The Eyes of My Mother (2016)

The Eyes of My Mother - Grisly art house horror movie is one of the year's great indie discoveries | IndieWire

Kijk. Van dat soort horrors word ik nu blij. Niet alleen maar natuurlijk, maar die trailer oogt allesbehalve standaard. Fijn!

Sterker nog.. ik ben iemand die totaal niet van horror houd (het genre spreekt me gewoon niet aan). Maar voor deze zou ik wel eens een uitzondering willen maken. Wat ziet die trailer er mooi uit. En naast de stijlvolle beelden spreekt ook de muziek mij aan.

Oeh. En ik heb geeneens tijd door Sint

voer voor kunstenmakers en het fascinerende circuit van boerinnen, truckers en anderszins geketenden; wat een verspilling van alles!

Denk toch dat dit een leuk werkje is......ga ik snel eens opzetten.

Aangezien diezelfde persoon een 4,5 geeft voor een film met een gemiddelde van 1,17 is het juist veel belovend dat hij hier zo'n lage stem uitdeelt.

Vervelende film.

Ben hier geen fan van. Het is inderdaad nog kunstacademie studentenfilm niveau. Dat betekend nogal plichtmatige shots. Camera erg ver neer zetten en dan een auto in beeld laten rijden, dat werk. Het is niet per se lelijk. Je kunt er wel wat zieltjes mee winnen. Maar daar heb ik net iets teveel voor gezien. Een Lynch wil het nevernooitniet worden, en de maker lijkt weinig te melden te hebben. Het is allemaal dat gezochte gedoe. Waardoor je overal mee wegkomt in je scenario. Het is te opzichtig om er meer in te zien. Je kan er wel meer uit halen hoor. Maar elke theorie is zonde van je tijd. Want elk punt wat je kan maken had je beter kunnen schrijven. Tel daarbij erbarmelijk acteerwerk op en je komt uit op erg weinig.

Er zullen wel wat liefhebbers zijn. Die mensen raad ik aan vaker naar eindexamen filmvertoningen te gaan van de kunstacademie, want daar zie je dit soort pogingen erg vaak en zijn ze ook nog korter vaak.

1.5*

Prima, originele drama/horror in zwart/wit.

In afgelegen gebieden komt de politie niet zo snel. En waarom zouden ze daar naar toe gaan?

Degene die de samenvatting hierboven op MM geschreven heeft, snapt het niet helemaal.

Ik begrijp bovenstaande, behoorlijk onsamenhangende kritieken ook niet?

Ok, dat de film je niet boeit, dat kan, maar om het te vergelijken met kunstacadamie studenten films?

Op IMDB is het gemiddelde 6.8, dat is dichter bij de waarheid dan de 0.5 die hier gegeven wordt.

De lage waarderingen hier zijn niet zo vreemd, al ben ik het er zeker niet mee eens. Klein maar indrukwekkend filmpje, dat zich kenmerkt door een soort kille, klinische, maar soms juist ook surrealistische stijl. Een wat vreemde combinatie die vooral goed werkt dankzij de sfeervolle zwart-wit fotografie en een dromerige soundtrack die af en toe mooi de stilte weet te doorbreken.

Qua plot zal menigeen waarschijnlijk wat meer moeite hebben. Niet omdat het per se allemaal zo vaag of abstract is, maar wel omdat de film af en toe wat richtingloos kan overkomen en zelden in z'n kaarten laat kijken. Het schetst ook meer het leven van een persoon dan dat het een A naar B verhaal vertelt. Wat mij betreft werkte het wel, al was het middenstuk misschien net iets minder. Laatste halfuur wordt dat gelukkig weer rechtgezet en krijgt de film eigenlijk ook nog een opvallend naar toontje. Niet dat je een soort Martyrs moet verwachten, maar bepaalde scenes missen zeker hun effect niet. Toch heeft de film in al z'n gruwelijkheid steeds iets poëtisch over zich heen hangen. Best apart.

Knap staaltje low-budget filmmaking. Mooie en tegelijkertijd verontrustende portrettering van een eenzame ziel. Nog wat te 'klein' om écht te overdonderen, maar verder meer dan behoorlijk, zeker voor een debuut. Verdient meer aandacht (en een hogere waardering). 3,5*.

Ik heb er erg van genoten, ik zet hem zelfs op een nipte 4*

Prachtig gefilmd, een vrij zeker geregisseerd debuut van deze nog behoorlijk jonge debutant. Het kroop echt onder de huid bij ons. Wat Joshua over boerinnen raaskalt is me niet helemaal duidelijk.

Ik vond het zeer de moeite waard dus, als vreemde eend. Maar alleen voor fans van trage, atmosferische art-horror, vrees ik. Woland en consorten?

Fijn dat er ook wat positieve geluiden zijn. Ik en benieuwd, hopelijk schiet die niet in het verkeerde keelgat.

Arty Farty film van iemand waarvan ik vermoed dat hij niet veel met horrorfilms heeft. Oké zeker visueel spat de film van het scherm. Zeer mooi camerawerk en stilistische beelden en de zwart/wit beelden voegen een nog mooier aspect toe. Zelfs het idee van een meisje dat opgeroeid op een praktisch verlaten omgeving met alleen haar ouders is erg sterk. En dan gaat het in mijn ogen toch mis, dit komt doordat zowel het horrorelement als ook het drama onderbelicht wordt. De drama komt niet goed over doordat het acteren vreemd en niet echt sterk is. En dan de horror de reden waarom ik de film keek. Die horror is bijna allemaal erg schoon en suggestief. Hierdoor krijg je een... tja, laat ik het omschrijven als een soort Texas Chainsaw Massacre voor intellectuele. Had de regisseur minder veilige prestigieuze mooifilmerij getoond dan had dit een misschien "One hell of a film" geweest. Nu blijft het helaas bij goede bedoelingen.

Inderdaad. Titels als A Girl Walks Home Alone At ... en Miss Zombie kwamen al snel in me op. Mooi gebruik van zwart-wit ook telkens weer. En dat is soms wel eens wat anders met recente filmmakers die geen benul hebben van hoe met schaduw en licht om te gaan.

Ben zelf normaal gezien wel grote fan van slow burn horror films met een sterk art-kantje. Maar deze was het 'm toch niet helemaal voor mij. Voelde allemaal iets te gemaakt en droog aan, waardoor de bedoelde duistere sfeer het soms moeilijk had door te dringen.

Aangename zit verder zeker wel. Executive Producers: Antonio Campos en Sean Durkin!

Ben wel benieuwd wat er zo onder de huid kruipt eigenlijk?

De sfeer lijkt me.

Dat is mij te makkelijk. De sfeer word ook deels gecreëerd door het scenario. Wat erg slecht is. Dan zou het kunnen dat je dat ook vindt maar de sfeer zo geweldig is. Ok vooruit. Maar wat is er zo goed aan? Zwart wit kennen we wel, shotje van boven van een melk kleurig bad is ook wel al in elke arthouse film beter gedaan. Camera 10 km verderop hebben staan en dan auto in laten rijden kennen we nu ook wel. Wat maakt dit zoveel beter?

Tja, als je het zo bekijkt zijn er maar heeel weinig films die wél innovatief/origineel zijn. Daarnaast negeer je ook het wat mij betreft beste aspect; de soundtrack. Het contrast tussen de harde/wrange karakter van de film en de soms dromerige audiovisuele stijl is enigszins uniek. De scene die je hier in de trailer terug ziet is bijvoorbeeld geweldig.

Het gaat mij er meer om wat maakt het goed? Ik vind men snel tevreden. (De)Een mooi(e) shot(s) zul je in elke studentenfilm zien. Talent genoeg. Maar het maakt niet meteen een goede film/regisseur. De karakters in deze film zijn nooit van vlees en bloed. Wat heb ik dan aan dat contrast? Is de setting totaal neerzetten buiten een werkelijkheid en random mensen in het leven laten komen en vermoorden knap of slecht geschreven. Kan een poëtische film overal mee wegkomen of mag je ook vraagtekens zetten bij het hoe en waarom van het scenario?

Valt vies tegen hoor. Waarom trouwens steeds de (dis)kwalificatie 'studentenfilm'? Wat zou er precies mis zijn met een studentenfilm? Zeker als je zelf aangeeft dat die doorgaans talent genoeg hebben.

Om niveau verschil aan te geven. Studentenfilms zijn doorgaans tweede divisie en de vod/bios release doorgaans eredivisie. Dit is imo dan ook een poging. Iemand die nog weinig te zeggen heeft en valt in veel typische arthouse shots. Nog niks eigens heeft ontwikkeld.

Maar mijn grootste punt waar je opvallend genoeg niet meer op ingaat. Is dat bepaalde filmliefhebbers te makkelijk in te pakken zijn met wat visuele (ik vind ze typisch) beelden. En daardoor het magere niveau verder totaal negeren. Dat stoort mij. Niet dat mijn reviews zo goed zijn in alle eerlijkheid. Maar de positieve benoemen helemaal geen diepere laag, bepaalde waardes. Vooral reageren op negatieve berichten met een summiere mening. Ik wil een ongezoute mening!

Alsof de laagstemmers hun mening zo eloquent en sterk verwoorden. Sommige liefhebbers hechten gewoon meer waarde aan het (audio)visuele aspect om sfeer op te wekken dan bijvoorbeeld het scenario. Als een film een sfeer heeft waar ik erg in op kan gaan, boeit het me weinig als het scenario slecht is (wat ik hier trouwens niet vindt, maar dat terzijde). Waarom ik de sfeer sterk vindt heb ik denk ik al uitgelegd en is verder ook een discussie die al gauw uitmondt in dooddoeners (subjectiviteit etc) vrees ik.

Verder stoor ik me nogal aan dat je je mening loopt te verkondigen alsof het een feit is. Mensen 'negeren het magere niveau' niet, dat is helemaal niet iets dat objectief vastgesteld is of zo.

Veel van die zogenaamde tweede divisie regisseurs hebben anders een stuk interessantere visie dan die van de grote biosfilms.

Duidelijk, ik heb niks gemist dus. Hoopte op een bevlogen betoog waarom het zo goed was, maar verdedigen en je storen aan is wat er over blijft over. Het is uiteraard mijn mening dus schrijf ik het stellig op. Als het scenario zo goed is overtuig mij daar dan van. Nee ik ken je antwoord al. Je hoeft mij helemaal nergens van te overtuigen.

Niet iedereen hecht zoveel waarde aan 'Het Scenario'... Get over it.

Heb ook nergens gezegd dat het geweldig is of zo, maar slecht/storend was het wat mij betreft evenmin. Volgens mij is de film ook veel meer een schets van de levensloop van een persoon, dan dat het een A naar B verhaal is met traditioneel tempo. Wellicht dat daar het euvel voor je ligt?

Daar is niks mis mee natuurlijk, maar houdt het dan bij de film ipv af te geven op filmliefhebbers die zogenaamd zaken zouden 'negeren' of 'te snel tevreden' zijn. Daarmee suggereer je toch 't één en 't ander. Maar soit, misschien bedoelde je het niet verkeerd.

Verder geef ik in m'n review volgens mij wel voldoende aan waarom ik deze film goed vindt.

Dit moest haast wel een van de meest teleurstellende films van het jaar zijn. Ik was geïntrigeerd door de trailer van Eyes of my Mother maar in plaats van een vreemde en intrigerende film kreeg ik een enorm lege film. Een matig debuut van Nicolas Pesce dus.

Ik lees hier enkele berichten over dat het nogal studentenfilm-achtig aandoet. Daar ben ik het absoluut niet mee eens, want als er een ding ontzettend sterk is aan deze film is het de belichting en de cinematografie. Prachtig gekadreerd, strak. Visueel erg puik gedaan naar mijn mening. Wat jammer is is dat de film inhoudelijk, zoals ik al zei, behoorlijk leeg is en dat is ook met de shots zo. Het enige echte shot wat me qua effect is bijgebleven is de moord op de gevangene. Afstandelijk vanuit een gesloten kader (het raam) geschoten waarna we ineens knippen naar een close-up van het gezicht van Fransisca die de man vasthoudt en doodsteekt. Door de fysieke aanraking heeft het bijna iets sensueels.

Emotioneel voelde ik deze film absoluut niet. Ik heb toch wel vaag het idee dat de film gaat over eenzaamheid, alleen zijn, misschien ook wel verlatingsangst (de manier hoe Fransisca bijvoorbeeld haar vader smeekt als hij sterft). Probleem is dat alles in deze film maar gebeurd, er is geen voeling, er wordt niks opgebouwd qua verhaal of chemie met de personages. Die dansscène tussen vader en dochtertje is leuk, die vervolgens herhaalt wordt als vader zowat meer dood als levend is maar vind het voor mijn gevoel tegelijk wat afgeraffeld. Ook het opvullen van leegte lijkt een rol te spelen, bijv. hoe Fransisca de baby steelt maar dit bereikt de film tot een dieptepunt aangezien het juist van Fransisca een heel onsympathiek personage maakt en wanneer ze vervolgens ook nog mensen hun ogen uitsnijdt vind ik het behoorlijk geforceerd overkomen.

Wat ik dan wel weer interessant vind is hoe het hoofdpersonage schoonheid uitstraalt in contrast met zo’n monsterlijke persoonlijkheid.

Vond het wel opvallend om te lezen dat de nachtelijke scènes overdag zijn geschoten en de scènes overdag in de nacht. De regisseur vertelt ook een zekere ongrijpbaarheid en afstand te hebben willen creëren door de actrice die Francisca speelt in haar moedertaal (Portugees) te laten spreken, meestal door haar geïmproviseerd. De regisseur heeft overigens geen Portugese roots (wel Italiaanse), maar er zitten veel autobiografische elementen in, zoals met betrekking tot zijn grootouders, en zijn moeder is bijvoorbeeld oogchirurg (ze hebben samen vroeger een koe ontleedt zoals in de openingsscène). Hij beaamt overigens dat de film vooral gaat over eenzaamheid. En wat betreft de laatste zin van MENEER L3GIOEN: de regisseur zegt inderdaad dat hij het publiek wil laten voelen dat Francisca een knuffel nodig heeft en tegelijkertijd gedood zou moeten worden.

Mysterieus naargeestig filmpje. Maar het kabbelde maar door, werd nooit spannend.

Draait op Imagine. Verbaast me dat deze ook gewoon nog een reguliere release krijgt in augustus

Verontrustende, in prachtig zwartwit geschoten horrorfilm, subtiel en zorgvuldig in elkaar gezet en uitgewerkt. Aan de statische en vrij kunstzinnige kant, waardoor meeleven met de abstracte personages vrijwel onmogelijk is, maar de verstikkende sfeer is knap getroffen en de film ziet er zo mooi uit dat ik toch wel geboeid bleef kijken.

Hoewel je 'm meerdere keren uit wilt zetten, omdat het inhoudelijk gewoon over de grens gaat, blijf je toch kijken. Voor wie kan relativeren, een verrassende film.