische sfeer is goed neergezet en de tijd heeft er absoluut nog geen grip opgekregen. Ik ben een enorme sucker voor dit soort concepten, dus de film staat sowieso al 1-0 voor wat dat betreft. De vraag is dan nog natuurlijk: halen de min punten, uiteindelijk alsnog de plus punten in..

Aan de ene kant vind ik de film nog steeds erg sterk. Ik ben geen Will Smith fan, maar ik kan zijn stijl wel goed hebben. Dit is tevens ook de laatste film dat Smith niet een standaard “Smith rol” heeft. Hij zet namelijk het personage ‘Robert Neville’ best sterk neer. Een man, die na 3 jaar in een compleet stille wereld leeft, met niemand om tegen te praten behalve zijn hond en daardoor langzaam een beetje de grip van ‘sanity’ aan het verliezen is. Dat doet hij goed met de scène in de videotheek. Wat dat betreft vind ik Smith gewoon geslaagd en kan de film dus zeker dragen. Want makkelijk zijn dit soort rollen zeker niet.

Ook weet de film je echt wel met spanning te grijpen. Op het moment dat Sam (hond van Neville) een donker gebouw binnen rent grijpt de spanning je per direct. Zo heeft de film nog zeker 3 van dat soort momenten. Het verlies van Sam overigens, blijft een enorme tranen trekker. Wat betreft de vampieren, weet ik niet heel goed wat ik er van vind. Ze vormen zeker wel een dreiging, maar angstaanjagend zagen ze er niet uit. Ze leken ergens nog iets te veel op mensen wat mij betreft. Bijvoorbeeld iets vampier accurater, als rode ogen en wat scherpere tanden hadden het al wat beter gemaakt.

Nu dan de min punten. Willow Smith (het kind van Smith) is enorm vervelend. Ook waren de flashbacks niet erg boeiend. Het moest fungeren als wat meer adrenaline pompend en pakkend, maar dat wist het niet te doen. Ook de hele toevoeging van Anna en Ethan, was niet goed uitgewerkt. Ik vind Alice Braga sowieso niet echt overtuigend, maar in deze film wist ik er ook geen connectie mee te krijgen. Ook kakt de film soms, naar een sterke scène meteen in. Dingen als dat Smith een beetje aan het optrekken is en op de loopband, hebben geen toegevoegde waarde na mijn mening en halen de tempo er een beetje uit. Ook vind ik het einde tegenvallen. Dat hele gedoe met die vlinder was erg dom, maar dat hij uiteindelijk zijn eigen leven gaf, vond ik dan wel sterk. Alleen daar had de film wat mij betreft ook mogen eindigen.

Wat mij betreft had de film wel een stuk meer potentie dan wat er uiteindelijk uit is gekomen. Toch blijft ik het een vermakelijke en mooie film vinden.

7.5/10

In het verleden was ik al een paar keer aan deze film begonnen maar kon ik de rit niet uitzitten. Sowieso heb ik moeite met Zombie-films in het algemeen; het thema/concept staat me niet aan. Afijn, gisteren heb ik op de tanden gebeten en me naar het einder gesleept. Mijn verdict: deze film is een belediging voor het intellect en het acteerwerk van meneer Smith is werkelijk abominabel, en die gast vult 99% van de tijd het scherm. Nee, snel vergeten, deze meuk.

I Am Legend is een zeer interessante film die visueel prima is vertegenwoordigd. Het verhaal zakt halverwege ergens in om het zich naar het einde weer op te pakken. Ergens is dit toch jammer want anders had het zo maar een pareltje kunnen zijn.

Redelijke film. Ooit al eens gezien, ik herinnerde me vooral de scène op het eind waar ze achter dat glas gaan staan. Verder wel redelijk, natuurlijk altijd moeilijk om een film alleen te dragen. Gelukkig is er de hond ook nog. Het praten tegen poppen vond ik wat ongeloofwaardig want paranoïde is hij zeker niet en hij heeft gezelschap van zijn hond. Dit is een genre dat me erg goed licht, survival en zombies/vampieren doen het altijd goed bij mij. Ook dit was vermakelijk en niet te melodramatisch zoals dat vaak bij vampierenfilms is. Het heeft meer een zombielook. Ik zit net Last of Us II te spelen alsook de serie te kijken en deze film staat er niet al te ver vanaf qua feeling.

Een apocalyptische film naar het gelijknamige boek van Richard Mateson. Het boek uit de 50's is nog meer zwaarmoedig, terwijl de film uiteraard met het Hollywood sausje zorgt voor wat meer spektakel. Will Smith trekt de film als een eenzame overlever in New York. De spanning wordt goed opgebouwd en je merkt dat zijn personage niet alleen lijkt te vechten met een lang onbekende tegenstander, maar ook tegen de eenzaamheid.

Veel special effects zijn ondertussen wat verouderd. De troef is vooral de spanning in het eerste deel van de film. De terugblikken zijn wat minder nodig en vooral Hollywood. I am Legend blijft een goeie blockbuster met de onvermijdelijke clichés, maar wel voldoende entertainment.

Een apocalyptische film waarbij een wereldstad quasi volledig uitgeroeid is...een uitgangspunt dat heel fascinerend klinkt voor veel cineasten.

Ook een heel moeilijk gegeven om realistisch neer te zetten, zo blijkt uit deze prent.

De herkendbaarheid van deze film, die zich in het welbekende NY afspeelt, maakt het extra moeilijk om deze lege, desolate stad, na drie jaar verloedering, weer te geven.

Met wat graszoden, een maisveldje en een hoop mooi propere autowrakken loop je niet ver.

Men had de mosterd kunnen halen in Tjernobyl, waar dergelijk schouwspel reeds vele jaren realiteit is.

Hier zie je van de eerste tot de laatste minuut dat het opzet fake is, waardoor het inleven in het verhaal extra moeilijk is.

Ook het gedeelte van die vrouw en het kind blijft zwaar onderbelicht en is moeilijk verteerbaar.

Als een superman mét een hond alleen al met moeite overleeft, hoe komen een kind en een vrouw dan plots s'nachts midden in de stad waar ettelijke zombies alleen maar op hen jagen.

Men had dit uitgangspunt beter wat meer uitgewerkt, i.p.v. de flashbacks naar zijn familie die niet bijdragen aan het verhaal, buiten wat spectaculair stuntwerk.

Behoudens het goede acteerwerk van de hond, blijft deze film steken op het klassieke horror niveau en de aanwezigheid van Will Smith heeft daar niet veel aan kunnen veranderen.

Ik hoop dat er over de sequel langer zal nagedacht worden, maar, hollywood kennende, vrees ik voor de zaak.

Prima film als tussendoortje. Het is vooral het eerste deel dat zijn stempel op deze film drukt. We krijgen maar met mondjesmaat meer info over hoe de nieuwe wereld ontstaan is door het virus. Will Smith die samen met zijn hond door de verlaten straten van het met onkruid overwoekerde New York wandelt, levert een sterke sfeer van isolement op.

Sowieso is het een goede zaak dat niet meteen alles prijsgegeven wordt over de ‘Darkseekers’. Het is pas na een halfuurtje dat we de eerste mutanten te zien krijgen en hun zwakte blijkt het zonlicht te zijn. Het zijn ook geen lome zombies, maar een soort van erg agressieve vampieren met een arsenaal aan bovenmenselijke krachten. Wat mij betreft zijn ze wel geslaagd.

Jammer genoeg wordt het allemaal wat tenietgedaan door het zwakkere tweede deel, waar de clichés weer naar boven komen, zoals Will Smith die op een milliseconde na gered wordt door een overlevende vrouw. Sowieso is het jammer dat de vrouw en kind erbij zijn gekomen, want het geïsoleerde gevoel dat de film uitstraalde, was wel een stevig pluspunt.

Tof filmpje als tussendoortje, maar als de lijn van het eerste deel werd doorgetrokken, zat er een stevige score in.

3*