Aguirre, der Zorn Gottes (1972)

Een meesterlijk, zeer poetisch, artistiek, galant werk., Bescheiden en nederig in zijn opkomst, verbluffend en magistraal in zijn neergang. Het camerawerk had soms wel weinig diversiteit te bieden en op het vlak van afwisseling in camera standpunten had het ook weing. Verdere intriges en plot wendigen waren ook wel bepaald wat mager, het acteerwerk kwam soms wel wat houterig over. Maar als je los van deze feiten wegblinkt blijft er een impossant stukje film werk over. 4*

Interessante film met een uitstekende Klaus Kinski. Wat een uitstraling heeft die man toch. 3,5*.

Merkwaardig, raar filmpje dat wel iets heeft. Qua verhaal stelt het niet veel voor, maar de sfeer van honger, egoïsme , dood en schrik wordt hier prachtig weergegeven.

Ook de natuur wordt prachtig in beeld genomen. Als je dan weet dat men heel wat moeilijkheden heeft gehad bij het maken van deze film kun je de regisseur, de cast en al de mensen die hier bij betrokken waren alleen maar bewonderen. 7/10

Zeker een interessante film. Leuk hoe Herzog een eigen verhaal heeft bedacht rond de historische persoon Aguirre. Maar de film moet het vooral hebben van zijn sfeer, die dan ook fenomenaal was.

Alleen wat ik echt jammer vond, was dat het afgehakte hoofd van die soldaat nog even een laatste woordje uitsprak. Waarom? Dit soort details kunnen mij echt storen.

Ik moet bekennen dat ik huiverig was. Maar hoe meer ik in het verhaal kwam hoe interesanter ik het vond worden. Met een fenominaal einde...erg intrigerend. Wat ik vooral treffend gefilmd maar ook geacteerd was het idotisme van een leider met een ''missie'' welke dat ook was. Het kon mij wel bekoren. Dat zeker!

Aguirre, der Zorn Gottes stond al lang op mijn verlanglijstje en lost zijn verwachtingen ruimschoots in ! De film is zeker niet perfect, zo is het niveau van de acteurs vrij matig, met uitzondering van Kinski die een verpletterende prestatie neerzet. Dialogen zijn bij momenten ondermaats.........

Maar toch, wat een film ! De sfeer is perfect vanaf de openingsscene, de soundtrack speelt hier zeker een belangrijke rol.

Het laaste stuk van de film is van een surrealistische schoonheid (deed me denken aan Dali ) die ik zelden heb mogen aanschouwen !

4.5*

Bijzondere film weer van Herzog. Sommigen zullen het een curieuze cultfilm noemen.

De waanzin, dat volstrekte geloof in zichzelf van Herzog (dat wat ie in gedachte heeft zal en moet op film komen). De kleine details, die op het eerste gezicht niets toevoegen, blijken na afloop voor het totaalbeeld van de film essentieel te zijn. Dat mis je bij veel nieuwere films, die bezetenheid.

Toch vond ik Fitzgaraldo net iets beter..

Mee eens. Film heeft ook prachtige beelden van de natuur. Je krijgt ook echt het idee dat ze erg diep de jungle in zijn gegaan, met alle ontberingen van dien. En wat een prachtige, hypnotiserende muziek in het begin! Misschien later alsnog 4*.

Deze film wil ik heel graag zien met name om klaus kinski..

waar kan ik deze film vinden wie weet dat?

Hier bijvoorbeeld. Bij de FRS is het misschien ook te krijgen.

Hij ligt in de FRS bij de Arthouse. Het is wel een 'Quality Film Collection'.

Verhaal heeft niet veel om handen maar er word heel goed gespeeld en ook de honger, wantrouwendheid en eigen belangen komen goed naar voren waardoor het een interessante film is terwijl er niet veel gebeurd.

Minpunten zijn in het topic hier al vaak genoemd. Acteerwerk laat wat afweten, camerawerk is vrij saai, en is soms net even wat te traag op bepaalde momenten. Maar wat een geweldige sfeer weten Herzog en zijn team over te brengen. Bij vlagen erg mooie beelden, en mooie muziek. Heerlijk om met Kinski op deze reis te zijn geweest.

Haha wat je heerlijk noemt, ik ga toch echt liever met iemand anders op vakantie om tot rust te komen

Deze film had ik lang geleden al eens gezien. Aguirre is eigenlijk meer een soort van megaproject, het filmen van iets groots, iets bijzonders, op een bijzondere locatie, dan dat ik het nou echt een speelfilm wil noemen. Het verhaal en het acteren stellen ook niet zo veel voor. Maar dat is verder ook niet echt belangrijk. Het is meer een film waar je met bewondering naar kijkt over wat je allemaal ziet, en hoe dat is gedaan. En waarbij je jezelf afvraagt, hoe die Werner Herzog dat toch allemaal voor elkaar gekregen heeft. En verder is Klaus Kinski natuurlijk een hele fascinerende persoonlijkheid om naar te kijken. Die hoeft alleen maar aanwezig te zijn en de film is al boeiend. Enige echte minpunt aan de film vind ik dat alle stemmen zijn nagesynchroniseerd. Of je nou naar de Duitse of de Engels versie luistert. Het had natuurlijk eigenlijk allemaal in het Spaans en in lokale talen moeten zijn.

Ik heb onlangs de box van Herzog gekocht met de films met Klaus Kinski. En bij de dvd van deze film zit ook nog als extra de film met commentaar van Werner Herzog. Daar hoor je allerlei leuke details over de totstandkoming van de film. Waarbij de bovengenoemde bewondering van mij ook terecht blijkt te zijn. Enkele leuke feitjes die Herzog vertelde : De film had maar een budget van 360.000 dollar ! OK, het was 1972, en de dollar was toen veel meer waard als nu, maar dat zie je allemaal toch absoluut niet af aan de film. Ze waren met 450 man in de jungle van Peru bij Machu Pichu en er was geen geld voor accommodatie voor al die mensen. De film is gefilmd met een camera die Werner Herzog gestolen had bij een filmacademie in Duitsland.

En Klaus Kinski was een keer 's nacht zo boos over het lawaai van de dronken crew dat hij met een pistool 3 kogels in hun richting had gevuurd. Het was een wonder dat daarbij niemand gewond was geraakt of erger nog. Na dat voorval heeft Werner het privé pistool van Kinski geconfisqueerd, en hij beschouwt het nog steeds als een souvenir aan Klaus Kinski. Of het allemaal echt waar is weet ik niet, maar het zijn zeker leuke verhaaltjes bij de film.

wat een ellende.

Een film vrijwel zonder verhaal

met acteurs die matig acteren, in een omgeving waar duidelijk zichtbare compromissen zijn gesloten omdat je in de wilde natuur nu eenmaal niet dezelfde effecten kunt bereiken als in de studio. En dan dat nagesynchioniseer....brrr. Had de filmtitel dan ook engels gehouden.

Waarom zou een duitse film een engelse titel moeten hebben?

Merkwaardige film, waarin de primitieve omstandigheden en beperkte middelen bij het maken ervan zeer doelbewust en effectief zijn ingezet, waardoor haast als vanzelf de surrealistische sfeer van toenemende waanzin ontstaat. De weinige filmische kunstgrepen (die boot in de boom, bijvoorbeeld) vallen daardoor als zodanig nauwelijks op en passen naadloos in het geheel.

Wonderlijk hoe mooi de rauwe vorm en de onthutsende inhoud hier samenvallen, en dat de door de enkele camera geschapen documentaire sfeer van onopgesmukt realisme nog versterkt lijkt te worden door enkele momenten van bizarre humor, en het somtijds matige acteren. Dat is een schijnbaar vreemde constatering, maar in de onwerkelijkheid van de sfeer, en van de onderneming als geheel, heeft dat kennelijk dat effect.

De film is opvallend in zijn haast laconieke, ondramatische terloopsheid in het tonen van steeds meer eh.. dramatische en soms gruwelijke gebeurtenissen, en het is misschien vooral die matter-of-fact stijl die die genoemde surrealistische sfeer tot in haar waanzinnige details zo ongeëvenaard oproept.

Zoals de rivier niet of nauwelijks begrensd wordt door haar oevers, zo wordt deze film ook nauwelijks ingekaderd door een 'verhaal' of een dramatische ontwikkeling of opgebouwde spanning (het is van meet af aan duidelijk dat dit een waanzinnige, gedoemde onderneming is).

En het is misschien juist het ontbreken van die ballast van een 'verhaal' die deze film een des te diepere zeggingskracht geeft, over de futiliteit van een beschaving tegenover een onverschillige natuur.

Een beschaving die alleen binnen haar zelfgeschapen kaders zin heeft, maar daarbuiten, in confrontatie met een oeverloze natuur, in haar aanspraken en ambities fantastisch, belachelijk en grotesk wordt, en roemloos, niet eens een rimpeling veroorzakend, langzaam rondtollend, als een nachtkaars uitgaat.

Mooi bericht van Ferdydurke over deze schitterende film.

Mijn complimenten.

indrukwekkende en weirde film die wel wat van een (rustige) koortsdroom weg heeft. Mijn eerste Kinski en vierde Herzog. Wat een stel, leuk om de trivia te lezen op IMDb, ik moest toch af en toe aan Apocalypse Now/Heart of Darkness denken bij de film zelf en bij die trivia aan Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse, aangezien de opname van Aguirre ook bepaal niet vanzelf gingen.

Voor de rest lijken de film niet echt op elkaar, maar de associatie was er toch. Kinski heeft inderdaad een prachtige kop, wel iemand die ik uit de weg zou gaan als hij dronken zou zijn. Zal Aguirre zeker nog eens kijken.

Ik meen ergens gelezen te hebben dat ze de film in het Engels hebben opgenomen maar dat het geluid bij thuiskomst zo bagger was dat ze zowel een Engelse als Duitse nasynchronisatie hebben moeten doen.

Over het algemeen wordt de Duitse nasynchronisatie als de meest natuurlijke beschouwd. Heb hem zowel in het Engels als in het Duits maar de Engelse is inderdaad best wel triest.

Volgens de docu My Best Fiend heeft Kinski wel degelijk iemand verwond. Heeft een vingertopje van 1 van de extras afgeschoten.

Tevens heeft Kinksi bij het opnemen van een scene iemand zo hard met een zwaard op zijn hoofd geslagen dat die persoon een gat in zijn hoofd had (gelukkig niet meer gezien hij een metalen helm op had).

Die acteur wordt geinterviewed en hij heeft nog steeds een litteken.

Erg jammer dat ik een versie heb gekocht die schijnbaar alleen de Engelse dub bevat. Had gedacht dat de Quality Film Collection op z'n minst de mogelijkheid zou bieden om zelf de spreektaal te kunnen kiezen. De Engelse dub was namelijk ongelofelijk vervelend.

Bepaalde aspecten vond ik erg aardig zoals de beelden, het karakter Aguirre en de gedachten achter de film die naar voren springen. Tegelijkertijd vond ik de film echter ook wat vluchtig en daardoor soms fragmentarisch aanvoelen. Persoonlijk vind ik het concept sterker aanwezig in Valhalla Rising die een sterkere sfeer van het mystieke neerzet en het klassieke idee van het sublieme weet te pakken.

Met name de soundtrack werkt vervreemdend. Telkens weer dat penetrante geluid van een zekere exotische vogel, de indiaan die keer op keer dat bezwerende loopje op zijn fluit blaast en natuurlijk de bedwelmende synthesizertonen van Popol Vuh.

De absurd hoge temperatuur en luchtvochtigheid die gisteravond heersten, hebben misschien ook wel hun bijdrage geleverd aan de koortsachtige gemoedstoestand die de film bij mij teweegbracht. Hoe het ook zij, dit was een tamelijk overweldigende filmervaring.

Het begin van de film mag er zijn. De beelden van de natuur en de muziek (Vangelis-stylish) geven meteen veel sfeer.

Het houterig acteerwerk (kost een halve punt en ben ik nog soepel), evident aan het tijdperk, moest ik maar slikken. Normaliter laat ik het oudere werk (jaren 70 en eerder) links in het hoekje liggen.

Met high hopes aan deze film begonnen aangezien de IMDB-rate en MM-rate voor deze film hoog zijn.

De manier van cameragebruik vond ik goed, gaf me het gevoel dat ik erbij was. Alles was bijna aan te raken, knap werk. Maar dan....... men begint te spreken en dat is meteen de achilleshiel van de film. De tekst wordt me als een boek voorgelezen (ik heb het echt niet over de voice-over) en ook nog eens niet al te best.

De conquistadors zijn in het onherbergzame Zuid Amerika om hun Eldorado te vinden en het geloof te verspreiden onder de indianen. De woeste natuur helpt hun geenszins om hun taken te vervullen. Door dit tegenwerken verliest men haar geduld en geloof en al snel vinden de eerste voorvallen plaats. Muiterij vind plaats en de voice-over samen met de muziek brengen de sfeer van ellende en wanhoop goed over. Mooi om te zien is hoe Werner Herzog de natuur in beeld brengt en met name de dieren die hij rollen geeft, aandoenlijk en soms erg ruw.

Toch mis ik iets in deze film, kan er niet echt mijn vinger achter krijgen. Het dunne verhaal is niet zorgvuldig uitgewerkt, op bepaalde momenten had ik het gevoel dat de editor flink en vaak het mes in het beeldmateriaal heeft gezet.

De nasynchronisatie (was nodig omdat de originele geluidsspoor niet goed was) is volledig mislukt en komt het houterige acteerwerk zeker niet ten goede. Ook hiervoor een halve punt aftrek.

Al met al haalt de film 8.0 punten niet die IMDB-leden deze film hebben gegeven. Op MM moet hij het doen met mijn 3 sterren.

Cecilia Rivera was een zeer aangename verschijning

Interessant werkje van Herzog, dat zeker. Associaties met Apocalypse Now zijn bijna onvermijdelijk en de sfeer in de film is uitstekend. De spanningsopbouw is uitmuntend, vooral door de nogal primitieve omstandigheden. Kinski is natuurlijk ideaal gecast door zijn vrij opmerkelijke voorkomen. Het is toch vooral het gegeven (totaal los te zien van de uitwerking) die het werk doet, daarnaast is het aardig maar ook niet meer dan dat. De sublieme soundtrack maakt overigens veel goed.

Slechte dialogen, ook qua filmmaken erg weinig fijns gezien, cinematografie, montage. Toch belangrijke elementen binnen film, het oogt nu toch al vrij snel naar slordige filmmakerij. Toegegeven de omstandigheden waren er ook niet naar bij het maken van de film maar daar heb ik persoonlijk geen boodschap aan. Laatste half uur is dan wel weer erg mooi en beklemmend met een mooi slot, neemt niet weg dat Aguirre voor het leeuwendeel nogal sleept.

Wat een ramp van een film.

Traag, traag, traag.

Wat gebeurt is lachwekkend. Er valt simpelweg niets te beleven aan deze film. Moest (uiteraard) continu denken aan Apocalypse Now. Kijk, dàt is een film! Die is geweldig. Geniale acteurs, oneliners, een hallucinant einde, Brando op z'n creapiest, the Doors...

En dan dit. Aan het einde van Aguirre: "O. Ben blij dat ie geen 3 uur duurde." Herzog en Kinski hebben elkaar voor niets naar het leven gestaan. Halve ster voor Kinski's mooie kop en ogen.

Dit is anders wel een inspiratiebron geweest voor Coppola. Maar ik vond 'm zelf ook maar zo zo, misschien omdat ik de gedubde versie heb bekeken. Wil 'm nog wel 's in het Duits zien.

Toch een tegenvaller deze film. Acteerwerk, tempo en sfeer vielen me flink tegen. De 90 minuten vlogen zeker niet voorbij. Deze film scoort relatief hoog en het ontgaat me een beetje waarom. Het geniet het hoog aanzien, maar voor mij maakt het dat imago niet waar. De beelden zijn aardig (ook te vinden in een doorsnee natuurdocumentaire), en het verhaal is interessant (maar wordt niet op een boeiende manier gebracht), en daar houdt het toch een beetje mee op. Veel te afstandig voor mijn smaak, beetje amateuristisch zelfs, waardoor het vrij slome tempo nog trager aanvoelt. 2* van mij.

De beste film ooit gemaakt. Technisch imperfect op het randje van amateuristisch, traag als een lepel stroop in de winter. Maar och wat een Kinski, och wat een muziek en bovenal: g*dverd*mme wat een beelden. Een hallucinante scène volgt op een akelige, volgt op een bloedstollend mooie volgt op een hilarische....en álles is inspirerend.

Op DVD al geniaal, op het grote scherm in het filmmuseum van Brussel alsof je pure filmspeed in je oogbollen krijgt geïnjecteerd. GOUD.

5 *