Manhattan Murder Mystery (1993)

Heerlijk 'ontspannen' filmpje!

De parodie op het misdaadmysterie genre is erg geslaagd en is niet te ver doorgeslaan in het karikaturale. Op z'n eigen manier zit er ook nog wel wat spanning in de film.

Allen en Keaton zijn hier weer eens als vanouds. Die twee passen toch erg goed bij elkaar.

De schrijfster Marcia Fox (Anjelica Huston) is een leuk type en Jerry Adler als Paul House had niet misstaan in een Hitchcock film. Goed gecast.

''Claustrofobie en een lijk, voor een neuroot is dit de jackpot!''

Ik had nogal genoeg van films waarin Woody Allen het heeft over (zijn) relatieperikelen. Nou, is deze film typisch Woody Allen, maar de nervositeit spitst zich deze keer toe op het uitdragen van wat humor. Er zitten genoeg scenes in waarin iedereen weer eens duizend doden sterft, maar dankzij de vlotte vertelwijze en het ontbreken van een focus op de relatie tussen Larry en Carol voert de spanning de boventoon. Het is allemaal niet nagelbijtend spannend, maar zeker boeiend genoeg om te willen weten hoe de vork nu precies in de steel zit. De cinematografie zal nooit Woody Allen `s paradepaard worden, edoch levert hij enkele fraaie stadspanorama `s af van Manhattan bij nacht. De finale in het filmhuis was van hoog niveau. Het was niet zinderend spannend, maar het effect van de ontzagwekkende decorstukken reikte tot grote hoogte. 3,5*

Heerlijk Woody Allen filmpje dit weer. Ik had vooraf niet echt verwachtingen bij deze film. Alleen de combinatie Allen en Keaton beloofde vooraf wel wat goeds en dat werd het ook. Ik heb toch wel een paar keer goed moeten lachen om deze film. Allen is echt heerlijk op dreef met scherpe, spitsvondige dialogen en laat op zijn geheel eigen cynische wijze weer eens blijken dat hij bijvoorbeeld een postzegelverzameling niet echt leuk vindt. Toch is het ook niet alleen een komedie, want er zit ook nog best wel wat spanning in de film en dat heeft Allen er toch knap in verweven. Keaton en Allen vullen elkaar ook in deze film erg goed aan en spelen ook de 2 vrienden van het stel leuk en fris.

Naast dit alles heeft de film een ongekend sterke sfeer en oogt het op de een of andere manier allemaal enorm verfrissend. Ook leuk is dat Allen altijd van die verwijzingen naar oudere films heeft zoals hier bijvoorbeeld Double Indemnity.Verrassend goede en zeer leuke film dus.

4,0*

Weer een erg leuke film. De ouderwetse chemie en dialogen tussen Allen en Keaton, maar dit keer ook een vrij leuke verhaallijn. De teksten, de humor en de manier van acteren van Woody Allen zijn bovendien weer ongeevenaard.

De scene in de lift is geweldig. Het is spannend, maar tegelijkertijd ook érg grappig. 'Claustrophobia and a dead body, this is a neurotics jackpot'.

Dat het allemaal wat onwaarschijnlijk is, tja, dat stoort eigenlijk niet.

Ook de manier van filmen draagt bij, het is soms wellicht wat shaky en amateuristisch, maar bij een aantal scenes werkt het erg goed.

Het gaat misschien allemaal iets te lang door, de scene in de bioscoop met de spiegels had een climax moeten zijn neem ik aan, maar werkte voor mij niet zo. Ook is het soms íets te hysterisch, hoewel het bewonderingswaardig is hoe Allen en Keaton het naturelle door-elkaar- gepraat tot perfectie verheven hebben.

Een onverwacht leuke film, vlotjes, grappig en best spannend soms.

4*

Een film dat in mijn top-10 aller tijden zal prijken. Een parel in de cinematografie. Maar... voor fijnproevers.

De combinatie van behoorlijk spannende momenten (zeker als Carol Lipton (Diane Keaton) bij haar buurman in huis gaat rondsnuffelen op zoek naar bewijs voor een moord), slapstick (in de lift alwaar Larry Lipton (Woody Allen) een claustrofobische aanval krijgt, maar ook, dezelfde Larry later in het verhaal door de zenuwen aan geluidsbanden begint te trekken en te scheuren als ze de vermeende moordernaar er proberen in te luizen,... zijn zonder meer hilarisch!), het doodgewone en alledaagse (als koffiezetten, haren kammen, de vuilnis op straat, e.d.) die een absurd verhaal zo aannemelijk maken, maar ook Woody's - denk ik toch - aangeboren, maar wellicht aangezette motoriek als schlemiel werkt erg aanstekelijk. Ook de grappen tussendoor die je door de snelheid gewoon ontgaat.

Het zou allemaal ongeloofwaardig zijn als Larry niet ongelooflijk zijn best zou doen (iets wat de kijker ook zou doen, door te zeggen; waarom doe je dat nou!, je blijft hier!) om zijn vrouw Carol niet proberen te weerhouden van dit moordonderzoek af te zien. Het meest overtuigende vind ik nog de wijze van converseren tussen mensen onderling. Als dat in groepsverband is en men is enthousiast dan klets iedereen dwars door elkaar heen. Daar heeft Woody Allen in zijn films patent op. Dat maakt 't reeel en aannemelijker.

Om je niet te hoeven vereenzelvigen met, nota bene, Larry, die als enige nog níet zijn verstand lijkt te hebben verloren (in de zucht naar avontuur door een stel in een midlife crises), is het camerawerk een uitkomst en cruciaal; je hoeft je als kijker niet te vereenzelvigen met Larry, maar je bent (door de positie en zoeken van de camera) een toevallige getuige, hoe dan ook, die alle ontwikkelingen in verwarring, niet wetend wat er telkens volgt, gade slaat.

De dubbele laag in de films van Woody Allen over huwelijk en trouw en crises en tekortkomingen, mogen niet ontbreken.

Uiteraard zijn de goede acteurs noodzakelijk om hier geen platte komedie van te maken, en dat was bij Diane Keaton en Alan Alda in goede handen; zij voerden de kijker mee in de ondoorgrondelijke wegen van hormonale oprispingen.

Voor mensen die niet van een anti-held, gelaagdheid en gepraat houden, maar van eenduidige super hero's die ongelooflijk dingen kunnen; niet kijken!

Uitstekende film waarin een echtpaar hun buurman ervan verdenken zijn vrouw te hebben omgebracht. Meer plot gedreven, en wellicht daarom iets minder scherpe dialogen. Maar grappig is het wel. De cameravoering verhoogt het chaotische gevoel van de film. Woody Allen is uiteraard weer goed op dreef als de eeuwige neuroot.

Die Woody Allen is toch ook hier weer een eersteklas droogkloot. Erg grappig. 'Manhattan Murder Mystery' vermaakt van begin tot einde. Waar het verhaaltechnisch steeds interessanter begint te worden, blijft Allen strooien met heerlijke opmerkingen. De scene in de lift is toch wel één van de hoogtepunten. Soms draven de karakters en ook het plot nét even wat teveel door, maar ik vond dit een leuke Allen weer. Voldoende.

Ik had nog nooit eerder een film van Woody Allen gezien (shame on me, ja), en deze viel niet tegen. Het stelt op zich niet zo heel veel voor, maar het is goed opgebouwd en vlot. Goede combinatie tussen humor en spanning.

Keaton en Huston stelen de show. Allen zelf is in veel gevallen meer de aangever. De meeste verwijzingen naar andere films zal ik wel gemist hebben helaas.

Blijft toch wel een erg leuke en gezellige film dit,die in al zijn jaren na zijn release weinig tot niets aan kracht heeft ingeboet.Manhattan murder mystery is erg goed geschreven en grappige teksten zijn Woody Allen wel toevertrouwd.Daarnaast is zijn regie erg levendig en ook het waarschijnlijk zo bedoelde krakkemikkige camera werk geeft de film wat extra charme.

De acteerprestaties zijn ook dik in orde dus die vier sterren (ooit gegeven na een zeer aangename en verrassende sneak preview) blijven gewoon staan.

Woody Allen.

Ik had vooraf eigenlijk niet gedacht dat het een serieus moordmysterie zou zijn, anderzijds maakt het ook niet zo héél veel uit. Dit is een oertypische Allen film, waarbij het verhaal eigenlijk maar een excuus is om hem in verschillende situaties te plaatsen, zodat hij gewoon weer z'n ding kan doen.

De vraag is dan ook simpel: kan je Allen uitstaan of niet. Want hij ratelt weer als vanouds, de film zit boordevol klassieke cultuurreferenties en er hangt een zekere luchtigheid die ervoor zorgt dat het allemaal niet te zwaar of serieus wordt. Maar de nervositeit maakt het toch een best intense film, iets waar je je serieus aan kan storen wanneer je het niet zou trekken.

Ik vind Allen "wel leuk", zo ook deze film. Het vermaak en kijkt makkelijk weg, maar echt geniaal vind ik het nergens. Daarvoor is Allen mij net iets te klassiek en gewoontjes, maar z'n nerveuze gedoe is best aanstekelijk en het zorgt er voor dat z'n films toch makkelijk wegkijken. Zo af en toe is dat best aangenaam, maar ik denk niet dat ik er twee na elkaar zou kunnen kijken.

3.0*

Een genrefilm, een pastiche op de traditionele misdaadfilm, of…een klassieke Woody Allen: over relaties, over menselijk onvermogen om tot elkaar te komen, over het inherent te kort schieten van ieder individu, over grote en kleine neuroses? Juist, vooral dat laatste.

Deze keer tegen de achtergrond van een van de pot gerukt suspenseverhaal waarin de verschillen tussen man en vrouw weer eens gethematiseerd worden, met New York als zowel pittoresk als macaber decor. En nu duikt zelfs de cinematografische geschiedenis in het landschap op – Allen in een spiegelpaleis, zijn eigen schijnbare nonchalance in contrast met notoire grootheden van het witte doek.

Jazeker, ‘Manhattan Murder Mystery’ is lachen, genieten, ontspannen. Good old cinema, yes sir!

3,5*

Verhoogd naar 5: supernaturel geacteerd, geweldige interactie Keaton-Allen en een interessant "mystery" met talloze komische situaties: de scène waarin ze een plan bedenken om Paul te ontmaskeren, hoe ze het vervolgens uitvoeren, de chaotische situaties in zijn appartement enz. enz.